كارگاه‌هاي آموزش دستورنامه رابرت (كادرها)

بخش 7: يك گروه چگونه مي تواند نظر خود را عوض كند؟

2014-04-19T07:18:52Z

الف - تصحيح اشتباه‌ها

يك نشست هرگز نبايد خاتمه يابد اگر كساني كه در يك رأي گيري شكست خوردند بتوانند مكرراً سعي كنند آن تصميم را از طريق واداشتن گروه به رأي‌گيري دوباره و دوباره در باره همان موضوع عوض كنند. به همين دليل، اين يك رويه‌ي پارلماني است كه وقتي يك پيشنهاد در يك نشست مطرح و تعيين تكليف شد، پيشنهاد ديگر نمي‌تواند همان موضوع را در همان نشست به شيوه‌ي معمولي مطرح كند [1].

اصل مهم ديگر اين است كه، به خاطر پيشگيري از بي ثباتيِ- به عنوان مثال - ناشي
از عواملي مانند تغييرات كم اهميت در حضور، الزامات تغيير يك اقدام قبلي معمولاً
سخت تر از الزامات لازم براي اقدام در مرحله ي اول است.

اما هر از گاهي، چه بعد از تأمل بيشتر و چه بعد از آگاهي از واقعيت هاي جديد،
به اين نتيجه مي رسيم كاري كرده ايم كه نبايد مي كرديم يا به شكل ديگري بايد انجام
مي داديم، يا در انتخاب نكردن انجام كاري كه بايد انجام مي داديم اشتباه كرده ايم.
براي برخورد با چنين مواردي در نشست ها روش هاي ويژه اي وجود دارد.

ب - پيشنهاد تجديد نظر

اگر در جريان يك نشست يك پيشنهاد تصويب شود يا رأي نياورد، و دس تكم
يك عضو كه درميان برندگان به آن پيشنهاد رأي داده باشد، بخواهد پيشنهاد بررسي
[2]
مجدد بدهد، چنين عضوي مي تواند پيشنهاد تجديدنظر 2 را مطرح كند.
اين پيشنهاد فقط مي تواند از سوي عضوي كه در ميان برندگان به آن پيشنهاد
رأي داده مطرح شود. يعني اگر آن پيشنهاد تصويب شد، پيشنهاد تجديرنظر مي تواند
فقط از طرف عضوي مطرح شود كه به نفع آن پيشنهاد رأي داده است، يا اگر پيشنهاد
شكست خورد و رأي نياورد، فقط عضوي مي تواند پيشنهاد تجدي دنظر بدهد كه عليه
آن رأي داده باشد. دليل اين روش كار اين است كه، اگر چنين شخصي در نشست
نباشد، شانس اينكه نتيجه ي رأي گيري در دور دوم تغيير كند ، عملاً وجود ندارد. در
هر حال، پيشنهاد تجديدنظر مي تواند از سوي هر عضوي، صر فنظر از اينكه رأي
داده يا نه، مورد حمايت قرار بگيرد.

نكته ي مهم ديگري كه بايد در مورد تجديدنظر بدانيد اين است كه، فقط در يك
دوره ي زماني محدود مي توان اين پيشنهاد را مطرح كرد. در وضعيت عادي، پيشنهاد
تجديدنظر فقط در همان روزي مي تواند مطرح شود كه رأ ي گيري مورد تجديد
نظر انجام شده است. تنها استثنا بر اين قاعده اجلاس است)مانند يك كنوانسيون
طولاني( كه در آن نشست هايي در بيش از يك روز برگزار مي شود. در اين صورت ،
پيشنهاد تجديد نظر مي تواند در همان روزي كه رأ ي گيري اصلي صورت گرفته
مطرح شود يا در روز بعدي در اجلاسي كه در آن يك نشست كاري برگزار مي شود.

به طور كلي، چيزي كه بايد به خاطر داشته باشيد اين است كه اگر پس از اتمام يك
نشست عقيده تان عوض شد ، در وضعيت عادي مي توانيد پيشنهاد تجديدنظر را
فراموش كنيد. براي طرح پيشنهاد تجديدنظر ديگر خيلي دير شده است.

فرض كنيد كه، در يك نشست، پيشنهاد ميشود كه 500 دلار به يك مؤسسه ي
خيريه كمك شود. شما فكر مي كرديد كه اين مبلغ براي اين منظور كافي نيست
و به همين دليل عليه اين پيشنهاد رأي داده ايد. اعضا ی ديگر هم همين طور فكر
مي كردند، چرا كه پيشنهاد رأي نياورده است. بعداً در جريان نشست ، شايد به خاطر
اطلاعات اضافي كه كسب كرده ايد، عقيده ي خود را عوض كرده و فكر مي كنيد كه
واقعاً كمك بايد اهدا شود، و فكر مي كنيد اعضای ديگر هم مانند شما عقيده شان
عوض شده است.

در اين صورت، پيشنهاد تجديدنظر نسبت به رأي گيري اي كه سبب شكست
پيشنهاد اهدای كمك شده است را مطرح مي كنيد. هنگامي كه پيشنهاد تجديدنظر
مي دهيد ، به خاطر داشته باشيد به رئيس جلسه بگوئيد كه شما عليه پيشنهاد مربوط
به اهدای كمك رأي داده ايد، بنا بر اين، روشن است كه شما مي توانيد پيشنهاد تجديد
[3]
نظر بدهيد. شما بايد چيزي شبيه به عبارات زير را بگوييد:

«آقاي رئيس، نسبت به پيشنهاد مرتبط با كمك به فلان مؤسسه ي خيريه،
پيشنهاد تجديدنظر مي كنم. من عليه آن پيشنهاد رأي داده بودم.

اگر پيشنهاد تجديدنظر شما مورد حمايت قرار بگيرد، رئيس پيشنهاد شما را به رأي
مي گذارد 3 و مجمع سپس رأ ي گيري در مورد اينكه آيا پيشنهاد مربوط به اهدای كمك،
مورد تجديد نظر قرار بگيرد يا نه، را آغاز مي كند. پس از هر مذاكره اي، در مورد پيشنهاد
تجديدنظر رأ ي گيري م يشود. اگر با اكثريت آرا تصويب شد ، پيشنهاد اهدای كمك،
درست مانند موقعي كه به عنوان يك پينشهاد اوليه مطرح شده بود، دوباره در دستور
كار مجمع قرار مي گيرد. اگر پس از گفتگوهاي بيشتر، نظر تعداد كافي از اعضا تغيير
كرده باشد، اين بار پيشنهاد اهدای كمك رأي خواهد آورد.

پ - پيشنهاد ابطال يا اصلاح چيزي كه پيشتر تصويب شده

با اين همه، فرض كنيد كه پس از اتمام يك نشست)به نحوي كه براي پيشنهاد
تجديدنظر خيلي دير شده باشد( احساس كنيد كه وقتي مجمع پيشنهادي را تصويب
كرد، تصميم غلطي گرفت.

به عنوان نمونه، فرض كنيد كه مجمع با تصويب قطعنامه اي اختيار خريد املاك
خاصي را صادر كرده باشد، كه شما فكر مي كنيد اشتباه باشد. در نشست بعدي)البته،
فرض كنيد كه املاك هنوز خريداري نشده است(، شما مي توانيد پيشنهاد ابطال
مصوبه ي خريد را مطرح كنيد. مي توانيد چيزي شبيه اين عبارت بگوئيد:
«لغو مصوب هي مربوط به خريد ملك آقاي اسميت را پيشنهاد م يكنم كه در
نشست ماه ژوئن به تصويب رسيد.

اگر فقط نگران اين هستيد كه شايد پول زيادي صرف خريد آن ملك بشود ،
مي توانيد پيشنهاد اصلاح مصوبه بدهيد. به شكل زير:
[4]

«پيشنهاد مي كنم به مصوب هي مربوط به مجوز خريد ملك آقاي اسميت اضافه
شود: «به شرط آنكه در هر حال هزينه ي آن از 200000 دلار بيشتر نشود

صرف نظر از اينكه شما به پيشنهاد اصلي رأي داد ه باشيد يا نه، مي توانيد اين
پيشنهادها را مطرح كنيد و هيچ محدوديت زماني نيز براي اين كار وجود ندارد.
هر دو اين پيشنهادها پيشنهادهاي اصلي هستند و از بيشتر جنبه ها با آ نها شبيه
ديگر پيشنهادهاي اصلي برخورد مي شود. با اين همه، يك تفاوت مهم بين آ نها و
ديگر پيشنهادهاي اصلي در آرای مورد نياز براي تصويب آن ها است.

اگر در مورد قصد طرح يكي از اين پيشنهادها اخطار قبلي داده نشود، به نحوي
كه اعضا پيش از هنگامي كه اين پيشنها دها مطرح خواهند شد، مطلع نشده باشند،
تصويب پيشنهاد مستلزم:
الف( دو سوم آرا
ب( رأي اكثريت آرا تمام اعضا ی صاحب رأي تشكيلات

هر كدام از اين ها كه در آن هنگام تعداد كم تري باشد، خواهد بود.
با اين همه، اگر اخطار قبلي داده شود، براي تصويب فقط به آرای اكثريت نياز
خواهد بود. اخطار قبلي در مورد يك پيشنهاد به اين ترتيب داده مي شود:

الف( با اعلام قصد طرح چنين پيشنهادي در نشست بلافاصله پيش از نشستي كه
اين پيشنهاد در آن مطرح مي شود، يا
ب( منشي اخطار مربوط به اين قصد را در دعو تنامه ي نشستي كه قرار است اين
پيشنهاد در آن مطرح شود، بگنجاند. اين دعو تنامه يك اطلاعيه ي مكتوب در
مورد زمان و مكان نشست است كه پيش از برگزاري نشست بين تمام اعضا
توزيع يا پست مي شود )فصل شانزدهم، مربوط به منشي را بنگريد(.

بنا بر اين، اگر بدانيد كه قرار است يكي از اين پيشنها دها را مطرح كنيد، تمام
سعي خود را خواهيد كرد تا نسبت به قصد خود اخطار قبلي بدهيد. در آن صورت
براي پيروزي فقط به اكثريت آرا نياز خواهيد داشت.

ب - تجديد پيشنهادها

به طرح مجدد پيشنهادي كه رأي نياورده باشد، تجديد 4 پيشنهاد گفته مي شود.
همانگونه كه از نام پيشنهادهاي ابطال يا اصلاح مصوبه پيداست، اين پيشنهادها
[5]

به چيزهايي مربوط مي شوند كه قبلاً به تصويب رسيده باشند. با اين همه، در مورد
پيشنهادي كه رأي نياورده باشد چه مي توان كرد؟

به عنوان نمونه فرض كنيد كه پيشنهاد كمك 500 دلاري به يك مؤسسه ي خيريه
در يكي از نشست هاي ماهانه ي شما رأي نياورده باشد. شما نمي توانيد به سادگي
همان پيشنهاد را در همان نشست مطرح كنيد. اما پس از آنكه نشست خاتمه يافت)به
نحوي كه براي پيشنهاد تجديدنظر خيلي دير شده باشد( اگر شما احساس مي كنيد
كه مجمع تصميم اشتباهي اتخاذ كرده و پيشنهاد كمك مي بايست تصويب مي شد،
راه حل خيلي ساده است. كافي است كه همان پيشنهاد را در نشست ماهانه ي بعدي
دوباره مطرح كنيد. شما مي توانيد صرف نظر از اينكه خودتان به پيشنهاد اوليه چه
رأيي داده ايد، پيشنهاد را ارايه دهيد.

[1] همين رويه، در جريان يك مجموعه از نشست‌هاي مرتبط با هم كه اجلاس ناميده مي‌شود - به عنوان مثال - يك كنوانسيون چند روزه - صدق مي‌كند. در يك كلوپ‌ عادي، معمولاً هر نشست يك اجلاس جداگانه هم هست. (بنگر به دستورنامه رابرت، 79 تا 87)

[2] 1. اين در مورد يك مجموعه نشست هاي مرتبط به هم به نام «اجلاس ،)session( »
به عنوان مثال، يك كنوانسيون كه چند روز طول مي كشد، صدق مي كند.در يك
كلوب عادي، يك نشست معمولاً يك اجلاس جداگانه است. )كتاب اصلي. ص
79 تا 87 (

[3] 2.Reconsider

[4] 3. مگر آنكه در آن هنگام پيشنهاد ديگري در دست بررسي باشد )كتاب اصلي. ص.
306 ، 312 تا 313 .

[5] 4. Renewal of motions

بخش 6. تعويق و ارجاع به كميته

2014-04-19T06:19:25Z

الف - تعويق مشخص
ب - ارجاع يا احاله
پ - چگونگي انتخاب اعضاء كميته
1 - كميته هاي دائمي
2 - كميته هاي ويژه

الف - تعويق مشخص

تصور كنيد وسط يك مذاكره در باره ي يك پيشنهاد اصلي هستيد، و مي خواهيد
رأي گيري در مورد آن پيشنهاد را به تعويق بياندازيد. شايد به اين خاطر كه موضوع
فوري نيست و مي خواهيد يك موضوع فوري رسيدگي شود. شايد احساس مي كنيد
به اطلاعات بيشتري نياز است و براي گردآوري آن ها، پيش از اخذ تصميم به وقت
بيشتري نياز داريد. براي به تعويق انداختن يك پيشنهاد و بررسي آن در زماني ديگر
صدها دليل مي تواند وجود داشته باشد.

پيشنهاد تعويق مشخص [1] به اين نياز پاسخ مي دهد. اگر با رأي اكثريت تصويب
شود، بررسي بيشتر يك پيشنهاد اصلي به زمان بعد يا به نشستي كه در پيشنهاد مطرح
شده، موكول مي شود.

پس از آنكه پيشنهاد تعويق مشخص قرائت شد، خود اين پيشنهاد مي تواند
اصلاح شود، مثلاً زمان به تأخير انداختن تغيير كند. اين پيشنهاد قابل مذاكره هم
پيشنهاد مي كنم كه بررسي موضوع تا ساعت سه بعد از ظهر به تأخير
بيافتد.

پيشنهاد مي كنم كه بررسي موضوع تا نشست بعدي به تأخير بيافتد.
)در اين مورد موضوع بايد پيش از ساير كارهاي ناتمام در نشست بعدي
در دستور كار قرار بگيرد(
هست ، اما گفتگو بايد به پيشنهاد تأخير محدود شود. به اين معنا كه بايد در مورد
اينكه آيا تعويق فكر خوبي هست يا نه بحث كنيد، يا اينكه در باره ي جزئيات مربوط
به تعويق، مثل اينكه چقدر به تعويق بيافتد صحبت كنيد. در هر حال نبايد در بار هي
اينكه پيشنهاد اصلي خوب يا بد است بحثي انجام شود.

در شرايط معمولي نمي توانيد يك پيشنهاد را به بعد از نشست عادي بعدي، و
سومين ماه بعد از ماه جاري به تعويق بياندازيد. به عنوان نمونه، در نشستي در ماه
فوريه، يك پيشنهاد نمي تواند به نشستي ديرتر از ماه مه به تأخير بيافتد، حتي اگر آن
نشست، نشست عادي بعدي باشد.

ب - ارجاع يا احاله

پيش از رأي گيري در مورد يك پيشنهاد ممكن است احساس كنيد شايد بازنويسي
آن يا مطالع هي بيشتر آن از سوي يك گروه كوچك مفيد باشد. اين كار به وقت
بيشتري نياز دارد و مستلزم اصلاح پيشنهاد اصلي، يا نيازمند اطلاعات اضافي است،
بنا بر اين بهتر است پيشنهاد، پيش از آنكه از سوي تمام اعضاء گروه مورد بررسي
قرار بگيرد ، براي مطالع هي بيشتر يا بازنويسي به يك كميته ارجاع شود.

پيشنهاد ارجاع)ارجاع به يك كميته( اجازه ي اين كار را خواهد داد. اين
پيشنهاد به رأي اكثريت نياز داد و بايد مشخص شود كه پيشنهاد به كدام كميته
ارجاع خواهد شد. اين پيشنهاد ممكن است شامل دستوراتي هم باشد، مثل اينكه
گزارش آن چه موقع بايد برگردد، يا يك اصلاحيه ي مكتوب پيشنهاد كند تا
مقصود خاصي عملي شود.

كميته ها دو نوع اساسي هستند. كميته هاي دائمي كاركرد و وجود دائمي دارند،
و معمولاً نسبت به موضو عهاي خاص مسؤل هستند: به عنوان نمونه، كميت هي
آموزش، يا كميته ي عضويت. اگر موضوع يك پيشنهاد به كميت ههاي دائمي ارتباط
داشته باشد، بايد به همان كميته ارجاع شود.

پيشنهاد ارجاع به يك كميته ي دائمي بايد اينگونه مطرح شود:
«پيشنهاد مي كنم كه اين پيشنهاد به كمتيه ي جمع آوري اعانه ارجاع
شود، و آن كميته دستور داشته باشد تا نشست ماه آگوست گزارش
خود را ارايه دهد .
كميته هاي ويژه براي وطايف خاص ايجاد م يشوند، و وقتي وظيفه انجام شد
منحل م يشوند. به عنوان نمونه، اگر پيشنهاد اصلي خريد يك ستاد مركزي جديد باشد،

«پيشنهاد مي كنم كه اين پيشنهاد به كمتيه اي مركب از هفت نفر به رياست
آقاي آدامز با شش عضو ديگر كه از سوي رئيس منصوب مي شوند ارجاع
شود، و آن كميته دستور داشته باشد تا نشست ماه آگوست گزارش خود را
ارايه دهد .»

مي توانيد پيشنهاد را به يك كميته اي كه به طور ويژه ايجاد م يشود ارجاع كنيد با اين
دستور كه پيشنهاد را بررسي كند و توصيه هاي خود را در نشست بعدي ارايه دهد.
پيشنهاد ارجاع به كميته ي ويژه بايد اينگونه مطرح شود:

پيشنهاد ارجاع به كميته قابل اصلاح است، به عنوان نمونه، تغيير دادن دستورات
به كميته، يا تغيير تركيب كميته ي ويژه. جزئيات مربوط به اينكه به كدام كميته ارجاع
شود، زمان ارايه گزارش كميته و مسائلي از اين دست قابل اصلاح هستند. هنگامي كه
پيشنهاد ارجاع به كميته در دست بررسي است نمي توانيد در مورد اينكه پيشنهاد اصلي
خوب است يا بد بحث كنيد.

پ - چگونگي انتخاب اعضای كميته

1 - كميته هاي دائمي
روش انتخاب رئيس و اعضای كميته هاي دائمي را معمولاً در آئين نامه)كه در بخش
ده توضيح داده مي شود( تعيين مي كنند. معمولاً آئين نامه ها انتصاب اعضای كميته هاي
دائمي و مدت مسؤوليت آنان را بر عهده ي رئيس مي گذارند يا از سوي همان گروه و
در همان نشتي انتخاب مي شوند كه مسؤولان گروه انتخاب مي شوند. اعضای كميته هاي
دائمي معمولاً براي همان مدتي انتخاب مي شوند كه مسؤولان ديگر سازمان انتخاب
خواهند شد.

2 - كميته هاي ويژه
همانگونه كه گفته شد، كميته هاي ويژه براي مقاصد خاص تشكيل مي شوند.
پيشنهاد مبني بر اينكه پيشنهاد در دست بررسي به يك كميته ي ويژه ارجاع شود
خودش يك كميته ي ويژه نيز ايجاد مي كند. اگر پيشنهادي هم در دست بررسي
نباشد، يك كمتيه ي ويژه مي تواند با طرح يك پيشنهاد اصلي كه موضوع خاصي را
به كمتيه ارجاع مي دهد، ايجاد شود.
اگر آئين نامه ها در مورد روش انتخاب اعضای
كميته هاي ويژه ساكت باشند، روش تأسيس كميته نوعاً در پيشنهاد ايجاد كميته
تعيين مي شود)اگر پيشنهاد ارجاع نحوه ي تأسيس كميته را مشخص نكرده باشد،
مجمع پس از تصويب آن، با راهنمايي رئيس بايد به نحوه ي تأسيس آن رأي دهد(.
يك روش رايج اين است كه اعضای كميته ي ويژه از سوي رئيس منصوب شوند.

روش ديگر اين است كه پيشنهاد تشكيل كميته ي ويژه، اعضا را هم مشخص
كند. نمونه اي كه در چارگوش صفحه ي 49 ارايه شده، تركيبي از اين دو روش
را نشان مي دهد.

[1] Postpone to a Certain Time

بخش 7: اصلاحيه ها

2014-04-14T18:17:09Z

الف - منظور و ساختار اصلاحيه ها
ب - تغيير ساده ي كلمات
1 - گنجاندن يا افزودن كلمات
2 - خط زدن كلمات
3 - خط زدن و گنجاندن كلمات
پ - اصلاح پاراگراف
1 - گنجاندن يا افزودن يك پاراگراف
2 - خط زدن يك پاراگراف
3 - جايگزين
ت - اصلاح اصلاحيه ها
ث - ارتباط با موضوع: قاعده ي سنخيت
ج - قاعده ي "ثابت"

الف - منظور و ساختار اصلاحيه ها

هنگامي كه يك گروه در مورد يك پيشنهاد اصلي، مانند اين پيشنهاد: «كه ليگ
بسكتبال، بخشي را براي دان شآموزان سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستا نهاي
شهر افتتاح كند »، مداكره مي كند، ممكن است فكر كنيد اگر اين پيشنهاد كمي تغيير
كند، بهتر مي شود.

ممكن است ايده ي «بخش دانش آموزي » را دوست داشته باشيد، اما فكر كنيد
كه بخش مورد نظر بايد محدود به دان شآموزان سال هاي بالاتر باشد. ممكن است
اعتقاد داشته باشيد كه نه فقط دانش آموزان دبيرستان شهر بلكه دان شآموزاني كه از
شهرهاي اطراف مي آيند نيز براي عضويت در اين بخش مناسب باشند. شايد بر
اين باور باشيد كه دانش آموزان به جاي عضويت در يك بخش جداگانه، بايد عضو
همان ليگ معمولي باشند.

در كوشش براي جلب موافقت گروه با اين ايده ها، مي توانيد پيشنهاد اصلاح
بدهيد، كه اگر تصويب شود، كلمات، و در چارچوب برخي محدوديت ها، معناي
پيشنهاد اصلي را بهبود م يبخشد.

اصلاح بايد با دقت بگويد كجاي پيشنهاد اصلي قرار است تغيير كند و دقيقاً
از چه كلماتي قرار است استفاده شود. كلمه به كلم هي اصلاحي ه را، انگار كه داريد
جزئيات يك نشاني را مي گوئيد، با منشي در ميان بگذاريد تا پيشنهاد اصلي را
تغيير دهد. بنا بر اين چيزي شبيه اين نگوئيد: «پيشنهاد اصلاح دارم به نحوي كه
دانش آموزان شهرهاي حومه هم بتوانند به اين بخش ملحق شوند ». در عوض،
بگوئيد : «پيشنهاد اصلاح دارم تا «شه رهاي حومه » بعد از «دبيرستان ها » درج شود .»
رئيس مي تواند، و اغلب بايد، الزام كند كه پيشنهاد اصلاح نيز مانند پيشنهاد
اصلي به صورت مكتوب از سوي پيشنهاد دهنده تقديم شود.

رأي گيري در مورد پيشنهاد اصلاح شما تعيين نم يكند كه پيشنهاد اصلي تصويب
خواهد شد يا نه، بلكه فقط تعيين مي كند كه كلمات مندرج در پيشنهاد اصلي تغيير
خواهد كرد يا نه. پس از تصويب يك اصلاحيه ، پينشهاد اصلي به نحوي كه پيشنهاد
شده، مي تواند باز هم مورد بحث قرار بگيرد و باز هم اصلاح شود. در پايان، براي
پيشنهاد اصلي به نحو اصلاح شد،ه رأ يگيري مي شود. فقط اگر پيشنهاد در آن
رأي گيري تصويب شود، گروه سرانجام تصميم خواهد گرفت آنچه را كه اصلاحيه ي
شما، همراه با باقيمانده ي پيشنهاد اصلي، طرح مي كند انجام دهد يا نه.

ب - تغيير ساده ي كلمات

درك قواعد اصلي براي اصلاحيه هايي كه فقط كلمات ساده را تغيير مي دهند چندان
مشكل نيست. اين اصلاحيه ها سه نوع هستند:

1 - گنجاندن يا افزودن كلمات
فرض كنيد ميخواهيد به دانش آموزان دبيرستان حومه ي شهر نيز اجازه داده شود كه
مثل دانش آموزان دبيرستان شهر عضو بشوند.

مي توانيد اين كار را با طرح پيشنهاد اصلاح «درج كلمات » انجام دهيد. پس از كسب
نوبت از رئيس، هنگامي كه كس ديگري حرف نمي زند، م يگوئيد: «پيشنهاد مي كنم
كه كلمات « و حومه ي شهر » پس از كلمات «دبيرستان هاي شهر » درج شود » )اگر
بخواهيد كلمات در آخر پيشنهاد درج شوند ، در آن صورت درخواست اصلاحي هي
پيشنهاد اصلي اين است:

«كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا و سا ل هاي
پایين دبيرستان هاي شهر افتتاح كند .»
شما مي خواهيد پيشنهاد به اين صورت بشود:

«كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا و سا ل هاي پائين دبيرستان هاي شهر و حومه ي شهر افتتاح كند .» اين امر مستلزم اين است كه كلمات « و حوم هي شهر » بعد از كلمات
«دبيرستان هاي شهر» گنجاندن شوند.

افزودن كلمات را مطرح مي كنيد و مي گوئيد : «پيشنهاد افزودن كلمات «و كساني
كه در دبيرستا نهاي حومه ي شهر » را دارم »(پيشنهاد اصلاحيه ي گنجاندن براي
وسط جمله، وپيشنهاد اصلاحيه ي افزودن براي انتهاي جمله است. البته اصلاحيه
دوم، براي جملات فارسي كه معمولاً با فعل تمام مي شوند، چندان قابل استفاده
نيست. م)

اگر عضو ديگري اصلاحيه ي شما رامورد حمايت قرار دهد، و رئيس آن را
قرائت كند، شما مي توانيد نوبت صحبت كردن را دوباره براي توضيح اصلاحيه
خود كسب كنيد. بعد از مذاكرات، رئيس اصلاحيه ي شما را قرائت مي كند و در مورد
آن رأ ي گيري خواهد كرد.

به مثال بعدي توجه كنيد كه رئيس چگونه، در جريان قرائت و اعلام پيشنهاد،
مي كوشد مطمئن شود كه اعضاء دقيقاً دريافته اند كه چه چيزي مورد بررسي است.
رئيس:
1( اصلاحيه را قرائت مي كند؛
2( پيشنهاد اصلي را، پس از اعمال اصلاحيه و با فرض تصويب آن مي خواند؛
3( يك بار ديگر توضيح مي دهد اصلاحيه اي كه قرار است مورد گقتگو قرار
بگيرد يا به آن رأي داده شود، چيست.

در جريان اعلام نتيجه ي رأي گيري براي اصلاحيه، رئيس با بازخواني كامل پيشنهاد
اصلي در وضعيت اصلاح شده، بحث را به پايان مي رساند.

پرداختن به اصلاحيه ي گنجاندن كلمات
رئيس: براي اين پيشنهاد رأ ي گيري مي شود: «كه ليگ بسكتبال بخشي
را براي دانش آموزان سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر
افتتاح كند .»
عضو الف]بلند مي شود[: آقاي رئيس!
رئيس: آقاي الف.
عضو الف: پيشنهاد مي كنم كلمات «و حومه شهر» پس از كلمات
«دبيرستان هاي شهر» گنجانده شوند»]بعد از اتمام حرفش مي نشيند[
عضو ديگر]نشسته[: حمايت!
رئيس: پيشنهاد و حمايت مي شود كلمات «و حومه شهر» پس از كلمات
«دبيرستان هاي شهر » گنجانده شوند. اگر اين اصلاحيه تصويب شود،

2 - خط زدن كلمات
فرض كنيد نظر شما اين باشد كه بخش دانش آموزي بايد فقط به روي دانش آموزان
سال هاي بالاي دبيرستان باز باشد، نه دانش آموزان سال هاي پائين.
پيشنهاد اصلي اين گونه قرائت خواهد شد: «كه ليگ بسكتبال بخشي را براي
دانش آموزان سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر وحومه ي
شهر افتتاح كند .»

رئيس: براي رأ ي گيري آماده ايد؟ . . . رأي گيري براي اصلاحيه ي
پيشنهاد اصلي براي گنجاندن كلمات «و حومه ي شهر » پس از كلمات
«دبيرستان هاي شهر » است، به نحوي كه اگر اصلاحيه تصويب شود.

پيشنهاد اصلي اين گونه قرائت خواهد شد: «كه ليگ بسكتبال بخشي را براي
دانش آموزان سا ل هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر و حومه ي
شهر افتتاح كند ». پس، موافقان گنجاندن «و حومه ي شهر » بگويند: آري.
بعضي از اعضا ]نشسته[: آري.
رئيس:مخالفان بگويند: نه
اعضای ديگر]نشسته[: نه!
رئيس: «آري»ها بردند، و اصلاحيه تصويب شد. اكنون ر أي گيري در مورد
پيشنهاد اصلي، به نحوي كه اصلاح شد است، يعني : «كه ليگ بسكتبال
بخشي را براي دانش آموزان سا لهاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي
شهر و حومه شهر افتتاح كند ». بحث ديگري هست؟

پيشنهاد اصلي اين است:
«كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا و سا ل هاي
پائين دبيرستان هاي شهر و حومه ي شهر افتتاح كند .»
شما مايليد پيشنهاد اين گونه خوانده شود:
«كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا
و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر و حومه شهر افتتاح كند .»
اين امر مستلزم حذف كلمات «و سال هاي پائين » است

اين كار را مي توانيد با پيشنهاد اصلاح خط زدن كلمات انجام دهيد. هنگام
گفتگو در مورد پيشنهاد اصلي، وقتي كسي صحبت نم يكند، شما نوبت مي گيريد، و
اگر رئيس به شما نوبت داد، مي گوئيد: «پيشنهاد مي كنم كلمات «و سا ل هاي پائين »
خط بخورند .»

پرداختن به اصلاحيه ي خط زدن كلمات
رئيس:رأي گيري در مورد اين پيشنهاد است: «كه ليگ بسكتبال بخشي را
براي دانش آموزان سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستا ن هاي شهر و
حومه شهر افتتاح كند .»
عضو الف]بلند مي شود[: آقاي رئيس!
رئيس: آقاي الف.
عضو الف: پيشنهاد مي كنم كلمات «و سا ل هاي پائين » حذف شوند]پس
از صحبت مي نشيند[.
عضو ديگر]نشسته[: حمايت!
رئيس: پيشنهاد و حمايت مي شود كه كلمات «و سال هاي پائين » حذف
شوند. اگر پيشنهاد به تصويب برسد، پيشنهاد اين گونه قرائت خواهد
شد: «كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالاي
دبيرستان هاي شهر وحومه شهر افتتاح كند .»
اكنون تقاضاي رأي گيري براي حذف كلمات «و سال هاي پايئن » است.

[مذاكره]
رئيس: بحث ديگري نيست؟ . . . رأي گيري براي اصلاح پيشنهاد با خط
زدن كلمات «و سال هاي پایين » است، به نحوي كه اگر تصويب شود،
پيشنهاد اينگونه قرائت خواهد شد: كه ليگ بسكتبال بخشي را براي
دانش آموزان سال هاي بالاي دبيرستان هاي شهر و حومه ي شهر افتتاح
كند ». موافقان حذف كلمات «و سا ل هاي پايین » ، بگويند: آري.
بعضي از اعضا ]نشسته[: آري!
رئيس: مخالفان بگويند: نه.
اعضای ديگر ]نشسته[: نه!
ریيس: «آري ها » بردند، و اصلاحيه تصويب مي شود. اكنون رأي گيري
براي پيشنهاد اصلي، به نحوي كه اصلاح شد، است، يعني: «كه ليگ
بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا ي دبيرستان هاي
شهر و حومه شهر افتتاح كند ». بحث ديگري هست؟

3 - خط زدن و گنجاندن كلمات
سومين نوع پيشنهاد اصلاح كلمات، پيشنهاد خط زدن كلمات را با پيشنهاد گنجاندن
يا افزودن كلمات تركيب مي كند. به فرض شما فكر م يكنيد كه دانش آموزان دبيرستان
بايد اعضاء ليگ تنيس معمولي باشند و نه اعضای يك بخش جدا.
نوبت م يگيريد و مي گويد: «پيشنهاد مي كنم كلمات «بخشي را براي . . . افتتاح كند »
را حذف و كلمات «را به عنوان عضو بپذيرد » را اضافه كنيد .»

پيشنهاد اصلي اين است:
«كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا ي
دبيرستا نهاي شهر وحومه ي شهر افتتاح كند .»
مي خواهيد پيشنهاد اينگونه اصلاح شود:
«كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا ي
دبيرستان هاي شهر و حومه ي شهر افتتاح كند را به عنوان عضو بپذيرد .»
اين امر مستلزم حذف كلمات «بخشي را براي ... افتتاح كند » و گنجاندن
كلما ت «را به عنوان عضو بپذيرد » است.

پرداختن به اصلاحيه خط زدن و گنجاندن كلمات
رئيس: تقاضاي رأي گيري در مورد اين پيشنهاد است: «كه ليگ
بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا ي دبيرستا نهاي
شهر و حومه ي شهر افتتاح كند .»
عضو الف ]بلند مي شود[: آقاي رئيس!
رئيس: خانم الف.
عضو الف:پيشنهاد مي كنم كلمات «بخشي را براي ... افتتاح كند » خط
بخورد و كلمات « را به عنوان عضو بپذيرد» گنجانده شود]بعد از اتمام
سخنانش مي نشيند[.

عضو ديگر]نشسته[: حمايت!
رئيس: پيشنهاد و حمايت مي شود كلمات «بخشي را براي ... افتتاح
كند » خط بخورد و كلمات « را به عنوان عضو بپذيرد» گنجانده شود.
اگر اصلاحيه تصويب شود، پيشنهاد اصلي اينگونه قرائت خواهد شد:
«كه ليگ بسكتبال دانش آموزان سال هاي بالا ي دبيرستان هاي شهر و
حومه ي شهر را به عنوان عضو بپذيرد». تقاضاي رأي گيري براي حذف
كلمات «بخشي را براي ... افتتاح كند » و گنجاندن كلمات «را به عنوان
عضو بپذيرد » است.

]مذاكره[
رئيس: آيا بحث ديگري هست؟ . . . تقاضاي رأي گيري در مورد
اصلاحيه پيشنهاد اصلي از طريق خط زدن كلمات «بخشي را براي ...
افتتاح كند » و گنجاندن كلمات «را به عنوان عضو بپذيرد » است. اگر
اصلاحيه تصويب شود، پيشنهاد اصلي اينگونه قرائت خواهد شد: «كه
ليگ بسكتبال دانش آموزان سال هاي بالا ي دبيرستان هاي شهر و شهر
حومه را به عنوان عضو بپذيرد». كساني كه موافق حذف كلمات
«بخشي را براي ... افتتاح كند » و گنجاندن كلمات «را به عنوان عضو
بپذيرد » هستند، بگويند: آري.
بعضي از اعضا ء]نشسته[: آري!
رئيس: مخالفان بگويند: نه.
اعضا ديگر]نشسته[: نه!
رئيس: «نه »ها بردند، و اصلاحيه رأ ي نياورد. تقاضاي رأ ي گيري اكنون در
باره ي پيشنهاد اصلي كه قبلاً اصلاح شد است، يعني «كه ليگ بسكتبال بخشي
را براي دانش آموزان سا ل هاي با لاي دبيرستا ن هاي شهر و حومه ي شهر افتتاح
كند ». بحث ديگري هست؟

پ - اصلاح پاراگراف

ديديم كه سه نوع اصلاحيه ي كلمات وجود دارد: گنجاندن، يا افزودن كلمات، خط
زدن كلمات، و خط زدن و گنجاندن كلمات. به همين ترتيب، سه نوع اصلاحيه وجود
دارد كه در مورد پاراگرا فها)يا بخش هاي بزرگ تر( به كار مي رود و با اصلاحيه هايي
كه در مورد كلمات به كار گرفته مي شوند، مشابه اند.

1 - گنجاندن يا افزودن يك پاراگراف
قواعدي كه براي گنجاندن يا افزودن يك يا چند پاراگراف به كار گرفته مي شود
عمدتاً شبيه قواعدي هستند كه در مورد كلمات به كار گرفته مي شوند. پيشنهاد براي
گنجاندن يا افزودن پاراگرا ف ها مي تواند بخش هاي بزرگ تر را، كه شامل پاراگرا ف هاي
زياد، مانند يك مقاله يا بخش است، بگنجاند يا بيافزايد.

2 - خط زدن يك پاراگراف
ممكن است پيشنهاد شود كل يك پاراگراف يا چند پاراگراف خط بخورد. اصلاحيه ي
خط زدن پاراگراف ها ممكن است بخش هاي بزرگ تري مثل فصل ها يا مواد را در
بر بگيرد.

3 - جايگزين
شكل اصلاح پاراگرا ف ها كه مانند خط زدن و گنجاندن كلمات است نام ويژه ي
خودش را دارد: جايگزين كردن. جايگزين، يك پاراگراف يا چند پاراگراف در پيشنهاد
در دست بررسي را جانشين يك يا چند پاراگراف موجود در اصلاحيه ارايه شده
مي كند. يك جايگزين مي تواند براي يك پاراگراف يا چند پاراگراف، يا بخش هاي
بزرگ تري مانند: فصل ها، مواد، و حتي كل پيشنهاد اصلي ارايه شود.
پيشنهاد اصلي اين است:

«كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا ي
دبيرستان هاي شهر و حومه شهر افتتاح كند .»
مي خواهيد پيشنهاد اين گونه قرائت شود:
«كه دانش آموزان دبيرستاني تشويق شوند تا ورزش بسكتبال را
ارتقا بخشند، و ليگ خودشان را براي بازي رقابتي تشكيل دهند. »

اين امر مستلزم ارايه ي يك پارگراف متفاوت به عنوان جايگزين براي
پيشنهاد در دست بررسي است.
پرداختن به يك جايگزين
عضوج ]بلند مي شود[: آقاي رئيس!
رئيس: خانم ج.
عضو ج: براي پيشنهاد در دست بررسي اين جايگزين را پيشنهاد مي كنم
كه: «دانش آموزان دبيرستاني تشويق شوند تا ورزش بسكتبال
را ارتقا بخشند، و ليگ خودشان را براي بازي رقابتي تشكيل
دهند »] مي نشيند[.

عضو چ]نشسته باقي مي ماند[: حمايت!
رئيس: پيشنهاد و حمايت مي شود كه پيشنهاد در دست بررسي از
طريق جايگزين كردن آن با جايگزيني كه در ادامه قرائت خواهد
شد، اصلاح شود. جايگزين اين است كه: «دانش آموزان دبيرستاني
تشويق شوند تا ورزش بسكتبال را ارتقا بخشند، و ليگ خودشان
را براي بازي رقابتي تشكيل دهند ».پيشنهاد جايگزين كردن در پي
آن است كه پارگرافي كه الأن قرائت شد در برابر مجمع مطرح شود
تا جاي پيشنهاد در دست بررسي را بگيرد.

]مذاكره[
رئيس: آيا آماده ايد براي پيشنهاد جايگزين رأي گيري شود؟
رأي گيري در مورد پيشنهاد جايگزين است. رئيس ابتدا پيشنهاد
در دست بررسي را قرائت مي كند. پيشنهاد در دست بررسي اين
است كه: «ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا ي
دبيرستان هاي شهر و حومه شهر افتتاح كند ». پيشنهاد جايگزين است: «كه
دانش آموزان دبيرستاني تشويق شوند تا ورزش بسكتبال را ارتقا
بخشند، و ليگ خودشان را براي بازي رقابتي تشكيل دهند ». تقاضا
اين است: آيا پيشنهادي كه در آخر قرائت شد جايگزين پيشنهاد در
دست بررسي بشود؟ موافقان پيشنهاد جايگزين بگويند: آري.

بعضي از اعضا ]نشسته[: آري!
رئيس: مخالفان بگويند: نه.
اعضا ديگر]نشسته[: نه!
رئيس: «آري » ها بردند و پيشنهاد جايگزين تصويب شد. اكنون تقاضا
براي رأي گيري در مورد پيشنهاد اصلي است كه به اين صورت
اصلاح شد: «كه دانش آموزان دبيرستاني تشويق شوند تا ورزش
بسكتبال را ارتقا بخشند، و ليگ خودشان را براي بازي رقابتي
تشكيل دهند ». آيا براي رأي گيري آماده ايد؟

ت - اصلاح اصلاحيه ها

يك اصلاحيه براي يك پيشنهاد اصلي ممكن است خودش توسط يك «اصلاحيه ي
فرعي »، كه گاهي اوقات به آن «اصلاحي هي ثانويه » يا «اصلاحيه ي اصلاحيه » م يگويند،
اصلاح شود. قواعد اصلاح ثانويه، كه مي تواند پيچيده شود، در كتاب اصلي توصيف
شده است. اصلاحيه هاي ثانويه خودشان اصلاح نمي شوند، «اصلاحيه ي درجه سه »
وجود ندارد، چرا كه خيلي گيج كننده مي شوند.

به جاي طرح اصلاح ثانويه، رويكرد ساده اين است كه به گروه گفته شود اگر
در مخالفت با پيشنهاد در دست بررسي رأي داده شود، در آن صورت شما نگارش
متفاوتي ارايه خواهيد داد كه بعداً آن را توصيف مي كنيد.

ث - ارتباط با موضوع: قاعده ي سنخيت

هر اصلاحيه ي ارايه شده بايد به نحوي با همان موضوعي ارتباط داشته باشد كه
پيشنهاد مورد اصلاح مطرح كرده است. اين امر به عنوان الزامي شناخته مي شود كه
بر اساس آن هر اصلاحي هاي بايد وارد باشد)ما پيشتر همين قاعده را كه مذاكره بايد
با پيشنهاد در دست بررسي ارتباط داشته باشد بررسي كرديم.(
اگر پيشنهاد اصلي اين است: «كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان
سال هاي بالا ي دبيرستان هاي شهر و حومه ي شهر افتتاح كند »، اصلاحيه ي افزودن
«و با هر افزايش ماليات شهري مخالفت كند »، وارد نخواهد بود. اين اصلاحيه وارد
نيست چرا كه مخالفت با افزايش ماليات با پيشنهاد تأسيس بخشي براي دان شآموزان
ارتباط و سنخيت ندارد.

ج - قاعده ي «ثابت »

وقت گروه نبايد با رأي دادن هاي مكرر به يك مسأله تلف شود. از همين رو، هنگامي
كه گروه به اصلاحيه اي رأ ي داد، آن موضوع خاص «ثابت » تلقي مي شود. [1]
اگر گروه عليه يك اصلاحيه افزودن كلمات رأي داد، شما نمي توانيد اصلاحيه ي ديگري
پينشهاد كنيد تا در اصل همان كلمات در همان جا اضافه شود.

به همان دليل، اگر گروه اصلاحيه اي مبني بر گنجاندن بعضي كلمات را تصويب
كرد، اصلاحيه ي بعدي براي تغيير آن كلمات وارد نيست. با اين همه، گاهي اوقات
ممكن است اصلاحيه اي مطرح شود كه «گاز گنده تر » زدن است: اصلاحيه ايی كه
پيشنهاد اصلي را به شيوه اي اصلاح مي كند كه بخش هايي از پيشنهاد را كه قبلاً با
كلماتي كه پيش از اين گنجانده شدند، اصلاح نشده بود، تغيير مي دهد.

قاعده ي اساسي اين است كه پس از رأي گروه مبني بر اينكه بعضي كلمات
بخشي از يك پيشنهاد باشند يا نباشند، شما نمي توانيد اصلاحيه ي ديگري ارايه كنيد
كه همان پرسش را در مورد محتوا و تأثير پيشنهاد مطرح كند. عقل سليم لازم است
تا اين اصل، مورد به مورد به كار گرفته شود.

[1] روش هايي وجود دارد كه گروه بتواند عقب برود و چيزي را كه در مورد آن
تصميم گيري شده تغيير بدهد، اما اغلب فقط از طريق پيشنهادهاي خاص با قواعد
خودشان. فصل هفت را بخوانيد.

بخش 4: مذاكره

2014-04-07T13:51:42Z

الف _ قواعد گفتگو

1 - محدوديت هاي صحبت كردن در گفتگو
شما م يتوانيد در جريان يك پيشنهاد مورد بحث در همان روز دو بار صحبت
كنيد. اين محدوديت در تمام سازمان هايي كه قواعد خاصي را براي محدودي تهاي
ديگر تصويب نكرده باشند، كه اغلب نمي كنند، اعمال مي شود.

نمي توانيد «حفظ » وقت كنيد يا به ديگري انتقال دهيد. بنا بر اين، به عنوان نمونه،
نمي توانيد پنج دقيقه از وقت نوبت اول خود را صحبت كنيد و در نوبت دوم پانزده
دقيقه حرف بزنيد. بر خلاف كاري كه در «كنگره »]ايالات متحد هي آمريكا[ مي كنند،
شما نمي توانيد نوبت خود را به ديگري واگذاريد)مگر اينكه افراد را انتخاب كنيد تا
در وقت شما از شما سؤال كنند(.

2 - اولويت در نوبت
به عنوان يك قاعد هي كلي، رئيس م يتواند نوبت صحبت كردن بدهد، يا نخستين
كسي را كه پس از اتمام سخنان سخنران قبلي و نشستن وي، بلند مي شود، تعيين
كند.

هنگامي كه هنوز كسي در حال صحبت كردن است، شما نمي توانيد علامت
بدهيد كه مي خواهيد بعد از وي حرف بزنيد. بايد منتظر بمانيد تا سخن فردي كه
صحبت مي كند تمام شود و پيش از بلند شدن و صدا زدن رئيس جلسه براي گرفتن
وقت صحبت، سخنران قبلي بنشيند.

اين قاعده كه نخستين فرد بلند شده بعد از اتمام صحبت نفر قبلي بايد حرف
بزند، سه استثناء رايج وجود دارد:

● اول، اگر شما پيشنهاد را مطرح كرده باشيد، حق يك نوبت در اولويت براي
صحبت كردن در مورد پيشنهاد را داريد. معمولاً، پس از آنكه رئيس پيشنهاد
را قرائت مي كند، پيشنهاد دهنده نخستين فردي است كه در مورد آن پيشنهاد
حرف مي زند.

● دوم، گرچه هر كس مي تواند در مورد يك پيشنهاد در يك روز دوبار صحبت
كند، كساني كه هنوز حتي يك بار صحبت نكرده باشند نسبت به كساني كه
صحبت كرده اند، در اولويت هستند.

● سوم، وقتي رئيس مي داند افرادي كه نوبت مي خواهند عقايد مخالف پيشنهاد
دارند، بايد بكوشد يك در ميان به موافقان و مخالفان نوبت دهد. به اين ترتيب
اگر الأن به نفع پيشنهاد صحبت شده، در صورت امكان، كسي كه م يخواهد
مخالف پيشنها حرف بزند نسبت به كسي كه م يخواهد به نفع آن صبحت كند،
در اولويت است.

در اين زمينه استثناءهاي ديگري نيز وجود دارد كه در كتاب اصلي مورد بحث قرار
گرفته اند.

3 - مربوط به موضوع
در جريان گفتگو، صحبت شما بايد به پيشنهاد مورد بحث ارتباط داشته باشد.
قاعده اين است كه تذكرات شما وارد باشد، يعني آ نها بايد به اينكه پيشنهاد
تصويب شود يا نه مربوط شوند. پرداختن به موضو عهاي نامربوط خارج از دستور
خواهد بود.

قاعده ي كلي : يك عضو حق دارد پس از آنكه سخنران قبلي نشست
برخيزد و نوبت حرف زدن بگيرد.
)يك عضو حق ندارد پيش از نشستن نسخنران قبلي بلند شود تا
نوبت بگيرن(

استثناء هاي رايح
پيشنهاددهنده يك نوبت اولويت دارد
كسي كه هنوز حرف نزده اولويت دارد
موافق و مخالف يك در ميان صحبت كنند

4 - موضوع هاي گفتگو، نه مسائل شخصي
يكي از قواعد مهم گفتگو اين است كه پيشنهاد، نه عضو، موضوع گفتگوست.
گفتگوي پرشور در مورد ارز شهاي يك پيشنهاد محور اصلي هر انديش هي مجمع
مشورتي است. هنگامي كه دلايل مرتبط با تمام جنب ههاي پيشنهاد مطرح شود، گروه
به احتمال زياد يك تصميم منطقي خواهد گرفت. با اين همه، نقادي يك استدلال
مخالف از نقادي شخصي مخالف متفاوت است.

اگر در جريان گفتگو اجاز هي حملات شخصي داده شود، بسياري را كه چه
بسا نظرات مهمي دارند از مشاركت در گفتگو مي هراساند. اين امر مد تها پس
از خاتمه ي گفتگو و اخذ تصميم، حتماً احساسات تلخ به جا مي گذارد و نفرت
شخصي را در ميان گروه تقويت مي كند.

هنگامي كه پيشنهادي در دست بررسي است، مي توانيد با كلام محكم به فكر
يا نتايج آن پيشنهاد حمله كنيد، اما بايد از شخصيات بپرهيزيد! تحت هيچ شرايطي
نمي توانيد انگيزه هاي عضو را زير سؤال ببريد و مورد حمله قرار دهيد. اگر در گفتگو
با اظهارات كس ديگر موافق نيستيد نمي توانيد بگوييد آن اظهارات «غلط » است. در
عوض بايد بگوييد: «معتقدم شواهد قوي وجود دارد كه نشان م يدهد آن عضو اشتباه
مي كند ». در گفتگو هرگز نبايد كلماتي مانند «تقلب « ،» دروغگو » يا «دروغ » در مورد
يك عضو به زبان بيايد.

5 - تشريفات مانع از شخصيات

قواعد گفتگو، براي كاستن از خطر شخصي شدن گفتگو ، برخي از تشريفات
را براي طرز نطق سفارش مي كند كه ممكن است براي مردم امروز نامعمول به نظر
برسد.

يكي از مهم ترين تشريفات اين است كه در گفتگو چنان صحبت م يكنيد كه
گويا با رئيس سخن مي گوئيد، و نه مستقيماً با اعضاء. نمي گوئيد: «جيم، دليلي كه
الأن مطرح كردي، مهمل است ». در عوض بايد بگوييد: «آقاي رئيس، نظر نهايي
آخرين سخنران واقعاً معنا نداشت .»

حتي اگر از شخص ديگري سؤال داريد، از طريق رئيس بپرسيد. به جاي اينكه
بگوييد: «جانتان، چقدر پول در حسابمان باقي مانده؟ »، بگوييد: «آقاي رئيس، ممكن
است خزان هدار به ما بگويد انجمن چقدر پول در حسابش دارد؟ »

نيز، تا آنجا كه ممكن است از به كار بردن نام اعضاء در گفتگو اجتناب ورزيد. به
طور طبيعي بايد افراد را با عنوانشان مخاطب قرار دهيد)به عنوان نمونه: «در گزارش
منشي »(. به معناي دقيق كلمه، در مورد عضو معمولي هم صدق مي كند: بهتر است
گفته شود: «سخنران قبلي »، و نه «آرتور روتستين .»
در عمل، درج هي رسميت مورد استفاده متناسب با شرايط نشست و ماهيت
گروه تفاوت مي كند.

ب - پيشنهادهاي قابل بحث و غيرقابل بحث

هر پيشنهاد اصلي و بعضي از پيشنهادهاي فرعي مي توانند مورد بحث قرار
بگيرند. اما پينشهادهاي فرعي ديگري نيز وجود دارد كه قاب لبحث نيستند.
براي شناخت بهتر اين دو گروه از پيشنهادها مي توان به كتاب اصلي مراجعه
كرد.

نمونه ي گفتگو
رئيس: «پيشنهاد و تأييد مي شود كه ليگ بسكتبال بخشي را براي
دان شآموزان سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستا نهاي شهر افتتاح
كند »

عضو ب]بلند مي شود[: آقاي رئيس!
عضو الف)پيشنهاددهنده(]بلند مي شود[: آقاي رئيس!
رئيس: آقاي الف]عضو ب م ينشيند[
عضو الف: لازم است جوانان وارد تنيس شوند تا ورزش ما جان
تاره اي بگيرد . . . لطفاً براي اين پيشنهاد رأي گيري كنيد]بعد
م ينشيند[

عضو پ]بلند مي شود[: آقاي رئيس!
عضو ب]بلند مي شود[:آقاي رئيس!
عضو ت]بلند مي شود[:آقاي رئيس!

رئيس: چون سخنران آخر به نفع پيشنهاد صحبت كرد، چه كسي
مايل است در مخالفت با پيشنهاد حرف بزند؟
]عضو ت م ينشيند[
عضو پ]ايستاده مي ماند[: آقاي رئيس!
عضو ب]ايستاده مي ماند[: آقاي رئيس!
رئيس:آقاي پ]عضوب م ينشيند[
عضو پ: بيشتر اعضاء ما بزرگسال هستند. دانش آموزان دبيرستاني
بايد ليگ خودشان را راه بياندازند . . .
]سپس م ينشيند[

عضو الف]بلند مي شود[: آقاي رئيس!
عضو ت]بلند مي شود[: آقاي رئيس!
عضو ث]بلند مي شود[:آقاي رئيس!
عضو ب]بلند مي شود[:آقاي رئيس!
رئيس: عضو الف قبلاً يكبار صحبت كرده است، و ديگراني كه
صحبت نكرده اند مي خواهند حرف برنند. ]عضو الف م ينشيند[.
چون آخرين سخنران با پيشنهاد مخالفت كرد، چه كسي مايل است
به نفع پيشنهاد صحبت كند؟]عضو ب م ينشيند[.

عضو ت]ايستاده مي ماند[: آقاي رئيس!
عضو ث]ايستاده مي ماند[:آقاي رئيس!
رئيس: آقاي ت]عضو ث م ينشيند[
عضو ت: آقاي رئيس، ما نيازمنديم كه جوانان دوباره به اين ورزش
ملحق شوند. . . ]بعد از اتمام سخن م ينشيند[
عضو الف]بلند مي شود[:آقاي رئيس!
رئيس: آقاي الف.
عضو الف: به نظر من، بدون كمك از بيرون براي راه اندازي ليگ،
دانش جويان دبيرستاني احتمالاً قادر به اين كار نخواهند بود.

عضو ب]بلند مي شود و سخن او را قطع مي كند[: آقاي رئيس، آيا
سخنران اجاز هي طرح يك پرسش را م يدهند؟

عضو الف: سؤالتان را مطرح كنيد خوشحال خواهم شد.
عضو ب: چطور ممكن است اين فرد محترم بگويد ما بايد براي
بخش دان شآموزان پول پرداخت كنيم؟]م ينشيند[

عضو الف: آقاي رئيس! حق عضويتي كه دان شآموزان دبيرستاني
مي پردازند بايد صرف هزين ههاي آن بخش شود. در ادامه ي بحث
من . . . ]در خاتمه ي سخنانش م ينشيند[

پ - محدوديت يا تمديد محدوديت ها در گفتگو

همانطور كه ديديم، قاعد هي كلي حاكم بر گفتگو اين است كه هر عضوي دوبار
در يك روز و هر بار تا ده دقيقه، در مورد هر پيشنهاد قاب لبحثي صحبت كند. هيچ
محدوديت ديگري براي صحبت كردن وجود ندارد. تحت اين قاعده اگر بسياري
از اعضاء بخواهند تمام حق خودشان را براي صحبت كردن اعمال كنند، بررسي هر
پيشنهادي وقت زيادي م يطلبد.

امكان دارد اين محدوديت هاي گفتگو را تغيير داد، اما فقط از طريق دو سوم
آراء. براي مصالحه بين حق فرد كه بايد سخنش شنيده شود و حق گروه براي آنكه
بدون تأخير زياد به كارش برسد، دو سوم آراء مورد نياز است.

پيشنهاد محدوديت يا تمديد محدوديت گفتگو م يتواند گفتگو در مورد پيشنهاد
در دست بررسي را به يك ساعت محدود كند، يا زماني را مشخص سازد تا تمام
گفتگوها انجام شده و تقاضاي رأ يگيري مطرح شود. اين پيشنهاد م يتواند زمان
سخنراني ها را به جاي ده دقيقه به دو دقيقه كاهش دهد. از سوي ديگر، مي توانيد
اين پيشنهاد را براي افزايش تعداد نوبت صحبت كردن از دوبار به چهاربار، يا زمان
مجاز صحبت كردن را به پانزده دقيقه، مورد استفاده قرار دهيد.

هر نوع تركيبي از محدوديت ها و تمديدها نيز ممكن است. به عنوان نمونه ،
مي توان پيشنهاد داد كه اعضاء سه بار و هر بار دو دقيقه حرف بزنند.

يك پيشنهاد مبني بر محدويت و تمديد محدوديت گفتگو خودش يك پيشنهاد
غيرقاب ل بحث است)مگر آنكه پيشنهاد محدوديت گفتگو زماني مطرح شود كه
هيچ پيشنهاد ديگري در دست بررسي نباشد(. طرح پيشنهادي كه مي تواند گفتگو
را محدود كند مي تواند به شكست منجر شود اگر مخالفان بتوانند به شكل بي پايان
در مورد خود اين پيشنهاد گفتگو كنند. با اين همه، اين پيشنهاد مي تواند اصلاح
شود)فصل پنج را ببينيد( به نحوي كه خصوصيات محدودي تهاي گفتگو را كه
پيشنهاد كرده است تغيير كند.

نمونه هايي از چنين پيشنهادهايي عبارتند از:
«پيشنهاد م يكنم كه در گفتگو در مورد اصلاحيه ي در دست بررسي، هر
عضوي محدود شود به يك بار صحبت با سه دقيقه فرصت .»

«پيشنهاد م يكنم كه گفتگو در مورد پيشنهاد در دست بررسي به بيست دقيقه
محدود شود .»
«پيشنهاد م يكنم كه ساعت 9 بعد از ظهر گفتگو خاتمه يابد و تقاضاي
رأ يگيري شود .»

ت - تعطيل فوري گفتگو:

پيشنهاد كفايت مذاكره

بيشتر اوقات نم يخواهيد فقط گفتگو را محدود كنيد، بلكه م يخواهيد اراي هي
پينشهادهاي جديد نيز خاتمه يابد. براي اين منظور يك پيشنهاد اختصاصي وجود دارد.
تصويب اين پيشنهاد بي درنگ گفتگو را تعطيل م يكند و مانع از طرح پيشنهادهاي
فرعي ديگر نيز، از جمله پيشنهاد اصلاح)فصل پنج(، ارجاع و تأخير)فصل شش(
م يشود)تصويب اين پيشنهاد از طرح پيشنهادهاي بيشتري از اين نوع جلوگيري
مي كند، اما اگر هر يك از آن ها قبلاً قرائت شده باشد، اما در بار هي آن ها رأي گيري
نكرده باشند، پيش از تصويب اين پيشنهاد، گروه بايد به آن ها رأي بدهد(. در هر
زماني كه يك پيشنهاد قابل بحث در درست بررسي است، صرف نظر از اينكه چقدر
گفتگو در باره ي آن شده باشد، مي توان اين پيشنهاد را مطرح كرد.

پيشنهاد براي تعطيل كردن بي درنگ گفتگو پيشنهاد كفايت مذاكرده است
.مانند پيشنهاد محدود يا تمديد محدودي تهاي گفتگو، پيشنهاد درخواست قبل ، ي
غيرقاب لبحث و مستلزم دو سوم آراء است.

كلمات صحيح براي خاتمه دادن به گفتگو در مورد پيشنهادي كه در دست
بررسي است اين است كه گفته شود: «كفايت مذاكره را پيشنهاد م يكنم .»
از آنجا كه پيشنهادكفايت مذاكره به گفتگو خاتمه داده و مجمع را در برابر يك
رأ يگيري فوري قرار م يدهد، چيزي كه اغلب مطلوب يا ضروري است، طرح اين
پيشنهاد در جلسات بسيار رايج است. با اين همه، اين پيشنهاد اغلب از سوي اعضاء
به شكل غيراستاندارد مطرح م يشود: «پيشنهاد مي كنم الأن رأي بگيريم » يا «تقاضاي
درخواست دارم ». اگر پيشنهاد به شكل نادرستي مطرح شود، رئيس جلسه بايد آن را
به عنوان «كفايت مذاكره » تصحيح كند.

گاهي اوقات يك عضو صدا م يزند: «درخواست! » يا «رأ يگيري! »، بدون آنكه
اول وقت گرفته باشد و «تأييد » را كسب كند. اين جور طرح پيشنهاد اعتبار ندارد و،
اگر عضو ديگري دنبال نوبت باشد ، خارج از دستور محسوب مي شود.

تعطيل گفتگو نقض حق صحبت كردن اعضا ء است. از همين رو، نه يك عضو
و نه گروهي از اعضاء نمي توانند يك پايان فوري گفتگو را تحميل كنند حتي اگر
يك عضو با حق صحبت كردن بخواهد صحبت كند، مگر از طريق تصويب درست
پيشنهاد كفايت مذكر.ه اين امر مستلزم گرفتن نوبت و سپس طرح پيشنهاد كفايت
مذاكره، پس از آن گرفتن تأييد و تصويب با دو سوم آراء خواهد بود.

نمونه ي «كفايت مذاكره »
عضو الف]بلند مي شود[: آقاي رئيس!
رئيس: آقاي الف
عضو الف:من كفايت مذاكره را پيشنهاد مي كنم.
عضو ديگر]بلند م يشود[: تأييد!

رئيس: كفايت مذاكره پيشنهاد و تأييد مي شود. ]رئيس مي تواند
توضيح دهد كه تصويب كفايت مذاكره هر گفتگوي ديگري را منتفي
خواهد كرد[. كساني كه موافق تصويب كفايت مذاكره هستند،
قيام كنند.
عده اي بلند مي شوند.
رئيس: بنشينيد. كساني كه مخالفند. قيام كنند.
ديگران قيام مي كنند.
رئيس: بفرماييد. دو سوم موافق، كفايت مذاكره تصويب شد.

اكنون درخواست تصويب اين پيشنهاد است كه]درخواستي را كه
بلافاصله در دست بررسي بود را به طور كامل قرائت مي كند[.
موافقان بگويند: آري. ]رئيس به تكميل رأ ي گيري پيشنهاد اصلي
ادامه مي دهد.

بخش 3: در يك نشست چگونه تصميم گيري مي شود: كار با پيشنهادها

2014-04-06T18:12:41Z

الف - تعريف «پيشنهاد »
ب - چگونه در يك نشست صحبت كنيد
پ - نحوه ي طرح پيشنهاد به يك گروه
1 - نحوه ي طرح پيشنهاد
2- «حمايت » از يك پيشنهاد
3- «قرائت پيشنهاد »
ت - نحوه ي بررسي پيشنهاد
1 - مذاكره در مورد پيشنهاد
2 - رأ ي گيري
3 - اعلام نتيجه ي رأ ي گيري

الف - تعريف «پيشنهاد »

هدف اوليه ي آن نوع نشستي كه از دستورنامه 1 استفاده مي كند اين است كه گروه
حاضر در نشست تصميم بگيرد. گروه ممكن است در مورد هر چيزي، از اتخاذ
موضع در مورد يك موضوع عمد هي عمومي تا سازماندهي يك نمايشگاه حيوانات
تصميم گيري كند. براي شروع روند اتخاذ هر نوع تصميمي، يك عضو از طريق
«ارايه پيشنهاد » نظري را مطرح مي كند. يك پيشنهاد، نظر رسمي از سوي يك عضو،
در يك نشست است، مبني بر اينكه گروه دست به اقدامي خاص بزند.

پيشنهاد اصلي پيشنهادي است كه طرح آن مجمع را به انجام كاري فرام يخواند.
به بيان دقيق تر، پيش از آنكه در باره ي يك موضوع پينشهادي مطرح شود، در باره ي
آن موضوع نبايد هيچ بحثي صورت بگيرد. در هر مقطع زماني، فقط يك پيشنهاد
اصلي مي تواند در مجمع مطرح باشد.

ب - چگونه در يك نشست صحبت كنيد

براي طرح يك پيشنهاد يا صحبت كردن در جريان مذاكرات، يك روش خاص به
كار مي رود: پس از آنكه نفر قبلي سخنش را تمام كرد، ب يدرنگ بلند مي شويد و صدا
مي زنيد: «خانم رئيس »، يا «آقاي رئيس »؛ يا هر عنوان ديگري كه رئيس داشته باشد.
رئيس جلسه، معمولاً با صدا زدن نام يا عنوان شما، مثلاً «آقاي جكسون »، يا «نماينده
شهر كلايتون »، يا در نشست هاي كوچك با اشاره ي سر، شما را به عنوان سخنران
بعدي مشخص مي كند، يا، به بيان ديگر، به شما اجازه ي صبحت مي دهد.
هنگامي كه به اين ترتيب اجازه صحبت مي يابيد، گفته مي شود كه نوبت صحبت
[1]

كردن شماست. هنگامي كه صحبت شما تمام مي شود، مي نشينيد و به اين ترتيب
نوبت شما به پايان مي رسد.

كسب اجازه صبحت كردن
عضو الف]بلند م يشود[: آقاي رئيس
رئيس: آقاي الف
عضو الف: اين ايده ي خيلي خوبي نيست كه . . .]بعد از تمام كردن
صحبت خود، مي نشيند

پ - نحوه ي طرح پيشنهاد به يك گروه

1 - نحوه ي طرح پيشنهاد
براي طرح يك پيشنهاد اصلي، پس از كسب اجازه ي صحبت كردن، خيلي ساده
مي گوييد: «پيشنهاد مي كنم كه . . . » و بعد به روشني نظر خود را توصيف مي كنيد.
به عنوان نمونه، «پيشنهاد مي كنم كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان
سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح كند .»

خيلي مهم است كه كلمات پيشنهاد با دقت بيان شود. گروه به يك عبارت دقيق، و
نه به يك ايده ي مبهم رأي مي دهد. در پايان، هر پيشنهادي بايد در صورتجلسه نوشته
شود. اين وظيفه ي منشي است كه پيشنهادها را با دقت، و نه با زباني كه خودش فكر
مي كند همان چيزي است كه گروه يا پيشنهاد دهنده منظورشان بوده، يادداشت كند.

رئيس جلسه مي تواند الزام كند كه پيشنهادهاي اصلي به صورت مكتوب تقديم
شود. در واقع نوشتن هر پيشنهاد و دادن نسخه هايي از آن هم به رئيس و هم به
منشي كار خوبي است. يك پيشنهاد بلند يا پيچيده بايد هميشه به صورت مكتوب
به منشي تقديم شود.

پس از ارايه ي پيشنهاد، بي درنگ مي نشينيد و منتظر مي مانيد تا بعداً دلايل خود
را براي طرح پيشنهاد توضيح دهيد.

طرح پيشنهاد
عضو الف]بلند مي شود[: آقاي رئيس
رئيس: آقاي الف
عضو الف: پيشنهاد مي كنم كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح كند .»

]وقتي پيشنهاد مطرح شد، مي نشينيد و منتظر مي مانيد تا بعداً توضيح دهيد.
چرا پيشنهاد شما فكر خوبي است[.

2- «حمايت » از يك پيشنهاد
هنگامي كه عضوي يك پيشنهاد اصلي را مطرح م يكند، بايد «حمايت 2» شود تا
از سوي گروه مورد توجه قرار بگيرد. اين امر نشان م يدهد كه دس تكم دو عضو
مي خواهند پيشنهاد بررسي شود. البته، لزوماً به اين معنا نيست كه عضو دوم با
پيشنهاد موافق است. اگر عضو دوم پيشنهاد را تأييد نكند، پيشنهاد براي بررسي يا
تصميم گيري در برابر گروه طرح نخواهد شد.

براي حمايت از يك پيشنهاد، صدا مي زنيد: «حمايت ». مي توانيد نشسته باشيد،
و مجبور نيستيد براي اعلام حمايت از يك پيشنهاد از رئيس نوبت صحبت بگيريد.

3- « قرائت پيشنهاد »

هنگامي كه پيشنهادي مطرح و حمايت شد، رئيس قرائت پيشنهاد مي كند. براي
«قرائت » يك پيشنهاد، رئيس به سادگي م يگويد: «پيشنهاد و حمايت مي شود كه
». . . و بعد تمام كلمات مندرج در پيشنهاد را دقيقاً تكرار مي كند. به عنوان نمونه:

«پيشنهاد و تأييد مي شود كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سا ل هاي بالا
و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح كند .»

رئيس جلسه پس از آنكه پيشنهادي مطرح و حمايت شد بايد، دست كم به دو
دليل، پيشنهاد را قرائت كند تا در برابر گروه براي بررسي احتمالي مطرح شود:

اول، مهم است كه تمام اعضای گروه بتوانند با دقت دريابند كه چه پيشنهادي در
برابر آنان مطرح است. با تكرار دقيق كلمات مندرج در پيشنهاد، رئيس به تمام اعضا
كمك مي كند تا پيشنهاد را خوب بشنوند، و توجه همه را به اين واقعيت معطوف
كند كه اكنون پيشنهاد جديدي براي بررسي آماده است.

دوم، پيش از قرائت هر پيشنهاد، رئيس دو وظيفه دارد:
الف - رئيس بايد مشخص سازد در هر زمان كدام پيشنهاد در برنامه ي كار است.
اگر پيشنهاد به نحوي قواعد را نقض كند)اين قواعد بعداً توصيف مي شوند( ،
رئيس نبايد آن را قرائت كند، در عوض بايد بگويد: «رئيس اعلام مي كند كه
[2]
سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح كند .»

]وقتي پيشنهاد مطرح شد، مي نشينيد و منتظر مي مانيد تا بعداً توضيح دهيد
چرا پيشنهاد شما فكر خوبي است[.
پيشنهاد خارج از دستور است چون . . . .»

ب - رئيس بايد مطمئن شود كه پيشنهاد به روشني عبارت بندي شده است. اگر
پيشنهاد روشن نباشد، رئيس بايد به پيشنهاد دهنده كمك كند تا پيشنهادش را
بازنويسي كند و بعداً آن را بخواند.

ت - نحوه ي بررسي پيشنهاد

1 - مذاکره در مورد پيشنهاد
هنگامي كه يك پيشنهاد اصلي از سوي رئيس قرائت شده باشد، گفته مي شود كه
در دست بررسي، يا در صحن است. به اين ترتيب، پيشنهاد، براي مذاكره و اقدام
در برابر گروه قرار گرفته است. مذاكره به معناي بحث در مورد شايستگي هاي يك
پيشنهاد است؛ يعني، آيا اقدام پيشنهادي بايد انجام شود يا نه.

درست پس از قرائت پيشنهاد، رئيس معمولاً به پيشنهاد دهنده نگاه مي كند تا
دريابد آيا مايل است نوبت بگيرد.

در فصل بعدي توضيحات بيشتري در مورد مذاكره، از جمله در مورد نحوه ي
محدود كردن و خاتمه دادن به مذاكرات، ارايه مي شود.

طرح، حمايت و قرائت يك پيشنهاد
عضو الف]بلند مي شود[: آقاي رئيس
رئيس: آقاي الف
عضو الف: «پيشنهاد مي كنم كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان
سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح كند .»
]وقتي پيشنهاد مطرح شد، بنشينيد و منتظر بمانيد تا بعداً توضيح دهيد چرا
پيشنهاد شما فكر خوبي است[.
عضو ديگر]نشسته[: حمايت!
رئيس: «پيشنهاد و تأييد مي شود كه ليگ بسكتبال بخشي را براي
دانش آموزان سال هاي بالا و سا ل هاي پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح
كند .»

گفتگو
عضو الف]بلند مي شود[: آقاي رئيس
رئيس: آقاي الف

در جريان مذاكره، بعضي پيشنهادهاي ديگر نيز كه در ارتباط با بررسي پيشنهاد
اصلي است مطرح مي شوند، يا در بعضي موارد، بررسي را متوقف مي كنند. به اين
پيشنهادها ، پيشنهادهاي فرعي گفته مي شود. به عنوان نمونه، پيشنهاد تنفس كه در
فصل دوم توصيف شد، يك پيشنهاد فرعي است كه گفتگو را متوقف مي سازد.

رايج ترين پيشنهادي كه به پيشنهاد در دست بررسي ارتباط دارد پيشنهاد اصلاح
است، كه در فصل پنج بررسي شده است. بعداً پيشنهادهاي ديگر را نيز بررسي
خواهيم كرد.

2 - رأي گيري
هنگامي كه كسي تقاضاي وقت براي مذاكره نكند، رئيس مي تواند بپرسد: «براي
رأي گيري حاضريد؟ » )يا «نظر ديگري هم هست؟ »(. اين پرسش به اين معناست
كه «آيا در گروه كسي آماده است كه بلافاصله به پيشنهاد رأي بدهد ، يا كسي هست
كه بخواهد در باره ي آن صحبت كند، يا پيشنهاد اصلاحي يا پيشنهاد ديگري بدهد؟ .»
سپس، اگر تقاضاي كسب نوبت براي مذاكره ي بيشتر نباشد، رئيس بلند مي شود و
تقاضاي رأ ي گيري مي كند.

براي اين كار، رئيس مي گويد: «رأ ي گيري براي تصويب اين پشنهاد است كه.
».. ، و سپس عين كلمات پيشنهادي را كه به رأي گذاشته مي شود، تكرار مي كند. به
عنوان نمونه: «رأي گيري براي تصويب اين پيشنهاد است كه ليگ بسكتبال بخشي
را براي دانش آموزان سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان‌هاي شهر افتتاح كند .»

سپس، رئيس دستورالعمل هاي لازم براي رأي گيري در مورد پيشنهاد را به
گروه ارايه مي كند. بيشتر پيشنهادها براي تصويب به اكثريت رأي حاضران
و رأي دهندگان نياز دارند. بعضي از آن ها با دو سوم آرا به تصويب
مي رسند )ممتنع ها، اعضائي كه حاضرند و رأي نمي دهند، شمرده نمي شوند و
تأثيري در نتيجه ي رأي گيري ندارند(.

عضو الف: لازم است جوا ن ها را به تنيس جذب كنيم تا ورزش را
سرزنده نگه داريم . . . ]بعد از اتمام سخن مي نشيند[.
عضو ب ]بعد از نشستن عضو الف، بلند مي شود[: آقاي رئيس
رئيس: آقاي ب
عضو ب: بيشتر اعضای ما بزرگسال هستند. دانش آموزان دبيرستاني بايد
ليگ خودشان را راه بياندازند. . .]بعد از اتمام سخن مي نشيند[..

ساده ترين و رايج ترين نوع رأي گيري، آري و نه گفتن است. رئيس مي گويد:
«موافقان پيشنهاد بگويند: آري ». موافقان، نشسته باقي مي مانند و مي گويند: «آري .»
سپس رئيس مي گويد: «مخالفان بگويند: نه ». مخالفا ن هم ، نشسته، «نه » مي گويند.
رئيس جلسه قضاوت مي كند كساني كه «آري » گفتند بيشترند يا كساني كه «نه »
گفتند، و بر مبناي قضاوت خود، نتيجه ي رأي گيري را اعلام مي كند.

رو ش هاي ديگر رأي گيري، از جمله روشي كه بعد از ناروشن بودن نتيجه ي
رأي گيري با گفتن آري و نه به كار گرفته مي شود، در فصل هشتم مورد بررسي
قرار مي گيرد.

3 - اعلام نتيجه ي رأي گيري
هنگامي كه رأي گيري كامل شود، رئيس نتيجه را اعلام مي كند. هر اعلام نتيجه اي
چهار بخش دارد:

1) گزارش اينكه كدام طرف «برد »
2) بيان اينكه پيشنهاد تصويب يا رد شد
3) توضيح تأثير رأي گيري، اگر لازم يا مناسب باشد
4) بيان موضوع ديگر دستور جلسه

رأ ي گيري
رئيس: سؤال در مورد تصويب اين پيشنهاد است كه ليگ بسكتبال
بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان‌هاي
شهر افتتاح كند. موافقان پيشنهاد بگويند: آري.
بعضي از اعضا ]نشسته[: آري!
رئيس: مخالفان بگويند: نه
اعضای ديگر]نشسته[: نه!
اعلام نتيجه رأ ي گيري
رئيس: «آري »ها بردند و پيشنهاد تصويب شد. ليگ تنيس بخشي را
براي دانش آموزان سال هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر
افتتاح خواهد كرد. آيا كار ديگري هست؟
يا «نه ها بردند و پيشنهاد رد شد. آيا موضوع ديگري هست؟ »

اگر «آري » ها بيش از «نه » ها باشد، رئيس، به عنوان مثال، مي گويد: «آري ها
بردند، و پيشنهاد تصويب شد. ليگ تنيس بخشي را براي دانش آموزان سال هاي بالا
و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح خواهد كرد. دستور بعدي اين است كه
. . . ]يا، اگر چيزي در دستور نباشد «آيا موضوع ديگري هست؟ ]»

از طرف ديگر، اگر «نه » ها بيشتر باشد، رئيس مي گويد: «نه ها بردند و رد شد.
دستور كار بعدي اين است كه . . . » ]يا، اگر چيزي در دستور نباشد، مي پرسد:
«آيا موضوع جديدي هست؟ .]»

مرور: نمونه اي از رسيدگي به يك پيشنهاد ساده
عضو الف]بلند مي شود[: آقاي رئيس
رئيس: آقاي الف
عضو الف: پيشنهاد مي كنم كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان
سا ل هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح كند ». ]وقتي
پيشنهاد مطرح شد، مي نشيند[.

عضو ديگر]نشسته[: حمايت!
رئيس: «پيشنهاد و حمايت مي شود كه ليگ بسكتبال بخشي را براي
دانش آموزان سا ل هاي بالا و سا ل هاي پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح كند »
عضو الف]بلند مي شود[: آقاي رئيس
رئيس: آقاي الف
عضو الف: لازم است جوا ن ها را به تنيس جذب كنيم تا ورزش را سرزنده
نگه داريم . . . ]بعد از اتمام سخن مي نشيند[.

عضو ب]بعد از نشستن عضو الف، بلند مي شود[: آقاي رئيس
رئيس: آقاي ب
عضو ب: بيشتر اعضای ما بزرگسال هستند. دانش آموزان دبيرستاني بايد
ليگ خودشان را راه بياندازند. . .]بعد از اتمام سخن مي نشيند[.

رئيس: نظر ديگري هست؟. . . رأ ي گيري براي تصويب اين پيشنهاد است
كه ليگ بسكتبال بخشي را براي دانش آموزان سا ل هاي بالا و سا ل هاي
پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح كند. موافقان پيشنهاد بگويند: آري.
بعضي از اعضا ]نشسته[: آري!
رئيس: مخالفان بگويند: نه
اعضا ی ديگر]نشسته[: نه!

رئيس: «آري » ها بردند و پيشنهاد تصويب شد. . ليگ تنيس بخشي را
براي دانش آموزان سا ل هاي بالا و سال هاي پائين دبيرستان هاي شهر افتتاح
خواهد كرد. آيا كار ديگري هست؟
يا
«نه ها بردند و پيشنهاد به تصويب نرسيد.آيا كار ديگري هست؟

[1] 1. rules of order

[2] 2. it must be seconded

بخش 2: در يك نشست چه می‌گذرد؟

2014-04-04T19:00:07Z

الف - نقش رییس و دبير
ب - حد نصاب
پ -دستوركار استاندارد
1 - قرائت و تصويب صورت جلسه
2 - گزارش‌ها
3 - كار ناتمام
4 - كار جديد
ت - اجندا: جايگزيني براي دستوركار استاندارد
ث - اختتام، تنفس ، درجا راحت باش

الف - نقش رییس و دبير
براي حفظ نظم یک نفر انتخاب می‌شود تا بر جلسه رياست كند. اين شخص قواعد را اعمال مي‌كند و مشخص می‌سازد كه چه كسي در موعد مقرر صحبت كند. مسئول اداره‌ی جلسه ممكن است براي همان جلسه انتخاب شود، در آن صورت رییس [1] نامیده می‌شود. بيشتر اوقات، وي براي يك دوره‌ی يك ساله يا بيشتر، با عنوان رییس (پرزيدنت) [2]، انتخاب می‌شود. به كسي كه دارد جلسه را رياست مي‌كند، رئيس [3] مي‌گويند. (اين تمايزها در زبان فارسي به اين ترتيب وجود ندارد. اما براي مسؤل اداره جلسه عنوان‌هاي مختلفي جعل شده است. مثلاً در انجمن معتادان گمنام رئيس جلسه را كرداننده يا خدمت‌گذار مي‌نامند. در بعضي از مجامع رئيس جلسه را دبير و دبير جلسه را منشي صدا مي‌زنند. وقتي دستورنامه رابرت را مطالعه مي‌كنيد، به معناي اين اصطلاح‌هاي پارلماني طبق اين كتاب، توجه داشته باشيد - مترجم).

براي نوشتن گزارشي از آنچه رخ می‌دهد، كه معمولاً به آن صورت‌جلسه میگویند، يك دبير (يا دمنشي) (به انگليسي: سكرتري) انتخاب می‌شود. (دبير معادل فارسي كلمه ‌عربي منشي است، به معناي نويسنده يا ميرزا بنويس! و هر دو يك معنا دارند. اما در عرف پارلماني ايرانيان، وظايف يك سكرتري كه هم ثبت صورتجلسات است و هم حفظ و نگه‌داري آن‌ها و هم مسؤل دعوت اعضا به جلسه، حضور و غياب و به طور كلي، مديريت جلسات، به دو قست تقسيم شده است: بخش ثبت صورتجلسه به عهده كسي است كه اور را معمولاً منشي صدا مي‌زنند، اما ساير وظايف سكرتري را شخص ديگري كه به عنوان دبير انتخاب مي‌شود انجام مي‌دهد. بايد توجه داشته باشيد كه طبق دستورنامه رابرت، وظايف منشي و دبير را يك نفر انجام مي‌دهد كه سكرتري ناميده مي‌شود و در اين متون آن را دبير ترجمه بايد بكنيم. البته، در سازمان‌هاي بزرگ چند جور سكرتري دارند كه كارهاي مختلف را انجام مي‌دهند. براي درك بهتر اين قضايا و قواعد ناظر بر آن‌ها بايد به ترجمه كتاب اصلي مراجعه كنيد. مترجم)

ب - حد نصاب
در بيشتر سازمان‌ها كه نشست‌های منظم دارند، بسياري از اعضا اغلب غایب هستند. سازمان نبايد وابسته به تصمیم‌های تعداد اندكي از اعضا باشد كه می‌بایست در جلسه شركت می‌کردند. براي جلوگيري از اين امر، يك حد نصاب 5، حداقلي از اعضا که بايد حاضر باشند، براي يك نشست لازم است تا كارهاي اساسي خود را انجام دهد.

سازمان‌ها معمولاً در آیین نامه‌ی خود مشخص می‌کنند نصاب لازم براي نشست‌شان چقدر باشد. اگر سازماني تعيين نكند، با بعضي استثناها، حد نصاب، اكثريت)اكثريت يعني نصف به علاوه يك( اعضا است.

اگر نصاب حاصل نشود جلسه فقط می‌تواند كارهاي محدودي مانند تعيين زمان [4] و مكان نشست بعدي را انجام دهد. هر اقدام اساسي انجام شده در غياب حد نصاب بي اعتبار است. حتي اگر نشستي با حد نصاب آغاز شود، اما با ترك تعدادي از حاضران حد نصاب بشكند، جلسه حق انجام كارهاي اساسي را از دست می‌دهد. فقط موقعي می‌توان نسبت به كارهاي اساسي اقدام كرد كه به تعداد كافي اعضا برگردند يا اعضای ديگري بيايند و حد نصاب دوباره حاصل شود.

پ - دستور كار استاندارد
جلسه با بيان لطفاً بفرماييد از سوي رییس آغاز می‌شود. پرزيدنت يا چيرمن سر جاي خود می‌نشیند و با صداي واضح می‌گوید: جلسه رسمي است. بعد مراسم افتتاح، مانند «تعهد به اتحاد » انجام می‌شود)مراسم افتتاح می‌تواند پيچيده تر باشد، كه در آن صورت بايد به تصويب برسد(. بيشتر نشست‌ها دستور كار 1 سنتي را اجرا می‌کنند. ساده شده‌ی آن عبارت است از:

1 - قرائت و تصويب صورت جلسه
رییس می‌گوید: «منشي صورت جلسه را قرائت مي‌كند ». وقتي منشي آن را خواند، رییس می‌گوید: «آيا اصلاحيه اي هست؟ ». معمولاً اصلاحیه‌ها بدون مخالفت اعمال می‌شوند، اما اگر مخالفتي وجود داشته باشد می‌توان بحث كرد و به اصلاحیه‌ی پيشنهادي رأي داد. پس از آن رییس می‌گوید: «اگر اصلاحیه‌ی ديگري وجود ندارد، صورت جلسه تصويب می‌شود».

فقط هنگامي كه صورت جلسات نشست‌ها به اين ترتيب تصويب می‌شوند به گزارش رسمي آنچه كه رخ داده تبديل خواهند شد. اغلب، منشي پي نویس صورت جلسات نشست قبلي را پيش از نشستي كه قرار است در آن تصويب شوند
ارسال می‌کند. در اين صورت، لازم نيست صورت جلسه قرائت شود مگر آنكه عضوي اصرار كند. در صورتي كه پي نویس صورت جلسات براي اعضا ارسال شده دستور كار استاندارد ساده شده :

قرائت و تصويب صورت جلسه
گزارش‌ها
كارهاي تمام نشده
كارهاي جديد
[5] باشد، رییس می‌گوید: «صورت جلسه‌ي نشست قبلي توزيع شده است، آيا كسي اصلاحيه اي دارد؟ »

2 - گزارش‌ها
مجمع سپس به استماع گزارش‌های مسئولان، هیئت مديره، و كميته‌هاي سازمان
می‌پردازد)اطلاعات بيشتر در مورد هیئت مديره و کمیته‌ها در فصل‌های 6، 18 و 19 (.
به عنوان نمونه، رییس ممكن است بگويد: «گزارش منشي قرائت می‌شود « .» رياست
جلسه از رییس کمیته‌ی عضويت می‌خواهد گزارش خود را قرائت كند « .» آيا
کمیته‌ی برنامه‌ريزي گزارشي دارد؟ .»

اغلب، اين گزارش‌ها فقط اطلاعات می‌دهند. با اين حال، گاهي اوقات،
توصیه‌هایی براي اقدام از سوي مجمع، ارايه می‌کنند. اين توصیه‌ها، در پايان گزارش
مورد توجه يك عده قرار می‌گیرد، درباره‌ی آن‌ها بحث شده و رأی‌گیری می‌شود.

3 - كارهاي ناتمام

پس از استماع گزارش‌ها، گروه اموري را مورد توجه قرار می‌دهد كه، اگر وجود
داشته باشد، از جلسه‌ی قبل مانده است. رییس جلسه بايد به طور خود به خود
موضوع‌هایی را در دستور كار بگذارد كه در خاتمه‌ی جلسه‌ی قبلي ناتمام باقي
ماندند. «از موضوع‌های باقي مانده، نخستين موضوع دستور كار اين پيشنهاد
مربوط به . . . ، كه در خاتمه‌ی نشست قبلي در دست بررسي بود. مسئله اين است
كه با تصويب اين پيشنهاد كه]پيشنهاد را مطرح می‌کند[. . . ]پس از آنكه اين موضوع
بررسي شد:[دستور كار بعدي اين است كه . . . .»

در نشستي كه درست اداره شود، هيچ نوع موضوعي كه «موضوع قديمي » ناميده
شود وجود ندارد. اين يك خطاي رايج يك رییس جلسه است كه از «موضوع
قديمي » حرف بزند و در چارچوب اين مقوله‌ی نادرست به اعضا اجازه دهد دوباره
مسائلي را مطرح كنند كه در نشست‌های قبلي مورد بحث قرار گرفتند يا مسائلي
مطرح شود كه صرفاً در مورد آن‌ها پيشنهاد رسمي مطرح شده كه در نشست فعلي
مورد بحث قرار بگيرند. در واقع، آنچه كه در چارچوب مقوله‌ی درست «كارهاي
ناتمام » مطرح می‌شود، عبارتند از:

1( موضوعي)اگر باشد( كه عملاً هنگام تعطيلي نشست قبلي در جريان بررسي
بود، و در پي آن
2( موضوع‌هایی كه قرار بود در نشست قبلي مطرح شوند اما پيش از خاتمه‌ی
نشست مطرح نشدند، به ترتيبي كه قرار بود در آن نشست مطرح شوند.

4 - كارهاي جديد

رییس می‌پرسد: «آيا موضوع جديدي در دستور كار است؟ ». هر عضوي
می‌تواند، با توجه به روش كار، كه در فصل بعدي توصيف شده است، موضوع‌هاي
جديدي را مطرح كند و پيشنهاد بدهد.

نمونه‌ی يك دستور جلسه
I - مراسم افتتاح ساعت: 9 صبح

الف - دعا جان هرناندز كشيش
ب - سوگند اتحاد به رهبري جان سيمپسون II - تصويب دستور جلسه III - قرائت و تصويب صورت جلسه IV - گزارش مسئولان
- الف - رییس- سين دوناهو
- ب - معاون رییس- احمد حسن
- پ - منشي- ب نچائوت
- ت - خزانه دار- ساندارا نوريس V - گزارش هیئت مديره منشي ب نچائوت V I - گزارش کمیته‌ها
الف - کمیته‌ی عضويت مليسا نولس، رییس
ب - كميته‌ي آموزش آليس مك لين، رییس VII - تنفس براي نهار ساعت 30 / 12 VIII - تشكيل جلسه ساعت 14 IX - برنامه: سخنگو استفان لانگ ساعت 05 / 14 X- بررسي خريد دبیرخانه‌ی جديد XI - موضوع جديد X II - ختم جلسه

ت - دستور جلسه: جايگزيني براي دستور کار استاندارد

به جاي دنبال كردن يك دستور کار استاندارد، يك گروه می‌تواند يك دستور جلسه
تصويب كند. دستور جلسه نظمي است كه در آن موضوع‌های خاص بايد مورد
توجه قرار بگيرند، و گاهي اوقات، مسائل دقيقي را براي رسيدگي مطرح می‌کند.
بسياري از اوقات، رییس يك پيش‌نويس دستور جلسه ارايه مي‌دهد، اما براي آنكه
الزام آور شود بايد از سوي اكثريت گروه در ابتدا‌ی نشست يا پس از شروع نشست
به تصويب برسد. گروه پيش از تصويب آن می‌تواند هر تغييري را كه دوست دارد
در آن بدهد.

ث - ختم جلسه، تنفس، استراحت درجا

هنگامي كه نشستي كار خودش را تمام می‌کند، رییس مي‌گويد: «كار ديگري هست؟
. . . چون كار ديگري نيست، ختم جلسه اعلام می‌شود ». ختم جلسه به معناي
تعطيلي نشست است. حتي اگر هنوز موضوع بررسي نشدهاي وجود داشته باشد،
اكثريت می‌تواند به ختم جلسه رأي بدهد.

هنگامي كه گروه بخواهد تنفسي داده شود، بايد)از سوي اكثريت( به پيشنهاد
تنفس رأي داده شود. پيشنهاد تنفس می‌تواند مدت داشته باشد، مانند «پنج دقيقه
تنفس ». يا «تنفس تا فراخوان از سوي رییس »، كه تصميم‌گيري در مورد خاتمه‌ي
تنفس و شروع دوباره‌ي نشست را بر عهده‌ي رییس جلسه می‌گذارد.

اگر هيچ عضوي مخالفت نكند، رییس جلسه می‌تواند، با اعلام استراحت در جا
به گروه، يك وقفهي كوتاه به جريان كار بدهد. توقف در جا به اين معناست كه
اعضا سر جاي خود باقي می‌مانند، حتي آرام حرف می‌زنند، تا اينكه رییس جلسه
دوباره رسميت جلسه را اعلام كند.

ويرايش ادامه دارد. . .

[6]

برگشت به صفحه فهرست مطالب

[1] the chairman

[2] president

[3] the chair

[4] 1 - Chairman. 2 - President. 3 - Minutes. 4 - Secretary. 5 - Quorum

[5] 1 - Order of business.

[6] 1 - Agenda. 2 - Adjournment. 3 - Recess. 4 - standing at ease