http://www.kadrha.com/ به وب سایت دفتر کادرها خوش آمدید! شماره تماس: ۸۸۹۱۱۰۱۷ - ۰۲۱ دفتر كادرها براي آموزش قواعد پيش‌گزيده ‌ي اداره‌ي انواع مجامع تصميم‌گيري و سازمان‌هاي دموكراتيك تأسيس شده است كه در كتابي با عنوان ‍رابرتز روولز آو اوردر (دستورنامه رابرت) گردآوري و منتشر شده است.كتاب دستورنامه رابرت كه نخستين ويرايش آن در سال ۱۸۷۶ در ايالات متحد آمريكا انتشار يافت و برگردان فارسي ويرايش دوازدهم (سال ۲۰۲۰) آن را نشر اختران، روز ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ منتشر کرده است و در دسترس علاقمندان قرار دارد، قواعد و رويه‌هاي قانون عرفي پارلمان را، با حذف بخش‌هايي از آن كه در خارج از مجامع قانون‌گذاري كاربرد ندارد، تدوين، تشريح و بر مبناي اصول بنيادين قانون پارلمان تبين كرده است. براي قانون عرفي پارلمان سه تعريف ارايه شده است: قواعد بازي دموكراسي قواعد حاكم بر رويه‌هايي كه از طريق آن‌ها قوانين مدني و جزايي تدوين و تصويب مي‌شوند قواعد و آدابي كه بر مجامع و سازمان‌هاي ‌مشورتي و تصميم‌گيري ناظر و حاکم هستند.اگر مایلید از نحوه‌ی سازمان‌دهی به مطالب این وب‌سایت، سر در بیاورید، ادامه این مطلب را اینجا بخوانید! fa SPIP - www.spip.net http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L144xH136/siteon0-a1421.jpg http://www.kadrha.com/ 136 144 http://www.kadrha.com/spip.php?article335 http://www.kadrha.com/spip.php?article335 2024-03-20T12:28:09Z text/html fa گروه نويسندگان Annonce <p>بیست و پنجمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»، ویژه اسفند ماه ۱۴۰۲، با پیشگفتاری با عنوان: دوگانه «اسلامی‌ایرانی» در مدار رقابت، در ۲۶۰ صفحه، منتشر شد.<br class='autobr' /> در این دفتر، طبق معمول، روند پیشرفت «جهش فرهنگی»، در دو عرصه نظری و عملی، طی اسفند ماه ۱۴۰۲ با حزئیات تشریح و روایت شده است.<br class='autobr' /> منظور از «جهش فرهنگی» مجموعه‌ی تلاش‌های دسته‌جمعی آن گروه از فعالان اجتماعی پروفشنال است که می‌کوشند با علم حقوق پارلمانی و قواعد بازی دموکراسی، به مثابه مهارت ساخت «دموکراسی حقیقی» آشنا شوند و در جهت ساخت چنان جامعه‌ای به خودشان و به مردم علاقمند به حاکمیت بر سرنوشت خویش در یک جامه مدرن، (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique81" rel="directory">دستورنامه رابرت در ایران </a> / <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?mot1" rel="tag">Annonce</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="local/cache-vignettes/L103xH150/arton335-f6ba5.png" width='103' height='150' onmouseover="this.src='local/cache-vignettes/L103xH150/artoff335-48c31.png'" onmouseout="this.src='http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L103xH150/arton335-f6ba5.png'" /> <div class='rss_chapo'><p>بیست و پنجمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»، ویژه اسفند ماه ۱۴۰۲، با پیشگفتاری با عنوان: دوگانه «اسلامی‌ایرانی» در مدار رقابت، در ۲۶۰ صفحه، منتشر شد.</p> <p>در این دفتر، طبق معمول، روند پیشرفت «جهش فرهنگی»، در دو عرصه نظری و عملی، طی اسفند ماه ۱۴۰۲ با حزئیات تشریح و روایت شده است.</p> <p>منظور از «جهش فرهنگی» مجموعه‌ی تلاش‌های دسته‌جمعی آن گروه از فعالان اجتماعی پروفشنال است که می‌کوشند با علم حقوق پارلمانی و قواعد بازی دموکراسی، به مثابه مهارت ساخت «دموکراسی حقیقی» آشنا شوند و در جهت ساخت چنان جامعه‌ای به خودشان و به مردم علاقمند به حاکمیت بر سرنوشت خویش در یک جامه مدرن، سازمان دهند.</p> <p>فهرست مطالب بیست و پنجمین دفتر «خاطرات زیرخاکی» در ادامه این نوشته تقدیم شده است.</p> <p>علاقمندانی که تمایل دارند این کتاب را دریافت کنند می‌توانند با شماره تلفن‌های ۸۸۹۱۱۰۱۷ و ۰۹۳۵۶۵۲۸۶۱۱ (داود حسین، دفتر کادرها) تماس بکیرند یا پیام بگذارند تا متن الکترونیکی یا کاغذی کتاب به آنان تقدیم شود.</p> <p>گفتنی است متن پی‌دی‌افی کتاب‌های «کادرها»، که نقش نشریات آموزشی کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت را ایفا می‌کنند، رایگان یا همت عالی است. علاقمندانی که بخواهند بابت دریافت کتاب‌ها و کمک به تداوم «جهش فرهنگی» مبلغی پرداخت کنند، می‌توانند کمک‌های خود را به شماره‌ی حسابی که تقدیم می‌شود واریز کنند.</p> <p>مبالغ دریافتی زیر نظر هیأت امنای دفتر کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت (کادرها)‌هزینه خواهد شد. سرکار خانم طاهره نقی‌ئی، و آقایان علی‌ اصغر تک‌دهقان، کمال حسینی، شهرام حلاج، عبدالفتاح سلطانی، سهیل فاضلی و علیرضا هاشمی، اعضای هیأت امنا هستند که بر نحوه هزینه‌ کردن کمک‌های مالی دریافتی، طبق اصولی که اعلان خواهد شد، نظارت خواهند کرد و گزارش دخل و خرج وجوه دریافتی را به صورت علنی منتشر خواهند کرد.</p> <p>فهرست مطالب کتاب:</p></div> <div class='rss_texte'><p>پیشگفتار: 14<br class='autobr' /> دوگانه «اسلامی‌ایرانی» در مدار رقابت 14<br class='autobr' /> سه‌شنبه اول اسفند ۱۴۰۲ 16<br class='autobr' /> واکنش‌ها به انتشار کتاب 17<br class='autobr' /> دستاوردهای بیست و پنجمین نشست هسته «جمهوری» 17<br class='autobr' /> مرور پیشنهاد «تفکیک موضوع» 18<br class='autobr' /> علم حقوق و نه تقلید از قواعد 19<br class='autobr' /> نه یک «کلمه» که یک «فرهنگ» 20<br class='autobr' /> پرونده «خانه مانا» 22<br class='autobr' /> پنجشنبه ۳ اسفند ۱۴۰۲ 25<br class='autobr' /> در جستجوی یک ویراستار خاص 25<br class='autobr' /> نقش اعضای انجمن معتادان گمنام در بسط دموکراسی 27<br class='autobr' /> نخستین رابطه اعضای انجمن معتادان گمنام با کادرها 28<br class='autobr' /> ثبت است در جریده عالم 30<br class='autobr' /> نقش اعضای انجمن در بسط دموکراسی 30<br class='autobr' /> روش سنجش «سواد دموکراسی» 33<br class='autobr' /> گاف راوی 36<br class='autobr' /> از حواشی به متن 37<br class='autobr' /> استراتژی مذاکره 37<br class='autobr' /> اختلاف نظر اول 38<br class='autobr' /> عوامل شکست طرح «شورای عالی نهادهای مدنی» 39<br class='autobr' /> پیش‌داوری در رویکرد 40<br class='autobr' /> دموکراسی آتنی 41<br class='autobr' /> قصه سبد تجربه 42<br class='autobr' /> تببین دیگری از روند بومی‌سازی این قواعد 43<br class='autobr' /> ادامه ماجرای «خانه مانا» 45<br class='autobr' /> بماند برای بعد 46<br class='autobr' /> جمعه ۴ اسفند ۱۴۰۲ 47<br class='autobr' /> شنبه ۵ اسفند ۱۴۰۲ 51<br class='autobr' /> سازمان نظام معلمان 51<br class='autobr' /> تجربه «شبکه ملی ایرانیان دموکرات» 55<br class='autobr' /> پایان یک تجربه 58<br class='autobr' /> سلام به عالیجنابان 59<br class='autobr' /> درس‌های دومین نشست «خانه مانا» 61<br class='autobr' /> معضلی به نام «سگ» 61<br class='autobr' /> موقعیت اجتماعی اعضای «خانه مانا» 62<br class='autobr' /> هدف کلی‌تر: توسعه پایدار 63<br class='autobr' /> گزارش مشروح نشست 64<br class='autobr' /> مجمع عمومی رکن اصلی تصمیم‌گیری 65<br class='autobr' /> حقوقی که وجود ندارد 66<br class='autobr' /> پیش‌شرط‌های عمیق‌تر 66<br class='autobr' /> به قصه برگرد 68<br class='autobr' /> توضیح معنا و مفهوم دستورجلسه 69<br class='autobr' /> قرائت صورتجلسه 70<br class='autobr' /> اخطارهای قبلی 71<br class='autobr' /> ماجرای ثبت مؤسسات 74<br class='autobr' /> اصل عدم انشعاب 75<br class='autobr' /> تجربه‌های راوی در خصوص ثبت مؤسسات 75<br class='autobr' /> راهنمای تأسیس انجمن‌ها 76<br class='autobr' /> تشکیل کمیته اصلاح اساسنامه 78<br class='autobr' /> جمع‌بندی 78<br class='autobr' /> انجمن‌های مردم 79<br class='autobr' /> یکشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۲ 81<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۸ اسفند ۱۴۰۲ 83<br class='autobr' /> هم‌اندیشی علم حقوق پارلمانی 83<br class='autobr' /> آخرین ورژن کارگاه آموزش دستورنامه 85<br class='autobr' /> پرونده جدید 85<br class='autobr' /> نخستین واکنش 87<br class='autobr' /> کنفدراسیون بخشی از دیاسپورای ایران 88<br class='autobr' /> اقدام تأمل‌برانگیز در گروه «حاشقا» 90<br class='autobr' /> کتاب‌های در دست تألیف 92<br class='autobr' /> کارگاه آموزش تلفنی برای یک فعال اجتماعی 92<br class='autobr' /> مهمان عجیب 93<br class='autobr' /> نشست گروه بی‌نام 93<br class='autobr' /> پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۴۰۲ 94<br class='autobr' /> گروه هم‌اندیشی علم حقوق پارلمانی 94<br class='autobr' /> انتخابات، از «میدان» تا صحنه«کنش‌گری»؟ 94<br class='autobr' /> خودسوزی، سلاح واماندگان از« تغییر» 97<br class='autobr' /> معرفی راوی 98<br class='autobr' /> دومین نشست گروه «ستاره داود» 100<br class='autobr' /> اخبار «خانه مانا» 101<br class='autobr' /> دعوت به مناظره 102<br class='autobr' /> پویایی‌های تحول در عقاید راوی 103<br class='autobr' /> چهارمین نشست گروه «مطالعه و تحقیق» 105<br class='autobr' /> خلاقیت‌های موردی 107<br class='autobr' /> تعهد به نوشتن یک رساله آموزشی 109<br class='autobr' /> جمعه ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ 111<br class='autobr' /> سازمان معلمان ایران 111<br class='autobr' /> انتخابات مسخره 112<br class='autobr' /> واکنش به نمایشگاه کوچک کتاب 113<br class='autobr' /> حقوق اقلیت 113<br class='autobr' /> ماجرای راوی با دبیرکل جبهه اصلاحات 114<br class='autobr' /> چند گام به جلو در «گروه هم‌اندیشی علم حقوق پارلمانی» 116<br class='autobr' /> جریانات دیگر 118<br class='autobr' /> پیشگفتار 118<br class='autobr' /> مسأله اصلی چیست؟ 119<br class='autobr' /> جایگزین کردن طرح خود 119<br class='autobr' /> هدف‌های مقاله آموزشی 120<br class='autobr' /> شنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۲ 121<br class='autobr' /> انواع جوامع انسانی 121<br class='autobr' /> جایگاه «تفسیر خط به خط» 122<br class='autobr' /> موانع تاریخی تفکر عقلی 123<br class='autobr' /> آسیب‌شناسی تک‌روی 123<br class='autobr' /> مقاله‌ای بدون نام 124<br class='autobr' /> مقالات در دست تولید 125<br class='autobr' /> خط زدن کلمه «داود» از «ستاره داود» 125<br class='autobr' /> اصل اول: توسعه جهش فرهنگی 127<br class='autobr' /> ارزش تجربه 128<br class='autobr' /> روایت جریان‌های دیگر 128<br class='autobr' /> یکشنبه‌ ۱۳ اسفند ۱۴۰۲ 129<br class='autobr' /> اپوزیسیون علیه جنبش: 129<br class='autobr' /> آسیب‌شناسی یک بیماری سیاسی 129<br class='autobr' /> سیمای جمهوری ایران 130<br class='autobr' /> دستاوردهای بیست و دومین نشست هسته اهواز 131<br class='autobr' /> تردید‌های مجتهد پدر 133<br class='autobr' /> جمع‌بندی 133<br class='autobr' /> انجمن جوانان اهواز 134<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۲ 135<br class='autobr' /> دوگانه اسلامی/ایرانی؛ از خصومت به رقابت 135<br class='autobr' /> هم‌اندیشی علم حقوق پارلمانی: یک گام کوچک به پیش 136<br class='autobr' /> بررسی اجمالی فایده و هزینه شرکت در گروه هم اندیشی علم حقوق پارلمان 136<br class='autobr' /> تجربه‌های ششمین نشست گروه «حاشقا» 139<br class='autobr' /> استمرار غیبت‌ها 140<br class='autobr' /> نقش این قواعد در آینده سیاسی ایران 144<br class='autobr' /> نقش انجمن‌های شهر و روستا 144<br class='autobr' /> علم حقوق پارلمانی به جای قواعد پارلمانی 145<br class='autobr' /> نقش نطام حقوقی در پیدایش نظام سرمایه‌داری 145<br class='autobr' /> دوگانه ایرانی/اسلامی 146<br class='autobr' /> انقلاب در هسته جمهوری 147<br class='autobr' /> چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ 149<br class='autobr' /> استراتژی گفتگو 150<br class='autobr' /> دستارودهای چشم‌گیر هسته «جمهوری» 153<br class='autobr' /> نقش استمرار 153<br class='autobr' /> نشست‌های الکترونیکی و نه مجازی 154<br class='autobr' /> نقش گروه اسپانسر 155<br class='autobr' /> نیش زهرآگین 155<br class='autobr' /> جمع‌بندی 156<br class='autobr' /> آخرین خبر 156<br class='autobr' /> پنجشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۲ 159<br class='autobr' /> تأملات بر پیشگفتار دفتر بیست و پنج 159<br class='autobr' /> در جستجوی بسترهایی برای ترویج این قواعد 162<br class='autobr' /> موضوعات جایگزین 163<br class='autobr' /> جمعه ۱۸ اسفند ۱۴۰۲ 165<br class='autobr' /> ایده‌های جدید برای کارگاه‌های جدید 166<br class='autobr' /> آنتاگونیسم اسلامی‌ایرانی در مدار رقابت 167<br class='autobr' /> نقادی جبهه‌ی اصلاحات 168<br class='autobr' /> جمع‌بندی مهم‌ترین نکات 170<br class='autobr' /> نمونه‌ای دیگر از تحولات زیرخاکی 171<br class='autobr' /> سکوت مشکوک 172<br class='autobr' /> آخرین خبر: تدارک عضو‌گیری 173<br class='autobr' /> یکشنبه ۲۰ اسفند ۱۴۰۲ 175<br class='autobr' /> هدف نوشته 176<br class='autobr' /> درام در مقاله 178<br class='autobr' /> دومین نشست گروه «ستاره داود» 178<br class='autobr' /> فراخوان دومین نشست گروه «ستاره داود» 179<br class='autobr' /> ماجرای «خانه مانا» 179<br class='autobr' /> نشست‌های امشب 180<br class='autobr' /> ادامه نشست قم 180<br class='autobr' /> آنتاگونیسم اسلامی‌ایرانی در مدار رقابت 181<br class='autobr' /> به قصه برمی‌گردیم 182<br class='autobr' /> انتخابات ۱۱ اسفند: مشت نمونه خروار 183<br class='autobr' /> تجربه‌هایی از انتخابات ۱۱ اسفند 184<br class='autobr' /> دستور شرف 185<br class='autobr' /> دستور شرف چیست؟ 187<br class='autobr' /> نمونه‌هایی از رفتار غیرشرافتمندان در عرصه سیاست 187<br class='autobr' /> بیزینس ایتکز: از دیسیپلین آکادمیک تا نهاد اجتماعی 188<br class='autobr' /> بازآفرینی ساختاری جامعه 188<br class='autobr' /> دوشنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۲ 191<br class='autobr' /> کارگاه هم‌اندیشی علم حقوق پارلمانی: یک گام به پیش 191<br class='autobr' /> ناامیدی فزاینده از «خانه مانا» 194<br class='autobr' /> عوامل انحلال انجمن توسعه ایران 194<br class='autobr' /> به قصه برگردیم 196<br class='autobr' /> از حواشی به متن 197<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۲ 199<br class='autobr' /> مربی مقتدر مدیر مستبد 199<br class='autobr' /> روند تأسیس یک سازمان دائمی 200<br class='autobr' /> مجری در برابر کارفرمایان 200<br class='autobr' /> ارزیابی اقتدار مربی 202<br class='autobr' /> اصلاح‌ اساسنامه 204<br class='autobr' /> مراحله ششگانه طرح پیشنهاد 204<br class='autobr' /> مشت نموه خروار 206<br class='autobr' /> ارزیابی این نشست 207<br class='autobr' /> چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۲ 209<br class='autobr' /> تجربه «تحقیق و توسعه» 209<br class='autobr' /> چرا نظر جمع را نپرسیدی؟ 209<br class='autobr' /> من را بدون لقب صدا کنید 212<br class='autobr' /> موانع تولید تفکر علمی 213<br class='autobr' /> آخرین نکته 213<br class='autobr' /> شنبه ۲۶ اسفند ۱۴۰۲ 215<br class='autobr' /> انجمن‌های توسعه پایدار محلات 215<br class='autobr' /> انجمن صدای مردم محله برای توسعه پایدار محله 217<br class='autobr' /> انجمن‌های توسعه پایدار شهر ری، نارمک، سعادت‌آباد 219<br class='autobr' /> سایر دستاروهای نشست کمیته 219<br class='autobr' /> اصلاح ماده مربوط به عضویت 219<br class='autobr' /> دشواری کار تنظیم قواعد انتزاعی 221<br class='autobr' /> مسائل مالی 222<br class='autobr' /> دستور شرف و کد اتیکز 222<br class='autobr' /> دستاروهای نشست گروه «ستاره» 224<br class='autobr' /> رویه‌های تأسیس یک سازمان 226<br class='autobr' /> جمع‌بندی از قسمت اول نشست 227<br class='autobr' /> یکی مرد جنگی به از 229<br class='autobr' /> در افق بلند مدت 229<br class='autobr' /> موتور تک سیلندر 230<br class='autobr' /> کمیته صد 230<br class='autobr' /> انجمن‌های طراز نوین 230<br class='autobr' /> کنفدراسیون دیاسپورای ایران 230<br class='autobr' /> دستارودهای این سال‌ها 231<br class='autobr' /> یکشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۲ 233<br class='autobr' /> دستاوردهای بیست و چهارمین نشست هسته «اهواز» 234<br class='autobr' /> تمایل به ادامه فعالیت 235<br class='autobr' /> شبکه ملی ایرانیان دموکرات 236<br class='autobr' /> دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۲ 239<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۲۹ اسفند ۱۴۰۲ 243<br class='autobr' /> نمونه دیگری از ارتقای رهبری 244<br class='autobr' /> بیزینس اتیکز؛ از دیسیپلین آکادمیک تا نهاد اجتماعی 248<br class='autobr' /> دانش‌فنی ساخت سازمان‌های فسادناپذیر 249<br class='autobr' /> تاریخچه کد اتیکز در ایران 249<br class='autobr' /> مواجهه از نوع دیگر 250<br class='autobr' /> تأسیس مؤسسه اخلاق پزشکی ایرانیان 253<br class='autobr' /> طرح باز‌آفرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفشن‌های دولتی 254<br class='autobr' /> کشف چراغ جادو 254<br class='autobr' /> دستور شرف 255<br class='autobr' /> انجمن ترویج دستور شرف در جوامع ایرانی 256</p></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article334 http://www.kadrha.com/spip.php?article334 2024-02-20T14:30:03Z text/html fa گروه نويسندگان Annonce <p>بیست و چهارمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»، ویژه بهمن ۱۴۰۲، با پیشگفتاری در مورد «تدارک تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا»، در ۲۷۰ صفحه، منتشر شد. این دفتر نیز، مانند دفاتر قبلی، تجربه‌های «دفتر کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت» را، طی بهمن ماه ۱۴۰۲، با جزئیات روایت و ثبت کرده است. بنا بر این، نام تمام کسانی که به نحوی با این تجربه‌ی مشترک فعالان اجتماعی پروفشنال، در ارتباط بوده‌اند، در این جریده، به یادگار، ثبت شده است تا آیندگان در باره تعهد امروز آنان به نیکی یاد کنند.<br class='autobr' /> در ادامه این نوشته، پیشگفتار این شماره دفتر «خاطرات زیرخاکی» همراه با فهرست مطالب آن (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique81" rel="directory">دستورنامه رابرت در ایران </a> / <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?mot1" rel="tag">Annonce</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="local/cache-vignettes/L86xH150/arton334-d84cc.png" width='86' height='150' onmouseover="this.src='local/cache-vignettes/L86xH150/artoff334-3196a.png'" onmouseout="this.src='http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L86xH150/arton334-d84cc.png'" /> <div class='rss_chapo'><p>بیست و چهارمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»، ویژه بهمن ۱۴۰۲، با پیشگفتاری در مورد «تدارک تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا»، در ۲۷۰ صفحه، منتشر شد. این دفتر نیز، مانند دفاتر قبلی، تجربه‌های «دفتر کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت» را، طی بهمن ماه ۱۴۰۲، با جزئیات روایت و ثبت کرده است. بنا بر این، نام تمام کسانی که به نحوی با این تجربه‌ی مشترک فعالان اجتماعی پروفشنال، در ارتباط بوده‌اند، در این جریده، به یادگار، ثبت شده است تا آیندگان در باره تعهد امروز آنان به نیکی یاد کنند.</p> <p>در ادامه این نوشته، پیشگفتار این شماره دفتر «خاطرات زیرخاکی» همراه با فهرست مطالب آن تقدیم شده است.</p> <p>علاقمندانی که تمایل دارند این کتاب را دریافت کنند می‌توانند با شماره تلفن‌های ۸۸۹۱۱۰۱۷ و ۰۹۳۵۶۵۲۸۶۱۱ (داود حسین، دفتر کادرها) تماس بکیرند یا پیام بگذارند تا متن الکترونیکی یا کاغذی کتاب برای آنان ارسال شود.</p> <p>گفتنی است متن پی‌دی‌افی کتاب‌های «کادرها»، که نقش نشریات آموزشی کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت را ایفا می‌کنند، رایگان یا همت عالی است. علاقمندانی که بخواهند بابت دریافت کتاب‌ها و کمک به تداوم «جهش فرهنگی» مبلغی پرداخت کنند، می‌توانند کمک‌های خود را به شماره‌ی حسابی که تقدیم می‌شود واریز کنند.</p> <p>مبالغ دریافتی زیر نظر هیأت امنای دفتر کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت (کادرها)‌هزینه خواهد شد. سرکار خانم طاهره نقی‌ئی، و آقایان علی‌ اصغر تک‌دهقان، کمال حسینی، شهرام حلاج، عبدالفتاح سلطانی، سهیل فاضلی و علیرضا هاشمی، اعضای هیآت امنا هستند که بر نحوه هزینه‌ کردن کمک‌های مالی دریافتی، طبق اصولی که اعلان خواهد شد، نظارت خواهند کرد و گزارش دخل و خرج وجوه دریافتی را به صورت علنی منتشر خواهند کرد.</p></div> <div class='rss_texte'><h3 class="spip">پیشگفتار: </h3> <p><strong>تدارک تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا</strong><br class='autobr' /> اگر قرار باشد مبارزات روزمره مردم که در تمام عرصه‌های زندگی اجتماعی جریان دارد، به سرانجام مطلوبی بیانجامد، خلق یک آرمان یا چشم‌انداز بزرگ گریزناپذیر خواهد بود. فرایند خلق «آرمان» نیز بخشی از مبارزات مردم است و جامعه شاهد ظهور و سقوط سلسله‌ای از گفتمان‌هاست که با خلق همین آرمان‌ها به مبارزات مردم معنا و جهت می‌بخشند. «تجربه یک جهش فرهنگی» نیز در چارچوب همین تحلیل است که معنا می‌یابد: تلاش دسته‌جمعی برای خلق گفتمانی که هسته مرکزی آن علم حاکمیت مردم (یا علم حقوق پارلمانی) است و منظومه‌ی حقوقی جامع و کاملی از رویه‌ها، قواعد و راه‌کارهای تجربه شده و جواب‌داده را در قالب کتاب «دستورنامه رابرت» در اختیار فعالان اجتماعی پروفشنال قرار می‌دهد تا برای ساختن «انجمن‌های مردم خودقانون‌گذار» یا «دموکراسی حقیقی» چرخ‌ها را از نونسازند و از حرکت را از صفر شروع نکنند.</p> <p>«جهش فرهنگی» ـ به معنای «تلاش‌های دسته جمعی گروهی از فعالان اجتماعی پروفشنال برای شناسایی، فراگیری و درونی‌سازی نظام معنایی که به مثابه فرهنگ برای سازمان‌دهی به جوامع مدرن لازم است» ـ در طول بهمن ماه ۱۴۰۲ در عرصه آموزش و ترویج قواعد و فرهنگ مورد نیاز برای تأسیس جوامع مردم خودقانون‌گذار دستاوردهای قابل توجهی داشته است که در این دفتر، با جزئیات روایت و ثبت شده‌اند. اما مهم‌ترین دستاوردی که جا دارد در این پیشگفتار مورد تأمل قرار بگیرد، به تجربه‌‌های تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا مربوط می‌شود که می‌توانند به مثابه رکن حاکمیت مردم و گذر به ولایت مطلقه مردم تأسیس شوند و عمل کنند.</p> <p><strong>مفهوم «جوامع مردم خود‌قانون‌گذار»</strong><br class='autobr' /> مفهوم «جوامع مردم خودقانون‌گذار» در تاریخ اندیشه سیاسی مدرن، ایده‌ی شناخته شده‌ای است. اما فقط کسانی که به معنای حقیقی کلمه، با مجموعه حقوقی قانون عام پارلمانی یا قانون عام حاکمیت مردم، دست کم آنطور که در کتاب «دستورنامه رابرت» با جزئیات تشریح شده است، آشنا شده‌ باشند اذعان خواهند کرد که این مفهوم، ‌فقط برازنده مردمی است که بخواهند یا بتوانند بر اساس چنان اصول و قواعدی به خودشان سازمان بدهند.</p> <p>با این حساب، از نظر «جهش فرهنگی»، آرمان یا چشم‌اندازِ «ساخت جوامع مردم خودقانون‌گذار» یا «دموکراسی حقیقی»، آن «افق ملی» است که ظرفیت مجاب‌ کردن و قانع ساختن آگاه‌ترین و پروفشنال‌ترین فعالان اجتماعی را دارد. <br class='autobr' /> با این همه، تجربه حدود ۱۵ سال آموزش و ترویج قانون عام حاکمیت مردم، نشان داده است که مناسب‌ترین روش آموزش و ترویج این قواعد و این فرهنگ، آن است که در روند تأسیس و فعالیت یک جامعه/انجمن/سازمان، دست کم یک متخصص پروفشنال که با قانون عام حاکمیت مردم آشنا شده باشد، و از سوی دیگر مهارت ترجمه زبان فرهنگی ایرانیان به زبان این قواعد را نیز فراگرفته باشد، حضور یابد و به بنیان‌گذاران آن جامعه/انجمن/سازمان مشورت‌های لازم را ارایه دهد.</p> <p>در طول بیش از ده سال گذشته، گروه‌های قابل توجهی از فعالان اجتماعی با شرکت در کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت‌ (کادرها)، کم و بیش با این قواعد آشنا شده‌اند. اما تجربه‌های بعدی نشان داد که به کارگیری این قواعد در جوامع ایرانی، یا به اصطلاح، روند‌ بومی‌سازی این قواعد، و ساخت جوامع مردم ‌خود قانون‌گذار به مثابه دموکراسی حقیقی، فعالیتی خلاق، مستمر و پایان‌ناپذیر است.</p> <p>اگر قرار باشد تجربه‌های حدود ۱۵ سال آموزش و تمرین این قواعد در فرهنگ امروز ایرانیان در چارچوب یک راه‌نقشه‌ی عملیاتی، خلاصه شود، می‌توان‌ گفت بهترین، ساده‌ترین، مؤثر‌ترین و کارآمد‌ترین روش آموزش، تمرین و ترویج این قواعد در سطح ملی، تدارک تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستاست.</p> <p><strong>انجمن‌های ایالتی و ولایتی</strong><br class='autobr' /> سابقه تأسیس انجمن‌های شهر و روستا به انقلاب مشروطه در ایران برمی‌گردد. تدوین و تصویب قانون «انجمن‌های ایالتی و ولایتی» در سال ۱۲۸۶ و در نخستین دوره مجلس شورای ملی، حاکی از آن است که روشنفکران و مبارزان مشروطه‌خواه به درستی درک کرده بودند که موفقیت مردم در حاکمیت بر خودشان در گروی سازمان‌‌‌دهی به خودشان در سطح شهر‌ها و روستاها، و در قالب جامعه مردم خودقانون‌گذار است تا بتوانند در چارچوب رویه‌ها و قواعد مورد توافق خودشان بر خودشان حکومت کنند.</p> <p>مرور مفاد قانون انجمن‌های ایالتی و ولایتی به خوبی نشان می‌دهد که تدوین کنندگان آن قانون چطور کوشیده‌اند تا تجربه‌ی مردم کشورهای توسعه‌‌یافته‌ی آن زمان را برای انتخاب مسؤلان حکومت‌های محلی، در قالب یک قانون لازم‌الاجرا به مردم شهرها و روستاهای آن زمان ایران منتقل کنند.</p> <p>متن الکترونیکی قانون انجمن‌های ایالتی و ولایتی به سادگی در دسترس است و انتظار می‌رود تمام کاروزان کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت، حتماً‌ آن را مرور کنند.</p> <p>مرور مفاد قانون انجمن‌های ایالتی و ولایتی مصوب ۱۲۸۶، که در واقع ترجمه و اقتباسی از آئین‌نامه انتخابات مسؤلان حکومت‌های محلی در یک کشور اروپایی است، نشان می‌دهد که چطور بسیاری از رویه‌های مندرج در آن، در آخرین ویرایش کتاب دستورنامه رابرت (۲۰۲۰) نیز عیناً نقل شده است.</p> <p><strong>نه یک «کلمه»؛ که یک «فرهنگ»</strong><br class='autobr' /> آیا بیش از یک قرن تجربه لازم بود تا درک شود حاکمیت قانون، نه یک «کلمه»، که یک «فرهنگ» است و فرهنگ هر جامعه، به زبان ارسطویی، «جان» جامعه و «صورت» آن است که به رفتار جامعه شکل می‌دهد؟ ارتباط «فرهنگ»‌با «جامعه» بسیار شبیه به ارتباط نقش مُهر در موم است. این فرهنگ، این نظام معنایی، باید در دورن همین جامعه و به دست مردم همین جامعه خلق شود.</p> <p>به رغم تصویب قانون انجمن‌های ایالتی و ولایتی در بیش از یک قرن پیش، و به رغم تشکیل شوراهای شهر و روستا در سراسر کشور در دهه‌های اخیر، که یک دستاورد تاریخی است، اما، هنوز تا حاکمیت مردم، و ساخت جوامع مردم خود‌قانون‌گذار، فاصله بسیار زیاد است. طرح «تدارک تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا» تلاشی است برای کم‌ کردن همین فاصله، با کمک فعالان اجتماعی پروفشنال.</p> <p><strong>معنای «طراز نوین»</strong><br class='autobr' /> هدف این پیشگفتار معرفی و رونمایی این طرح نیست. این طرح فقط باید از طریق مشارکت فعالان اجتماعی پروفشنال که به این «آرمان» و «افق ملی» باور پیدا کرده‌اند، به مرور و در جریان ساخت انجمن‌های طراز نوین محقق شود. <br class='autobr' /> با این همه، تجربه‌های بیش از یک دهه تلاش برای فهم عمیق‌تر معنای علم حقوق حاکمیت مردم، نشان می‌دهد، صِرف مشارکت مردم در فرایند انتخاب مسؤلان حاکمت، هرگز به معنای حاکمیت مردم نیست. حاکمیت مردم هنگامی محقق خواهد شد که مردم هر شهر و روستا بتوانند،‌ خودشان و بدون مداخله حکومت مرکزی، به مثابه یک «جامعه سیاسی»، قانون اساسی خودشان را تدوین کنند و طبق مفاد قانون اساسی خودشان بر خودشان حکومت کنند و از طریق ائتلاف در سطح ملی، به حاکمیت ملی، در چارچوب قانون اساسی که خودسان تصویب خواهند کرد،‌ شکل بدهند.</p> <p><strong>رفع موانع تاریخی</strong><br class='autobr' /> تاریخ چند هزار ساله ایران، از یک منظر، یک خصوصیت منحصر به فرد داشته است: در حالی که دهات و شهر‌های کوچک و پراکنده‌، به خصوص در بخش‌های مرکزی و جنوبی کشور، به خاطر محدودیت‌ آبِ‌ قابل استفاده در زراعت؛ محدود، پراکنده، ‌متمرکز و توسعه نیافته باقی ماندند، و تشکیل حکومت در سطح محلی ضرروت نمی‌یافت و مردم روستاها و شهر‌ها در چارچوب مناسبات طبیعی به زندگی هماهنگ با طبیعت ادامه می‌دادند، جمعیت قبایل کوچ‌رو در اطراف فلات ایران، باز هم به طور طبیعی و به صورت مستمر افزایش می‌یافت. در نتیجه، هر از گاهی، قبیله‌ای که قوی‌تر شده بود حمله می‌کرد و کل سرزمین را به تسخیر خود در می‌آورد و آن را ملک طلق خود می‌ساخت و حکومت ایالات و ولایات را نیز تصاحب می‌کرد.</p> <p>حتی با نگاهی به نقشه جغرافیایی و مقایسه وضعیت ایران با، مثلاً، یونان، می‌توان توضیح داد که چرا تاریخ یونانیان و ایرانیان که دو طایفه از یک قبیله‌اند، این همه متفاوت شده است: در حالی که در یونان باستان در ۵۰۰ سال قبل از میلاد دهاتیان (موس) حاکمیت خود را مستقر کردند و دموس‌کراسی (حاکمیت دهاتیان) شکل گرفت، اما در ایران و بعد از یک انقلاب عظیم، «ولایت مطلقه فقیه»، به عنوان حکومتی مقدس و نقد‌ناپذیر ساخته می‌شود؟</p> <p>بدیهی است که عوامل بسیار متنوع و پیچیده‌ای در بروز تفاوت‌ در میان ملت‌ها عمل می‌کند. اما تا آنجا که به این بحث مربوط می‌شود، به طور خلاصه می‌توان گفت که وضعیت اقلیمی یونان و سواحل دریای اژه، امکان شکل‌گیری یک حکومت مرکزی مقتدر را از بین می‌برد و در نتیجه، مردم در سطح محلی مجبور می‌شدند برای دفاع از خودشان همیشه سلاح حمل کنند و برای دفاع از شهر خود همیشه آماده به نبرد باشند.</p> <p>در حالی که وضعیت در فلات ایران کاملاً‌متفاوت بود و تمام ساکنان شهرها و روستاهای سراسر کشور، اگر مورد تهاجم قبال چوپانی قرار نمی‌گرفتند در صلح و آرامش ابدی زندگی می‌کردند و اهالی هیچ روستا و شهری چشم طمع به شهر و روستای همسایه نداشت، به این دلیل ساده که در هیچ شهر و روستایی معمولاً چیزی اضافه بر نیاز مردم همان شهر تولید نمی‌شد و همه به خاطر محدودیت آب قابل استفاده در زراعت، به یک اندازه فقیر بودند.</p> <p>تا آنجا که به این بحث مربوط می‌شود، به نظر می‌رسد مجموعه شرایط تاریخی که نیاز به تشکیل حکومت‌های محلی را منتفی می‌کرد، طی دوران معاصر، تا حدود زیادی از بین رفته است. هرچند، با شکل‌گیری ولایت مطلقه فقیه بعد از انقلاب سال ۵۷، حکومت‌ مرکزی بسیار مقتدرتر شد و اکنون بیشتر امکانات زندگی در اختیار ولایت مطلقه فقیه قرار گرفته است،‌ با این همه، شرایط در روستاها و شهر‌های سراسر کشور به نحوی توسعه می‌یابد که واگذاری قدرت به مردم شهر‌ها به یک ضرورت گریزناپذیر تبدیل خواهد شد.</p> <p><strong>طرح تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا</strong><br class='autobr' /> در چارچوب چنین تحلیلی است که طرح تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا معنا می‌یابد: آماده شدن شرایط مادی و معیشتی برای تشکیل حاکمیت‌های محلی کافی نیست. تحولات فرهنگی نیز لازم است و هدف از طرح تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا کمک به تسریح و تسهیل تحولات فرهنگی مورد نیاز است. <br class='autobr' /> بر اساس این طرح، آن گروه از فعالان اجتماعی پروفشنال که با علم حقوق پارلمانی (و به عبارت بهتر؛ علم حقوق حاکمیت مردم)، کم و بیش آشنا شده‌اند، و مهم‌تر، نسبت به انسانی‌تر ساختن روابط اجتماعی احساس تعهد می‌کنند، نسبت به شناسایی کسانی که برای تشکیل هسته‌ اولیه گروه حامیان تأسیس انجمن محله مناسب هستند، اقدام خواهند کرد. این هسته‌های اولیه، در مرحله بعد، گروه حامیان تأسیس انجمن محله را شکل خواهند داد.</p> <p>بنیان‌گذاران انجمن‌های محلی در سطح هر شهر، گروه حامیان تأسیس انجمن شهر را سازمان می‌دهند و نمایندگان آنان در سطح ملی، گروه حامیان تأسیس انجمن‌های شهر و روستا را شکل خواهند داد.</p> <p>فرض است تمام کسانی که در این فرایند ملی مشارکت می‌کنند، از همان ابتدا، کتاب دستورنامه رابرت را به عنوان مرجع پارلمانی خود انتخاب کرده‌اند و متعهد شده‌اند، طبق قواعد منطقی مندرج در این کتاب به روابط درونی خود نظم و نسق بدهند و همین نقطه قوت است که می‌تواند احتمال پیروزی تاریخی این حرکت را افزایش دهد. این افراد، در جریان همکاری با هم در چارچوب قواعد مورد توافق، به مرور و در درون خود فرهنگ لازم برای ساختن جوامع مردم خودقانون‌گذار، یا «دموکراسی حقیقی» را خلق خواهند کرد.</p> <p><strong>پرسش‌هایی برای آینده</strong><br class='autobr' /> تا همین جا نیز «جهش فرهنگی» تجربه‌های بسیار با ارزشی در جهت تحقق و اجرای این طرح کسب کرده است که تمام آن‌ها با جزئیات در «خاطرات زیرخاکی» روایت و ثبت شده‌اند. با این همه، می‌توان تصور کرد که در ارتباط با این طرح، پرسش‌های فراوانی قابل طرح است. اما، اگر هدف از طرح این پرسش‌ها، بزرگ‌نمایی مشکلات و توجیه انفعال باشد، حیف وقت که صرف پاسخ چنین پرسش‌های بشود. اما اگر کسانی که با دستورنامه رابرت آشنا شده‌اند و وظیفه خود می‌دانند برای رفع مشکلات ساختاری که کشور را در بن‌بست انداخته‌ است، باید هر چه زودتر این علم را در میان گروه‌های هرچه بیشتری از مردم ترویج کرد، و مهم‌تر، مهارت ساخت جوامع سیاسی بر اساس این علم را در میان فعالان اجتماعی هر چه بیشتری ارتقا، داد، این گوی و این میدان. هر پرسشی پاسخی خواهد داشت که حتماً کشف یا خلق خواهد شد.</p> <p>به امید آینده<br class='autobr' /> داود حسین<br class='autobr' /> سه‌شنبه اول اسفند ۱۴۰۲</p> <hr class="spip" /> <p>پیشگفتار: 15<br class='autobr' /> تدارک تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا 15<br class='autobr' /> مفهوم «جوامع مردم خود‌قانون‌گذار» 15<br class='autobr' /> انجمن‌های ایالتی و ولایتی 16<br class='autobr' /> نه یک «کلمه»؛ که یک «فرهنگ» 17<br class='autobr' /> معنای «طراز نوین» 17<br class='autobr' /> رفع موانع تاریخی 17<br class='autobr' /> طرح تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا 19<br class='autobr' /> پرسش‌هایی برای آینده 19<br class='autobr' /> یکشبنه ۱ بهمن ۱۴۰۲ 21<br class='autobr' /> نشست‌های فردا 22<br class='autobr' /> جامعه مردم خود‌قانون‌گذار: چشم‌انداز، هدف یا خیال‌اندیشی 23<br class='autobr' /> تأمل در معنای «خودقانون‌گذار» 24<br class='autobr' /> بهترین تمرین برای مهارت «خودقانون‌گذاری» 25<br class='autobr' /> غیبت دبیر 26<br class='autobr' /> فرق مجمع با کارگاه 27<br class='autobr' /> پیش‌شرط‌های «خودقانون‌گذاری» 28<br class='autobr' /> «آموزش و ترویج عرف پارلمانی اهواز» 29<br class='autobr' /> چشم‌انداز هسته اهواز 30<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۳ بهمن ۱۴۰۲ 33<br class='autobr' /> حفظ سلسله مراتب قدرت 34<br class='autobr' /> بیست و یکمین نشست هسته «جمهوری» 35<br class='autobr' /> انتشار نخستین مقاله آموزشی 35<br class='autobr' /> پُرمصرف‌‌ترین قواعد دستورنامه رابرت 35<br class='autobr' /> بازنشر خبر در کانال« سخن معلم» 36<br class='autobr' /> راه‌نقشه نجات اصلاحات 37<br class='autobr' /> اهمیت «درباره جان» ارسطو 38<br class='autobr' /> چهارشنبه ۴ بهمن ۱۴۰۲ 39<br class='autobr' /> فلسفه برای «جهش فرهنگی» 39<br class='autobr' /> شروع قصه با اتین ژیلسون 40<br class='autobr' /> ارسطو: راهنمای سرگشتگان 41<br class='autobr' /> یوجین جندلین: کلید حل معما 42<br class='autobr' /> فلسفه «جهس فرهنگی» 42<br class='autobr' /> چهارمین نشست گروه «حاشق» 45<br class='autobr' /> درس‌آموزی از گذشته 45<br class='autobr' /> زبان مادری را هم بلد نیست 47<br class='autobr' /> قواعدی برای اصلاح حاکمیت 48<br class='autobr' /> تبدیل «حاشق» به «حاشقا» 51<br class='autobr' /> شورای ملی ایرانیان دموکرات 52<br class='autobr' /> جمعه ۶ بهمن ۱۴۰۲ 55<br class='autobr' /> تردید در مورد پیشگفتار بیست و چهارمین دفتر 57<br class='autobr' /> نشست ان.جی.او در کردان 58<br class='autobr' /> راهنما یا چاهنما 58<br class='autobr' /> دستاورد‌های سومین نشست گروه «خمسه» 59<br class='autobr' /> معنای «جهش فرهنگی» 63<br class='autobr' /> یاد بعضی رفقا 63<br class='autobr' /> گفتگو با مدیر نشر اختران 64<br class='autobr' /> برنامه کمیته برگزرای مجمع مؤسس انجمن اصلی 65<br class='autobr' /> یکشنبه ۸ بهمن ۱۴۰۲ 67<br class='autobr' /> جامعه مدرن بر اساس قواعد آگاهانه و عادلانه 68<br class='autobr' /> قصه‌ی آموزنده به ثبت رساندن ماپا 69<br class='autobr' /> در باب «پروفشن» و «کد اتیکز» 70<br class='autobr' /> به قصه برمی‌گردیم 71<br class='autobr' /> رشوه برای ثبت یک مؤسسه اخلاق 73<br class='autobr' /> راهنما یا چاهنمای ثبت ان.جی.اوها 74<br class='autobr' /> جمع‌بندی تحقیق 76<br class='autobr' /> راه نقشه اصلاح قانون اساسی 76<br class='autobr' /> جایگاه فلسفه در «جهش فرهنگی» 77<br class='autobr' /> حلاجی تقریرات حلاج 78<br class='autobr' /> حمایت از طرح پیشنهاد 79<br class='autobr' /> خصوصیات توصیفی استاندارد پیشنهادهای پارلمانی 79<br class='autobr' /> دوست‌یابی با آب خزانه 80<br class='autobr' /> مرحله سوم: قرائت پیشنهاد 81<br class='autobr' /> رعایت تناوب نقطه نظرات مخالف در تخصیص صحن 83<br class='autobr' /> دوشنبه ۹ بهمن ۱۴۰۲ 87<br class='autobr' /> راه نقشه هسته «جمهوری» 87<br class='autobr' /> حلاجی تقریرات حلاج 87<br class='autobr' /> ضرورت اخذ آرای مخالفان 88<br class='autobr' /> سیاست‌زدایی از ریاست جلسه 89<br class='autobr' /> تصمیم‌گیری گروهی در دوران ماقبل مدرن 89<br class='autobr' /> نقد اصلاح‌طلبی از یک منظر 91<br class='autobr' /> قصه هیأت امنا 92<br class='autobr' /> کمک مالی نخستین مخالف قواعد 94<br class='autobr' /> نخستین مخالف این قواعد 95<br class='autobr' /> قواعد حاکمیت مردم 96<br class='autobr' /> نشست کمیته برگزاری مجمع مؤسس انجمن اصلی 97<br class='autobr' /> دلایل و پیامد‌های تعویق برگزاری مجمع مؤسس انجمن اصلی 97<br class='autobr' /> «جهش فرهنگی» در مرحله‌ای جدید 99<br class='autobr' /> هفدهمین نشست هسته «اهواز» 99<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ 101<br class='autobr' /> هسته خوزستان 101<br class='autobr' /> موضوع روش عضو‌گیری در هسته اهواز 102<br class='autobr' /> مهارت بیان مقاصد در قالب قواعد 104<br class='autobr' /> قیام به کمیته کل برای بررسی نحوه جذب عضو جدید 105<br class='autobr' /> انجمن یا هسته اولیه گروه حامیان تأسیس انجمن 106<br class='autobr' /> عوامل موقیت هسته اهواز 106<br class='autobr' /> ادامه قصه هیأت امنا 107<br class='autobr' /> حلاجی تقریرات حلاج 108<br class='autobr' /> ۸. نصاب یا مبنای تعیین نتیجه‌ رأی‌گیری 108<br class='autobr' /> یکی از خصوصیات هشتگانه پیشنهادها 109<br class='autobr' /> تبیین حقوقی مبانی متفاوت در تعیین نتایج آرا 109<br class='autobr' /> اصل حفط ثبات 110<br class='autobr' /> ۹. حقوق غائبان 110<br class='autobr' /> مفهوم نصاب 111<br class='autobr' /> مفهوم اساسنامه 111<br class='autobr' /> منشأ حقوق غائبان 112<br class='autobr' /> چهارشنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ 113<br class='autobr' /> کتاب کادرها 114<br class='autobr' /> جنبش زن، زندگی، آزادی و دیاسپورا 115<br class='autobr' /> حمایت انجمن اسلامی معلمان شهر ری 118<br class='autobr' /> حلاجی قسمت‌های دیگری از تقریرات حلاج 118<br class='autobr' /> حدود اختیارات مجمع تصمیم‌گیری 118<br class='autobr' /> انواع کمیته‌ها 119<br class='autobr' /> کمیته‌ها قدرت تصمیم‌گیری ندارند 120<br class='autobr' /> تفاوت مجامع قانون‌گذاری با سایر مجامع تصمیم‌گیری 120<br class='autobr' /> تفاوت مجامع قانون‌گذاری با سایر مجامع تصمیم‌گیری 121<br class='autobr' /> تمایز بین بحث، تصمیم و اجرا 121<br class='autobr' /> دموکراسی به چه معناست؟ 122<br class='autobr' /> حفظ ظاهر بی‌طرف رئیس 123<br class='autobr' /> پنج‌شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۲ 125<br class='autobr' /> روش ثبت ان.جی.او در ایران 126<br class='autobr' /> راهنما یا چاهنما 127<br class='autobr' /> چاهنمای تأسیس حزب 128<br class='autobr' /> تحولات مربوط به «حاشقا» 128<br class='autobr' /> طرح تأسیس انجمن و بورد پروفشنال 129<br class='autobr' /> پاسخ «ش» «حاشقا» 133<br class='autobr' /> در جستجوی یک آئین‌نامه گم‌شده 135<br class='autobr' /> آخرین قسمت «حلاجی تقریرات حلاج» 136<br class='autobr' /> حفظ ظاهر بی‌طرف رئیس 136<br class='autobr' /> تجدید تولید استبداد در مجامع 137<br class='autobr' /> شنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۲ 139<br class='autobr' /> زمینه کار 139<br class='autobr' /> ارتقای رهبران محلی به رهبران ملی 140<br class='autobr' /> ارتباط با «جهش فرهنگی» 141<br class='autobr' /> حذف حواشی 141<br class='autobr' /> اعضای حاضر 142<br class='autobr' /> طبق قواعد رابرت، نه! 143<br class='autobr' /> تدوین اساسنامه: یک کارگاه آموزشی تمام 144<br class='autobr' /> معضلات مربوط به ثبت ان.جی.او 144<br class='autobr' /> اساسنامه چیست؟ 146<br class='autobr' /> مواد اساسنامه چیست؟ 147<br class='autobr' /> قواعد ناظر بر نشست‌ها 148<br class='autobr' /> تفاوت نشست‌های عادی و فوق‌العاده 149<br class='autobr' /> تمرین ادراه جلسه 149<br class='autobr' /> پیشنهاد تجدید نظر 150<br class='autobr' /> روزنامه کثیرالانتشار کیهان 151<br class='autobr' /> بازرس یا حسابرس 151<br class='autobr' /> دبیر و دبیرخانه با اقامتگاه انجمن 153<br class='autobr' /> توضیح جدید در خصوص «مرجع پارلمانی» 154<br class='autobr' /> آخرین ماده: اصلاح اساسنامه 155<br class='autobr' /> مفهوم «هیأت موسس» 156<br class='autobr' /> تمایز بین نشست توده‌ای و نشست مؤسس 156<br class='autobr' /> مهم‌ترین خطای مدیرجلسه 157<br class='autobr' /> نقش راوی در این ان.جی.او 157<br class='autobr' /> ادامه روند کار انجمن 158<br class='autobr' /> کج فهمی از مفهوم «تفویض اختیار» 159<br class='autobr' /> نطرسنجی از اعضا 159<br class='autobr' /> ارتقای رهبری رهبران محلی 160<br class='autobr' /> ادامه مذاکره در قالب مکاتبه 162<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۱۷ بهمن ۱۴۰۲ 167<br class='autobr' /> تکمیل اساسنامه انجمن «خانه مانا» 167<br class='autobr' /> مقایسه این اساسنامه با اساسنامه تیپ 169<br class='autobr' /> طرح مجموعه‌ای از پیشنهادها 169<br class='autobr' /> آسیب‌شناسی طفره‌روی 172<br class='autobr' /> ایده‌هایی برای انجمن‌های محله‌ 175<br class='autobr' /> کارکردهای متنوع انجمن‌های محلی 175<br class='autobr' /> هسته اهواز: یک گام به سوی انجمن شهر اهواز 176<br class='autobr' /> دستاوردهای هفتمین نشست هسته سه نفره 179<br class='autobr' /> تجربه‌های بیست و سومین نشست هسته «جمهوری» 180<br class='autobr' /> ایده همگرایی جمهوری‌خواهان در نهادهای شهری 181<br class='autobr' /> بعضی نکات مهم 185<br class='autobr' /> مهم‌ترین دستاورد 186<br class='autobr' /> پنج‌شنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۲ 189<br class='autobr' /> چرا ایرانی ها نمی توانند با هم یک سیستم بِنا کنند؟ 189<br class='autobr' /> روضه برای روشنفکران 195<br class='autobr' /> فیلود: واژه‌نامه فلسفی 196<br class='autobr' /> کار بزرگ هسته «جمهوری» 199<br class='autobr' /> آینده «خانه مانا» در ابهام 201<br class='autobr' /> شنبه ۲۱ بهمن ۱۴۰۲ 205<br class='autobr' /> اغتشاش در مجمع سازمان نظام مهندسی استان البرز 205<br class='autobr' /> حقوق اقلیت در احزاب 206<br class='autobr' /> اهمیت گروه «ستاره داود» 210<br class='autobr' /> در باره دیکتاتوری پرولتاریا 213<br class='autobr' /> دموکراسی حقیقی؛ هم استراتژی هم تاکتیک 213<br class='autobr' /> یک‌شنبه ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ 215<br class='autobr' /> دوشنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۲ 217<br class='autobr' /> محتوای اسناد مورد نیاز برای حامیان تأسیس انجمن‌های شهر 217<br class='autobr' /> هسته دو نفره تأسیس کنفدراسیون دیاسپورای ایران 219<br class='autobr' /> روش برگزاری کارگاه 220<br class='autobr' /> شبکه ملی ایرانیان دموکرات 221<br class='autobr' /> انجمن شهر قم: یک گام به پیش 222<br class='autobr' /> گروه «حاشقا» بدون دو الف 223<br class='autobr' /> جمع‌بندی 226<br class='autobr' /> دار و دسته «روزنه گشایان» 227<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۰۲ 229<br class='autobr' /> بیست و چهارمین نشست هسته «جمهوری» 229<br class='autobr' /> راهنمای تأسیس انجمن‌های شهر و روستای طراز نوین 229<br class='autobr' /> توجه به تجربه‌های ملت‌های دیگر 230<br class='autobr' /> چالش‌های اصلاح‌طلبی در مواجهه با انتخابات 230<br class='autobr' /> نگاه به انتخابات از زاویه‌ای دیگر 231<br class='autobr' /> پیشگفتارها: راه حل همین مشکلات 232<br class='autobr' /> چرا منتشر نشود؟ 232<br class='autobr' /> چهارشنبه ۲۵ بهمن ۱۴۰۲ 235<br class='autobr' /> سکوت دستورنامه در باره امور پارلمانی 236<br class='autobr' /> طرح پیشنهاد اصلاح ساختاری اتاق بازرگانی ایران 237<br class='autobr' /> تفسیر خط به خطر «در باره جان» ارسطو 239<br class='autobr' /> تشکیل انجمن نوارسطویی ایران 239<br class='autobr' /> آخرین خبر 240<br class='autobr' /> شنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۲ 241<br class='autobr' /> دو رویکرد در به کارگیری قواعد قانون عام پارلمان 242<br class='autobr' /> صرف حلیم صبحگاهی با حمله به روزنه‌گشایان 243<br class='autobr' /> یکشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۲ 245<br class='autobr' /> انتشار دومین مقاله آموزشی: حلاجی تقریرات حلاج 245<br class='autobr' /> پیشگفتار 246<br class='autobr' /> جمع‌بندی 248<br class='autobr' /> پلتفرم اتحاد 249<br class='autobr' /> حلاجی تقریرات حلاج: آشنایی مقدماتی با دستورنامه رابرت 250<br class='autobr' /> روایت واکنش‌ها به نشر کتاب 251<br class='autobr' /> تجربه‌های بیستمین نشست هسته اهواز 252<br class='autobr' /> هسته اهواز: گروه حامی یا انجمن؟ 254<br class='autobr' /> دوشنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۲ 255<br class='autobr' /> رویکرد راوی نسبت به قضایا 256<br class='autobr' /> نکات آموزشی 257<br class='autobr' /> به قصه برگردیم 260<br class='autobr' /> گاف دیگر مربی 261<br class='autobr' /> توضیح «اخطار دستور» 261<br class='autobr' /> گاف بعدی مدیرجلسه 262<br class='autobr' /> اخطار دستور: پله دیگر نردبان 262<br class='autobr' /> کشف یک خطای فاحش در ترجمه کتاب 264<br class='autobr' /> به قصه برمی‌گردیم 266<br class='autobr' /> معضل تفکیک موضوع حل نشد 266<br class='autobr' /> آخرین تلاش برای تفهیم مطلب 267<br class='autobr' /> تقاضای استرداد پیشنهاد 267<br class='autobr' /> افراط در تحمیل نکات آموزشی 268<br class='autobr' /> اعلام انصراف 268<br class='autobr' /> یک خبر مسرت‌بخش 271<br class='autobr' /> آخرین خاطره‌نگاری بهمن 271<br class='autobr' /> خانه مانا 272<br class='autobr' /> تدارک تأسیس انجمن‌های طراز نوین شهر و روستا 272</p></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article330 http://www.kadrha.com/spip.php?article330 2024-01-21T11:59:11Z text/html fa گروه نويسندگان Annonce <p>بیست و سومین دفتر «خاطرات زیرخاکی»،‌ ویژه دی ماه ۱۴۰۲، با پیشگفتار: در باره «سواد دموکراسی»‌، در ۲۸۰ صفحه منتشر شد. در این دفتر، تجربه‌های کارگاه‌های آموزش، ترویج و تمرین قواعد مندرج در کتاب «دستورنامه رابرت» که طی دی ماه ۱۴۰۲ برگزار شده است، برای آگاهی تمام فعالان اجتماعی پروفشنال، که در پی بازآفرینی جوامع ایرانی بر اساس قوانین آگاهانه، منصفانه و مورد توافق هستند، با جزئیات تشریح شده است. خاطر نشان می‌کند،‌ هر یک از کارگاه‌هایی که با هدف ارتقای مهارت‌های رهبری گروهی در ساختن جوامع «مردم خودقانون‌گذار» برگزار می‌شود، یک آزمایشگاه تحقیق و توسعه برای انکشاف (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique81" rel="directory">دستورنامه رابرت در ایران </a> / <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?mot1" rel="tag">Annonce</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L92xH150/arton330-fce52.png" width='92' height='150' /> <div class='rss_chapo'><p>بیست و سومین دفتر «خاطرات زیرخاکی»،‌ ویژه دی ماه ۱۴۰۲، با پیشگفتار: در باره «سواد دموکراسی»‌، در ۲۸۰ صفحه منتشر شد. <br class='autobr' /> در این دفتر، تجربه‌های کارگاه‌های آموزش، ترویج و تمرین قواعد مندرج در کتاب «دستورنامه رابرت» که طی دی ماه ۱۴۰۲ برگزار شده است، برای آگاهی تمام فعالان اجتماعی پروفشنال، که در پی بازآفرینی جوامع ایرانی بر اساس قوانین آگاهانه، منصفانه و مورد توافق هستند، با جزئیات تشریح شده است.<br class='autobr' /> خاطر نشان می‌کند،‌ هر یک از کارگاه‌هایی که با هدف ارتقای مهارت‌های رهبری گروهی در ساختن جوامع «مردم خودقانون‌گذار» برگزار می‌شود، یک آزمایشگاه تحقیق و توسعه برای انکشاف مداوم گفتمان «جهش فرهنگی» هم محسوب می‌شود که با مشارکت فعالان اجتماعی پروفشنال در پی انتقال تجربه‌های ساخت جامعه مدرن در یک بازه زمانی کوتاه و فشرده به علاقمندان است. <br class='autobr' /> «سواد دموکراسی»‌ که موضوع پیشگفتار بیست و سومین دفتر «خاطرات زیرخاکی» است، عنوان کتابی است که همین تجربه‌‌های کشف شده در جریان آموزش و ترویج قواعد بازی دموکراسی به فعالان اجتماعی پروفشنال را به زبان ساده، و غیرفنی و جذاب توضیح می‌دهد. <br class='autobr' /> فهرست مطالب این کتاب در ادامه تقدیم می‌شود و علاقمندانی که تمایل دارند این کتاب را دریافت کنند می‌توانند با شماره تلفن‌های ۸۸۹۱۱۰۱۷ و ۰۹۳۵۶۵۲۸۶۱۱ (داود حسین) تماس بکیرند تا متن الکترونیکی یا کاغذی کتاب برای آنان ارسال شود.<br class='autobr' /> گفتنی است متن الکترونیکی کتاب «کادرها»، که نقش نشریه آموزشی داخلی کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت را ایفا می‌کند، رایگان یا همت عالی است. علاقمندانی که بخواهند بابت دریافت کتاب و کمک به تداوم «جهش فرهنگی» مبلغی پرداخت کنند، می‌توانند کمک‌های خود را به شماره‌ی حسابی که تقدیم می‌شود واریز کنند. <br class='autobr' /> مبالغ دریافتی زیر نظر هیأت امنای دفتر کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت (کادرها)‌هزینه خواهد شد. سرکار خانم طاهره نقی‌ئی، و آقایان علی‌ اصغر تک‌دهقان، کمال حسینی، شهرام حلاج، عبدالفتاح سلطانی، سهیل فاضلی و علیرضا هاشمی، اعضای هیآت امنا هستند که بر نحوه هزینه‌ کردن کمک‌های مالی دریافتی، طبق اصولی که اعلان خواهد شد، نظارت خواهند کرد و گزارش دخل و خرج وجوه دریافتی را به صورت علنی منتشر خواهند کرد. <br class='autobr' /> در ادامه فهرست مطالب بیست و سومین دفتر «خاطرات زیرخاکی» تقدیم می‌شود.</p></div> <div class='rss_texte'><p>پیشگفتار: 13<br class='autobr' /> درباره «سواد دموکراسی» 13<br class='autobr' /> جمعه ۱ دی ۱۴۰۲ 17<br class='autobr' /> پرونده «سواد دموکراسی» 17<br class='autobr' /> همنوایی عاشقان 19<br class='autobr' /> شنبه ۲ دی ۱۴۰۲ 21<br class='autobr' /> نسبت تجربه‌های گوهردشت با «جهش فرهنگی» 22<br class='autobr' /> نسبت آن تجربه‌ها با تجربه‌های امروز 24<br class='autobr' /> تجربه‌ای متفاوت 25<br class='autobr' /> یک کلام: 28<br class='autobr' /> یکشنبه ۳ دی ۱۴۰۲ 29<br class='autobr' /> نقطه عطف تاریخی 30<br class='autobr' /> دیشب چه کرد؟ 30<br class='autobr' /> مخاطب کیست؟ 32<br class='autobr' /> برنامه جامع استراتژیک «جهش فرهنگی» 32<br class='autobr' /> جبع‌بندی کمیته کل 33<br class='autobr' /> نشست هماهنگی 34<br class='autobr' /> دستارود تئوریک 34<br class='autobr' /> تدارک انقلاب سورئالیستی 35<br class='autobr' /> دوشنبه ۴ دی ۱۴۰۲ 37<br class='autobr' /> لوکوموتیو قطار دودی کجاست؟ 37<br class='autobr' /> ملاقات با یک روحانی 38<br class='autobr' /> شروع کار 40<br class='autobr' /> راهبردهای نطق 41<br class='autobr' /> معرفی قواعد به جای تاریخچه 42<br class='autobr' /> اصل حفظ ظاهر بی‌طرف رئیس 43<br class='autobr' /> علم حقوق پارلمانی 44<br class='autobr' /> آبرودداری و ارتباط آن با حاکمیت قانون 44<br class='autobr' /> فقدان مغایرت در قانون عام پارلمانی 45<br class='autobr' /> شطرنج بازی برره‌ای 46<br class='autobr' /> مراحل شش‌گانه طرح و بررسی پیشنهادهای پارلمانی 46<br class='autobr' /> ماجرای کد اتیکز جبهه مشارکت 47<br class='autobr' /> به قصه برگردیم 48<br class='autobr' /> نظر روحانی بشاش 49<br class='autobr' /> بازگشت به ایستگاه مترو 50<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۵ دی ۱۴۰۲ 53<br class='autobr' /> حذف صفت «اسلامی» از اسم انجمن 53<br class='autobr' /> جلسه پرسش و پاسخ 54<br class='autobr' /> رابطه قانون، اخلاق و پروفشن 55<br class='autobr' /> حق برابر در تعیین سرنوشت یعنی چی؟ 57<br class='autobr' /> تاریخچه قواعد 58<br class='autobr' /> تناقض گریزناپذیر 59<br class='autobr' /> نخستین حکومت دموس‌ها یا دهاتیان 60<br class='autobr' /> از یونان باستان تا امروز 61<br class='autobr' /> جمهوری افلاطون و سیاست ارسطو 62<br class='autobr' /> به قصه برگردیم 63<br class='autobr' /> مدر‌نیته در ایران 64<br class='autobr' /> از تقلید تا اجتهاد 64<br class='autobr' /> خاطره‌ای از شورای شهر تهران 65<br class='autobr' /> فرجام‌خواهی 65<br class='autobr' /> ماجراهای حداد عادل، احمد توکلی و علی‌ لاریجانی 66<br class='autobr' /> قواعدی برای ساختن حاکمیت کارآمد 67<br class='autobr' /> به پرده آخر نزدیک می‌شویم 67<br class='autobr' /> جمع‌بندی اول 68<br class='autobr' /> درس اول 69<br class='autobr' /> پیشنهاد تجدید‌نظر 70<br class='autobr' /> یکی از اصول زیر بنایی قانون عام پارلمانی 70<br class='autobr' /> پرده آخر 71<br class='autobr' /> تجربه مؤسسه اخلاق پزشکی ایرانیان 72<br class='autobr' /> آخر پرده آخر 73<br class='autobr' /> تحلیل واقعیت انجمن 75<br class='autobr' /> چهارشنبه ۶ دی ۱۴۰۲ 77<br class='autobr' /> تعویق نشست چهارشنبه 78<br class='autobr' /> پنجشنبه ۷ دی ۱۴۰۲ 79<br class='autobr' /> «شهریار نوین» گرامشی 79<br class='autobr' /> حزب به جای شهریار 81<br class='autobr' /> امید قریب و اتین‌ بالیبار 82<br class='autobr' /> دموکراسی حقیقی؛ نه یک کلمه کم،‌ نه یک کلمه زیاد! 82<br class='autobr' /> تجربه انجمن اسلامی معلمان شهر ری 85<br class='autobr' /> در دقایق بطالت صبح‌گاهی 86<br class='autobr' /> جمعه ۸ دی ۱۴۰۲ 89<br class='autobr' /> گفتمان جایگزین 90<br class='autobr' /> لوکوموتیو قطار دودی چی شد؟ 90<br class='autobr' /> خشک شدن چشمه علی 92<br class='autobr' /> موضوع پیشنهادی راوی 93<br class='autobr' /> نقش جهش فرهنگی در اصطلاحات 94<br class='autobr' /> گفتمان دوم خرداد 95<br class='autobr' /> نکات مهم حاشیه‌ای 96<br class='autobr' /> انجمن‌های صدای مردم محلات تهران 96<br class='autobr' /> دعوت حزب کمونیست چین از خانه احزاب 97<br class='autobr' /> شنبه ۹ دی ۱۴۰۲ 99<br class='autobr' /> انتشار گزارش نشست شورای انجمن معلمان شهر ری 100<br class='autobr' /> آخرین خبر: دعوت به سخنرانی در دانشگاه 101<br class='autobr' /> گزارش سیزدهمین نشست 102<br class='autobr' /> یکشنبه ۱۰ دی ۱۴۰۲ 103<br class='autobr' /> سؤال بی‌ربط 103<br class='autobr' /> قابل توجه مورخان 105<br class='autobr' /> تجربه‌ای برای اداره مجامع تصمیم‌گیری ایرانیان 106<br class='autobr' /> تأمل در سکانس افتتاحیه 108<br class='autobr' /> به قصه برمی‌گردیم 108<br class='autobr' /> پرده اصلی نمایش 109<br class='autobr' /> جع‌بندی این بخش از نمایش 110<br class='autobr' /> دوشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۲ 112<br class='autobr' /> در تدارک بازآفرینی روحانیت 113<br class='autobr' /> تعارض مشروطه‌خواهی و مشروعه‌خواهی 113<br class='autobr' /> تعارض «یونی»‌ها و «یتی»‌ها جدی نیست 114<br class='autobr' /> ضعف روحانیت مستقل 114<br class='autobr' /> تفاوت انجمن‌های شهر و روستا با احزاب سیاسی 114<br class='autobr' /> دستورنامه برای دانشجویان مقطع دکتری 115<br class='autobr' /> ارتباط این ماجرا با «جهش فرهنگی» 117<br class='autobr' /> پرهیز از تکرار 117<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۱۲ دی ۱۴۰۲ 119<br class='autobr' /> پرده اول 120<br class='autobr' /> نقص اساسنامه 120<br class='autobr' /> پیشنهاد تعلق قواعد 121<br class='autobr' /> آئین‌نامه یا اساسنامه 122<br class='autobr' /> اسمیلی و کنوانسیون 123<br class='autobr' /> مقایسه روش‌های معرفی 124<br class='autobr' /> هفت دستگاه اختراعی 126<br class='autobr' /> ارزیابی این روش معرفی 127<br class='autobr' /> نقش معلمان در جهش فرهنگی 128<br class='autobr' /> کسب صحن و تخصیص صحن 129<br class='autobr' /> آخرین سؤال 131<br class='autobr' /> پنج‌شنبه ۱۴ دی ۱۴۰۲ 133<br class='autobr' /> گشودن پرونده 133<br class='autobr' /> جنبه‌های مالی پروژه 134<br class='autobr' /> نگرانی از آینده 135<br class='autobr' /> موج تردید‌ها فرا می‌رسد 136<br class='autobr' /> خوف و رجا 137<br class='autobr' /> نگرانی‌های راوی 137<br class='autobr' /> امیدهای راوی 138<br class='autobr' /> جمعه ۱۵ دی ۱۴۰۲ 139<br class='autobr' /> شورای تشکل‌های مباره به فساد 139<br class='autobr' /> تغییر ساعت نشست هسته «جمهوری» 141<br class='autobr' /> اصلاح خاطره‌نگاری 141<br class='autobr' /> یکشنبه ۱۷ دی ۱۴۰۲ 143<br class='autobr' /> چهاردهمین نشست هسته اهواز 143<br class='autobr' /> قواعد ناظر بر پیشنهادهای پارلمانی 143<br class='autobr' /> رویکرد تحلیلی نوین به اصطلاح طلبی 144<br class='autobr' /> دوشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۲ 147<br class='autobr' /> مکاتبه با رئیس شورای اصلاح‌طلبان شهر ری 147<br class='autobr' /> احیای اصلاح‌طلبی 148<br class='autobr' /> دومین نشست شورای اصلاح‌طلبان شهر ری 149<br class='autobr' /> نشست بی‌رونق 150<br class='autobr' /> نظام رتبه‌بندی پیشنهادها 151<br class='autobr' /> مسائل دیگر 152<br class='autobr' /> پیشنهاد اصلاح میزان حق عضویت 153<br class='autobr' /> به قصه برگرد 154<br class='autobr' /> ارزیابی نشست دیشب 156<br class='autobr' /> بقیه بماند برای بعد 156<br class='autobr' /> سه‌شنبه ۱۹ دی ۱۴۰۲ 157<br class='autobr' /> تماس غیرمنتظره 157<br class='autobr' /> تأسیس ماپا 158<br class='autobr' /> هیأت امناء صندوق 159<br class='autobr' /> تفکیک اصلاح‌طلبی از اصلاح‌طلبان 160<br class='autobr' /> ضرورت نجات اصلاح‌طلبی 161<br class='autobr' /> دستاوردهای چهاردهمین نشست هسته اهواز 162<br class='autobr' /> قواعد مورد نیاز بر ساخت جامعه انسانی 162<br class='autobr' /> دستاوردهای هسته «جمهوری» 163<br class='autobr' /> مهم‌ترین تجربه 164<br class='autobr' /> چهارشنبه ۲۰ دی ۱۴۰۲ 167<br class='autobr' /> «احیای اصلاح‌طلبی» یا «نجات اصلاح‌طلبی» 169<br class='autobr' /> تفکیک اصلاح‌طلبی از اصلاح‌طلبان 173<br class='autobr' /> مصادیقی از مجمع عمومی 174<br class='autobr' /> پشت صحنه مجمع عمومی 176<br class='autobr' /> علل و پیامد این نوع مجمع 179<br class='autobr' /> پنجشنبه ۲۱ دی ۱۴۰۲ 181<br class='autobr' /> مدخلی به طرح بازآفرینی اصلاح‌طلبی 182<br class='autobr' /> اقدام‌های عملی 184<br class='autobr' /> در باره «سواد دموکراسی» 184<br class='autobr' /> پنجشنبه ۲۱ دی ۱۴۰۲ 184<br class='autobr' /> مخاطبان کتاب 185<br class='autobr' /> ساختار دراماتیک روایت 185<br class='autobr' /> محتوای کتاب 186<br class='autobr' /> وجوه تشابه سواد و دموکراسی 186<br class='autobr' /> تاریخچه سواد دموکراسی در ایران معاصر 187<br class='autobr' /> پیامدهای بسط و تعمیق سواد دموکراسی 187<br class='autobr' /> جمع‌بندی 188<br class='autobr' /> در تدارک تشکیل هیأت امنا 188<br class='autobr' /> نشست اعضای سازمان معلمان ایران 189<br class='autobr' /> جمعه ۲۲ دی ۱۴۰۲ 191<br class='autobr' /> راه‌نقشه نجات اصلاح‌طلبی 191<br class='autobr' /> حلاجی حلاج 192<br class='autobr' /> تصمیم‌گیری گروهی 192<br class='autobr' /> علم حقوق حاکمیت مردم 194<br class='autobr' /> علم تشکیل انجمن‌ها 195<br class='autobr' /> علم تشکیل انجمن‌ها در کنگره حزب اتحاد ملت ایران 195<br class='autobr' /> نفد سرپایی کتاب «چه شد؟» 197<br class='autobr' /> درس‌آموزی از ارسطو 199<br class='autobr' /> مذاکره در مورد هیأت امنا 199<br class='autobr' /> ابهام در طرح 200<br class='autobr' /> رویکرد«جامعه‌ محور» در برابر «حاکمیت محور» 201<br class='autobr' /> شنبه ۲۳ دی ۱۴۰۲ 203<br class='autobr' /> ایده‌های جدید 204<br class='autobr' /> کلید نجات اصلاح‌طلبی 205<br class='autobr' /> در جستجوی شوراهای اصلاح‌طلبان 206<br class='autobr' /> یک گام بلند به پیش 206<br class='autobr' /> پیامدهای این دستاورد 207<br class='autobr' /> هسته‌ اهواز 207<br class='autobr' /> بنیان‌گذار انجمن شهر قم 208<br class='autobr' /> شورای اصلاح‌طلبان در قرچک و در ورامین 210<br class='autobr' /> آزادی دبیرکل سازمان معلمان ایران 211<br class='autobr' /> تبدیل حکم زندان دبیرکل سازمان معلمان ایران 211<br class='autobr' /> رانقشه برای دبیرکل 212<br class='autobr' /> یکشنبه ۲۴ دی ۱۴۰۲ 213<br class='autobr' /> به قصه برمی‌گردیم 215<br class='autobr' /> استماع گزارش مخبر کمیته کل 216<br class='autobr' /> در باره یک واقعیت 217<br class='autobr' /> حذف نشود خط بخورد 220<br class='autobr' /> مرور دستاوردها 222<br class='autobr' /> مذاکرات معنا می‌یابد 222<br class='autobr' /> قواعد ناظر بر مذاکرات 223<br class='autobr' /> راه‌نقشه نجات اصلاح‌طلبی 224<br class='autobr' /> دوشنبه ۲۵ دی ۱۴۰۲ 227<br class='autobr' /> حلاجی تجربه‌های حلاج 227<br class='autobr' /> نشریه داخلی کادرها 229<br class='autobr' /> انجمن‌های شهر: یک گام به پیش 229<br class='autobr' /> در باره «سواد دموکراسی» 232<br class='autobr' /> دوشنبه ۲۵ دی ۱۴۰۲ 235<br class='autobr' /> ایده جدید: مقالات آموزشی 235<br class='autobr' /> بی‌نظمی در برگزاری نشست‌ها 236<br class='autobr' /> به قصه برگرد 237<br class='autobr' /> راه‌نقشه نجات اصلاح‌طلبی 238<br class='autobr' /> بیاید یا نیاید؟ 239<br class='autobr' /> ویژگی‌های نخستین نشست شورای هماهنگی 239<br class='autobr' /> یاد بعضی نفرات 242<br class='autobr' /> هسته اولیه یک فراکسیون 242<br class='autobr' /> آخرین عضو هیأت امنا 243<br class='autobr' /> فراخوان کمیته برگزرای مجمع مؤسس انجمن اصلی 244<br class='autobr' /> آموزش قواعد منتفی است 247<br class='autobr' /> پنجشنبه ۲۸ دی ۱۳۰۲ 249<br class='autobr' /> جلسه فردا 250<br class='autobr' /> حلاجی تقریرات حلاج 251<br class='autobr' /> قسمت اول: کلیات 252<br class='autobr' /> ماهیت قواعد دوازده‌گانه 253<br class='autobr' /> حق سخن 254<br class='autobr' /> فرهنگ شفاهی و کتبی 257<br class='autobr' /> در هر زمان یک موضوع 258<br class='autobr' /> نظام رتبه‌بندی پیشنهادها 259<br class='autobr' /> آزادی به مثابه قانون 260<br class='autobr' /> ادامه ماجرا 260<br class='autobr' /> جمعه ۲۹ دی ۱۴۰۲ 263<br class='autobr' /> تئوری مبارزه بی‌خشونت 264<br class='autobr' /> پاسخ تئوریک؛ جمع‌بندی تجربه‌های پراتیک 265<br class='autobr' /> نسبت کادرها با مردم 266<br class='autobr' /> که چی؟ 267<br class='autobr' /> یک فعال اجتماعی پروفشنال 268<br class='autobr' /> شبنه ۳۰ دی ۱۴۰۲ 271<br class='autobr' /> تأخیر در برگزاری نشست کمیته 272<br class='autobr' /> بازرس دولت 273</p></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article327 http://www.kadrha.com/spip.php?article327 2023-12-27T13:08:04Z text/html fa گروه نويسندگان <p>بیست و دومین دفتر خاطرات زیرخاکی ویژه آذر ماه ۱۴۰۲ با عنوان فرعی «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» در بیش از ۲۰۰ صفحه به صورت الکترونیکی منتشر شد. متن کامل پیشگفتار این دفتر در ادامه تقدیم علاقمندان می‌شود.<br class='autobr' /> دومین شماره «اتیکز»،‌ نشریه «مؤسسه اخلاق پزشکی ایرانیان» نیز که متن کامل بیانیه «بازآفرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفشن‌های دولتی»، خرداد ماه ۱۳۸۶، در آن منتشر شده بود، به پیوست این دفتر در اختیار علاقمندان قرار می‌گیرد.<br class='autobr' /> در این خاطرات،‌ تجربه‌های روزمره راوی در جریان آموزش، تمرین و ترویج قانون عام پارلمانی و علم حقوق پارلمانی، آن طور که در کتاب دستورنامه (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique81" rel="directory">دستورنامه رابرت در ایران </a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L150xH139/arton327-fbba4.png" width='150' height='139' /> <div class='rss_chapo'><p>بیست و دومین دفتر خاطرات زیرخاکی ویژه آذر ماه ۱۴۰۲ با عنوان فرعی «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» در بیش از ۲۰۰ صفحه به صورت الکترونیکی منتشر شد. متن کامل پیشگفتار این دفتر در ادامه تقدیم علاقمندان می‌شود.</p> <p>دومین شماره «اتیکز»،‌ نشریه «مؤسسه اخلاق پزشکی ایرانیان» نیز که متن کامل بیانیه «بازآفرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفشن‌های دولتی»، خرداد ماه ۱۳۸۶، در آن منتشر شده بود، به پیوست این دفتر در اختیار علاقمندان قرار می‌گیرد.</p> <p>در این خاطرات،‌ تجربه‌های روزمره راوی در جریان آموزش، تمرین و ترویج قانون عام پارلمانی و علم حقوق پارلمانی، آن طور که در کتاب دستورنامه رابرت تشریح شده است، روایت و توصیف می‌شود. این رووایت‌ها روند تعمیق و بسط «جهش فرهنگی» را با جزئیات تشریح می‌کنند،‌ به نحوی که خوانندگان بتوانند انکشاف مداوم جنبه‌های تئوریک و پراتیک این جهش را دنبال کنند.</p> <p>علاقمندان به دریافت متن کامل خاطرات زیرخاکی با تلفن شماره ۸۸۹۱۱۰۱۷ و ۰۹۳۵۶۵۲۸۶۱۱ تماس بگیرند.</p> <p>متنی پی‌دی‌افی خاطرات زیرخاکی، به صورت رایگان یا همت عالی تقدیم خواهد شد. در صورت تمایل به دریافت متن کاغذی آن‌ها، هزینه‌های تکثیر و ارسال استعلام و اعلام می‌شود.</p></div> <div class='rss_texte'><p>طرح «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» فقط یکی از اجزاء یک برنامه جامع استراتژیک برای «اصلاح ساختاری» کل جامعه است. این طرح جامع اصلاح ساختاری، برآمده از گفتمان «جهش فرهنگی» است و هسته مرکزی و اصلی گفتمان «جهش فرهنگی» نیز منظومه حقوقی «قانون عام پارلمانی» است که روایتی از آن در کتاب «دستورنامه رابرت» تشریح و تبیین شده است. این پیشگفتار می‌کوشد ارتباط درونی مفاهیم مندرج در این بند را، به اختصار تشریح کند.</p> <p><strong>در باب مفهوم «پروفشن»</strong></p> <p>«پروفشن» را معمولاً‌ به «حرفه» ترجمه می‌کنند. به این ترتیب،‌ معادل مناسب «پروفشنال» و «پروفشنالیسم» هم، به ترتیب، «حرفه‌ای» و «حرفه‌ای‌گرایی» می‌شود. اما کلمه «حرفه» تمام معانی مندرج در مفهوم «پروفشن» را به یک فارس زبان منتقل نمی‌کند.</p> <p>«حرفه» معمولاً به فعالیت‌های تولیدی گفته می‌شود که نیاز به کسب مهارت دارد. از این زاویه، «پروفشن» هم به کسانی گفته می‌شود که فعالیت‌ آنان به کسب مهارت و تخصص نسبتاً پیچیده نیاز دارد. اما بعضی خصوصیات دیگر، «پروفشن‌»‌ها را از حرفه‌ها متمایز می‌سازد. از جمله این که مشتریان و دریافت‌کنندگان خدمات «پروفشن»‌ها ناگزیرند به صورت یک جانبه به «پروفشن‌ها» اعتماد کنند. به همین خاطر،‌اعضای پروفشن‌ها در برابر جامعه کل متعهد می‌شوند طبق کد اتیکز یا منشور اخلاقی آن پروفشن رفتار کنند.</p> <p>مفهوم کلیدی در کد اتیکز پروفشنال، یا منشور اخلاق حرفه‌ای، در اولویت قرار دادن منافع مشتریان، پروفشن و جامعه نسبت به منافع شخصی است. کد اتیکز مجموعه‌ای از استانداردهای رفتاری اعضای یک پروفشن است که تضمین می‌کند اعضای آن پروفشن همیشه طوری رفتار خواهند کرد که اعتماد یک جانبه مردم و جامعه و مشتریان به آن پروفشن آسیب نبیند و مخدوش نشود.</p> <p>به این ترتیب، اعضای یک پروفشن، خواه‌ ناخواه، یک «جامعه» پروفشنال به وجود می‌آورند که طبق یک قرارداد اجتماعی مورد توافق پروفشن و جامعه کل شکل گرفته است و کد اتیکز یا منشور اخلاقی آن پروفشن نیز جزء تفکیک‌ناپذیر آن قرارداد اجتماعی یا اساسنامه و قانون اساسی پروفشن محسوب می‌شود.</p> <p>پروفشن‌ها از یک سو وظیفه دارند به جامعه کل تضمین بدهند که اعضای آن‌ها طبق کد اتیکزی که به صورت علنی منتشر شده است و حقوق مشتریان را تضمین کرده است رفتار خواهند کرد و اگر عضوی این قراردادا اجتماعی متقابل را نقض کند،‌ خود پروفشن آن عضو متخلف را تنبیه و در صورت نیاز از پروفشن اخراج خواهد کرد.</p> <p>جامعه کل نیز، متقابلاً به پروفشن‌ها اختیار و استقلال می‌دهد تا امور پروفشنال خود، از جمله شناسایی و گزینش دانشجو و طلبه، آموزش آنان و تنظیم مواد آموزشی را، خودشان مدیریت و تمشیت کنند. به همین خاطر، و به عنوان نمونه، در هر یک از ایالات متحد امریکا، برای هر پروفشن، که تعداد آن‌ها به بیش از ۵۰ پروفشن می‌رسد، یک بورد پروفشنال پیش بینی شده است که طبق قانون همان پروفشن، که به تصویب مردم همان ایالت رسیده‌ است، امور آن پروفشن را مدیریت می‌کند و دولت سیاسی کم‌ترین دخالتی در امور این پروفشن‌ها ندارد.</p> <p><strong>در باب نسبت روحانیت و پروفشن</strong></p> <p>«پروفشن» یک کلمه یونانی است و از «پروفشیو» گرفته شده است که به معنای اظهار علنی یک عقیده الزام آور است. پروفشن‌های باستانی عبارت بودند از: روحانیت، طبابت، قضاوت و تربیت. دانشجویانی که بعد از طی کردن مراحل آموزشی صلاحیت عضویت در پروفشن را می‌یافتند، می‌بایست به صورت علنی متنی را که به سوگند معروف شده است، قرائت می‌کردند و بعد از آن بود که می‌توانستند کسوت پروفشن را بر تن کنند. این سنت باستانی در بعضی از پروفشن‌ها همچنان تداوم دارد و دانشجویانی که در آن پروفشن‌ها فارغ‌التحصیل می‌شوند لباس مخصوص می‌پوشند و سوگند پروفشن خود را با صدای بلند قرائت می‌کنند.</p> <p>با این حساب می‌توان نسبت بین عمامه‌گذاری طلاب و جشن فارغ‌التحصیلی در رشته‌های پروفشنال را دریافت. <br class='autobr' /> در این زمینه یادآوری این نکته جالب است که در ادبیات غربی، از «شهادتین مسلمانان» به عنوان «پروفشن ایمان اسلامی» نام برده می‌شود. زیرا هر کس که قرار است به جرگه امت اسلام درآید، باید با صدای بلند و به صورت علنی شهادتین را ادا کند و به این ترتیب، به الزامات ناشی از باور به یکتایی الله و نبوت پیامبرش پایبندی خود را اعلام کند. به نظر می‌رسد این رسم نیز همانند رسم عمامه‌گذاری، به نحوی از سنت‌های یونان و روم باستان منتقل شده باشد. <br class='autobr' /> همانطور که گفته شد، یکی از خصوصیات پروفشن‌ها،‌استقلال پروفشنال آن‌هاست. منظور از استقلال در این جا نمی‌تواند جز این باشد که دولت سیاسی، که به طور طبیعی محل منازعه و کشمکش منافع متضاد طبقات اجتماعی است نباید در امور پروفشال پروفشن‌ها مداخله کند.</p> <p><strong>در باب پروفشن و «شبه‌پروفشن»</strong></p> <p>مفهوم «شبه پروفشن» برای نخستین بار در بیانیه مؤسسه اخلاق پزشکی ایرانیان (ماپا) آمده است که، با عنوان «بازآفرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفشن‌های دولتی»، روز اول خرداد ماه ۱۳۸۶ در مراسم نخستین سالروز تأسیس ماپا منتشر شد.</p> <p>در آن بیانیه، که متن کامل آن در دومین شماره «اتیکز»، نشریه ماپا منتشر شده است ( به پیوست این دفتر بنگرید) پرسش‌های زیر به صورت مشروح مورد بررسی قرار گرفته است:<br class='autobr' /> ۱. پروفشن‌ها چه ویژگی‌هایی دارند؟<br class='autobr' /> ۲. چرا در کشورهای در حال توسعه، «شبه‌پروفشن» ایجاد شد؟<br class='autobr' /> ۳. عوارض ناخواسته و نامطلوب شبه‌پروفشن‌ها چیست؟<br class='autobr' /> ۴. چگونه می‌توان و باید از شبه‌پروفشن‌ها، پروفشن آفرید؟</p> <p>بیانیه «بازآفرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفشن‌های دولتی» در ۳۰ بند این چهار پرسش را مورد بررسی قرار داده است. ویژگی‌های پروفشن‌ها که در پرسش یک مورد بررسی قرار گرفته است، به اختصار توضیح داده شد. در مورد عوامل شکل‌گیری«شبه‌پروفشن»‌ها در کشورهای در حال توسعه نیز به اختصار می‌توان توضیح داد که به طور کلی، انتقال آنچه به عنوان مدرن شناخته می‌شود، مراحلی دارد و در نخستین مرحله نیز ساختارها و رفتارها و عناصری انتقال می‌یابند که راحت‌تر می‌توانند مورد تقلید قرار بگیرند.</p> <p>در همان بیانیه ویژگی‌های روحانیت شیعه در ایران قبل از انقلاب با خصوصیات استاندارد پروفشن‌ها مقایسه شده است که نشان می‌دهد روحانیت در ایران قبل از انقلاب بیشترین شباهت را با پروفشن داشته است و مهم‌ترین این خصوصیات، همانا استقلال پروفشنال روحانیت از دولت سیاسی بود.</p> <p><strong>در باب عوارض نامطلوب «شبه‌پروفشن‌ها»</strong></p> <p>اگر مهم‌ترین خصوصیات «شبه‌پروفشن‌ها» عدم استقلال آن‌ها از دولت سیاسی باشد، در آن صورت می‌توان فهرستی از عوارض نامطلوب «شبه‌پروفشن‌ها» را ارایه داد که انتظار می‌رود با استقلال پروفشن‌ها برطرف شوند، به شرطی که پیش از آن، تشکیل «جامعه پروفشنال» در هر پروفشن تضمین شده باشد.</p> <p>در ایران امروز، و به تبع تداوم انتقال مدرنیته، برای فعالیت‌هایی مثل وکالت، قضاوت‌، طبابت و حتی روحانیت، و بعضی دیگر از پروفشن‌ها، سازوکارهایی پیش‌بینی شده است که طبق آن‌‌ها نقض‌کنندگان آئین‌نامه اخلاق حرفه‌ای این پروفشن‌ها (کد اتیکز پروفشنال) محاکمه و تنبیه می‌شوند. با این همه، و فقط بعد از آشنایی با قانون عام پارلمان و علم حقوق پارلمانی امکان درک کاستی‌های این سازوکار‌ها ممکن می‌شود و بعد از آن است که راهکارهای پیشنهادی «جهش فرهنگی» برای اصلاح ساختاری این سازوکارها مفهوم می‌شود.</p> <p><strong>در باب نسبت «جهش فرهنگی» و «اصلاح ساختاری»</strong></p> <p>منظور از «جهش فرهنگی»، به اختصار، عبارت است از تلاش‌های دسته جمعی گروهی از فعالان اجتماعی پروفشنال برای شناسایی، فراگیری و درونی‌سازی نظام معنایی که به مثابه فرهنگ برای بازی در چارچوب قانون عام پارلمانی به عنون قانون عام سازمان‌دهی به جوامع مدرن لازم است. این نظام معنایی در مهد خود طی قرون متمادی و بدون طرح قبلی ساخته و پرداخته شد. اما تجربه «جهش فرهنگی» در ایران معاصر، تلاشی است مستمر و مبتنی بر آزمون و خطا برای پیوند زدن آن نظام معنایی با نظام معنایی جامعه مقصد در یک دوره کوتاه مدت.</p> <p>آن گروه از فعالان اجتماعی که طی بیش از ده سال گذشته کم و بیش با قواعد بازی دموکراسی، آن طور که در کتاب دستورنامه رابرت تشریح شده، آشنا شده باشند و به خصوص ذهن آنان به دستگاه مفهومی‌ای که علم حقوق پارلمانی در اختیار می‌گذارد، تجیهز شده باشد، به صورت شهودی مشکلات ذاتی جوامع آشوبی/استبدادی را درک می‌کنند. آنان به خوبی درک می‌کنند که تبلور رفتار سازمانی مردمی که حامل فرهنگ استبدادی/آشوبی هستند، چیزی جز سازمان‌های آشوبی/اسبتدادی نمی‌تواند باشد. آنان همچنین به صورت شهودی درک می‌کنند که پیش‌شرط ساختن جوامع مبتنی بر قانون عقلی و منطقی، تعمیق و بسط «جهش فرهنگی» است به نحوی که به مرور، سازمان‌هایی که در آینده شکل خواهد گرفت، مبتنی بر فرهنگ تراز نوینی باشد که امید می‌رود در آینده‌ای نه چندان دور در درون این فرهنگ باستانی شکوفا شود.</p> <p><strong>در باب طرح باز آفرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفشن‌های دولتی</strong></p> <p>قرار است با دعوت از آن گروه از فعالان اجتماعی پروفشنال که طی بیش از ده سال گذشته به نحوی با دستورنامه رابرت و قانون عام پارلمانی آشنا شده‌اند، مجمع مؤسس انجمن اصلی فراخوان شود. هدف سه‌وجهی این انجمن عبارت است از:</p> <p><strong>یک</strong>. آموزش، تمرین و ترویج قانون عام پارلمانی و علم حقوق پارلمان در جریان تأسیس و مدیریت انجمن اصلی<br class='autobr' /> <strong>دو</strong>. شناسایی مشکلات ساختاری سازمان‌های موجود در پرتو علم حقوق پارلمانی<br class='autobr' /> <strong>سه</strong>. کسب مهارت‌های لازم برای اصلاح این مشکلات و تلاش برای بازآفرینی ساختارهای موجود بر اساس مهارت‌های کسب شده.</p> <p>در چارچوب همین هدف استراتژیک است که پیش‌نویس «طرح باز‌آفرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفشن‌های دولتی» نیز آماده شده است تا به مجمع انجمن اصلی تقدیم شود تا پس از تصویب نسبت به اجرای آن اقدام شود.</p> <p>بر اساس همین طرح، در چارچوب انجمن اصلی، انجمن‌های اختصاصی متعددی سازمان‌دهی خواهد شد تا روند اصلاح‌ساخاری در ساختارهای اجتماعی را در هماهنگی با هم مدیریت و هدایت کند.</p> <p><strong>در باب طرح «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن»</strong></p> <p>با توجه به این توضیحات مختصر است که جایگاه طرح «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» در چارچوب این طرح کلان اصلاح‌ساختاری، کم و بیش روشن می‌شود. بر اساس این طرح، در نخستین گام ضروری است هسته اولیه‌ای برای سازماندهی به گروه بنیان‌‌گذاران انجمنی با هدف «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» تشکیل شود که متعهد باشد در چارچوب قواعد قانون عام پارلمانی رفتار کند و بکوشد با بسط و تمیق تدریجی خود، جامعه پروفشنال روحانیت را احیا کند.</p> <p>یکی از دستاوردهای «جهش فرهنگی» در آذر ماه ۱۴۰۲این بود که برای نخستین بار هسته اولیه‌ای با شرکت یک روحانی برای آموزش و تمرین این قواعد تأسیس شد.</p> <p>به همین مناسبت، پیشگفتار بیست و دومین دفتر «خاطرات زیرخاکی» نیز به این موضوع اختصاص داده شد.</p> <p>با احترام<br class='autobr' /> داود حسین<br class='autobr' /> ۵ دی ۱۴۰۲</p></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article326 http://www.kadrha.com/spip.php?article326 2023-12-06T11:54:28Z text/html fa گروه نويسندگان Annonce <p>مراسم «عمامه‌گذاری» هنگام ورود طلاب به کسوت روحانیت، محاکمه و «خلع لباس» عضوی که زی‌طلبگی (کد اتیکز) روحانیت را نقض کند، عضویت در تشکیلات سلسله‌مراتبی مبتنی بر تخصص و تعهد (حجت‌الاسلام، آیت‌الله، آیت‌الله العظمی، و مرجع)، اعطای درجه اجتهاد (پروفشنال) به اعضای مجتهد، استقلال در گزینش اعضا و تدوین برنامه‌های آموزشی، و به طور کلی، استقلال در تمام امور مربوط به روحانیت، از جمله مهم‌ترین خصوصیات روحانیت در ایران قبل از انقلاب ساال ۵۷ بود و نشان می‌داد، روحانیت در ایران، تا چه اندازه به خصوصیات استاندارد «پروفشن‌های باستانی» نزدیک بود.<br class='autobr' /> حتی الزام کسانی که به جرگه (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique81" rel="directory">دستورنامه رابرت در ایران </a> / <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?mot1" rel="tag">Annonce</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L108xH150/arton326-bd82f.png" width='108' height='150' /> <div class='rss_chapo'><p>مراسم «عمامه‌گذاری» هنگام ورود طلاب به کسوت روحانیت، محاکمه و «خلع لباس» عضوی که زی‌طلبگی (کد اتیکز) روحانیت را نقض کند، عضویت در تشکیلات سلسله‌مراتبی مبتنی بر تخصص و تعهد (حجت‌الاسلام، آیت‌الله، آیت‌الله العظمی، و مرجع)، اعطای درجه اجتهاد (پروفشنال) به اعضای مجتهد، استقلال در گزینش اعضا و تدوین برنامه‌های آموزشی، و به طور کلی، استقلال در تمام امور مربوط به روحانیت، از جمله مهم‌ترین خصوصیات روحانیت در ایران قبل از انقلاب ساال ۵۷ بود و نشان می‌داد، روحانیت در ایران، تا چه اندازه به خصوصیات استاندارد «پروفشن‌های باستانی» نزدیک بود.</p> <p>حتی الزام کسانی که به جرگه «امت اسلام» در می‌آیند، به بیان علنی «شهادتین»، دقیقاَ به همان معنای «پروفشن» است و هنوز هم در ادبیات غربی، شهادتین را «پروفشن ایمان اسلامی» می‌دانند.</p> <p>«پروفشیو» یک کلمه لاتین است به معنای شهادت می‌دهم. و «پروفشن» که به معنای اظهار علنی یک عقیده الزام‌آور است، در عین حال، نام گروه‌هایی از متخصصان باستانی بود که هدفشان تأمین یک خیر عمومی بود و هر کس به کسوت آنان درمی‌آمد، می‌بایست به صورت علنی تعهد خود را به هدف‌های اعلام شده آن پروفشن اظهار می‌کرد و بعد از آن بود که می‌توانست لباس آن پروفشن را بر تن کند.</p> <p>پروفشن‌های باستانی عبارت بودند از طبابت، روحانیت، قضاوت و تعلیم و تربیت. اما، در دوران مدرن، و با گسترش روز‌افزون تقسیم کار اجتماعی، بیش از ۵۰ پروفشن شناسایی شده است و یکی از خصوصیات جوامع مدرن این است که دولت سیاسی، که به طور طبیعی کانون اختلافات و کشمکش‌های سیاسی است، در امور پروفشنال این پروفشن‌ها مداخله نکند و پروفشن‌ها نیز، مانند نهاد دین، آدکادمی، خانواده، و رسانه، از دولت سیاسی مستقل باشند و امور خودشان را خودشان تمشیت کنند.</p> <p>بر خلاف شبه‌ پروفشن‌های مدرنی که در ایران معاصر و با اراده و خواست دولت‌های اقتداگرای مرکزی و از طریق اعزام دانشجو به کشورهای توسعه‌یافته، در کشور تأسیس شدند، و از همان ابتدا فاقد استقلال پروفشنال بودند، مهم‌ترین خصوصیت روحانیت به مثابه پروفشن این بود که استقلال خود را از دولت سیاسی حفظ کرده بود.</p> <p>با این همه، و به دلایلی که تبیین آن‌ها در قلمرو تاریخ قرار می‌گیرد، گروهی از روحانیون ـ در کسوت روحانیت - وارد میدان مبارزه سیاسی شدند و بعد از پیروزی انقلاب سال ۵۷ برای بازسازی جامعه بر اساس عقاید دینی خود و هوادارانشان، قدرت سیاسی را قبضه کردند و جهان را در برابر تجربه‌های عجیبی قرار دادند که پیامدهای آن هنوز در راه است و چه بسا «عمامه‌پرانی» طلیعه آن باشد.</p> <p>آینده اسلام و روحانیت در پی این تجربه‌ی منحصر به فرد قابل پیش‌گویی نیست. با این همه، آن دسته از فعالان اجتماعی که می‌کوشند آینده مطلوب را ـ حتی‌القدور ـ بر اساس تعقل و خردورزی بنا کنند، یکی از معضلات جامعه امروز ایران را سیاسی شدن‌ نهادهایی می‌دانند که باید بدون مداخله دولت سیاسی امور خود را مدیریت کنند. پروفشن‌ها یکی از مهم‌ترین این نهادها هستند. و به همین خاطر طرح ملی «ارتقای پروفشن‌گرایی در شبه‌پروفشن‌های ایرانی»، در آینده به مجمع انجمن اصلی تقدیم خواهد شد تا در صورت تصویب نسبت به فراهم‌سازی زمینه‌های لازم برای استقلال پروفشن‌ها از دولت سیاسی اقدامات لازم صورت بگیرد.</p> <p>«بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» نیز، یکی از طرح‌هایی است که از سال‌ها پیش به جنبه‌های مختلف آن فکر شده است. با این همه، ایجاد هسته اولیه برای تأسیس سازمانی به منظور تحقق این طرح، مستلزم این بود که کسانی که شایستگی لازم را دارند، آستین همت بالا بزنند.</p> <p>روز جمعه ۳ آذر ۱۴۰۲ نخستین نشست هسته سه‌ نفره‌ای برگزار شد که یکی از اعضای آن آقای احمدرضا احمدپور است که امید می‌رود از ایده «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» حمایت کند.</p> <p>گزارشی که در ادامه نقل می‌شود، روایت نخستین نشست این هسته سه نفره است که موضوع آن طرح «باز‌افرینی روحانیت به مثابه پروفشن» است. این گزارش بخشی از دفتر بیست و دوم «خاطرات زیرخاکی»، ویژه آذر ماه ۱۴۰۲ است که در پایان آذر ماه منتشر خواهد شد.</p> <p>علاقمندان به دریافت متن کامل خاطرات زیرخاکی با تلفن‌های ۸۸۹۱۱۰۱۷ و ۰۹۳۵۶۵۲۸۶۱۱ تماس بگیرند.</p> <p>متنی پی‌دی‌افی خاطرات زیرخاکی، به صورت رایگان یا همت عالی است. در صورت تمایل به دریافت متن کاغذی آن‌ها، هزینه‌های تکثیر و ارسال استعلام و اعلام خواهد شد.</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>شنبه ۴ آذر ۱۴۰۲</strong></p> <p>دیروز، جمعه، حدود ساعت هشت بعد از ظهر بود که آقای مسعود لدنی، اسکایپی از راوی پرسید: امشب برای برگزاری جلسه با آن روحانی که گفتم، فرصت دارید؟ پاسخ راوی روشن بود: وقت من برای همین کارهاست. و حدود ساعت نه بود که بار دیگر صدای زنگ اسکایپ بلند شد و به این ترتیب نخستین نشسته هسته سه نفره دیگری به همت آقای مسعود لدنی آٰغاز شد: یک نفر از آمریکا، «آن روحانی» از قم و نفر سوم ـ راوی ـ هم از تهران. <br class='autobr' /> برای راوی قابل پیش‌بینی بود که «آن روحانی» در این ساعت شب و در چنین نشستی عمامه نداشته باشد. اما برای نخستین بار بود که آقای لدنی، در معرفی مهمان، اشاره کرد که وی در دادگاه ویژه روحانیت خلع لباس شده است. <br class='autobr' /> راوی به محض آن که جلسه ساعت حدود دوازده شب خاتمه یافت، در اینترنت دنبال اطلاعاتی در مورد آقای «احمدرضا احمدپور» گشت و تازه آن وقت بود که با سوابق پر فراز و فرود «آن روحانی» آشنا شد.</p> <p><strong>نتیجه این نشست</strong></p> <p>در پایان سه ساعت مذاکره و گفتگو برای معرفی کتاب دستورنامه رابرت، و یا به عبارت دقیق‌تر، معرفی «جهش فرهنگی»، چند نتیجه به دست آمد که مهم‌ترین آن‌ها عبارت بود از: ادامه این نشست‌های سه نفره به منظور ترویج این قواعد و «جهش فرهنگی»، و، به خصوص، این پیشنهاد که کتاب دستورنامه و این قواعد به نحوی به اعضای «مجمع مدرسین و محقیقن حوزه علمیه قم».معرفی شود. در نتیجه، می‌توان گفت جلسه دیشب به خوبی برگزار شد و ارزیابی آقای لدنی، به عنوان مبتکر تشکیل این هسته نیز حاکی از همین است:</p> <blockquote class="spip"> <p>درود و خسته نباشید.جلسه کیفی و خوبی بود، خوب شروع کردید و خوب تمامش کردید… آقای احمدپور هم آدم خوش فکر و خوش فهمی است.امید که در آینده سبب اتصالات خوبی بشه برای گسترش و بسط مقررات در میان نهادی که خودش فرهنگ ساز و صاحب متدلوژی است… اصلاح بینش و متدهای این نهاد سنتی در واقع کمک به تسهیل جهش فرهنگی است در جایی که به طور سنتی و نهادی از موانع این جهش بوده است…</p> </blockquote> <p>با این همه، راوی از این بابت متأسف است که چرا قبل از این جلسه، در مورد آقای احمدرضا احمدپور تحقیق نکرده بود و با زندگی پر فراز و فرود وی آشنا نشده بود. چرا که تصور می‌کند، اگر شناخت بیشتری از مخاطب خود داشت، شاید در انجام مأموریت خود بهتر عمل می‌کرد.</p> <p><strong>استراتژی چه بود؟</strong></p> <p>طبق معمول راوی تلاش می‌کند در همان نخستین دقایق شروع چنین نشست‌هایی، و بعد از کسب اطلاعات اولیه، یک استراتژی کلی برای آن جلسه طراحی کند و حتی‌المقدور بکوشد در چارچوب همان استراتژی مباحث را هدایت کند. در این صورت است که بعد از جلسه امکان نقد و ارزیابی آن فراهم می‌شود: آیا استراتژی تدوین شده درست بود؟ و آیا نشست به هدف‌های تعریف شده رسید؟ و اگر استراتژی غلط بود، چرا و چه باید کرد تا خطاها تکرار نشود؟ و اگر هدف‌ها محقق نشدند، چرا و چه می‌شد کرد؟</p> <p><strong>بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن</strong></p> <p>از همان زمان که آقای مسعود لدنی یادآوری کرد که با یک روحانی خوش‌فکر دارد صحبت می‌کند تا از وی دعوت کند تا با راوی یک جلسه برای معرفی دستورنامه رابرت داشته باشد، ایده‌ی «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» در ذهن راوی دوباره فعال شد.</p> <p>در طول جلسه دیشب، یکی از وسوسه‌های فکری راوی این بود که مسیر گفتگو در جهتی پیش برود که امکان طرح ایده‌ی «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» مطرح شود و حتی هدف این هسته اولیه با حضور آقای احمدرضا احمدپور نیز تحقق همین ایده باشد. آیا این تعقیب این استراتژی در نخستین نشست هسته سه نفره درست بود؟</p> <p><strong>سابقه ارتباط راوی با «پروفشن»</strong></p> <p>نخستین مواجهه راوی با اصطلاح «پروفشن» به اواخر ۱۳۷۹ یا اوایل ۱۳۸۰ برمی‌گردد که راوی، به عنوان ناشر، سردبیر و نویسنده مجله «دارو و درمان» با آقای دکتر رضا منصوری رئیس وقت انجمن فیزیک ایران در اتاق کار ایشان در دانشگاه صنعتی شریف مصاحبه کرد تا عوامل موفقیت انجمن فیزیک ایران را در آن سال‌ها تحلیل کند و از طریق گزارش اصلی پنجمین شماره «دارو و درمان»، که در اردیبهشت ۱۳۸۰ منتشر شد، در اختیار تمام رئیسان وقت انجمن‌های پزشکی پیراپزشکی سراسر کشور، که مخاطبان اصلی آن دوره از انتشار «دارو و درمان» بودند، قرار دهد. در همان نشست بود که دکتر منصوری راوی را از نزدیک با جهان اینترنت، که آن روزها تازه در ایران رواج می‌یافت، آشنا کرد و طی یک هفته بعد بود که راوی از طریق اینترنت از وب سایت انجمن پزشکان آمریکا سر درآورد و، جذاب‌ترین ایده‌ای که از نخستین وب‌گردی خود کشف کرد، ایده «پروفشن» و «پروفشنالیسم» (یا «پروفشن‌گرایی») بود.</p> <p>جوهر اصلی ایده «پروفشن» ـ به زعم راوی ـ ساختن جامعه‌ای است که مبنای مناسبات اعضای آن‌ با یکدیگر، پول و مناسبات اقتصادی نباشد. این ایده چنان با مزاج راوی سازگار بود که تلاش برای تحقق آن، به آینده راوی شکل و جهت داد، هرچند، گذشته راوی ـ قبل از آن تاریخ هم ـ به نحوی در جستجوی تحقق همین رؤیا سپری شده بود.</p> <p>آقای دکتر رضا منصوری در توضیح نقش و اهمیت اینترنت در همان مصاحبه به راوی گفته بود که کیفیت مقالات علمی دانشجویان ما، بعد از آشنایی با اینترنت، به صورت جهشی ارتقا می‌یابد. مقایسه پنجمین شماره نشریه «دارو و درمان» ویژه اردیبهشت ماه ۱۳۸۰، با چهار شماره قبلی این مجله، و با تمام نشریاتی که راوی قبل از این تاریخ ناشر و سردبیر آن‌ها بوده است، نشان می‌دهد که کیفیت کار وی نیز بعد از آشنایی با اینترنت، حقیقتاَ «به صورت جهشی» ارتقا یافته است. حتی عنوان گزارش اصلی پنجمین شماره «دارو و درمان» این نکته را نشان می‌دهد: «حرفه‌ای‌گرایی؛ <br class='autobr' /> تئوری جنبش انجمن‌های جامعه پزشکی».</p> <p>تلاش‌های مستمر راوی برای فهم معنای دقیق «پروفشن» و ترویج این معنا، سبب شد تا سرانجام، نوزده سال بعد قطعنامه تعریف «پروفشن» در ده بند در هیجدهمین نشست گروه حامیان تأسیس انجمن اصلی، که روز سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹ برگزار شده بود به تصویب برسد. به دلیل اهمیت این قطعنامه، متن آن به نقل از کتاب «تجربه یک جهش فرهنگی: روزشمار رویدادها، جریان اصلی»، عیناَ نقل می‌شود:</p> <p><strong>تعریف پروفشن</strong></p> <p>در ترجمه متون پروفشنال به فارسی، برای اصطلاح‌های «پروفشن» و «پروفشنال» از معادل‌های «حرفه» و «حرفه‌ای» استفاده شده است. از آن‌جا که یکی از هدف‌های اساسی انجمن اصلی، ارتقای پروفشنالیسم در پروفشن‌های ایرانی است، و معادل‌های حرفه و حرفه‌ای، معانی دقیق و متعالی مندرج در مفهوم «پروفشن» را به مخاطب فارسی زبان منتقل نمی‌کند، قطعنامه زیر در تعریف پروفشن به تصویب می‌رسد.</p> <p>پروفشن‌‌ها گروه‌هایی از مردم هستند که خصوصیات زیر را دارند:</p> <p><strong>یک</strong>. خدماتی که به مردم ارایه می‌دهند تخصصی و پیچیده است و کسب مهارت و تخصص مورد نیاز برای ارایه آن، مستلزم صرف وقت و زحمات طولانی و داشتن برخی خصوصیات فردی است.</p> <p><strong>دو</strong>. خدماتی که ارایه می‌دهند خیر عمومی است و تمام مردم به آن‌ها نیازمند هستند.</p> <p><strong>سه</strong>. قضاوت در مورد رفتار پروفشنال اعضای این گروه‌ها خارج از توان عامه مردم است و فقط اعضای خود این گروه‌ها قادرند در مورد رفتار پروفشنال اعضای خود قضاوت کنند.</p> <p><strong>چهار</strong>. صلاحیت اعضای این گروه‌ها در یک سازمان تخصصی و سلسله‌ مراتبی و مبتنی بر مهارت و معرفت تعیین می‌شود.</p> <p><strong>پنج</strong>. اعضای این گروه‌ها به صورت علنی اذعان می‌کنند که نسبت به مردم و جامعه وظایف و مسؤلیت‌های خاص دارند.</p> <p><strong>شش</strong>. این گروه‌ها حق پذیرش و تربیت اعضای خود، و نیز تنبیه و اخراج آنان به خاطر ناتوانی در حفظ صلاحیت یا عدم انجام وظایف و مسؤلیت‌های خودشان را دارند.</p> <p><strong>هفت</strong>. با اینکه بین پروفشن‌ها و کسب‌وکارها مرز کاملا روشنی وجود ندارد و اعضای این گروه‌ها نیز از طریق ارایه خدمات خود امرار معاش می‌کنند، اما اعضای این گروه‌ها در برابر کسانی که به آنان خدمت می‌کنند یک وظیفه اعتمادی (Fiduciary) دارند که بر اساس آن باید تضمین کنند که تصمیم‌ها و اقدام‌های آنان، حتی به هزینه خودشان، در خدمت خوشبختی مشتریان آنان خواهد بود.</p> <p><strong>هشت</strong>. این گروه‌ها محموعه‌ی قواعد رفتاری اعضای خودشان (کد اتیکز) را، با هدف تضمین انجام همان وظیفه اعتمادی، تدوین و تصویب کرده و به صورت علنی در اختیار مردم و جامعه قرار می‌دهند.</p> <p><strong>نه</strong>. پروفشن تضمین می‌کند هرگاه عضوی طبق کد اتیکز خود رفتار نکند مورد بازخواست قرار گرفته و تنبیه خواهد شد به نحوی که هیچ عضوی در هیچ پروفشنی کد اتیکز را نقض نکند.</p> <p><strong>ده</strong>. تدوین کد اتیکز از سوی خود پروفشن، و به خصوص رعایت آن‌ها و برخورد درست با اعضایی که آن را نقض می‌کنند، مستلزم ساختن جامعه‌ای است مبتنی بر قواعد عادلانه، منطقی، بدون تعارض و قابل اصلاح. فقط قانون عام پارلمان است که به عنوان یک نظام حقوقی این قواعد را در اختیار انجمن‌های پروفشنال قرار می‌دهد. از همین رو، پروفشن‌ها گروهایی از متخصصان هستند که طبق قانون عام پارلمان سازمان یافته باشند.</p> <p><strong>گام‌راه‌های ارتقای پروفشن‌گرایی در شبه‌پروفشن‌های ایرانی</strong></p> <p>جالب است که در همان نشست انجمن اصلی، طرح «گام‌راه‌های ارتقای پروفش‌گرایی در شبه پروفشن‌های ایرانی» نیز در ۱۲ بند تقدیم گروه حامیان تأسیس انجمن اصلی شد تا به عنوان یکی از برنامه‌های انجمن در دست تأسیس بررسی و تصویب شود.</p> <p>هدف این خاطره‌نگاری فقط تشریح رویدادهایی است که در نشست دیشب رخ داد و پیش‌بینی می‌شود که در تعمیق و بسط «جهش فرهنگی» در آینده تأثیر خواهد گذاشت. با این همه، بدون آشنایی خوانندگان با تجربه‌های انباشت شده در جان بازیگران نشست دیشب، فهم رویدادهای معنایی که در نشست دیشب رخ داد غیر ممکن خواهد بود. <br class='autobr' /> تلاشِ، دست کم، یکی از بازیگران نشست دیشب، که اکنون مشغول روایت آن قصه است، این بود که مسیر بحث را در جهت تعیین «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» هدایت کند. در این صورت، اگر خواننده نداند منظور از «بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن» چیست، نمی‌تواند مقصود و منظور راوی را هم از روایت این قصه درک کند. به همین دلیل، اگر کسی طاووس می‌خواهد باید کمی صبور باشد. با این همه، راوی از توضیح بیشتر طرح «گام‌راه‌های ارتقای پروفشن‌گرایی در شبه‌پروفشن‌های ایرانی» صرف نظر می‌کند، اما علاقمندان می‌توانند برای اطلاعات بیشتر در این زمینه کتاب «تجربه یک جهش فرهنگی: روزشمار رویدادهای جریان اصلی» و یا وب سایت کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت را نگاه کنند. به قصه برگرد.</p> <p><strong>دستاوردهای نخستین سفر ماهی سیاه کوچولو</strong></p> <p>«ماهی سیاه کچولو» در نخستین پَرِش خود از برکه به اقیانوس، از وب سایت انجمن پزشکان آمریکا سردرآورد که حجم عظیم انواع اطلاعاتی که در آن ارایه شده بود، و کثرت اقدامات و خدماتی که این انجمن برای ارتقای سلامتی مردم آمریکا انجام داده بود، اسباب حیرت و سرگیجه راوی شده بود. و مبنای تمام آن دانش، تخصص و خدمات انسانی به بیماران، به زعم اعضای آن انجمن، «پروفشن‌گرایی» اعضای آن انجمن بوده است. در این صورت، «پروفشن‌گرایی» چیست و چه معنایی دارد؟</p> <p>تحقیقات راوی طی ۵ سال آتی بعد از آشنایی اولیه با مفهوم «پروفشن» به تدوین قطعنامه «طرح باز‌افرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفشن‌های دولتی» منجر شد که به تصویب مؤسسه اخلاق پزشکی ایراینان (ماپا) رسید و این قطعنامه، برای نخستین بار، در سالگرد تأسیس ماپا، در اول خرداد ماه ۱۳۸۶ به صورت عمومی منتشر و معرفی شد و بعد از آن نیز در دومین شماره «اتیکز» ـ نشریه مؤسسه اخلاقی پزشکی ایرانیان انتشار یافت و متن آن در وب سایت کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت در دسترس است.</p> <p><strong>خصوصیات پروفشن‌ها</strong><br class='autobr' /> در همین قطعنامه تحلیلی و مفصل بود که «روحانیت» ـ به ویژه روحانیتِ پیش از کسب قدرت سیاسی در ایران ـ به مثابه نزدیک‌ترین گروه به یک «پروفشن» سنتی و استاندارد معرفی شد.</p> <p> حالا، با توجه به «تعریف پروفشن» که طی ده بند ارایه شد، و خصوصیات روحانیت قبل از تسخیر قدرت سیاسی، می‌توان خصوصیات یک پروفشن را به اختصار توضیح داد:</p> <p><strong>یک</strong>. پروفشن‌ها، گروهی از متخصصان هستند که هدفشان خدمت به یک خیر عمومی است.</p> <p><strong>دو</strong>. اعضای پروفشن‌ها، برای کسب تخصص و مهارت لازم، مجبورند سالیان سال تلاش کنند و زحمت بکشند و ممکن است مجبور باشند از راه فعالیت‌های پروفشنال خود امرار معاش کنند.</p> <p><strong>سه</strong>. اما مردم عادی هم مجبورند به اعضای پروفشن‌ها به صورت یک جانبه اعتماد کنند و از طبق توصیه آنان عمل کنند.</p> <p><strong>چهار</strong>. اعضای پروفشن‌ها هم، در ازای اعتماد یک جانبه مردم به آنان، متقابلاَ متعهد می‌شوند تا طبق استاندادرهای مشخصی رفتار کنند و هرگز اعتماد یک جانبه مردم به خودشان را نقض نکنند. به این استاندادها، «کد اتیکز» یا «دستور شرف» می‌گویند.</p> <p><strong>پنج</strong>. تمام اعضای پروفشن‌ها به صورت علنی باید به شرف خود سوگند بخورند که دستور شرف یا کد اتیکز پروفشن خود را رعایت خواهند کرد و اگر رعایت نکنند، از سوی خود پروفشن تنبیه خواهند شد و حتی از پروفشن اخراج شده و خلع لباس خواهند شد.</p> <p><strong>شش</strong>. اساساَ لغت «پروفشن»، که از لغت «پروفشیو» گرفته شده است، یعنی ادای علنی یک عقیده‌ تعهدآور، و همان سوگندی که اعضای پروفشن‌ها می‌خورند. این لغت یک لغت لاتین است به معنای اظهار علنی یک تعهد که اگر نقض شود به معنای اذغان به بی شرف بودن آن فرد است که در آن صورت باید از پروفشن اخراج شود.</p> <p><strong>هفت</strong>. در ازای اعلان این تعهد علنی و عمومیِ پروفشن‌ها به جامعه، جامعه نیز متقابلاً به پروفشن‌ها اختیار و آزادی می‌دهد که خودشان اعضای خودشان را انتخاب و گزینش کنند، خودشان مفاد درسی خودشان را مشخص کنند و خودشان امور داخلی پروفشن خودشان را مدیریت کنند و به اصطلاح، استقلال پروفشنال داشته باشند.</p> <p><strong>هشت</strong>. به همین خاطر، پروفشن‌ها خودشان طلاب و دانشجویان خودشان را گزینش می‌کنند و هر طلبه و دانشجویی که صلاحیت ورود به داخل پروفشن را بیابد، طی مراسمی رسمی، عمامه‌گزاری خاص آن پروفشن را انجام می‌دهد و در همان مراسم سوگند پروفشن را هم با صدای بلند قرائت می‌کند.</p> <p><strong>نه</strong>. اگر عضوی هم دستور شرف، کد اتیکز، یا ذی‌طلبگی را نقض کند، توسط خود پروفشن محاکمه و در صورت محکومیت تنبیه و نهایتاَ خلع لباس می‌شود.</p> <p><strong>پروفشن‌های سنتی</strong></p> <p>با عنایت به این خصوصیات، مشخص می‌شود که در یونان باستان و بعدها در جمهوری روم، چهار پروفشن سنتی شناخته شده بود که عبارتند از: روحانیت، طبابت، قضاوت و به طور کلی پروفشن قانون، و تعلیم و تربیت. <br class='autobr' /> این که روحانیت شیعه، از چه طریقی این خصوصیات پروفشن‌های سنتی را از دوران باستان جذب کرده است و، مثلاَ، سابقه مراسم «عمام‌گذاری» چطور تا سنت پروفشن‌های باستانی کشیده شده است، و یا سنت اعلان علنی یک عقیده همراه با عهده، چگونه به ادای شهادتین در اسلام منجر شده است، نیاز به تحقیق بیشتر دارد. اما تا همین جا، می‌توان نتیجه گرفت که گویا روحانیت، تنها پروفشن ایرانی است که قبل از تسخیر قدرت سیاسی، بیشترین خصوصیات یک پروفشن را حفظ کرده بود و در حالی‌که سایر پروفشن‌ها تحت کنترل دولت بودند، روحانیت تنها پروفشنی بود که این خصوصیت مهم خود، یعنی استقلال از دولت سیاسی را حفظ کرده بود. .</p> <p>سایر پروفشن‌ها، مثل اطبا، وکلا، استادان دانشگاه‌ها، در دوران مدرن، از طریق دولت‌های مرکزی مقتدر، برای فراگیری علوم جدید به کشورهای توسعه یافته اعزام شدند و این پروفشن‌ها، که امروز تعدادشان به حدود ۵۰ پروفشن افزایش یافته است، در ایران معاصر با حمایت و تحت کنترل دولت‌های مقتدر مرکزی تأسیس شدند و در نتیجه، هیچ کدام از آن‌ها، از همان ابتدا، استقلال پروفشنال نداشتند و تجربه استقلال پروفشنال را هم ندارند و حتی اگر دولت‌ها بخواهند آن‌ها را از سر خود باز کنند، این شبه‌پروفشن‌ها مهارت اعمال استقلال پروفشنال را ندارند.</p> <p>روحانیت نیز که تا پیش از انقلاب تنها پروفشن مستقل و خارج از حکومت بود، در یک تجربه تاریخی منحصر به فرد، خواسته یا ناخواسته، قدرت سیاسی را تسخیر کرد و تاریخ ایران و جهان با یک تجربه نوین مواجه شد که پیامدهای آن هنوز ادامه دارد.</p> <p><strong>پروفشن ایمان اسلامی</strong></p> <p>همان‌طور که گفته شد، لغت لاتین پروفشیو، به معنای «شهادت می‌دهم» است و «پروفشن»، از یک منظر، به معنای شهات است. دلیل این که نام این گروه‌های اجتماعی را «پروفشن» گذاشته‌اند، این بوده است که هر کس، هنگام ورود به «پروفشن» باید با صدای بلند اعتقاد و باور خود را به صورت علنی اعلان می‌کرده است و به این ترتیب، نسبت به باور خود در برابر مردم تعهد می‌داده است.</p> <p>هنوز هم، به عنوان نمونه، در زبان فرانسه، از شهادتین مسلمانان به عنوان «پروفشن ایمان اسلامی» نام برده می‌شود. و کسانی که ماجرای گروگانگیری محمدحسن منطقی، روحانی ایرانی معروف به شیخ هارون مونس در کافه‌ای در شهر سیدنی استرالیا در ۲۴ آذر ۱۳۹۳ را در مطبوعات فرانسوی زبان دنبال کرده باشند، به خاطر می‌آورند که وقتی شیخ هارون مونس برای پوشاندن پنجره‌های کافه تقاضای یک پرچم سیاه کرد که رویش شهادتین نوشته شده باشد، مطبوعات فرانسوی، از اصطلاح «پروفشن ایمان اسلامی» برای شهادتین استفاده کردند. شهادت به این که جز «الله» خدایی نیست و محمد رسول اوست، دو باور کلیدی کسانی است که قرار است عضو «امت» اسلامی بشوند. به قصه برگرد.</p> <p><strong>طرح احیای روحانیت به مثابه پروفشن</strong></p> <p>«مؤسسه اخلاق پزشکی ایرانیان»، که راوی یکی از بنیان‌گذاران آن بود، بعد از انتشار قطعنامه تحلیلی «طرح بازآفرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفشن‌های دولتی» مبتکر تأسیس «شورای ایرانی ترویج اخلاق پروفشنال» بود و نخستین اقدام این مؤسسه برای تأسیس این شورا دعوت از ۶۳ نفر از فعالان پروفشنال از پروفشن‌های مختلف در مراسم سالگرد تأسیس ماپا بود که در اول خرداد ۱۳۸۶ در تراس خانه هنرمندان ایران برگزار شد. قرار بود با کمک و همکاری مدعوان به همان نشست، هسته‌های اولیه برای تأسیس مؤسسات ترویج اخلاق پروفشنال در هر پروفشن تشکیل شود و به این ترتیب، روند بازآفرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفق‌های دولتی کلید بخورد.</p> <p>با توجه به توضحاتی که تا این جا در مورد مهم‌ترین خصوصیات پروفشن‌ها ارایه شد، می‌توان در مورد عمده‌ترین خصوصیات طرح «احیای روحانیت به مثابه پروفشن» به نکاتی اشاره کرد.</p> <p>یک. پروفشن‌ها، از جمله شش نهاد اجتماعی دیگر، مثل دین، خانواده، رسانه، آکادمی، و . . . هستند که باید مستقل از دولت سیاسی باشند.</p> <p>متأسفانه در ایران معاصر بین دو معنای متفاوت از «سیاست» خلط شده است: یکی این که انسان اساساً موجودی سیاسی است، چون در جامعه زندگی می‌کند و باید اجتماعی بیاندیشد، یکی سیاست به معنای اعمال قدرت سیاسی برای تحقق یک تصمیم خاص است که ممکن است گروهی از مردم با آن موافق یا مخالف باشند. پروفشن‌ها باید خود را از «سیاست» به معنای دوم این کلمه، دور نگاه دارند و اختلاف‌های سیاسی باید در عرصه دولت سیاسی و با توجه به و با مراجعه به اکثریت آرای مردم حل و فصل شود.</p> <p>با این حساب، یکی از مهم‌ترین اقدامات برای احیای روحانیت به مثاله «پروفشن»، غیرحکومتی شدن روحانیت است.</p> <p><strong>راه حل ساده</strong></p> <p>البته، تجربه نشان داده است که بسیاری از روحانیون، که به خاطر علائق اجتماعی به سِلک روحانیت درآمده‌اند، برایشان بسیار دشوار است که دست از فعالیت‌های اجتماعی سیاسی بردارند. در آن صورت، راه حل بسیار ساده است. این افراد می‌توانند برای ورود به جرگه سیاست، بین روحانیت و سیاست، دست به انتخاب بزنند و اگر فعالیت سیاسی را به رهبری دینی ترجیح می‌دهند، در آن صورت انصاف حکم می‌کند که عبا و قبای روحانیت را از تن درآورند. درست همان‌طور که نظامیان، وقتی قصد ورود به سیاست دارند باید با لباس و سمت نظامی‌گری وداع کنند.</p> <p><strong>رانت لباس روحانیت</strong></p> <p>با این همه می‌توان پیش‌بینی کرد برخی از روحانیونی حاضر نباشند از رانتی که لباس روحانیت در اختیار آنان می‌گذارد چشم بپوشند.</p> <p>بدیهی است، در هر جلسه‌ای که فرد روحانی با لباس روحانیت حاضر می‌شود، از همه انتظار می‌رود که برای روحانی، شأن و احترامی ویژه قائل شوند و همه به توصیه‌ها و رهنمود‌های روحانی به مثابه یک رهبر دینی گوش دهند. اما وقتی روحانیونِ حزبی، لباس روحانیت را در خدمت برنامه‌های این یا آن حزب سیاسی قرار می‌دهند، تقدس لباس روحانیت نیز مخدوش می‌شود تا جایی که عمام‌پرانی به یک نشانه اعتراضی مردم به ستوه آمده رواج خواهد یافت.</p> <p>یادآوری این نکته هم جالب است که طبق قوانین ایالات متحده، کشیشان حق مداخله در مبارزات حزبی را ندارند و به عنوان مثال، حق ندارند در مقام کشیش، از این یا آن حزب دفاع کنند. همچنین، فرمانداران ایالات آمریکا، هنگام انتخاب اعضای پروفشن‌های مختلف برای عضویت در «بورد پروفشنال» ایالت متبوع خود،‌ ملزم هستند به نحوی دست به انتخاب بزنند، که هواداران هیچ یک از احزاب در هیچ یک از بوردهای پروفشنال، اکثریت را به دست نیاورند و به این ترتیب، بوردهای پروفشنال، غیرحزبی باقی بمانند.</p> <p>کاملاً قابل فهم است که طبق کدام اصل منطقی این تصمیمات به مثابه قانون تصویب شده است.</p> <p><strong>سواد تصمیم‌گیری گروهی دموکراتیک</strong></p> <p>دو. همانطور که سواد خواندن و نوشتن یک امر اکتسابی است و همه شاهد هستند که یک کودک برای کسب سواد خواندن و نوشتن چه زحمات طاقت‌فرسایی را باید تحمل کند و چطور امکانات عظیمی در سطح ملی صرف آموزش سواد خواندن و نوشتن به نسل‌های آتی می‌شود، سواد تصمیم‌گیری گروهی، که به مراتب پیچیده‌تر از سواد خواندن و نوشتن است، در ایران معاصر هنوز ناشناخته است و «جهش فرهنگی» هم که یکی از هدف‌های اولیه‌اش ترویج همین سواد است، تازه در آغاز راه قرار دارد. به این ترتیب، مشخص می‌شود که اتفاقاَ روشنفکران و روحانیون که باید سواد تصمیم‌گیری گروهی را به سایر مردم آموزش بدهند، خودشان این سواد را ندارند و ـ بسیار بدتر ـ به این دلیل که عمر خودشان را صرف کسب سواد کرده‌اند، تصور این که این سواد را نداشته باشند برایشان غیرممکن است و بیش از همه، در برابر کسب این سواد مقاومت می‌کنند.</p> <p>سه. و همان‌طور که دیگر نمی‌توان مملکت را به روش‌های رضاخانی تحت کنترل درآورد، سازمان‌دهی و احیای روحانیت به شیوه سنتی و از طریق ‌مرجعیتی مقتدر مثل زمانِ ـ مثلاً ـ آیت‌الله بروجردی نیز دیگر غیرممکن است. زیرا که هر فرد روحانی که به درجه اجتهاد رسیده باشد، استقلال پروفشنال و اجتهادی دارد و خود را در امور پروفشنال مربوط به پروفشن روحانیت دارای رأی و نظر با وزن برابر می‌داند.</p> <p>به همین خاطر، سازمان‌یابی این گروه از روحانیون که به درجه اجتهاد (پروفشنال) رسیده‌اند، و تعدادشان هم هر روز بیشتر می‌شود،‌ بدون پایبندی به قواعدی مشابه با قواعد دستورنامه رابرت، یا در واقع، بدون سواد تصمیم‌گیری گروهی، ‌غیرممکن باقی خواهد ماند. به همین خاطر، هر طرح احیای روحانیت به مثابه پروفشن، مستلزم ساختن تدریجی یک انجمن پروفشنال است که از همان ابتدا بر اساس این قواعد تشکیل شود و به مرور با جذب روحانیون پروفشنال دست بالا را پیدا کند. هسته اولیه، به این معنا، می‌تواند نخستین هسته با هدف تشکیل چنین انجمنی باشد. حالا به قصه برگرد.</p> <p><strong>تدوین استراتژی نشست دیشب</strong></p> <p>در همان دقایق اولیه نشست دیشب که آقای مسعود لدنی مشغول معرفی آقای احمدرضا احمدپرر بود، بخشی از ذهن راوی داشت به این موضوع می‌اندیشید که آیا آقای احمد‌رضا احمدپور، از ایده‌ی تشکیل هسته اولیه انجمن بازآفرینی روحانیت به مثابه پروفشن استقبال خواهد کرد یا نه؟ و آیا مناسب است، این ایده در همین نشست مطرح شود یا نه؟<br class='autobr' /> آقای لدنی خیلی کوتاه، توضیح داد که با آقای احمدپور در مورد کتاب دستورنامه و اهمیت آن صحبت کرده است و ایشان هم استقبال کردند که در این نشست شرکت کنند تا توضیحات خود شما را در مورد این قواعد بشنود. و بعد از نطق کوتاه خود تریبون را به راوی داد. اما راوی، بعد از سلام دوباره و خوشامد گویی و تشکر، از آقای احمدپور تقاضا کرد تا آن چه را که از توضیحات آقای لدنی دریافت کرده است بیان کند و بگوید مایل است راوی به چه سؤال‌های مشخصی پاسخ بدهد. در آن صورت، راوی بهتر می‌تواند توضیحات لازم را ارایه دهد. به این ترتیب، راوی هم تریبون را به آقای احمدپور داد.</p> <p>همان نطق کوتاه آقای احمدپور راوی را به این نتیجه رساند که مخاطبش ذهن تئوریکی دارد، استدلالی می‌اندیشد و قضیه را خیلی خوب گرفته است. به همین خاطر، وقتی نطق دوم خود را شروع کرد توضیح داد که درست بعد از ختم همین نشست، متن کامل ترجمه کتاب دستورنامه را برای آقای احمدپور ارسال خواهد کرد و ایشان می‌تواند حتی با تورق این کتاب و مرور مطالب آن به خوبی دریابد که موضوع کتاب و این قواعد چیست.</p> <p>راوی در ادامه نطق خود خاطر نشان ساخت، راوی اصرار دارد که کارورزان در جریان عمل و در جریان بازی «تصمیم‌گیری گروهی» با این قواعد آشنا شوند. بعد از این مرحله است که راوی می‌‌کوشد اصطلا‌ح‌ها و مفاهیم پارلمانی را توضیح دهد و کارکرد هر کدام از این اصطلاح‌ها را نشان بدهد. قواعد پارلمانی در واقع چیزی نیست جز روابط و نِسَبِ درونی بین این اصطلاح‌ها و مفاهیم و کارکردها، که به صورت منطقی استنتاج شده‌اند. درست مثل ریاضیات، که هر نوآموزی ابتدا باید با مفهم عدد آشنا شود و بعد از آن قواعد مربوط به جمع، تقسیم، تفریق و ضرب را بیاموزد.</p> <p><strong>علم حقوق پارلمانی</strong></p> <p>راوی، بعد از این توضیحات مقدماتی، به تشریح «علم حقوق پارلمانی» پرداخت و خاطر نشان ساخت که از انقلاب مشروطه به این سو، تمام جوامع مدرن، برای مقاصد گوناگون، بر اساس اساسنامه/قانون اساسی تأسیس شده‌اند. اما آشنایی با دستورنامه رابرت نشان می‌دهد که اساسنامه/قانون اساسی، در واقع فقط آن بخش از کوه یخی است که بیرون از آب اقیانوس قرار گرفته و با چشم سر قابل رؤیت است. در حالی که بخش غیرقابل رؤیت کوه یخ، یک نظام معنایی در تمدن غربی است که زیر سطح اقیانوس غوطه‌ور است و با چشم سر قابل‌ رؤیت نیست و تازه بعد از آشنایی عمیق با قانون عام پارلمانی، برای بعضی از اذهان خلاق قابل فهم خواهد شد.</p> <p>راوی در ادامه خاطر نشان ساخت: شاید بشود گفت که آشنایی با قسمت نامرئی کوه یخ مستلزم آشنایی با «علم حقوق پارلمانی» است و عدم آشنایی ایرانیان با این شاخه‌ی نسبتاَ پیچیده از علم حقوق سبب شده است اساسنامه‌ها و قانون اساسی‌هایی که بر اساس آن‌ها سازمان‌های مدرن بنا شده‌اند، اصولی نباشند و به همین خاطر، تمام این سازمان‌ها با ناهنجاری‌های ساختاری مواجه هستند و تمام کژکاری‌های آن‌ها ناشی از همین ساختارها و کارکردهای ناهنجار است. <br class='autobr' /> راوی با ذکر مثال‌هایی سعی کرد نشان بدهد که اگر ذهنی با علم حقوق پارلمانی به معنای خلاق کلمه آشنا باشد، با مرور انواع قوانین و آئین‌نامه‌ها و اساسنامه‌های مصوب در ایران معاصر متوجه کاستی‌ها و نواقص آ‌ن‌ها می‌شود و درک می‌کند که چرا این ساختارها کار نمی‌کنند.</p> <p><strong>هدف «جهش فرهنگی»</strong></p> <p>راوی در بخش بعدی توضیحات خود سعی کرد نشان دهد کدام عوامل اجتماعی سبب آشنایی ایرانیان با دستورنامه رابرت شدند و چطور آشنایی با این کتاب طی ۱۵ سال گذشته به «جهش فرهنگی» انجامیده است. و هدف سه‌وجهی انجمن اصلی به عنوان باشگاه تمام فعالان «جهس فرهنگی» چیست و این جهش فرهنگی چه نقشی در آینده ایران می‌تواند ایفا کند.</p> <p>از آن جا که این مطالب برای خوانندگان «خاطرات زیرخاکی» تکراری است از نقل آن‌ها صرف نظر می‌شود. اما لازم به گفتن است که راوی در این قسمت از توضحیات خود به «طرح باز‌آفرینی پروفشن‌ها از شبه‌پروفشن‌های دولتی» پرداخت و سعی کرد خیلی سریع، موضوع «بازآقرینی روحانیت به مثابه پروفشن» را هم مطرح کند. کلیات این ایده با استقبال آقای احمدرضا احمدپور مواجه شد و در نطق خود خاطر نشان ساخت که به «مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم» پیشنهاد شود این کتاب و این قواعد به نحوی به اعضای آن مجمع معرفی شود.</p> <p>در آخرین بخش نشست دیشب موافقت شد که راوی، صورتجلسه نخستین نشست این هسته سه نفره را تهیه کند و نشست‌های بعدی ساعت ۸ بعد از ظهر روز‌های یک‌شنبه به صورت الکترونیکی دعوت به دستور شود و موضوع این نشست‌ها هم فعلاً آشنای با قانون عام پارلمانی و دستورنامه رابرت خواهد بود.</p> <p><strong>حیثیت‌زدایی از معنای «خلع لباس»</strong></p> <p>به محض ختم جلسه، راوی در جهان اینترنت به جستجوی اطلاعاتی در مورد «احمدرضا احمدپور» پرداخت. این اطلاعات در دسترس همگان است و خوانندگان می‌توانند به سادگی آن‌ها را بازیابی کنند. خلاصه‌اش این که گویا مصائب ایشان از عاشورای سال ۱۳۸۸ آغاز شده است:</p> <blockquote class="spip"> <p>احمدرضا احمدپور، روحانی و دانش آموخته حوزه علمیه قم، نخستین بار روز ششم دی‌ ماه، یعنی مصادف با روز عاشورای حسینی در سال ۱۳۸۸ وقتی با همسرش برای شرکت در مراسم عزاداری و شام غریبان، به مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم مراجعه کرده بود، توسط نیروهای لباس شخصی بشدت مورد کتک و آزار و اهانت قرار گرفت و در ‌‌نهایت توسط ماموران انتظامی و امنیتی بازداشت شد.</p> </blockquote> <p>چرا؟ همان اتهام‌های همیشگی: فعالیت تبلیغی علیه نظام، نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی و از این قبیل. و زندان، تبعید، شکنجه، و البته «خلع لباس». و جالب است که «خلع لباس» یا «ابطال مجوز فعالیت» یک مفهوم پروفشنال است. به این معنا که هر پروفشن وظیفه دارد مراقبت کند که تمام اعضای پروفشن استانداردهای رفتار اخلاقی را که از سوی خود پروفشن تدوین و تصویب می‌شود، رعایت کنند. اما این مفهوم متعالی نیز، همانند متعالی‌ترین مفاهیم بشری، در دست قدرت‌طلبان دین‌فروش به ابزاری برای تسویه حساب با مخالفان سیاسی تبدیل شده است.</p> <p>عنصر اصلی کد اتیکز، یا «دستور شرف» یا «منشور اخلاقی» یا «ذی‌طلبگی» پروفشن‌ها این است که اعضای آن‌ها باید طوری رفتار کنند که «اعتماد یک جانبه مردم» به اعضای پروفشن‌ها مخدوش نشود. به این ترتیب، تمام اعضای یک پروفشن باید حساسیت داشته باشند که مبادا هیچ یک از همکاران آنان کد اتیکز یا دستور شرف یا منشور اخلاقی پروفشن را نقض کند؟ و اگر نقض کرد، باید طبق تشریفاتی که حقوق عضو و آبروی پروفشن حفظ شود، محاکمه و در صورت اثبات نقض کد اتیکز، طبق تصمیم پروفشن با او رفتار خواهد شد. یعنی تمام اعضای پروفشن باید در روند اخذ تصمیم‌در این باره مشارکت کنند.</p> <p>همین مختصر توضیح در مورد مفهوم پروفشنال «خلع لباس» کافی است تا مشخص شود کارکرد دادگاه ویژه روحانیت که تمام ارکان آن از سوی مقتدر‌ترین حاکم منصوب شده است، تا چه اندازه از این معانی متعالی حیثیت‌زدایی کرده و می‌کند. و البته، خود روحانیون نیز در مبتلا کردن مردم به این ابتلا اصلی‌ترین نقش را ایفا کردند. حالا چه باید کرد؟ طرح «باز‌افرینی روحانیت به مثابه پروفشن» تلاشی برای یافتن پاسخ همین پرسش است. در این زمینه، روحانیون چه فکر می‌کنند؟</p> <p>گفتگو با تک و توک افراد روحانی که راوی از نزدیک آنان را می‌شناخته‌ است، جای امید چندانی باقی نمی‌گذارد. آنان به این واقعیت اشاره می‌کردند که وضعیت در میان روحانیون، از وضعیت بقیه اقشار جامعه بدتر نباشد بهتر نیست. با این همه، دیشب فرصتی دست داد تا راوی دو وب سایت‌ متعلق به «مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم» و «روحانیت سنتی ایرانی معاصر» (رسام) را مرور کند. با نقل دو قول از شخصیت‌های بارز این دو تشکل، و بدون هیچ توضیحی، به خاطره‌نگاری امروز خاتمه داده می‌شود.</p> <p><strong>ردصلاحیت‌های بی‌دلیل</strong></p> <p>یکی از آخرین خبرهای وب سایت مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم، به اظهار نظر آیت‌الله سید حسن موسوی تبریزی دبیرکل این تشکل در مورد رد صلاحیت‌های بی دلیل پرداخته است: ردصلاحیت‌های بی‌دلیل انتخابات را بی‌اعتبار می‌کند. خبرگزاری ایلنا از وی نقل کرده که گفته است:</p> <blockquote class="spip"> <p>اگر رد صلاحیت در رابطه با جمهوریت نظام باشد و واقعیت داشته باشد و تهمتی نباشد، ایرادی ندارد چون نظام ما جمهوری اسلامی است. نماینده مجلس باید جمهوریت و اسلامیت را قبول کند و نماینده همیشه باید از این دو عنوان دفاع کند.</p> </blockquote> <p>معنای این حرف روشن است: اگر نقدی به اسلام داشته باشید، حق مشارکت در تصمیم‌گیری نسبت به مشاعات کشور را ندارید. که البته، این سلب حق، عقلاَ باید با اصل «عدل» که مورد قبول شیعیان است مغایر باشد.</p> <p><strong>حکومت گمراه! </strong></p> <p>عنوان تیتر یک وب سایت «جمعیت روحانیت سنتی معاصر ایران» (رسام) این است: حکومت گمراه<br class='autobr' /> کدام حکومت و چرا گمراه است؟ و مردم در واکنش به حکومت گمراه چه باید بکنند؟ سؤال‌های جالی هستند که با دیدن این تیتر به ذهن مخاطب خطور می‌کند. به ادامه مطلب، که زیر عکس بزرگی از آیت‌الله العظمی وحید خاسانی آمده است، توجه کنید: <br class='autobr' /> آیت الله العظمى وحید خراسانی در درس چهارشنبه ٢٤ رجب ١٤٣٩ -٢٢ فروردين ١٣٩٧</p> <p>▪ باید (مملكت) در عزای حضرت موسی بن جعفر (عليه السلام) یک پارچه سیاه پوش بشه</p> <p>▪اگر زمامداران مملکت غیرت دینی داشته باشند باید شهادت این امام تعطیل رسمی بشه این عمل که باید انجام بشه</p> <p>▪ اگر زعماء مملکت انجام دادن ... والا ما بحول قوه خود این مطلب را عملی می کنیم تا نتیجه مطلب ظاهر بشه ...</p> <p>▪در ظلم مطامیر آن هم مملکتی که یک طرف پسر (امام رضا علیه السلام) و یک طرف دختر (حضرت معصومه سلام الله عليها) روز شهادت او مردم مشغول به کسب و کارند</p> <p>▪ ای غیرتمندان ایران فردا همت کنید مغازه هارا ببندید، به این حکومت اعلام کنید که اگر شهادت این امام تعطیل رسمی نشه ما مالیات به این "حکومت گمراه" نمی‌پردازیم.</p> <p>آخرین بند از بیانیه «جمعیت روحانیت سنتی ایران معاصر» هم جالب است:</p> <blockquote class="spip"> <p>جمعیت رسام، تشکلی است غیر انتفاعی، حامی حکومتی مستقل وآزاد در ایران با نفی هرگونه خشونت، که در آن هر ایرانی فارغ از عقیده، دین، مذهب،آیین وقومیت ونژاد بتواند آزادنه عقیده ونظر خود را ابراز نماید. در این راه رسام چشم به همراهی وهمکاری تمامی آزاد اندیشان وآزادیخواهان در سراسر جهان دارد، ومی کوشد با بکارگیری تمامی ابزارهای مشروع اطلاع رسانی وآگاهی بخشی پژواک صدای آزادیخواهی ایرانیان در جهان باشد.</p> </blockquote></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article325 http://www.kadrha.com/spip.php?article325 2023-11-23T16:41:46Z text/html fa گروه نويسندگان Annonce <p>بیست و یکمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»، ویژه آبان ماه ۱۴۰۲ در بیش از ۲۰۰ صفحه برای توزیع آماده شد. این خاطرات، تجربه‌های منحصر به فرد ترویج تدریجی و زیرخاکیِ قواعد عادلانه و آگاهانه ساخت جامعه مدرن را در شرایط امروز ایران، روایت می‌کند.<br class='autobr' /> پیشگفتار بیست و یکمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»، با عنوان «در تدارک مرحله سوم»، ضمن مرور اجمالی خصوصیات مراحل سه‌گانه «جهش فرهننگی»، به اختصار توضیح می‌دهد که برای تدارک برگزاری مجمع مؤسس انجمن اصلی، به عنوان نخستین انجمن طراز نوین ایرانیان، که قرار است با دعوت از تمام فعالان اجتماعی پروفشنال که از هدف‌ سه‌ وجهی انجمن اصلی حمایت (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique81" rel="directory">دستورنامه رابرت در ایران </a> / <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?mot1" rel="tag">Annonce</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L96xH150/arton325-0c4a8.png" width='96' height='150' /> <div class='rss_chapo'><p>بیست و یکمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»، ویژه آبان ماه ۱۴۰۲ در بیش از ۲۰۰ صفحه برای توزیع آماده شد. این خاطرات، تجربه‌های منحصر به فرد ترویج تدریجی و زیرخاکیِ قواعد عادلانه و آگاهانه ساخت جامعه مدرن را در شرایط امروز ایران، روایت می‌کند.</p> <p>پیشگفتار بیست و یکمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»، با عنوان «در تدارک مرحله سوم»، ضمن مرور اجمالی خصوصیات مراحل سه‌گانه «جهش فرهننگی»، به اختصار توضیح می‌دهد که برای تدارک برگزاری مجمع مؤسس انجمن اصلی، به عنوان نخستین انجمن طراز نوین ایرانیان، که قرار است با دعوت از تمام فعالان اجتماعی پروفشنال که از هدف‌ سه‌ وجهی انجمن اصلی حمایت می‌کنند، تأسیس شود، چه اقدامتی در دست انجام است.</p> <p>متن کامل پیشگفتار بیست و یکمین دفتر خاطرات زیرخاکی، در ادامه تقدیم می‌شود.</p> <p>برای دریافت بیست و یکمین دفتر «خاطرات زیر‌خاکی» با دفتر کادرها تماس بگیرید.</p> <p>متن پی‌دی‌افی این کتاب، رایگان یا «همت عالی» است. در صورت تمایل به دریافت متن کاغذی، هزینه تکثیر همراه با هزینه حمل و نقل استعلام و اعلام خواهد شد تا در صورت تمایل واریز شود.</p> <p>با احترام<br class='autobr' /> دفتر کادرها</p> <p>۸۸۹۱۱۰۱۷<br class='autobr' /> ۰۹۳۵۶۵۲۸۶۱۱</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>در تدارک مرحله سوم</strong></p> <p>در پیشگفتار بیستمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»، ویژه مهر ماه ۱۴۰۲، مراحل سه‌گانه «جهش فرهنگی» مورد بررسی قرار گرفت. در پیشگفتار این دفتر، ضمن مرور خطوط کلی مراحل سه‌گانه «جهش فرهنگی»، برنامه‌های در دست اجرا برای تدارک سومین مرحله «جهش فرهنگی» توصیف می‌شود. با این هدف که آن گروه از فعالان اجتماعی پروفشنال که خود را در سرنوشت این «جهش فرهگی» سهیم می‌دانند در جریان این اقدامات قرار بگیرند و در حد توان خود به تقویت و تعمیق این «جهش فرهنگی» مدد برسانند.</p> <p><strong>در باب «جهش فرهنگی»</strong></p> <p>منظور از «جهش فرهنگی»، به اختصار، عبارت است از تلاش‌های دسته جمعی گروهی از فعالان اجتماعی پروفشنال برای شناسایی، فراگیری و درونی‌سازی نظام معنایی که به مثابه فرهنگ برای بازی در چارچوب قانون عام پارلمانی به مثابه قانون عام سازمان‌دهی به جوامع مدرن لازم است. این نظام معنایی در مهد خود طی قرون متمادی و بدون طرح قبلی ساخته و پرداخته شد. اما تجربه «جهش فرهنگی» در ایران معاصر، تلاشی است مستمر و مبتنی بر آزمون و خطا برای پیوند زدن آن نظام معنایی با نظام معنایی جامعه مقصد در یک دوره کوتاه مدت.</p> <p><strong>در باب مراحل سه‌‌گانه «جهش فرهگی»</strong></p> <p>از نخستین روز جدید‌ترین مواجهه‌ی ایرانیان<span class="spip_note_ref"> [<a href='#nb1' class='spip_note' rel='footnote' title='برای آشنایی بیشتر با تاریخچه آشنایی ایرانین با دستورنامه رابرت، به عنوان نمونه، به این (...)' id='nh1'>1</a>]</span> با قانون عام پارلمانی (به نحوی که در دستورنامه رابرت توصیف شده است)، یعنی از روز سه‌شنبه ۲۱ فروردین ۱۳۸۶ تا امروز، می‌توان روند آشنایی هرچه بیشتر گروهی از فعالان اجتماعی پروفشنال با قانون عام پارلمانی را به سه مرحله متمایز تقسیم کرد.</p> <p>نخستین گروه از فعالان اجتماعی که از روز یکشنبه ۱۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ در کارگاه هم‌اندیشی عرف پارلمانی شرکت کردند، و قرار است با فراخوان مجمع مؤسس «انجمن اصلی» فعالیت خود را ادامه دهند، به صورت نمادین مراحل سه‌گانه «جهش فرهنگی» در ایران معاصر را به نمایش گذاشته‌اند. شرح فعالیت آن گروه در کتاب «تجربه یک جهش فرهنگی : روزشمار جریان اصلی » توصیف شده است.</p> <p><strong>در باب خصوصیات مرحله اول</strong></p> <p>نخسیتن دوره فعالیت «کارگاه هم‌اندیشی عرف پارلمانی» که تا تاریخ یکشنبه ۲۳ شهریور ماه ۱۳۹۳ (۴۹ نشست) ادامه یافت، کم و بیش، مهم‌ترین خصوصیات نخستین مرحله از تجربه جهش فرهنگی را به نمایش می‌گذارد: روخوانی تدریجی متن کتاب قانون، آشنایی تدریج با مفاهیم و اصطلاحات و کارکرد آن‌ها، آشنایی تدریجی با قواعد، به صورت جداگانه، و تمرین گروهی آن‌ها، تا سرانجام درک قانون عام پارلمانی به مثابه یک کلیت منسجم و یک‌پارچه و یک فعالیت کامل و تمام به مثابه تصمیم‌گیری گروهی طراز نوین و مدرن.</p> <p>بدیهی است که همزمان با برگزاری نشست‌های «هم‌اندیشی عرف پارلمانی» کارگاه‌های متعدد دیگری با حضور گروه‌های دیگری از فعالان اجتماعی پروفشنال در دفتر کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت برگزار می‌شد و به این ترتیب، تجربه‌های به دست آمده از آزمون و خطاهایی تجربی در تمام این نشست‌ها به مثابه یک جریان به هم پیوسته مبادله و انباشت می‌شد.</p> <p><strong>در باب خصوصیات دومین مرحله</strong></p> <p>دومین دوره از فعالیت نخستین گروه فعالان اجتماعی که به همت آنان نخستین کارگاه «هم‌اندیشی عرف پارلمانی» در ایران معاصر فعالیت خود را روز ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۱ آغاز کرده بود، روز یکشنبه ۱۹ اسفند ۱۳۹۷ آغاز شد و تا پنجاهمین نشست این گروه که روز سه‌شنه ۲۷ تیر ماه ۱۴۰۲ برگزار شد، ادامه یافت. این دوره از فعالیت این گروه، با عنوان‌ گروه حامیان تأسیس «انجمن اصلی»، نیز، به نحوی، مهم‌ترین خصوصیات دومین مرحله تجربه جهش فرهنگی را به نمایش می‌گذارد: این که بهترین روش آموزش، تمرین و ترویج قانون عام پارلمانی، در فرهنگ ایرانیان این است که روند تأسیس و اداره یک جامعه/انجمن/سازمان از راهنمایی و همکاری فردی استفاده شود که به این قواعد مسلط باشد، و مهم‌تر، علم حقوق پارلمانی را هم به خوبی بفهمد، و در واقع، به عنوان مترجم بتواند زبان فرهنگی ایرانیان را به زبان این قواعد، و برعکس، ترجمه کند.</p> <p>بدیهی است که همزمان با برگزاری نشست‌های دومین مرحله از فعالیت «گروه حامیان تأسیس انجمن اصلی» کارگاه‌های آموزشی متعدد دیگری با حضور فعالان اجتماعی پروفشنال در دفتر کادرها برگزار شد و به این ترتیب تعداد نسبتاً قابل توجهی از فعالان اجتماعی پروفشنال، کم و بیش، با این قواعد آشنا شدند و به ضرورت ترویج این قواعد در سطح ملی باور عمیق پیدا کردند.</p> <p>گفتنی است که در هر یک از نشست‌های گروه حامیان تأسیس «انجمن اصلی» دست کم نام ۵ فعال اجتماعی پروفشنال که از طریق شرکت در کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت با این قواعد آشنا می‌شدند، به تصویب می‌رسید و از آنان برای شرکت داوطلبانه در نشست‌های علنی گروه حامیان تأسیس انجمن اصلی می‌شد تا از نزدیک در جریان تدوین اسناد مورد نیاز برای تأسیس انجمن اصلی قرار بگیرند تا با ذهن آماده در نخستین نشست مجمع مؤسس انجمن اصلی شرکت کنند. <br class='autobr' /> همان‌طور که گفته شد، گروه حامیان تأسیس انجمن اصلی در پنجاهمین نشست خود به یک کمیته سه نفره مرکب از آقایان مهدی جمالی بحری، محمد‌حسینی بنی‌اسدی و داود حسین مأموریت داد تا در زمان مناسب، نخستین نشست مجمع مؤسس انجمن اصلی را فرابخواند. به این ترتیب می‌توان تأسیس «انجمن اصلی» را آغاز سومین مرحله «جهش فرهنگی» تلقی کرد.</p> <p><strong>در باب خصوصیات سومین مرحله </strong></p> <p>باید منتظر ماند و خصوصیات سومین مرحله «جهش فرهنگی» را بعد از طی شدن آن تشریح و توصیف کرد. اما اگر درست باشد که انسان‌ها ـ دست کم تا حدودی ـ در ساختن آینده خود نقش دارند، در آن صورت می‌توان خطوط کلی سومین مرحله جهش فرهنگی را تخیل کرد.</p> <p>«پیش‌نویس بیانیه تأسیس انجمن اصلی» که در آخرین نشست‌های گروه حامیان تأسیس انجمن اصلی به تصویب رسیده است و قرار است به مدعوان به مجمع مؤسس انجمن اصلی تقدیم شود، در قالب ۶ تز، ضررت تأسیس انجمن اصلی را تشریح کرده است که در واقع می‌توان آن‌ها رابه مثابه عمده‌ترین خصوصات سومین مرجله جهش فرهنگی نیز تلقی کرد:</p> <p><i>پیش‌نویس بیانیه تأسیس انجمن اصلی</i></p> <p>۱. از آنجا که تمام سازمان‌های مدرنی که طی سده اخیر در ایران معاصر شکل گرفته‌اند، بر مبنای اساسنامه/قانون اساسی تأسیس شده‌اند؛</p> <p>۲. از آنجا که آشنایی با علم حقوق پارلمانی، ادامه تلاش ملت ایران برای ساختن جامعه‌های مدرن بر اساس قانون اساسی/اساسنامه است؛</p> <p>۳. از آنجا که آشنایی ملی با علم حقوق پارلمانی امکان فهم کاستی‌ها و نواقص موجود در ساختارهای ناقص فعلی را فراهم می‌آورد؛</p> <p>۴. از آنجا که بهترین روش برای فراگیری علم حقوق پارلمانی مشارکت در تأسیس جامعه/انجمن/سازمان بر اساس قواعد عقلی و منطقی قانون عام پارلمانی است؛</p> <p>۵ از آنجا که اصلاحات ساختاری ساختارهای فشل موجود مستلزم بازآفرینی تدریجی آن‌ها بر اساس علم حقوق پارلمانی است؛</p> <p>۶. و از آنجا که این بازآفرینی مستلزم آن است که حاملان این اصلاحات مهارت لازم برای انجام برنامه‌های اصلاحی خود را فرا گرفته باشند؛</p> <p>از همین‌رو این پیشنهاد به تصویب می‌رسد که انجمن اصلی با هدف‌های زیر تأسیس شود:</p> <p><strong>یک</strong>. آموزش، تمرین و ترویج قانون عام پارلمانی و علم حقوق پارلمان در جریان تأسیس و مدیریت انجمن اصلی</p> <p><strong>دو. </strong> شناسایی مشکلات ساختاری سازمان‌های موجود در پرتو علم حقوق پارلمانی</p> <p><strong>سه</strong>. کسب مهارت‌های لازم برای اصلاح این مشکلات و تلاش برای بازآفرینی ساختارهای موجود بر اساس مهارت‌های کسب شده.</p> <p>با این حساب می‌توان انتظار داشت که سومین مرحله جهش فرهنگی با مشارکت تمام فعالان اجتماعی که به هدف سه‌وجهی «انجمن اصلی» باور عمیق پیدا کرده‌اند، و بسیار مهم‌تر، به جای وحدت ایدتولوژی، به وحدت متدولوژی رسیده‌اند و می‌توانند و می‌خواهند، در چارچوب قواعد جامع و کامل و عادلانه، به رغم اختلاف نظرات عمیق، ضمن رقابت با هم همکاری کنند، آغاز شود. بدیهی است که سرنوشت این فعالیت گروهی را فعالت تک‌تک اعضای آن گروه در یک همکاری کاملاً‌دموکراتیک رقم خواهد زد.</p> <p><strong>در تدارک سومین مرحله</strong></p> <p>واقعیت این است که گردهمایی آن گروه از فعالان اجتماعی پروفشنال که طی بیش از ده‌ سال اخیر کم و بیش با دستورنامه رابرت آشنا شده‌اند و خودشان را در سرنوشت این جهش فرهنگی شریک می‌دانند، در چارچوب یک انجمن چتر ماند، با نام موقت «انجمن اصلی»، مستلزم آمادگی نسبی شرایط روحی‌اجتماعی است که در حال حاضر فراهم نیست. علاوه بر این، فعالان اجتماعی که در مقاطع متفاوت با دفتر کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت ارتباط داشته‌اند، تحت تأثیر مراحل گوناگون جهش فرهنگی، تلقی‌های متفاوتی نسبت به علم حقوق پارلمانی و قانون عام پارلمانی دارند و لازم است به حداقلی از درک مشترک برسند. از همین رو، اقداماتی در دست اجراست تا زمینه برای دعوت از فعالان اجتماعی پروفشنال برای مشارکت در تأسیس نخستین انجمن ایرانی طراز نوین در سطح ملی فراهم شود. عمده‌ترین این برنامه‌ها عبارتست از:</p> <p>۱. انتشار کاغدی ویرایش دوازدهم کتاب دستورنامه رابرت، و در صورت فراهم شدن امکان مالی، اهدا یک نسخه از آن به مدعوان به مجمع مؤسس.</p> <p>۲. انتشار کتاب «دموکراسی آتنی»، و در صورت فراهم شدن امکان مالی، اهدای یک نسخه از ان به مدعوان به مجمع مؤسس.</p> <p>۳. انتشار کتاب «تفسیر خط به خط در باره جان ارسطو»، و در صورت فراهم شدن امکان مالی، تقدیم یک نسخه از آن به مدعوان به مجمع مؤسس انجمن اصلی.</p> <p>۴. تکثیر کتاب‌های گوناگون زیر عنوان کلی: «تجربه یک جهش فرهنگی» در تیراژ مورد نیاز و تقدیم یک نسخه‌ از آن‌ها به مدعوان به مجمع مؤسس انجمن اصلی.</p> <p>گفتنی است که تا آبان ماه ۱۴۰۲ بیست و یک دفتر «خاطرات زیرخاکی» نوشته و به صورت پی‌دی‌افی منتشر شده است. کتاب‌های متعدد دیگری تحت همین عنوان کلی در دست تألیف است که به مرور در اختیا علاقمندان قرار خواهد گرفت. تمام این کتاب‌ها، به نحوی. با هدف انکشاف مداوم گفتمان «جهش فرهنگی» به رشته تحریر درآمده‌اند.</p> <p>همچنین، روزشمار فعالیت‌های انجمن‌های اصلی اختصاصی، نیز، بخش دیگری از کتاب‌های «تجربه یک جهش فرهنگی» است که به مرور تهیه و منتشر خواهند شد. نخستین نمونه آن با عنوان «روز شمار رویداد‌های جریان اصلی» تهیه و منتشر شده است.</p> <p>گفتنی است که تا کنون تعدادی انحمن اختصاصی در چارچوب انجمن اصلی تأسیس شده‌اند که هدف سه‌وجهی انجمن اصلی را در قلمروهای اختصاصی دنبال خواهند کرد: انجمن کسب و کار، انجمن اصلاحات ساختاری احزاب سیاسی (اساس)، انجمن تعلیمات اجتماعی کودکان (تاک)، انجمن ارتقای پروفشن‌گرایی در مدیریت، انجمن قانون اساسی، انجمن دستور شرف، انجمن نویسندگان و مترجمان ادبیات پارلمانی، انجمن صدای مردم محلات تهران، انجمن‌های شهر و روستا، انجمن توسعه ایران (اتا)، نمونه‌هایی از این فعالیت‌ها هستند که به مرور «روزشمار رویدادهای» آن‌ها تهیه خواهد شد و در اختیار فعالان «جهش فرهنگی» قرار خواهد گرفت.</p> <p>به این ترتیب می‌توان ملاحظه کرد که چطور، «جهش فرهنگی» که با آموزش روش درست طرح و بررسی یک پیشنهاد در یک مجمع تصمیم‌گیری فعالیت خود را آغاز کرد، امروز در پی بازآفرینی تمام ساختارهای شبه‌مدرنی است که از انقلاب مشروطه به این سو در این کشور تأسیس شده‌اند و به خاطر عدم آگاهی نسبت به علم حقوق پارلمانی، ساختار و کارکرد آن‌ها غیراصولی و به همین دلیل ناکارآمد و عامل بسیاری از مشکلاتی هستند که مردم را به ستوه آورده است.</p> <p>داود حسین<br class='autobr' /> پنجشنبه ۲ آذر ۱۴۰۲</p></div> <hr /> <div class='rss_notes'><div id='nb1'> <p><span class="spip_note_ref">[<a href='#nh1' class='spip_note' title='يادداشت 1' rev='footnote'>1</a>] </span>برای آشنایی بیشتر با تاریخچه آشنایی ایرانین با دستورنامه رابرت، به عنوان نمونه، <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article312" class='spip_in'>به این مقاله</a>مراجعه کنید</p> </div></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article324 http://www.kadrha.com/spip.php?article324 2023-11-02T15:43:14Z text/html fa گروه نويسندگان Annonce <p>«دموکراسی حقیقی؛ هم استراتژی هم تاکتیک» عنوان پیشگقتار هیجدهمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»‌ است که همان ماه (مرداد ۱۴۰۲) برای انتشار آماده بود اما به دلیل تکمیل نشدن همین پیشگفتار، انتشار آن با تأخیر مواجه شد. راویِ «خاطرات زیرخاکی» در خاطره‌‌نگاری روز ۱۰ آبان توضیح داده است نوشتن این پیشگفتار با چه مشکلات نظری‌ای مواجه شده است. به نظر می‌رسد این نوشته نه فقط برای آن گروه از فعالان اجتماعی که سرنوشت «جهش فرهنگی» را دنبال می‌کنند و خودشان را در ساختن این سرنوشت شریک می‌دانند، بلکه برای آن دسته از اهل اندیشه که مایلند با پویایی‌های اندیشه از نقطه نظر ارسطو آشنا (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique81" rel="directory">دستورنامه رابرت در ایران </a> / <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?mot1" rel="tag">Annonce</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L150xH127/arton324-24abf.png" width='150' height='127' /> <div class='rss_chapo'><p>«دموکراسی حقیقی؛ هم استراتژی هم تاکتیک» عنوان پیشگقتار هیجدهمین دفتر «خاطرات زیرخاکی»‌ است که همان ماه (مرداد ۱۴۰۲) برای انتشار آماده بود اما به دلیل تکمیل نشدن همین پیشگفتار، انتشار آن با تأخیر مواجه شد. راویِ «خاطرات زیرخاکی» در خاطره‌‌نگاری روز ۱۰ آبان توضیح داده است نوشتن این پیشگفتار با چه مشکلات نظری‌ای مواجه شده است. به نظر می‌رسد این نوشته نه فقط برای آن گروه از فعالان اجتماعی که سرنوشت «جهش فرهنگی» را دنبال می‌کنند و خودشان را در ساختن این سرنوشت شریک می‌دانند، بلکه برای آن دسته از اهل اندیشه که مایلند با پویایی‌های اندیشه از نقطه نظر ارسطو آشنا شنوند مفید خواهد بود. به همین دلیل،‌ متن کامل خاطره‌ نگاری روز ۱۰ آبان از بیست و یکمین دفتر خاطرات زیرخاکی در ادامه تقدیم علاقمندان می‌شود:</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>چهارشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۲</strong></p> <p>راوی به خاطر دارد که در ابتدای یکی از خاطره‌نگاری‌های اخیر خود، مسیر انکشاف گفتمان «جهش فرهنگی» را با راه پله‌ مسجد جامع باستانی ورامین ـ مسقط‌الرأس خود ـ تشبیه کرد که پله‌های آجری و باریک و تاریک آن دور یک محور عمودی چرخ می‌زنند و در هر گردش خود بیش از قد یک انسان بالا می‌روند تا به بام مسجد برسند. «جهش فرهنگی»‌هم به همین طریق ارتقا می‌یابد: ظاهراً دور یک موضوع می‌چرخد اما هر چرخش آن صعود به افق‌های تازه است. طی دیشب تا امروز صبح، یکی از همین پله‌ها طی شد و تئوری «جهش فرهنگی» برای یک مجموعه از پرسش‌های خود پاسخ آفرید و این نوشته می‌کوشد با کالبد‌شکافی این جهش پله‌ای، پویایی‌های درونی حرکات انکشافی گفتمان‌ها را نیز مورد تأمل قرار دهد. پس، اجازه بدهید، ابتدا،‌ چارچوب مسأله روشن شود تا خوانندگانی که در جریان ماجرا نیستند، با چارچوب بحث و مسائل اصلی آشنا شوند تا آگر آن‌ها را مورد علاقه خود یافتند، بحث را دنبال کنند. <br class='autobr' /> مسأله کلیدی این نوشته این است که تحول اندیشه‌های یک متفکر را چگونه باید توضیح داد؟ به عبارت دیگر، اندیشه، چگونه شکوفا می‌شود و مبدء و اصل و سرچشمه پویایی درونی انکشاف گفتمان‌ها و تئوری‌ها چیست و کجاست؟ این مسائل به خصوص طی ماه‌های اخیر ذهن راوی را به چند دلیل سخت‌تر از گذشته به خود مشغول کرده است.</p> <p><strong>منطق گذار از دموکراسی حقیقی</strong></p> <p>مجلدات دفاتر «خاطرات زیرخاکی» از خرداد ماه امسال به بعد کاملاً برای انتشار آماده شده‌ بودند. اما راوی تصمیم گرفته بود برای هر دفتر یک پیشگفتار بنویسد که مراحل تکامل گفتمانی «جهش فرهنگی» طی بازه زمانی مورد نظر را توضیح دهد. وی پیشگفتار دفتر هیجدهم خاطرات زیرخاکی ویژه مرداد ماه ۱۴۰۲ را، با عنوان «دموکراسی حقیقی؛ هم استراتژی هم تاکتیک»، به تحلیل انکشاف گفتمان «جهش فرهنگی» در آن ماه اختصاص داد و در جریان نوشتن همان پیشگفتار بود که دریافت باید تکلیف خود را با نظرات الکساندورس کریسیس در کتاب وی به نام «دموکراسی حقیقی؛ طلیعه‌ کمونیسم» روشن کند.</p> <p>این نویسنده یونانی، در کتاب‌های سه‌گانه خود با عناوین: مارکسِ شورش، مارکسِ دموکراسی، و مارکسِ کمونیسم، کوشیده است قرائت تازه‌ای از نظرات مارکس ارایه دهد و از جمله تئوری مارکس در مورد «دموکراسی» را به روشی تبیین کند که با برداشت چپ سنتی از «تئوری دیکتاتوری پرولتاریا» تفاوت‌های قابل توجه دارد.</p> <p>برای راوی این مباحث از این جهت اهمیت می‌یابد که وی از زمان آشنایی با دستورنامه رابرت در سال ۱۳۸۵، هر روز که گذشته است در این عقیده راسخ‌تر شده است که «دموکراسی حقیقی» بدون قواعدی نظیر قواعد مندرج در کتاب دستورنامه رابرت ممتنع باقی خواهد ماند. به همین دلیل، به محض مواجهه با کتاب «دموکراسی حقیقی؛ طلیعه کونیسم» کنجکاو بود تا از روش بحث الکساندورس کریسیس سردرآود که چطور از درون مفهم «دموکراسی حقیقی» کمونیسم را استنتاج کرده است؟‌ و از نظر او، و در نتیجه، از منظر مارکس بنا به قرات این مفسر جدید، آیا با گذار به کمونیسم، «دموکراسی حقیقی» چه می‌شود؟ آیا کمونیسم، از دموکراسی حقیقی «حقیقی‌تر» است؟ و آیا می‌شود دو «دموکراسی حقیقی»‌ تصور کرد و اگر اولی «حقیقی» است دومی به چه معنا «حقیقی‌تر» است؟ و پرسش‌هایی از این دست.</p> <p>راوی برای یافتن پاسخ این پرسش‌ها، کتاب «دموکراسی حقیقی؛ طلیعه کمونیسم» (یا «مارکسِ دموکراسی») را مطالعه کرد، اما لازم بود کتاب بعدی وی «مارکسِ کمونیسم» را هم مرور کند. و مرور کرد و تازه آن وقت بود که مطمئن شد چه تفاوت عظیمی بین شیوه تحلیل الکساندروس کریسیس با، مثلاً، اتین ژیلسون وجود دارد. این دومی کیست و چرا پای او به معرکه کشیده می‌شود؟</p> <p>اتین ژیلسون (۱۸۸۴ ـ ۱۹۷۸) فیلسوف قرانسوی است که در ایران نیز به خوبی شناخته شده است. یکی از کتاب‌های وی با عنوان اصلی «وحدت تجربه فلسفی» که با عنوان بی‌ربط «نقد تفکر فلسفی غرب» به فارسی ترجمه و بارها منتشر شده است، به ویژه با موضوع مانحن فیه ارتباط دارد. وی در این کتاب، دستگاه‌های فلسفی بزرگ را که به رغم وی، بر مبانی غیرفلسفی بنا شده‌اند،‌ نقادی می‌کند و سیر اندیشه یا تحول فکر را در این فلسفه‌های بزرگ دنبال می‌کند که چطور از درون یک اصل غیر فلسفی‌ای که فیلسوف انتخاب کرده است، عقاید فلسفی زاده می‌شوند،‌و رشد می‌کنند و به همان دلیل که اصل آن‌ها نامناسب انتخاب شده‌ است، دچار تناض می‌شوند و فرومی‌پاشند و به شکاکیت یا عرفان می‌انجامند. «وحدت تجربه‌ فلسفی» به همین موضوع اشاره دارد: تجربه‌های فیلسوفان بزرگ در انتخاب مبانی فلسفی نادرست و تحمل شکست و فروپاشی دستگاه فلسفی که ساخته‌اند و سربرآوردن شکاکیت و عرفان به دنبال این تلاش‌های بی‌حاصل.</p> <p>کتاب «وحدت تجربه فلسفی» کتاب ارزشمندی است. در این تردیدی نیست. اما به ویژه از این جهت آموزنده است که خواننده را با روش تحلیل تحول و پویایی درونی اندیشه فلسفی آشنا می‌کند. آیا الکساندروس کریسیس در جریان تحلیل سیر تفکر مارکس از جوانی تا بلوغ، توانسته است به این روش، منطق درونی اندیشه مارکس و منطق درونی بسط و شکوفایی ایده‌های وی را از درون ایده‌های قبلی تشریح کند؟ راوی با مرور دو جلد آخر از سه‌گانه وی هنوز موفق نشده است از درون مباحثی که الکساندروس کریسیس در کتاب‌های خود ارایه داده است، این منطق درونی را بفهمد چون چنین منطقی در کتاب تشریح نشده است و همین موضوع سبب شده است طی ماه‌های اخیر به این موضوع بیش از گذشته بیاندیشد که یک گفتمان و یک تئوری و یک نظام فکری طی چه پویایی‌هایی متحول می‌شود؟ و به عنوان نمونه، سیر حرکت فکری مارکس، از اعتقاد و باور به مثلاً فلان شکل از حکومت و رسیدن به نوع دیگری از حکومت چرا رخ داده است؟ چرا مارکس جوان از میان آن همه اندیشه‌های متنوعی‌ای که در دسترش قرار داشت، فلان عقیده خاص را برگزید ولی فلان عقیده را را طرد کرد؟</p> <p>خوشبختانه الکساندروس کریسیس اطلاعات بسیار بدیعی در این زمینه گردآوری کرده و در سه‌گانه خود ارایه داده است، و کوشیده‌ است تا تصویر نسبتاً جامع از محیطی که مارکس در آن پرورش یافت و اندیشه‌هایی که بر وی تأثیر گذشتند، ارایه دهد. اما وجود این عوامل بیرونی تعیین کننده سیر درونی اندیشه‌های یک فرد نیستند. سیر‌ اندیشه‌ها، دست کم طبق روشی که اتین ژیلسون به زیبایی توصیف کرده است، یک منطق و پویایی درونی دارد که تعیین کننده است. آن مطق درونی در مورد کارل مارکس چطور عمل می‌کند؟‌</p> <p>راوی در نقد استنتاج کمونیسم از دموکراسی حقیقی، به خصوص نیاز داشت که الکساندروس کریسیس به منطق درونی ضرروت گذار تفکر مارکسی از دموکراسی حقیقی به مثابه طلیعه کمونیسم به کمونیسم را توضیح دهد تا به نقد آن بپردازد. اما الکساندروس کریسیس، به رغم توضحیات مفیدی که در این زمینه ارائه داده است، منطق درونی و سیر ضروری و اجتناب‌ناپذیر این تحولات را ـ چنان‌که اتین ژیلسون انجام داده ـ تشریح نکرده است و این وظیفه دشوار بر عهده خود راوی است که، اگر بتواند، اولاً این منطق را بفهمد، و در مرحله بعدی، آن را نقادی کند. تلاشی که زمان بر است و به همین خاطر نوشتن پیشگفار‌های دفاتر هیجده و نوزده «خاطرات زیرخاکی» و انتشار این مجلدات به تأخیر افتاده است.</p> <p><strong>«فعالیت» به مثابه یک مفهوم جدید</strong></p> <p>فرایند فکری دیگری که راوی طی بیش از ۳ سال اخیر به طور جدی درگیر آن بوده است، ‌تلاش برای فهم تئوری ارسطو در مورد «جان» است که در ارسطوشناسی سنتی به عنوان «نفس» شناخته شده است و کتاب ارسطو در این باره هم به عنوان«درباره نفس» معروف است. طی بیش از ۳ سال گذشته، راوی ترجمه کتابی دو جلدی نوشته یوجین گندلین را به دست گرفته است که عنوان آن این است:‌ «تفسیر خط به خط در باره جان ارسطو«. درست بر خلاف کتاب الکساندروس کریسیس، این کتاب بیش و پیش از هرچیز دنبال توضیح و تبیین پویایی‌ها و منطق درونی انکشاف تئوری ارسطو در در باره جان است. یوجین گندلین با تأکید از خواننده خود می‌خواهد که ببیند چطور جلوی چشمان وی، مفاهیم جدید برای توضیح جنبه‌های گوناگون کارکرد و فعالیت‌های قسمت‌های مختلف جان آفریده می‌شود و به مرور و طی یک روند منطقی، تئوری ارسطو به مرور به مرحله «تکمیل‌شدگی» می‌رسد. ارسطو در تئوری‌های دیگر خود، برای توضیح بیشتر نحوه حرکت بالقوه به بالفعل، «علم» را مثال می‌زند و همین حرکت درونی از «علم کسب‌شده» یا «تکمیل‌شدگی اول»، به «علم بالفعل»‌، یا «تکمیل‌شدگی» را، نمونه‌ای از حرکت از بالقوه به بالفعل معرفی می‌کند. <br class='autobr' /> راوی می‌داند برای خواننده‌ای که با مبادی اولیه این مباحث، به خصوص با تفسیر این مفسر جدید از ارسطو آشنا نیست، طرح این موضوعات گیج‌کننده و بی‌ربط است، با این هم با ذکر مثال‌هایی از این دست می‌کوشد برای خواننده تا حد امکان روش کند که منظور از منطق درونی پویایی‌هایی که سبب شکل‌گیری یک تئوری و تولید علم می‌شوند چیست؟</p> <p>همین جا لازم به ذکر است که کتاب دو جلدی تفسیر خط به خط در باره جان ارسطو به عنوان یکی از کتاب‌هایی که قرار است در «گام راه فلسفه» در مدرسه حقوق پارلمانی تدریس شود، ترجمه می‌شود. قرار است فارغ‌التحصیلان آن مدرسه که ـ گوش شیطان کر ـ به همت «انجمن اصلی» (در شُرُف تأسیس) بنیان‌گذاشته خواهد شد، در رشته علم حقوق پارلمانی و در پروفشن پارلمانتارین، متخصص شوند. بسیار خوب. به قصه برگرد.</p> <p>مترجم کتاب تفسیر خط به خط در باره جان ارسطو احساس می‌کند با ترجمه هر سطر از این کتاب افق‌های فکری تازه‌ای به روی وی گشوده می‌شود. همان‌طور که ترجمه کتاب دستورنامه رابرت هم کم و بیش همین تأثیر را ایجاد می‌کرد،‌ هر قاعده‌ای راه حل یک مشکل حقوقی بود که بدون آن قاعده، همان مشکل گره‌ای در روند تصمیم‌گیری گروهی می‌انداخت که ایرانیان سالیان سال بود با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کردند و نمی‌دیدند مشکل کجاست.</p> <p>راوی این ماه‌ها که ترجمه سوم کتاب «تفسر خط به خط» را دست گرفته است،‌این روزها مشغول ترجمه قسمتی از این کتاب است که ارسطو دارد تلاش می‌کند نشان دهد چرا آن قسمت از جان که جانْ‌‌تغذیه‌ می‌نامد،‌ کارکرد تولیدمثل را هم به اجرا در می‌آورد. یعنی در واقع، فعالیت تغدیه‌ای جسم زنده و فعالیت تولید‌مثلی آن یکی است. در یکی، غذا به صورت و ماده جسم زنده تبدیل می‌شود، که به صورت بالفعل «تکمیل‌شده» (کامل) است، اما در زهدان، غذا هم تبدیل به ماده و صورت جنین می‌شود که زنده است اما «فعالیتش»‌ به عنوان یک موجود زنده «تکمیل‌شده»‌ نیست و غذا صرف رشد جنین هم می‌شود، یعنی حرکت از «تکمیل‌شدگی اولیه» به «تکمیل‌شدگی» یا (کمال). در نتیجه «فعالیت» تغذیه‌ای و «فعالیت»‌ تولیدمثلی، یک چیز هستند. و همین جاست که مفسر احساس می‌کند برای آن که خواننده این معنا از «فعالیت» را درک کند توضیح می‌دهد که در زبان انگلیسی هیچ معادلی برای این مفهوم وجود ندارد و خواننده ناگزیر است بکوشد تا درک درستی از معنای مورد نظر ارسطو بیابد، در غیر این صورت، باقی مانده کتباب در باره جان را نخواهد فهمید. و سرانجام پیشنهاد می‌کند به جای معادل «فعالیت» از همان اصطلاح یونانی آن استفاده شود که «انرگیا» است و آن را به «انرژی» ترجمه می‌کند تا خواننده منظور ارسطو را از این مفهوم دریابد. بنا بر این، جایی که ما فقط دو مفهوم «حرکت» و «سکون» داریم،‌ارسطو یک مفهوم سوم دیگر هم دارد که «فعالیت» است و بدون درک معنای پیچیده ارسطو از این مفهوم، درک تئوری در باره جان ارسطو ممکن نخواهد شد.</p> <p>البته که این‌ها نکات بدیعی است، اما بدیع‌تر این است که ارسطو نشان می‌دهد، که همین «فعالیت»،‌ به معنایی که زبان غنی انگلیسی معادلی برای آن ندارد، به رفتارهای تغذیه‌ای و تولید‌مثلی جسم زنده سازمان می‌دهد و آن قسمت از جان که به عنوان جان‌تغدیه‌ای شناخته می‌شود مسؤل به اجرا درآوردن این فعالیت تغذیه‌ای و تولید‌مثلی است. در نتیجه، نمی‌توان و نباید برای این دو فعالیت به ظاهر متمایز، اما در واقع واحد، دو قسمت از جان را اختصاص داد.</p> <p>این‌ چند سطر نمونه‌ای بود از روش تحلیل پویایی در سیر درونی انکشاف تئوری ارسطو در در باره جان.</p> <p>بدیهی است که هرچند این روش ارسطو است، اما روش علم نیز چیزی جز این نیست و در واقع تمدن بشری این روش علم را مدیون ارسطو است و از جمله به همین خاطر است که او را به درستی «معلم اول» می‌دانند.</p> <p>البته، خود ارسطو تأکید می‌کند که میزان «دقت» در روش علمی، در علوم مختلف به این دلیل متفاوت است که موضوع علوم مختلف هم درجات متفاوتی از پیچیدگی دارند. با این همه دیده می‌شود که اتین ژیلسون، به عنوان یکی از هوادران و شاگردان ارسطو در قرن بیستم، موضوع پیچیده‌ای مثل صعود و سقوط دستگاه‌های فلسفی بزرگ را چطور به همین روش تبیین می‌کند. جالب است که اتین ژیلسون در همان کتاب «وحدت تجربه فلسفی» تأکید کرده است که ارسطو به عنوان معلم اول، همین روش را به عالی‌ترین شکل ممکن در تحلیل نظرات فلسفی فیلسوفان قبل از خود به کار برده است و الگوی موفقی از این روش را به یادگار گذاشته است. به قصه برگرد.</p> <p><strong>ترکیب دو فرایند فکری</strong></p> <p>همانطور که گفته شد، راوی طی ماه‌های اخیر، از یک سو بعد از مواجهه با کتاب «دموکراسی حقیقی؛ طلعیه کمونیسم» احساس می‌کرد باید تکلیف آن‌چه را که خود از حدود پانزده سال پیش به عنوان «دموکراسی حقیقی» تلقی می‌کرد و عمر خود را صرف ترویج قواعد آن کرده بود، با این مدعی که آن را «طلعیه کمونیسم» می‌داند روشن کند: کدام یک از این دو تئوری درست است؟ و چرا؟‌ و از سوی دیگر، با مرور کتاب‌های الکساندروس کریسیس دریافت که وی یک سرسوزن درکی از منطق درونی پویایی اندیشه، آن طور که یوجین گندلین یا اتین ژیلسون نشان می‌دهند ندارد. چاره چیست؟ یا چشم بستن و صرف نظر کردن از نقد ادعای الکساندورس کریسیس و جدی نگرفتن آن، یا تلاش برای کسب مهارت لازم برای نقد قرائت الکساندروس کریسیس، یا در واقع تلاش برای یافتن و نقد مغایرت‌ها و تعارضات در تئوری‌ای که وجود ندارد.</p> <p><strong>جمع‌بندی تجربه‌ها</strong><br class='autobr' /> راوی سال‌هاست که در این گمان به سر می‌برد که «جهش فرهنگی» به مثابه یک گفتمان در حال انکشاف مدوام است. البته، منظور وی از این انکشاف، توسعه در سطح افکار عمومی نیست. این انکشاف در حال حضر به صررت زیرخاکی و شبیه جوانه زدن بذر عمل می‌کند. اگر این گمان حقیقت هم داشته باشد، در آن صورت نباید مسیر و دستاوردهای این انکشاف را نشان داد؟ و اگر یکی از مأموریت‌های «خاطرات زیرخاکی» نشان دادن همین مراحل تکاملی این انکشاف باشد، جای مناسب برای طرح و تحلیل این روند مدام انکشاف گفتمان «جهش فرهنگی» کجاست؟ <br class='autobr' /> در پی یافتن پاسخ به همین پرسش‌ها بود که راوی به این نتیجه رسید چقدر خوب است اگر بتواند در پیشگفتار هر یک از مجلدات «خاطرات زیرخاکی» روند این انکشاف را بررسی و تحلیل و ثبت کند.</p> <p>جالب این که، این تصمیم با مواجه با کتاب «دموکراسی حقیقی» و تلاش‌های فکری راوی برای تعیین تکلیف با ادعاهای نویسنده کتاب همزمان شد که ماجرای آن در قسمت‌های قبلی همین نوشته آمد.</p> <p>به همین دلایل، بخشی از تلاش‌های فکری راوی صرف تحلیل پویایی‌های درونی انکشاف مداوم گفتمان «جهش فرهگی» شد که نمایش بصری آن، راه پله تنگ و چرخان مسجد جامع وارمین است: فنر وار می‌پیچد و بالا می‌رود. یعنی چی؟ باز هم به مثابه یک ذهن شرقی شعر می‌بافی یا قرار است تئوری بیندیشی؟</p> <p><strong>یک هسته با دو اجندا</strong></p> <p>راوی خاطره دیروز خود از نهمین نشست هسته «جمهوری» را با ذکر این ضرب‌المثل شروع کرد که ایرانیان وقتی دو نفر می‌شوند حزب می‌زنند و وقتی سه نفر بشوند انشعاب می‌کند. دلیل این شروع مأیوس کننده هم اصرار یک طرف قضیه بود مبنی بر این که حاضر نیست برای ترویج این قواعد جز در آن دسته از مجامع ایرانیانی که دارای این مختصات فکری نباشند همکاری کند. طرف دیگر قضیه هم بحثش این است که در این صورت، این نقض غرض است. وگرنه، این قواعد با وجود مخالفان و از طریق بازی با مخالفان معنا می‌یابد. این طرف قضیه هم، به این دلیل اصرار دارد تشکل‌هایی که قرار است این قواعد در میان آن‌ها ترویج شود، باید اجندای ملی داشته باشند و نه حزبی. آیا این اختلاف از همان نوعی نیست که سه نفر را به انشعاب می‌کشاند؟</p> <p>اجازه بدهید قبل از ادامه بحث، موضوع، مصداقی‌تر مطرح شود.</p> <p>آقای مسعود لدنی که طرح تأسیس «کنفدراسیون دیاسپورای ایران» را پیش می‌برد،‌کنفدراسیون را اتحادیه‌ی جهانی انجمن‌های تمام ایرانیان مقیم خارج از کشور ساکن در شهرهای مختلف دنیا می‌داند که همه، بدون توجه به جنبه‌های دیگر، و فقط به اعبتار ایرانی بودن می‌توانند و لازم است عضو آن‌ها شوند. اما آقای کوروش پارسا، عضو سوم این هسته، از همان روز اول اصرار داشت که نه، فقط به شرطی حاضر به همکاری است که هدف اختصاصی این هسته، تمرکز روی مجامع جمهوری‌خواه مقیم خارج از کشور باشد که برنامه سیاسی اختصاصی هم دارند که مطلوب ایشان است.</p> <p>این هسته به رغم وجود این اختلاف نظر کار خودش را شروع کرد: با این استدلال که اختلاف نظر در هر جمعی طبیعی است. و هر جمعی باید تابع نظر اکثریت باشد. و اقلیت حق دارد تلاش کند تا خودش را به اکثریت تبدیل کند و در آن صورت می‌تواند قواعد بازی را هم ـ البته طبق قواعد مورد توافق عوض کند. با این حساب،‌ هرگز نیازی به انشعاب نیست. چرا که اگر اقلیت انشعاب نکند و بکوشد خودش را به اکثریت تبدیل کند مشکل حل است.</p> <p>در ابتدای جلسه پریروز هسته «جمهوری» راوی سعی کرد از فرصتی استفاده کند و این قاعده را هم یادآوری کند که حتی اقلیت نباید در اجرای تصمیمی که به آن رأی نداده است مشارکت داده شود. یا در واقع اقلیت حق دارد از اجرای تصمیم‌هایی که به آن رأی نداده است غدر خواهی کند.</p> <p><strong>کشف راه حل یا توهم کشف؟</strong></p> <p>راوی در جریان گزارش نشست نهم آن هسته، و در بخش پایانی آن به نکته‌ای اشاره کرد که قبلاً، با این صراحت و صورت به ذهنش خطور نکرده بود:</p> <blockquote class="spip"> <p>بعد از این مباحث بود که آقای کوروش پارسا هدف خود را بر اساس همین تعریف از «هدف» به این شرح مطرح کرد: ایجاد شبکه‌ای از مجامع جمهوریخواه که علاوه بر جمهوری‌خواهی، خصوصیات ایدئولوژیک دیگری هم داشته باشند و دنبال تحقق یک برنامه سیاسی مشخص هم که توضیح داد باشند: یعنی، در واقع تلاش برای ایجاد شبکه‌ای از حوزه‌های حزبی مطلوب ایشان در سراسر جهان.</p> <p>البته، این اجندا با آن چه مورد نظر آقای مسعود لدنی بود و هست، یعنی ایجاد کنفدراسیونی دیاسپورای ایران، که در واقع چیزی شبیه به پارلمان ایرانیان مقیم خارج از کشور است تا تمام جریانات سیاسی بتوانند به رغم اجنداهای سیاسی متفاوت زیر سقف این تشکیلات با هم همکاری کنند، اساساً متفاوت است.</p> </blockquote> <p> ایده نو در آخر بند دوم نوشته فوق مطرح شده است: کنفدراسیون دیاسپورای ایران به مثابه پارلمان ایرانیان مقیم خارج از کشور که تمام جریانات سیاسی بتوانند به رغم اجنداهای سیاسی متفاوت زیر سقف این تشکیلات با هم همکاری کنند. <br class='autobr' /> این ‌که واکنش این یا آن شخص با این ایده چه باشد و از آن استقبال خواهد شد یا نه، یک چیز است، این که تا قبل از این نوشته تأکید می‌شد که کنفدراسیون یک تشکل سیاسی نیست و یک مجمع ملی برای حل مسائل کل ایرانیان است، یک چیز دیگر.</p> <p>شاید این ایده به نظر خواننده بسیار پیش‌پا افتاده به نظر برسد یا باشد. با این همه، راوی اذعان می‌کند که درست تا قبل از نوشتن همین جمله،‌ هر دو طرف‌دار این ایده، یعنی آقای مسعود لدنی و راوی، در توجیه ایده خود بر ضرورت اتحاد بدون توجه به عقاید سیاسی افراد تأکید می‌کردند و البته، ایرانیان مقیم خارج هم که از نزدیک گرمای شدید التهاب‌های سیاسی را حس می‌کنند حدس می‌زدند جو چنان سیاسی است که کسی از ایده تشکیل یک تشکل غیرسیاسی استقبال نخواهد کرد.</p> <p>با توجه به اصرار قبلی اعضای هسته اولیه تشکیل گروه حامیان تأسیس کنفدراسیون دیاسپورا بر ضرورت غیرسیاسی بودن این تشکیلات، رسیدن به این نقطه نظر جدید که اتفاقاً اعضای انجم‌های عضو این کنفدرایسون می‌توانند افراد سیاسی حزبی یا مستقل و در واقع غیرحزبی هم باشند، یک ضربه بیدار کننده محسوب می‌شود و به نظر می‌رسد همین ضربه مانعی را در راه حل مشکل و رسیدن به هدف از سر راه برداشت.</p> <p><strong>کشف تئوری انکشاف؟ </strong></p> <p>امروز صبح که راوی از خواب بیدار شد احساس کرد تجربه‌های تأملات چند ماه اخیر در خصوص فقدان توضیح الکساندروس کریسیس در نقد و تشریح تحولات فکر کارل مارکس، از یک سو، و تفسیر یوجین گندلین از پویایی‌های اندیشه ارسطو در جریان خلق مفاهیم جدید از مفاهیم قدیم از سوی دیگر، و نیز تجربه کشف یک راه حل برای یک مشکل و معضل قدیمی، همه، این امکان را در اختیار راوی قرار می‌دهد بکوشد پویایی‌های انکشاف مداوم تئوری جهش فرهنگی را به صورت تئوریک توضیح دهد و تصمیم گرفت، خاطره‌نگاری امروز را به همین موضوع اختصاص دهد و روایت موضوعات روایت نشده را،‌به فردا موکول کند.</p> <p><strong>چارچوب بحث</strong></p> <p>تمام آن چه که از ابتدای نوشته امروز تا این‌جا بیان شد، در واقع چارچوب بحث را توضیح می‌دهد: روش و متدولوژی ارسطو برای تولید علم، یعنی تدوین تئوری، که در واقع روش علمی است و تمام دانشمندان جهان این روش را مدیون وی هستند، چگونه است؟ تفسیر خط به خط در باره جان ارسطو در این زمینه به ما چه یاد داده است و یاد می‌دهد؟ و به عنوان تمرین، چطور این آموزه‌ها را می‌توان در مورد انکشاف تئوری «جهش فرهنگی» به کار برد؟ و تجربه دیشب در کشف یک راه حل به مثابه گام برداشتن در مسیر فنروار جهش فرهنگی می‌تواند نقطه شروع برای این مباحث باشد؟</p> <p><strong>تلاش‌های قبلی: مراحل سه‌گانه «جهش فرهنگی» </strong></p> <p>شکی نیست که تلاش‌های قبلی برای مرحله بندی روند جهش فرهنگی هم در واقع نوعی تلاش در همین زمینه بوده است. یافتن خصوصیات مشترک و متمایز کننده هر یک از این مراحل، و دسته‌بندی درست این خصوصیات، همه تلاش‌های مقدماتی است که، به قول ارسطو، معقولات لازم را برای عقل یا نوس فراهم می‌آورد. اتفاقاً ذهن راوی برای سیستم بخشیدن به مفاهیم پراکنده‌ای که مستعد یک نظریه باشند، تمرین‌های زیادی را تجربه کرده است. با این همه، آشنایی راوی با تعریفی که این روزها یوجین گندلین از «فعالیت»، به معنای ارسطویی این کلمه در تئوری جان، ارایه داده است، می‌تواند تأثیر تعیین کننده در این زمینه داشته باشد. یعنی چی؟</p> <p>اگر حرکت علم کسب‌‌ شده یا «تکمیل‌شدگی اولیه» به سمت «تکمیل شدگی» یا کمال را «فعالیت»، به آن معنا که کل زبان انگلیسی کلمه‌ای برای بیان آن ندارد، هدایت می‌کند، در آن صورت، در موضوع علم مورد نظر ما، یعنی در موضوع ما نحن فیه، آن «فعالیت» یه مثابه مجموعه‌ای از «رفتارها» و «حرکت‌هایی» که الگوی آن‌ها بی‌تغییر است، چیست؟ و چرا اندیشه در جهت رسیدن به آن «فعالیت» و به وسیله همان «فعالیت» هدایت می‌شود؟</p> <p><strong>جمع‌بندی اولیه: دموکراسی حقیقی به مثابه «فعالیت»</strong></p> <p>اگر «دموکراسی حقیقی» به مثابه «فعالیت» به معنای ارسطویی کلمه در نظر گرفته شود، و اگر فعالیت یک‌پارچه و تغییر ناپذیر صدها رفتاری که الگوی آن فعالیت را در اختیار می‌گذارند، به درستی درک شود، این فعالیت درک شده به مثابه معقول، و نیز، به مثابه قسمتِ نوس (یا عقل) جان، قسمت‌ دیگر جان را هدایت می‌کند تا عناصر ساخته شده از حس‌‌پذیرها (محسوسات) و فهم‌پذیرها (معقولات) را آن قدر ترکیب و بازترکیب کند تا با الگوی «فعالیت» که به مثابه معقول در ذهن در دسترس است هماهنگ شود و بیان آن می‌شود: حل مشکل یا انکشاف مداوم یا جهش فرهنگی و یک نمونه آن: ارایه مفاهیم و معانی و مضامین جدید: کنفدراسیون دیاسپورای ایران به مثابه پارلمان دیاسپورای ایران، و نه یک تشکل غیرسیاسی صرفاً برای حل مشکلات غیرسیاسی.</p> <p>طبیعی است بند اخیر برای کسانی که با دستگاه فکری ارسطو به خصوص با قرائت یوجین گندلین آشنا نباشند شاید ثقیل به نظر برسد. اما راوی امیدوار است، طی ماه‌ها و روزهای آینده و با ارتقای باز هم بیشتر مهارت‌های خود، بتواند چارچوب مفهومی لازم برای نقد «دموکراسی حقیقی؛ طلیعه کمونیسم» و نیز برای توضیح انکشاف تئوری «جهش فرهنگی»، بر اساس اصلی که در بند آخر فوق آمد، ارایه کند.</p></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article312 http://www.kadrha.com/spip.php?article312 2023-03-30T07:25:50Z text/html fa گروه نويسندگان Annonce <p>به کوشش و همت سرکار خانم مهناز پزشک عضو شورای مرکزی «جامعه زنان انقلاب اسلامی» و مسؤل روابط عمومی و دبیر دفتر سیاسی این حزب، نخستین نشست از سلسله نشست‌های شورای مرکزی جامعه زنان انقلاب اسلامی برای آشنایی با «علم حقوق پارلمانی» - آنطور که در کتاب دستورنامه تشریح شده است، عصر روز چهارشنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۱ در دفتر مرکزی این حزب در تهران برگزار شد و - مهم این که - مورد استقبال اعضای این شورا قرار گرفت. این استقبال نشانه چیست؟<br class='autobr' /> «علم حقوق پارلمانی» شاخه‌ای تخصصی از علم حقوق است که روابط حقوقی اعضای یک مجمع تصمیم‌گیری را تبیین و استدلال می‌کند. و چون، این روابط در (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique81" rel="directory">دستورنامه رابرت در ایران </a> / <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?mot1" rel="tag">Annonce</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L141xH150/arton312-ead80.png" width='141' height='150' /> <div class='rss_chapo'><p>به کوشش و همت سرکار خانم مهناز پزشک عضو شورای مرکزی <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87_%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C" class='spip_out' rel='external'>«جامعه زنان انقلاب اسلامی»</a> و مسؤل روابط عمومی و دبیر دفتر سیاسی این حزب، نخستین نشست از سلسله نشست‌های شورای مرکزی جامعه زنان انقلاب اسلامی برای آشنایی با «علم حقوق پارلمانی» - آنطور که در <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article17" class='spip_in'>کتاب دستورنامه</a> تشریح شده است، عصر روز چهارشنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۱ در دفتر مرکزی این حزب در تهران برگزار شد و - مهم این که - مورد استقبال اعضای این شورا قرار گرفت. این استقبال نشانه چیست؟</p> <p>«علم حقوق پارلمانی» شاخه‌ای تخصصی از علم حقوق است که روابط حقوقی اعضای یک مجمع تصمیم‌گیری را تبیین و استدلال می‌کند. و چون، این روابط در دوران مدرن، طی چند صد سال در جریان مذاکرات نمایندگان در «پارلمان» انگلستان ساخته و پرداخته شد، به آن «حقوق پارلمانی» گفته می‌شود؛ اصطلاحی که توماس جفرسون، نخستین رئیس مجلس سنای ایالات متحده آمریکا آن را به کار برد.</p> <p>هر عضو در هر مجمع تصمیم‌گیری سه حق بنیادین دارد که عبارتند از: حق دادن پیشنهاد، حق شرکت در مذاکرات، و حق دادن رأی. هرچند وزن حقوق اعضای هر مجمع تصمیم‌گیری برابر است، با این همه، و در جریان مذاکرات، گروه‌های اقلیت و اکثریت شکل می‌گیرد، و در نتیجه، تنظیم روابط حقوقی بین اعضای یک مجمع تصمیم‌گیری به نحوی که حقوق فرد، جمع، اقلیت، اکثریت، و غائبان، در طول فرایندهای پیچیده‌ی تصمیم‌گیری گروهی، به شیوه‌ای متوازن تعیین و تعریف شود، امر پیچیده‌ای است که موضوع اصلی شاخه تخصصی علم حقوق پارلمانی است.</p> <p>تا وقتی تعداد اعضای یک مجمع تصمیم‌گیری از تعداد انگشتان یک دست بیشتر نباشد، و موضوعات مورد مذاکره نیز با ریش‌سفیدی و کداخدمنشی حل و فصل شوند و اعضای مجمع بتوانند با اجماعی عمومی به تصیم مشترک برسند، به قاعده نیاز نخواهد بود. اما اگر یک سازمان، به خصوص یک حزب سیاسی، بخواهد در سطح کشور به میلیون‌ها عضو بالقوه خود سازمان بدهد، بدون قواعدی که در جهان متمدن به عنوان «رویه پارلمانی‌» شناخته می‌شود، قادر به این کار نخواهد بود. بی‌دلیل نیست که - به قول معروف - در ایران معاصر، هرگاه دو نفر می‌‌شویم،‌ حزب درست می‌کنیم، و هرگاه سه نفر بشویم، انشعاب خواهیم کرد!</p> <p>یکی از مخاطبان اصلی دفتر کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت (کادرها) برای معرفی کتاب دستورنامه، مسؤلان احزاب سیاسی بودند. به گواهی مستنداتی که در <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article287" class='spip_out'>«خاطرات زیرخاکی»</a> آمده است، و نیز، به گواهی کسانی که با جدیت و تلاش سعی کردند این قواعد به مسؤلان این احزاب معرفی شوند، می‌توان با اطمینان گفت که هیچ کدام از این تلاش‌ها موفقیت‌آمیز نبودند. چرا؟</p> <p>با عنایت به همین واقعیت‌هاست که اظهار تمایل اعضای شورای مرکزی حزب «جامعه زنان انقلاب اسلامی» به آشنایی با علم حقوق پارلمانی و قانون عام پارلمانی، می‌تواند نشانه‌ی این باشد که تحولات مثبتی رخ داده است. آنچه که در ادامه می‌آید کوششی است برای تشریح این تحولات احتمالی و توضیح علل آن‌ها:</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>نگاهی به تحولات</strong></p> <p>اگر نحوه‌ی مواجهه شورای مرکزی «جامعه زنان انقلاب اسلامی»‌ با «علم حقوق پارلمانی» به عنوان نشانه یک تحول مثبت ارزیابی شود، در آن صورت این حق خوانندگان این نوشته است که بدانند این مواجهه چگونه بوده است و در مقایسه با چه رویدادهای دیگری، نشانه تحولات مثبت ارزیابی می‌شود؟</p> <p>شواهدی که تا کنون در دسترس نویسینده قرار داشته است نشان می‌دهد ایرانیان، پیش از این، دست کم در سه مقطع تاریخی مختلف با کتاب دستورنامه رابرت مواجهه داشته‌اند. قدیمی‌ترین مواجهه به سال ۱۹۱۵ میلادی برمی‌گردد. در آن تاریخ، نخستین شماره نشریه «اتحادیه دانشجویان دانشگاه آمرکایی بیروت» به زبان انگلیسی منتشر شده است. در این شماره نشریه، مقاله‌ای به معرفی کتاب «دستورنامه رابرت» اختصاص یافته است که در آن توضیح داده شده است که چرا اتحادیه دانشجویان علاوه بر اساسنامه، باید این کتاب را هم به عنوان مرجع پارلمانی (یا آئین‌نامه عمومی) خود مورد استفاده قرار دهند. اما این مقاله چه ربطی به ایرانیان دارد؟</p> <p>نکته جالب این است که نویسنده آن مقاله دانشجوی ۱۶ ساله‌ای است به نام «شوقی افندی» که بعدها یکی از رهبران با نفوذ جامعه بهائیان می‌شود و به نظر می‌رسد آشنایی وی با همان قواعد، در بازآفرینی سازمان بهائیان نقش داشته است، به نحوی که، به روایت بعضی از اعضای این جامعه، ساختار تشکیلاتی و نحوه اداره این تشکیلات، کم و بیش بر اساس قواعدی است که در دستورنامه تشریح شده است و چه بسا یکی از عوامل موفقیت سازمانی این تشکیلات، صرف‌نظر از هدف‌ها و کارکردها، همین باشد.</p> <p>دومین مواجهه تاریخی ایرانیان با دستورنامه رابرت، به استفاده از مؤسسان و مسؤلان کنفدراسیون دانشجویان ایرانی خارج از کشور مربوط می‌شود. بعضی از بنیان‌گذاران آن کنفدراسیون به نویسنده این مطلب اذعان کرده‌اند که در جریان سازماندهی به انجمن‌های عضو آن کنفدراسیون، به کتاب دستورنامه رابرت مراجعه می‌کردند و از قواعد مندرج در آن بهره می‌بردند.</p> <p>سومین مواجه تاریخی ایرانیان با کتاب دستورنامه رابرت به موفق‌ترین تشکیلات معاصر ایرانیان مربوط می‌شود: انجمن معتادان گمنام.</p> <p>برای کسانی که با توانمندی‌های تشکیلاتی انجمن معتادان گمنام آشنا نیستند، کافی است اشاره شود که این انجمن در سراسر ایران بیش از ۵۰۰ هزار نفر عضو دارد و در کنگره‌های سالانه آن حدود ۳۰ هزار نفر هم شرکت کرده‌اند. عوامل متعددی در موفقیت حیرت‌انگیز این انجمن نقش دارند. اما نویسنده می‌تواند استدلال کند که مبنای کلیدی و بنیادین موفقیت این انجمن قواعد حقوقی‌ای عادلانه‌ای است که نحوه‌ی گفتگو و تصمیم‌گیری گروهی اعضای انجمن معتادان گمنام را چنان تعریف کرده است که به ارتقای مداوم احترام و اعتماد متقابل اعضای این انجمن منجر می‌شود و این قواعد، همه بر گرفته از قواعد قانون عام پارلمان است که کتاب دستورنامه رابرت آن‌ها را تشریح کرده است.</p> <p>گفتنی است که در اساسنامه‌های انجمن‌های معتادان گمنام تصریح شده است که مرجع پارلمانی این انجمن، کتاب دستورنامه رابرت است. و به همین دلیل، وقتی بعضی از اعضای این انجمن از وجود دفتر کارگاه‌‌های آموزش دستورنامه رابرت با خبر شدند، برای آموزش این قواعد، نزدیک به یک سال و نیم و از شهرهایی که کیلومتر‌ها با تهران فاصله داشت، در این کارگاه‌ها شرکت کردند. و بعضی از اعضای این انجمن، هنوز به صورت تلفنی، سؤال‌های پارلمانی خودشان را با مربی حقوق پارلمانی در میان می‌گذارند و پاسخ می‌گیرند.</p> <p>آخرین مواجهه با دستورنامه رابرت هم جریانی است که از سال ۱۳۸۵ شروع شده و طی ۱۶ سال گذشته ادامه داشته است و آینده‌ی آن هم به عزم و اراده کسانی مربوط می‌شود که این جنبش را پیش می‌برند. در چارچوب همین مواجهه‌ی اخیر است که می‌توان گفت: استقبال شورای مرکزی «جامعه زنان انقلاب اسلامی» از علم حقوق پارلمانی نشانه بروز تحولات مثبت است. با این همه، و قبل از پرداختن به این موضوع، لازم است - به اختصار - محدودیت‌ها و ویژگی‌های مواجهه‌های قبلی مورد توجه قرار بگیرد تا فضا برای گفتگو در مورد مواجهه اخیر، آماده‌تر شود.</p> <p><strong>نقد نخستین مواجهه</strong></p> <p><a href="https://www.bahai.org/fa/shoghi-effendi/" class='spip_out' rel='external'>شوقی افندی ربانی</a>، دانشجوی ۱۶ ساله‌ای که بعدها رهبر بهائیان شد، در مقاله خود که به زبان انگلیسی و با عنوان <a href="https://bahai-library.com/shoghi-effendi_rules_parliamentary_discipline" class='spip_out' rel='external'>«قواعد دیسیپلین پارلمانی»</a> نوشته و سال ۱۹۱۵ در نخستین شماره نشریه «گازت»، ارگان «اتحادیه دانشجویان دانشگاه آمریکایی بیروت» منتشر شده است نشان می‌دهد،‌ که به رغم سن کم، درک جامع و کاملی از این قواعد داشته است. ترجمه بند اول این مقاله حاکی از همین درک درست است. ترجمه آن:</p> <blockquote class="spip"> <p>هر مجمع تصمیم‌گیری یا سازمانی باید اساسنامه و آئین‌نامه خودش را تدوین و تصویب کند که در چارچوب دستورنامه عام پارلمانی خواهد بود. اما این کافی نیست، چرا که این‌ها صرفا تئوریک هستند. چیزی که مهم و ضروری است این است که اعضای آن سازمان باید به آن قوانین و موضوعات در اساسنامه خودشان مسلط باشند. آنان باید پیش از هر چیز دیگر خودشان را با دیسیپلین پارلمانی آشنا سازند و باید بر اساس آن‌ها رفتار کنند و آن قواعد را هر جا که کاربرد داشت به کار برند.</p> </blockquote> <p>این که یک جوان ۱۶ ساله، آن هم ۸۵ سال پیش این نکته را دریابد که اساسنامه و آئین‌نامه‌های یک مجمع تصمیم‌گیری یا یک سازمان<strong> باید در چارچوب قانون عام پارلمان باشد</strong>، فقط برای کسانی اسباب حیرت است که ابتدا با قانون عام پارلمان، به عنوان یک امر عرفی، آشنا نبوده باشند و بعداَ، و از طریق آموزش، مانند زبان دوم، با آن آشنا شوند. وگرنه، اگر کسی، مثلاً در فرهنگ آنگلوساکسونی بزرگ شده باشد، حتی متوجه این موضوع هم نخواهد شد که قانون عام پارلمان، یک زبان فرهنگی برای هم‌اندیشی است که ملت‌های دیگر با آن آشنا نیستند. بند سوم مقاله شوقی افندی این نکته را نشان می‌دهد. ترجمه آن:</p> <blockquote class="spip"> <p>«اتحادیه دانشجویان» یکی از آن جامعه‌هاست که بهترین اساسنامه را دارد و بر مبانی محکم و کانس‌تی‌تیوشنال (قانون‌اساسی‌ای‌ = به معنای قانون عام پارلمانی) استوار است. همانطور که در آئین‌نامه ذکر شده است، هدف «اتحادیه»، استقرار نظام پارلمانی در میان اعضای خویش است. بنا بر این اعضا باید با این قواعد آشنا شوند و اگر مایلند به هدف‌ خودشان برسند باید آن‌ها را در نشست‌های خودشان به کار برند.</p> </blockquote> <p>ملاحظه می‌فرمایید که حتی در آئین‌نامه اتحادیه داشنجویان دانشگاه آمریکایی بیروت تصریح شده است که ‌هدف این اتحادیه توسعه و استقرار نظام پارلمانی در میان اعضا است. همین امروز نیز اگر شما اساسنامه‌ها یا آئین‌نامه‌های سناهای دانشجویی و حتی سناهای استادان دانشگاه‌های امریکایی را با دقت مرور کنید می‌توانید در یکی از بند‌های آن‌ها این نکته را بیابید که آخرین ویرایش کتاب دستورنامه رابرت (یا به ندرت، کتاب مشابه دیگری) را به عنوان مرجع پارلمانی خود معرفی کرده‌اند. در حالی که در هیچ یک از اساسنامه‌ها و آئین‌نامه‌های جامعه/انجمن/سازمان‌های انگلستان ممکن نیست چنین چیزی را بیابید. و اگر با قواعد تشریح شده در این کتاب، به مثابه یک سیستم کامل و جامع حقوقی آشنا شوید، اذعان خواهید کرد که جامعه‌ای که اعضایش بر اساس این قواعد رفتار کنند، جوامعی کارآمد و توانمند خواهند شد.</p> <p>شوقی افندی در بند بعدی مقاله به هم‌دانشگاهیان خود توصیفه می‌کند برای رسیدن به این هدف، اگر هنوز عضو اتحادیه نشده‌اید، هرچه زودتر عضو شوید و اگر عضو هستید اساسنامه و آئین‌نامه اتحادیه را فرابگیرد اما:</p> <blockquote class="spip"> <p>فکر نکنید این کافی است. به مخزن کتابخانه بروید و راهنمای «دستورنامه رابرت» را بگیرید و یک شناخت کلی از محتوای آن کسب کنید. اما این مقاله برای چیست؟ هدف من از مقاله حاضر این است تا برای شما، که امیدوارم به اساسنامه و آئین‌نامه‌ی «اتحادیه» مسلط باشید، کلیات اصطلاح‌های پارلمانی و نظام رویه‌های آن را توضیح دهم. به هیچ عنوان قصد ندارم راهنمای «دستورنامه» را خلاصه کنم، بلکه می‌خواهم به نکات مهم آن اشاره کنم و در عین حال از جزئیاتی که روشن است و در حال حضار ضروری نیست صرف نظر می‌کنم.</p> </blockquote> <p>وی در ادامه مقاله خود فرق بین «نشست» و «اجلاس»، تعدادی از پیشنهادهای پارلمانی، و برخی از قواعد دیگر را به اختصار توضیح می‌دهد. در صفحه آخر مقاله نیز نمودار نظام اولویت‌بندی پیشنهادها، به نقل از ویرایش‌های قدیمی کتاب دستورنامه، ترسیم شده است.</p> <p>شاید اگر این جوان ۱۶ ساله بعدها رهبر بهائیان نمی‌شد، نویسنده این مقاله هم از نوشته او بی‌خبر می‌ماند. اما شواهد بسیاری حاکی است که شوقی افندی در دوران ۳۶ ساله رهبری خود در جامعه بهائیان، قواعد دستورنامه را مبنای بازآفرینی سازمانی آن جامعه قرار داده است و آنچه که امروز به نام«نظم اداری بهائیان» شناخته می‌شود، چیزی نیست جز سازمان‌دهی به کوانسیون انجمن‌ها یا محافل محلی که همه طبق قانون عام پارلمان شکل‌ گرفته است.</p> <p>به نظر می‌رسد آشنایی شوقی افندی با قانون عام پارلمان به وی چنان مهارتی در امر رهبری بخشیده است که توانسته است جامعه بهائیان را به یک تشکیلات جهانی برای تحقق عدالت و آزادی و صلح بر مبانی همین قواعد تبدیل کند.</p> <p>البته، به نظر نمی‌رسد که او در جایی نقل کرده باشد که این قواعد از قانون عام پارلمان گرفته شده است که منشأ آن پارلمان انگلستان بوده است. برعکس، بر اساس قولی که از او در یکی از صفحات وب سایت <a href="https://www.bahai.org/fa/" class='spip_out' rel='external'>«آئین بهایی»</a> که در ایران فیلتر است، نقل شده است:</p> <blockquote class="spip"> <p>«ساختار نظم بدیع جهانی حضرت بهاءالله که حال در بطن مؤسّسات اداری که ایشان خود بنفسه تأسیس نمودند در جنبش است، هم به عنوان الگو و هم به عنوان هستۀ آن مدنیّت جهانی عمل خواهد نمود که سرنوشت محتوم و مقدّر مردمان و ملّت‌های زمین است.» (ترجمه به مضمون)<br class='autobr' /> — <a href="https://www.bahai.org/fa/beliefs/essential-relationships/administrative-order/" class='spip_out' rel='external'>حضرت شوقی افندی</a></p> </blockquote> <p>داوری در مورد نقش احتمالی آشنایی شوقی افندی با دستورنامه رابرت و تآثیر این آشنایی بر ارتقای کیفیت فرهنگی و اخلاقی در جامعه بهائیان مستلزم پژوهش بیشتر است. اما ذکر این خاطره خالی از لطف نیست که وقتی بعضی از اعضای جامعه بهایی، احتمالاً از طریق سرکار خانم نسرین ستوده وکیل آنان، با دستورنامه رابرت و آشنایی شوقی افندی با این کتاب مطلع شدند،‌ به دفتر کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت آمدند و با اشتیاق و کنجکاوی متن کاغذی ترجمه فارسی کتاب را مرور می‌کردند و زیر لب به یکدیگر می‌گفتند: خودش است! انگار تازه کشف می‌کردند که جامعه آنان بر اساس قواعدی اداره می‌شود که رهبرشان ۸۵ سال قبل در دانشگاه آمریکایی بیروت فراگرفته بوده است!</p> <p>یک ایرانی حق دارد آرزو کند کاش حضرت شوقی افندی آموزش این قواعد رهایی‌بخش را به اعضای جامعه تحت رهبری خودش منحصر نمی‌‌کرد و در صورت امکان می‌کوشید به جای مکتوم نگاه داشتن، کتاب دستورنامه را به سایر ایرانیان نیز معرفی می‌کرد.</p> <p>به هر حال، از نخستین مواجهه‌ی ایرانیان با دستورنامه رابرت، فقط تعداد معدودی از ایرانیان با این قواعد آشنا شدند و آنان نیز آن را با عنوان «نظم اداری بهایی» به انحصار خود درآوردند.</p> <p><strong>مواجه با رویکرد چپ</strong></p> <p>دومین مواجهه ایرانیان با دستورنام رابرت به جنبش دانشجویان ایرانی مقیم خارج از کشور علیه نظام استبداد سلطنتی مربوط می‌شود. این رابطه نیز به پژوهش‌های بیشتر و دقیق‌تر نیاز دارد و آنچه که در ادامه می‌آید. به نقل از یکی دو نفر از بنیان‌گذاران اولیه کنفدراسیون دانشجویان ایرانی خارج از کشور مربوط می‌شود که به مترجم کتاب به فارسی (و نویسنده این نوشته) خاطر نشان کرده‌اند که با ویرایش آن‌ سال‌های کتاب دستورنامه رابرت (احتمالاً ویرایش سال ۱۹۵۹) آشنا بوده‌اند و در سازماندهی به کنفدراسیون دانشجویان از راهنمایی‌های آن کتاب بهره برده‌اند.</p> <p>با این همه، تجربه برخورد نویسنده این مقاله با بعضی از اعضای سازمان‌های کمونیست عضو آن کنفدراسیون - که بعد از پیروزی انقلاب ۵۷ به ایران برگشتند و تا سال ۱۳۶۰ که روحانیت مستقر تمام آن‌ها را نابود کرد،‌ به فعالیت خود ادامه دادند، حاکی از آن است که آشنایی آنان با دستورنامه رابرت، هرچند در برگزاری کنفدراسیون مفید بوده است، اما تأثیر محسوسی در روش اداره جلسات آنان نگذاشته بود و آن نشست‌ها نیز به صورت سنتی و گعده‌ای اداره می‌شد.</p> <p>تجربه‌های بعدی مترجم کتاب دستورنامه رابرت به فارسی نشان داد که اتفاقاً نیروهای چپ که معمولاً به تبعیت از لنین از اصطلاح «لجن‌زار پارلمانتاریسم» برای طرد دموکراسی بورژوایی استفاده می‌کردند، بیش از سایر نیروهای سیاسی دست رد به سینه او زدند. در حالی که اگر روزی قرار شود کل قدرت سیاسی به صورت انحصاری به «شوراهای کارگران» تفویض شود،‌ بدون فرهنگی که در قانون عام پارلمان به مثابه «فرهنگ قانون اساسی» متبلور است، از دورن شوراهای کارگری نیز حتما یک استالینزم سر بر خواهد آورد تا همه را با زور سرنیزه به بهشت کمونیستم هدایت کند.</p> <p>خوشبختانه قرائت‌های نوین از متون مارکسی دارند به این اصل می‌رسند که «دموکراسی حقیقی به مثابه مقدمه کمونیسم»<span class="spip_note_ref"> [<a href='#nb2-1' class='spip_note' rel='footnote' title='عنوان کتابی است نوشته الکساندروس کریسیس' id='nh2-1'>1</a>]</span> است و دستورنامه رابرت چیزی نیست جز قواعد نسبتاً پیچیده‌ی همان «دموکراسی حقیقی» که با دقت ریاضی، حقوق فرد، غائبان، اقلیت‌، اکثریت و کل اعضا را در جریان هم‌اندیشی در مورد حق حاکمیت، به شیوه‌ی متوازن تعریف کرده است. و البته، درک آن برای اذهان ساده کمی دشوار است.</p> <p><strong>تجربه شیرین</strong></p> <p>یکی از دلگرام کننده‌ترین تجربه‌های مترجم دستورنامه رابرت به فارسی طی ۱۵ سالی که صرف کشف روش‌های مناسب به کارگیری این قواعد در فرهنگ ایرانیان شد،‌ آشنایی با انجمن معتادان گمنام و انجمن‌های وابسته به آن بود.</p> <p>او، پیش از این آشنایی، مشاهده کرده بود که چطور بعضی از معتادانی که قبل از عضویت در انجمن معتادان گمنام زشت‌ترین رفتارها را بروز می‌دادند، بعد از عضویت در این انجمن - به معنای واقعی کلمه - از دیو به فرشته تبدیل می‌شدند. اما آنچه که به راستی مایه حیرت او شد، علاقه بسیاری از اعضای این انجمن‌ به آشنایی با قواعد دستورنامه رابرت بود.</p> <p>بعدها که ترجمه فارسی «راهنمای» انجمن معتادان گمنام به دستش رسید متوجه شد که در بخشی از این راهنما تصریح شده است که مرجع پارلمانی انجمن بین‌المللی معتادان گمنام کتاب دستورنامه رابرت است.</p> <p>همین جا لازم است برای آن دسته از خوانندگان که با مفهوم «مرجع پارلمانی» آشنا نیستند، به اختصار توضیح داده شود وقتی انجمنی کتاب دستورنامه رابرت را به عنوان مرجع پارلمانی (یا آئین‌نامه کلی)‌ خودش انتخاب می‌کند، و این را در اساسنامه خود هم می‌گنجاند، به این معناست که تمام قواعد مندرج در این کتاب، هرجا که کاربرد داشته باشد و با مصوبات آن انجمن مغایرت نداشته باشند، لازم الاجرا خواهند بود. به این ترتیب، وقتی یک انجمن یا حزب یا سازمان این کتاب را به عنوان مرجع پارلمانی خود انتخاب می‌کند، یک آئین‌نامه ۷۰۰ صفحه‌ای دارد که از سیر تا پیاز فعالیت‌های یک انجمن را با جزیئات کامل تشریح کرده است و هر انجمنی می‌تواند هر بخش آن را که خواست،‌ به دلخواه خودش اصلاح یا حذف کند.</p> <p>نکته جالب این که بنیان گذاران شعبه ایرانی این انجمن - که گفته می‌شود دو برادر بودند که کار خودشان را از قرچک ورامین آغاز کرده‌اند - با رویه‌ها و سنت‌های این انجمن، از طریق عضویت در شعبه‌ی این انجمن در خارج از کشور آشنا شدند و در واقع در جریان عمل با این قواعد آشنا شده‌اند.</p> <p>با هر شاخصی ارزیابی شود، انجمن معتادان گمنام موفق‌ترین سازمان مردم‌‌‌نهاد و غیردولتی در تاریخ معاصر ایرانیان است: طبق سنت‌های این انجمن، اعضای انجمن باید گمنام باقی بمانند، یک ریال از هیچ اقتداری خارج از اعضای خود انجمن قبول نمی‌کنند، حتی اگر در یک مدرسه نشتست‌های خودشان را برگزار کنند باید هزینه آن را از جیب خودشان بپردازند و می‌پرازند. گفته می‌شود این انجمن حدود ۵۰۰ هزار عضو دارد. نه دولت، نه روشنفکران و نه روحانیون و نه هیچ مرجع مقتدر دیگری هیچ نفوذی در این انجمن ندارد. روابط بین اعضای این انجمن چنان انسانی است که وقتی از راقم این سطور خواسته شد تا در دفتر یادبود یکی از کنگره‌های این انجمن نظرش را بیان کنند، چنین نوشت: شما موفق شدید جامعه‌ای بسازید که ۱۲۴ هزار پیغمبر نتوانستند! شاید این ارزیابی اغراق‌آمیز به نظر برسد. حتماً جنبه‌های ناخوشایند و زشت فرهنگ ایرانی در این انجمن هم اثر داشته است. گفته می‌شود سازمان‌های امنیتی دست از سر این انجمن هم بر نمی‌دارند و دل معتادان گمنام هم از این بابت خون است. با این همه،‌ انجمن معتادان گمنام، یا به تعبیری، جنبش پاکان، در تاریخ معاصر ایران نقش مهمی ایفا کرده است.</p> <p>البته، مترجم دستورنامه آرزو داشت و دارد که اعضای این انجمن بتوانند مهارت‌های خودشان در اداره انجمن را به انجمن‌های صنفی و مدنی دیگری که در کشور دایر شده یا می‌شود، منتقل کنند. اما تجربه‌ها نشان داد، چنین کاری مستلزم مهارت‌های دیگری است که در ادامه به آن اشاره خواهد شد و توقع از اعضای این انجمن برای انجام چنین کارهایی به جا نبوده است.</p> <p><strong>«کادرها»</strong></p> <p>آخرین مواجهه ایرانیان با دستورنامه رابرت در سال ۱۳۸۵ آغاز شد و ادامه خواهد یافت. اما این مواجهه با مواجهه‌های قبلی تفاوت ماهوی داشته است و در نتیتجه لازم است در همین ابتدا، این نکته مورد توجه قرار بگیرد.</p> <p>همانطور که دیدیم، مواجهه اول، یعنی آشنایی یک جوان ایرانی ۱۶ ساله با دستورنامه رابرت در ۸۵ سال پیش، محصول وجود دانشگاه آمریکایی بیروت بود که آموزش دستورنامه به داشجویان آن دانشگاه، در واقع بخشی از برنامه‌های آموزشی آن دانشگاه محسوب می‌شده است. برحسب تصادف، آن جوان بعدها رهبر یک جامعه بسته دینی در محیطی متخاصم می‌شود و می‌کوشد با بهره‌گیری از آن قواعد به آن جامعه قوام بخشد و برای تقویت بنیان‌های آن جامعه و جلب حمایت‌های بین‌المللی، می‌کوشد به آن جامعه ابعاد بین‌المللی ببخشد. جامعه بهائیان جامعه‌ای است دینی که به خصوص برای بقای خود کوشیده است از سیاست فاصله بگیرد هرچند سیاست هیچگاه دست از سرش برنداشته است.</p> <p>مواجهه دوم، تحت تأثیر جهان دوقطبی و گرایش‌های چپ، بیشتر دنبال استفاده ابزاری از این قواعد برای سازماندهی به جوانان برای مبارزه با دیکتاتوری شاه بود و مواجه سوم اساساً یک هدف اختصاصی را دنبال می‌کرد: کمک معتادان به یک دیگر برای آنکه اراده خوشان برای پاک ماندن را تقویت کنند. اما آخرین مواجهه محصول پیامدهای انقلاب سال ۵۷ و بعد، جنبش دوم خرداد بود. چطور؟</p> <p>انقلاب سال ۵۷ با وحدت کل مردم حول یک هدف، یک رهبر، یک دین، و یک کتاب، شکل گرفت. اما به محض پیروزی انقلاب، تصفیه‌های خونین شروع شد و یاران و مؤمنان قدیمی حالا گلوی یکدیگر را جر می‌دهند و اکنون که بیش از ۴۰ سال از آن انقلاب می‌گذرد هنوز این تصفیه‌ها و حذف‌ها ادامه یافته و خواهد یافت. چرا؟</p> <p>ما از تاریخ یک پاسخ به این پرسش یاد گرفته‌‌ایم: حکومت‌های استبدادی تفرقه می‌اندازند تا حکومت کنند. پس علت ناتوانی ما در اتحاد و همبستگی، حکومت مستبد است. اما دوم خرداد، و دولت سید محمد خاتمی این بهانه را گرفت. از دست چه کسانی این بهانه را گرفت؟ این سؤال مهمی است.</p> <p>شاید این یک شانس تاریخی بود که مترجم دستورنامه رابرت در دولت‌های آقای محمد خاتمی، مسؤل انتشار نشریات انجمن‌ها و سازمان‌های غیردولتی متعدد بود. این یک شانس تاریخ بود که در آن دوران، اینترنت گسترش یافت و اقیانوس زبان انگلیسی برکه زبان فارسی را فرا گرفت. این یک شانس تاریخی بود که مسؤل نشریات انجمن‌ها زبان انگلیسی هم بلد بود و می‌توانست به وب‌سایت انجمن‌های مشابه در سطح جهان مراجعه کند و «بست پراکتیس‌ها» یا «بهترین سرمشق‌ها» را به مخاطبان خود که اعضا و مسؤلان سازمان‌ها و انجمن‌های غیردولتی ایرانی بودند، معرفی کند.</p> <p>مجموعه‌ی شانس‌هایی که اگر دقت شود چیزی جز شرایط تاریخی نیستند، وضعیتی را رقم زد که مترجم دستورنامه رابرت مسأله و دغدغه اصلی‌اش این بشود که چرا انجمن‌های ایرانی قادر نیستند دسته جمعی تصمیم بگیرند؟</p> <p>خوشبختانه، حتی‌المقدور تلاش شده است تا تمام اسناد و مدارک مربوط به تاریخ مواجهه اخیر با دستورنامه رابرت محفوظ بماند. این شواهد نشان می‌دهد که در جستجوی پاسخ علل اصلی ناکامی انجمن‌ها و سازمان‌های غیردولتی چند مرحله طی شده که هر کدام بیش از ۵ سال به درازا کشیده است.</p> <p>اگر به خاطر داشته باشید، در دومین دولت آقای خاتمی، شعار «جامعه مدنی» به «جامعه مدینه‌ای» تغییر کرد. دلیل آن را همه به خاطر داریم: انجمن‌هایی که طی سال‌ها ابتدایی‌ترین حقوقشان ضایع شده بود، در بهار خاتمی، دنبال کسب حقوق از دست رفته بودند که به نظر می‌رسید خارچ از توان کل جامعه یا گروه حاکم باشد.</p> <p>همان فشارها که خاتمی را از جامعه مدنی به جامعه مدینه‌ای عقب کشاند، مدیر مسؤل نشریات را هم مجبور می‌کرد تا دست از انجمن بازی بردارند و کاری با «جامعه مدنی»‌ نداشته باشند. چه باید کرد؟</p> <p><strong>پروفشن‌گرایی: پاسخ تاکتیکی به یک مسأله استراتژیک؟</strong></p> <p>پاسخی که آن زمان برای این معضل کشف شد این بود: <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique97" class='spip_in'>پروفشن‌گرایی!</a></p> <p>پروفشن‌گرایی، خیلی خلاصه یعنی اینکه فعالیت‌های اجتماعی‌ای مثل پزشکی، مهندسی، وکالت، روحانیون و از این قبیل، کسب و کار نیستند بلکه پروفشن هستند و در نتیجه باید منافع مشتریان خودشان را نسبت به منافع خودشان در اولویت قرار دهند.</p> <p>با این رویکرد این امکان به وجود آمد که مترجم دستورنامه رابرت در نشریاتی که در دولت دوم خاتمی منتشر می‌کرد، بتواند همچنان چراغ دفاع از فعالیت‌های انجمن‌های پروفشنال را روشن نگاه دارد و به تلاش‌ها برای فائق آمدن بر آن پرسش مقدر ادامه دهد: چرا در ساختن سازمان‌های اجتماعی ناموق هستیم؟</p> <p>در جریان تولید مطالب بدیع و جدید در مورد مفهوم «پروفشن» بود که اهمیت <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article273" class='spip_in'>کد اتیکز</a> (یا دستور شرف) مورد توجه قرار گرفت.</p> <p>خیلی خلاصه، کد اتیکز(که بعدها به منشور اخلاقی ترجمه شد) مجموعه استانداردهای رفتار اخلاقی اعضای یک پروفشن است که هدف اصلی آن یک چیز است: حفظ اعتماد مشتریان یک پروفشن.</p> <p>مترجم دستورنامه، طی سال‌هایی که نشریات انجمن‌های پروفشن‌های مختلف را منتشر می‌کرد، ادبیاتی بسیار غنی در مورد مفهوم کد اتیکز به زبان فارسی تولید و منتشر ساخت که بررسی پیامدهای آن نیاز به پژوهش‌های میدانی جداگانه دارد. اما در جریان همین فعالیت‌های عملی/نظری بود که به مرور کشف شد، تدوین کد اتیکز در یک جامعه/انجمن/سازمان پروفشنال مستلزم آن است که اعضای آن سازمان بتوانند در مورد مسائل مختلف به توافق برسند. اما چرا اعضای انجمن‌های ایرانی قادر نیستند به توافق برسند؟</p> <p><strong>بررسی اساسنامه‌ها</strong></p> <p>سومین مرحله از این سفر پژوهشی وارد قلمروی اساسنامه‌ها و آئین‌نامه‌های جامعه/انجمن/سازمان‌های موفق در کشورهای توسعه یافته می‌شود. انبوهی از اساسنامه‌های انجمن‌های مشابه، از وب‌سایت‌های آن‌ها دانلود و مورد مطالعه قرار می‌گیرد.</p> <p>این مرحله، همزمان است با روی کار آمدن دولت احمدی‌نژاد و تلاش تعداد قابل توجهی از فعالان اجتماعی شناخته شده که دور هم جمع می‌شوند تا یک سازمان چتر مانند برای حمایت از سازمان‌های جامعه مدنی نوپا که با خطر نابودی مواجه شده بودند ایجاد کنند.</p> <p>این که تلاش‌ها برای تأسیس آن سازمان چتر مانند به کجا انجامید داستان شکست‌ دیگری است. این که متن کامل برخی از آن اساسنامه‌ها به فارسی ترجمه شد، این که بسیاری از تجربه‌های مندرج در آن اساسنامه‌ها از طریق نشریاتی که مترجم دستورنامه منتشر می‌کرد در اختیار انجمن‌های ایرانی قرار می‌گرفت، نیز داستان جذابی است که ارتباطی به موضوع این نوشته ندارد. اما نکته در خور توجه این است که دقت در همان اساسنامه‌ها سبب شد تا به نکته‌ای توجه شود که بدون چنان دقتی شاید هرگز کشف نمی‌شد: دستورنامه رابرت!</p> <p>عجب! در یکی از بندهای اساسنامه و آئین‌نامه‌ی بسیاری از جامعه/انجمن/سازمان‌ها - به خصوص نوع آمریکایی آن‌ها - گفته می‌شود: آخرین ویرایش کتاب دستورنامه رابرت مرجع پارلمانی انجمن است و قواعد مندرج در آن هرکجا کاربرد داشته باشد و با مصوبات انجمن مقایرت نداشته باشد، لازم الاجرا هستند؟ یعنی چی؟</p> <p>خوشبختانه، یکی از این بندهای یکی از اساسنامه‌ها، لینک به یک <a href="http://rulesonline.com/" class='spip_out' rel='external'>وب سایت</a> بود و نتیجه؟</p> <p>عصر روز سه‌شنبه ۲۱ فروردین ۱۳۸۶ ویرایش سال ۱۹۱۵ کتاب دستورنامه رابرت دانلود شد و همان روز متن کامل پرینت شده آن در دسترس مترجم کتاب قرار گرفت.</p> <p>هدف از بیان این تاریخچه مختصر این بود که به اختصار توضیح دهد برخلاف مواجهه‌های قبلی ایرانیان با دستورنامه رابرت، این بار، کسی که (یا در واقع، جامعه‌ای که) از سال‌ها قبل تشنه آب بود به سرچشمه رسید.</p> <p>ادامه خواهد یافت. . .</p></div> <hr /> <div class='rss_notes'><div id='nb2-1'> <p><span class="spip_note_ref">[<a href='#nh2-1' class='spip_note' title='يادداشت 2-1' rev='footnote'>1</a>] </span>عنوان کتابی است نوشته الکساندروس کریسیس</p> </div></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article294 http://www.kadrha.com/spip.php?article294 2023-01-03T11:09:33Z text/html fa گروه نويسندگان <p>بخش‌های دیگری از «خاطرات زیرخاکی» مترجم کتاب دستورنامه رابرت، به صورت یک فایل پی‌دی‌افی، در انتهای این صفحه بارگذاری شده است. در این روزنوشت‌ها، بعضی از تجربه‌های پائیز سال ۱۳۹۶ برای ترویج، آموزش و تمرین قانون عام پارلمانی - آنطور که در کتاب دستورنامه رابرت تشریح و تبیین شده - مستندسازی شده است.<br class='autobr' /> یکی از مهم‌ترین تجربه‌های این دوره، اداره نشست‌های مجمع تأسیسی انجمن دانش‌آموختگان دانشکده سینما و تأتر دانشگاه هنر تهران بر اساس این قواعد و با مدیریت مشاور پارلمانی بود که یک نقطه عطف تاریخی در تاریخچه «جهش تمدنی نامرئی» در ایران امروز محسوب می‌شود. این تجربه،‌ (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique81" rel="directory">دستورنامه رابرت در ایران </a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="local/cache-vignettes/L94xH112/arton294-45a07.png" width='94' height='112' onmouseover="this.src='local/cache-vignettes/L93xH111/artoff294-fc9e8.png'" onmouseout="this.src='http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L94xH112/arton294-45a07.png'" /> <div class='rss_chapo'><p>بخش‌های دیگری از «خاطرات زیرخاکی» مترجم کتاب <a href="http://www.robertsrules.com/" class='spip_out' rel='external'>دستورنامه رابرت</a>، به صورت یک فایل پی‌دی‌افی، در انتهای این صفحه بارگذاری شده است. در این روزنوشت‌ها، بعضی از تجربه‌های پائیز سال ۱۳۹۶ برای ترویج، آموزش و تمرین قانون عام پارلمانی - آنطور که در کتاب <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article17" class='spip_in'>دستورنامه رابرت</a> تشریح و تبیین شده - مستندسازی شده است.</p> <p>یکی از مهم‌ترین تجربه‌های این دوره، اداره نشست‌های مجمع تأسیسی انجمن دانش‌آموختگان دانشکده سینما و تأتر دانشگاه هنر تهران بر اساس این قواعد و با مدیریت مشاور پارلمانی بود که یک نقطه عطف تاریخی در تاریخچه «جهش تمدنی نامرئی» در ایران امروز محسوب می‌شود. این تجربه،‌ از یک سو، تبلور به ثمر نشستن بیش از یک دهه تلاش برای فهم و مسلط شدن بر این قواعد بود و. از سوی دیگر، که بسیار مهم‌تر است، تبلور به نتیجه رسیدن بیش از یک دهه تلاش برای به کارگیری این قواعد در مجامع تصمیم‌گیری ایرانیان بود که وقتی دور هم جمع می‌شوند، به قول یک روشنفکر معاص ایرانی - شبیه یه یک گله گربه رفتار می‌کنند: هر کس هر کاری را که خودش درست می‌داند انجام می‌دهد: تداوم چرخه آشوب/استبداد! این تجربه نشان داد کافی است مدیر جلسه با قواعد دستورنامه رابرت کاملا آشنا و به آن‌ها مسلط باشد، و مهم‌تر، مهارت به کارگیری این قواعد برای اداره گله گربه‌ها را نیز - بعد از یک دهه خون دل خوردن مستمر - کسب کرده باشد!</p> <p>همینجا باید تأکید کرد آن تجربه منحصر به فرد که نقطه عطفی در تاریخچه «چهش تمدنی نامرئی» بود، جز با تلاش‌های صمیمانه آقای شهریار رشید علیپور و جز با سعه‌صدر و بررگواری دکتر اسماعیل شفیعی رئیس وقت دانشکده سینما و تأتر، و جز با بربادری هنرمندانی که در آن نشست‌ها شرکت می‌کردند، ممکن نمی‌شد. هرچند آن انجمن به دلایلی بی ارتباط با قواعد عرف پارلمانی، به کودک‌مرگی مبتلا شد و آن همه سرمایه اجتماعی به هدر رفت، اما فرصت منحصر به فردی برای یک جهش فرهنگی را فراهم ساخت. پس باید از تمام آنان تشکر کرد.</p> <p>با این امید که انتشار «خاطرات زیرخاکی»، تمام کسانی را که طی بیش از یک دهه‌ی اخیر با قواعد پیش‌گزیده اداره مجامع تصمیم‌گیری آشنا شده‌اند، به صرافت اندازد تا هر کجای ایران که هستند، یکدیگر را بازیابند و دست در دست هم، کتشی را از غرق شدن در گرداب‌ها نجات دهند.</p> <p>در ادامه یکی از روزنوشت‌های پائیز ۱۳۹۶ به عنون نمونه، تقدیم می‌شود:</p> <p><a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article287" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: سال ۱۳۹۱</a><br class='autobr' /> <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article289" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: یسال ۱۳۹۲</a><br class='autobr' /> <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article290" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: سال ۱۳۹۳</a><br class='autobr' /> <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article291" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: سال ۱۳۹۴</a><br class='autobr' /> <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article293" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: سال ۱۳۹۵</a><br class='autobr' /> <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article294" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: سال ۱۳۹۶</a></p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>روزنوشت یکشنبه دوم مهر ماه ۱۳۹۶</strong></p> <p><strong>یادآوری:</strong></p> <p>به دلایل گوناگون - موجه یا نه - مدت‌ها خاطره نویسی نکردم. و باز هم به دلایل دیگر - که از ذکر ‌آن‌ها می‌گذرم - خاطره نویسی را می‌آغازم. با این توضیح که این بار خیلی خلاصه می‌نویسم و به ثبت فاکت‌ها می‌پردازم، بیشتر.</p> <p>دیروز شنبه اول مهر و نخستین روز سال تحصیلی، برای شرکت در مراسم دفاع از پایان‌نامه‌ی دوره فوق لیسانس آقای سید سهیل فاضلی برای نخستین بار به دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه در دهکده المیک رفتم. موضوع پایان‌نامه وی عوامل مؤثر بر طفره روی در یک سازمان بخش خصوصی بود.</p> <p>آقای سهیل فاضلی یکی از کارورزان جوان و باهوش دفتر کادرهاست که در نشست‌های زیادی شرکت کرده و هرچند دیگر در گارگاه نمی‌تواند حاضر شود و مشغول کار تمام وقت شده است، اما هنوز ارتباطش را با من حفظ می‌کند.</p> <p>دیروز پدر، مادر و برادر و گروهی از دوستانش هم آمده بودند و صندلی‌های کلاس چهارم طبقه همکف ساختمان دانشکده مدیریت و حسابداری تقریبا پر شده بود.</p> <p>استاد، استاد راهنما و یک داور به عنوان عضو هیأت بررسی کننده در جلسه شرکت کردند. استاد و استاد راهنما از کار وی تعریف کردند اما یکی از آنان که فقط نکات انتقادی را مطرح کرد سبب دلخوری آقای فاضلی شده بود.</p> <p><strong>طفره روی اجتماعی چیست؟</strong></p> <p>طفره‌روی اجتماعی - بنا به تعریف - نوع خاصی از عوارض کار گروهی است، به این معنا که وقتی آدم‌ها با هم به کارگروهی می‌پردازند، حاصل کار در عمل مجموع کار افراد عضو گروه نیست. همیشه این مقدار کم‌تر از مجموع کار گروه است اگر به صورت فردی کار کنند.</p> <p>فرض کنیم که تعدادی با هم طنابی را بکشند. هرچه تعداد این افراد بیشتر شود، میزان نیروی کشش به همان نسبت زیاد نمی‌شود، بلکه به مرور کم و کم‌تر می‌شود. این کاهش بازدهی گروهی در برابر افزایش تعداد نفرات عضو گروه را طفره‌روی اجتماعی می‌گویند که با انواع عوارض دیگر فعالیت گروهی مثل موج سواری و پشت گروه پنهان شدن و امثال این‌ها تفاوت دارد.</p> <p>به خاطر دارم که ابتدا برای این مفهوم معادل «بطالت» را انتخاب کرده بود. اما من کتابی از برتراند راسل با همین عنوان را به او معرفی کردم که در مدح بطالب نوشته است. البته، به نظرم منظور راسل در آن نوشته از بطالب بی‌کاری یا ول گشتن به دل خود بود که به نظر راسل برای رشد فردی مفید است.</p> <p>بعد از مطالعه آن کتاب بود که از اصطلاح طفره‌روی استفاده کرد و به نظرم این اصطلاح بهتر است.</p> <p>خوب. در جلسه دیروز آقای سهیل فاضلی در مدت زمان محدودی که در اختیارش قرار گرفت خیلی خوب از پس تشریح کاری که انجام داده بود برآمد.به نظرم به ندرت می‌توان در دوره فوق لیسانس کسانی را یافت که با این دقت و حوصله و خوبی کاری چنین مهم را انجام بدهند. با این حال استاد داور یا راهنما نکاتی را مطرح کرد که به خودی خود درست بودند. اما گویا به خاطر فرصت کوتاه در اختیار ِ، آقای فاصلی به آن‌ّا نپرداخته بود، یا در پایان‌نامه نیاورده بود. در هر صورت بسیاری از آن‌ها قابل رفع بودند. برخی از مساپل نیز به فهم آقای فاضلی از تحقیق در علوم انسانی ناشی می‌شود که خوب، از یک جوان کم سال و سال، چنان توقع‌هایی چندان به جا نیست. من از ذکر آن‌ها می‌گذارم و فقط به نکاتی می‌پردازم که به جنبش کادرها ارتباط می‌یابد.</p> <p><strong>علوم انسانی در پرتو گفتمان جامع جایگزین</strong></p> <p>به نظر من، اگر دست در کاران علومی انسانی - به خصوص در ایران - با دستورنامه رابرت به خوبی آشنا شوند، و بعد از این آشنایی متوجه تفاوت عمیقی که بین سازمان‌های اجتماعی در کشورهای آشوبی‌/استبدادی با جوامع با حکومت قانون وجود دارد بشوند، در آن صورت اتفاق مهمی باید رخ بدهد که من در حال حاضر نمی‌توانم تصور کنم که آن اتفاق‌ها چه خواهد بود.</p> <p>من این روز‌ها می‌توانم درک کنم که بین این دو نوع جوامع چه تفاوت‌های عمیقی وجود دارد که بدون تجهیز ذهن به گفتمان جامع جایگزین، شهود این تفاوت‌ها هم ممکن نخواهد بود.</p> <p>دست کم از آقای سهیل فاضلی که یکی از با استعداد‌ترین جوانانی است که با دستورنامه رابرت آشنا شده است انتظار داشتم متوجه این قضیه بشود. اما ایشان هنوز حتی با قواعد دستورنامه رابرت نیز به طور کامل و مثلا آنطور که سامان عصر پوران یا پرهام رضایی آشنا شده‌اند، آشنا نیست. و تأکید بر این نکته هم جز تخریب منفی روحیه افراد فایده‌ای نخواهد داشت. به همین خاطر قضیه را رها می‌کنم تا چه پیش آید.</p> <p><strong>جمع‌بندی در مورد علوم انسانی</strong></p> <p>به طور کلی این روزها نسبت به علوم انسانی به جمع‌بندی‌هایی رسیده‌ام که در خلال این نوشته‌ها مطرح می‌کنم. اما نکته مهمی که از جلسه دیروز گرفتم این بود که اگر قرار است با مخاطب جهانی وارد گفتگو شوم لازم است با روش تحقیق در علوم انسانی به شکل عمیق‌تری آشنا شوم. به همین خاطر یک کتاب خوب در این زمینه در دست دارم که البته متن کامل انگلیسی و رایگان آن را هنوز در جهان مجازی نیافته‌ام. خرید آن‌ هم که خارج از توان مالی است. اما به خودم قول داده‌ام که آن را با دقت بخوانم.</p> <p>آقای فاضلی در جریان این تحقیق از یک نرم‌افزار جالب هم استفاده کرده بود که مورد انتقاد داور یا استاد راهنما هم قرار گرفت. اما استادش توضیح داد که آن دو نفر متخصص نرم‌افزار بوده‌اند و در آن زمینه به آقای فاضلی کمک کرده‌اند.</p> <p>به طور خلاصه می‌شود گفت که این نرم‌افزار مفاهیم و ارتباط چند جانبه آن‌ها را با هم، در قالب روابط کمی بیان می‌کند که می‌شود مناسبات بین مفاهیم و روابط بین آن‌ها را بر اساس این مقادیر کمی تحلیل کرد. چیزی شبیه ماشین حساب یا سیستم حسابداری. خوب. کمک بسیار مهمی به محقق می‌کند. اما هرگز جای اندیشه انتقادی را نخواهد گرفت. وی یکی از نکات استاد منتقد این بود که: خوب، جناب محقق، حرف نوین شما در این تحقیق چه بود؟ چه در زمینه روش تحقیق، چه در زمینه تحلیل و چه در زمینه نظریه پردازی؟ به نظر من هم این انتقاد وارد بود. اما به هر الفی الف قدی بروید. یا شاید نظام‌ آموزشی ما سترون است که نمی‌تواند متفکر تولید کند. نمی‌دانم.</p> <p>در محموع خوب شد که در این مراسم شرکت کردم. اما گمان نمی‌کنم اثر مستقیمی بر جنبش کادرها بگذارد.</p> <p><strong>اهدا کت شلوار دست دوم به مربی دستورنامه!</strong></p> <p>در پایان جلسه امروز، آقای دکتر محمد حسن احمدپور از روی رخت‌آویز پشت سرش یک کاور خیلی شیک برداشت و به من داد. فکر کردم یک دست کت و شلوار به عنوان دستمزد می‌خواهد به من هدیه بدهد. حدسم درست بود: کاور را باز کرد و از داخل آن یک کت شیک بیرون آورد تا من بپوشم و آن را به اصطلاح پرو کنم. به محض دیدن آن مثل یخ وار رفتم: یک کت دست دومی که بارها تن خودش دیده بودم!</p> <p>باز هم از صمیم قلب از او تشکر کردم. اما با صراحت به او گفتم: خیلی به من برخورد. او هم خویشتن‌داری کرد. من بلافاصله برایش توضیح دادم: بله، حلسه قبل که گفتید بیش از ۳۰ دست کت و شلوار دارید، خودم پیشنهاد کردم یک دستش را بدهید به من. و شما هم صمیمانه پذیرفتید و نوترین‌اش را به من می‌دهید. اما من همین الان موضوعی به ذهنم رسید و به خاطر آن این هدیه شما را قبول نمی‌کنم.</p> <p>بعد دو نفری روی مبل‌های رو به روی هم نشستیم و من برایش توضیح دادم: اگر زن من از من بپرسید: آیان این کت شلوار را خریده‌ای؟ نمی‌توانم به او دروغ بگویم. آقای احمد‌پور هم تأیید کرد. بعد گفتم: معلوم است که دست دوم است. در ادامه گفتم: خوب. در آن صورت یا باید به زن و دخترم دروغ بگویم یا بگویم که این کت و شلوار دست دوم را شما به من داده‌اید. کمی مکث کردم و نتیجه گرفتم: فکر می‌کنم برای زن و دخترم بسیار سخت باشد که من این کت و شلوار دست دوم را از شما قبول کرده باشم. آقای احمد‌پور هم منقلب شد. دو دستش را به عنوان شرمندگی روی چشم‌هایش گذاشت و من توضیح دادم: شما حقیقتاً به من لطف کردید. من هفته پیش خودم پیشنهاد دادم که یکی از کت و شلوارهایتان را به من بدهید. و اگر من خودم تنها بودم حتما هدیه شما را قبول می‌کردم. اما الان و به این دلیل که گفتم خوبت ندارد. او هم قبول کرد و مسله به همین سادگی تمام شد. من نشانی خیاطی که آن لباس‌های شیک را برایش دوخته است گرفتم و گفتم: تصمیم دارم یک کت و شلوار سفارش بدهم. شاید به همین خیاط سفارس دادم.</p> <p><strong>پوزیتیویسم در علوم انسانی</strong></p> <p>راستش از همان نوجوانی و جوانی که خواندن کتاب‌های فلسفی را شروع کردم با مفهوم توزیتویسم هم آشنا شدم. اما حالا در این آخر عمری است که احساس می‌کنم درکم از این مفهوم هم مثل سایر مفاهیم به صورت مداوم تغییر می‌کند و عمیق تر و درست‌تر می‌شود.</p> <p>با این همه، اگر کسی از من مرجع تعریفم از پوزیتیویسم را بپرسد نمی‌توانم مرجعی ارایه کنم. حدس خودم این است که درک‌های امروز من از مفاهیمی که از سال‌ها پیش با آن‌ها آشنا شده بودم، محصول گفتمان جامع جایگزین است که این روزها مشغول بافتن آن هستم.</p> <p>با چنین مقدمه‌ای بر معنای پوزیتیویسم، باید بگویم که بحث امروز با دکتر احمدپور را با پوزیتویسم در دانش حق شروع کردم. اول توضیح دادم که کدام بخش از دانشی که بشر خلق می‌کند بنا به ضرورت پوزیتیویستی است و چرا؟ بعد توضیح دادم که پوزیتیویسم چیست و چرا بشر ناگزیر است در دانش حقوق نیز رویکردی پوزیتیویستی اتخاذ کند و به این معنا نظامات حقوقی در تمدن غرب که منجر به حاکمیت قانون و ساختن سازمان‌های قانونی و هوشمند شده، به ناگزیر بر رویکرد پوزیتیستی به حق استوار است.</p> <p>در ادامه توضیح دادم که رویه پارلمانی چطور این امر را ممکن ساخته است و چرا اگر در جامعه این رویکرد و این روش و این مهارت وجود نداشته باشد، مردم آن جامعه رمه، و شبه‌سازمان‌هایی را هم که می‌سازند آشوبی/استبدادی خواهد شد. و چند نمونه هم از رویدادهای روز برایش مثال زدم: از سفارس آقا به خبرگان برای گیر دادن به هیأت دولت، تا ترجمه دلبخواه مترجم فارسی سخنرانی ترامپ در سازمان ملل. و اینکه چطور امکان مبارزه با فساد هر روز کم‌تر کم‌تر می‌شود.</p> <p><strong>مسؤلیت‌پذیری در اصلاح اساسنامه کعاصکا</strong></p> <p>یکی دیگر از موضوعاتی که در کارگاه امروز دو نفره با دکتر محمد حسن احمد‌پور مطرح کردم، پیشنهاد آقای مهندس عطاردیان در مورد اصلاح اساسنامه کعاصکا بود. از توضیح آن‌ها در این جا صرف نظر می‌کنم. خلاصه‌اش اینکه آقای عطاردیان از من خواسته است که نظرات اصلاحی خودم را در مورد اساسنامه کعاصکا به او بگویم. هرچه سعی کردم برایش قضایا را توضیح بدهم، افاقه‌ای نکرد. حال هم تصمیم دارم نگویم نمی‌شود. بلکه در جریان عمل به او اشکالات کار را نشان بدهم.</p> <p>حدس می‌زنم آقای دکتر احمد‌پور متوجه مشکل شد. به همین خاطر از او خواهش کردم به عنوان یک عضو فعال کمیته اصلاح اساسنامه کعاصکا مسؤلیت بپذیرد تا با کمک وی فرایند اصلاح اساسنامه را حتی‌المقدور طبق دستورنامه رابرت جلو ببریم. فکر می‌کنم قبول کرد.</p> <p><strong>درس امروز</strong></p> <p>اساساً این کارگاه که فکر می‌کنم تا کنون حدود ۱۳ نشست آن برگزار شده است، براساس جمع‌بندی تجربه‌های کارگاه‌های دیگر شکل خاصی یافت: همراه با تشریح کلیات نظام قانون عام پارلمانی، ذهن مخاطب را برای آشنا شدن با قسمت پیچیده‌ و مهم موضوع آماده کردم: قواعد و رویه‌های ناظر بر پیشنهادهای پارلمانی. به نظرم این روش برای آشنا سازی افراد با قانون پارلمان خوب است و تازه آنان را آماده می‌کند که اگر مایلند در چارچوب این قواعد کار کنند و بتوانند جلسه را بر اساس این قواعد اداره کنند، باید وارد مرحله تمرین گروهی شوند که بهترین آن راه‌اندازی یک انجمن و نوشتن و تصویب اساسنامه آن و یا اداره نشست‌های یک انجمن مستقر توسط مربی پارلمانی است.</p> <p>در اواخر نشست امروز یک کاغذ سفید آ۴ را پشت در اتاق دکتر احمدپور چسباندم و روی آن یک پیشنهاد اصلی نوشتم. بعد یک پیشنهاد اصلاح اولیه و بعد یک پیشنهاد اصلاح ثانویه. بعد از این ماجرا بود که برایش نظام رتبه‌بندی پیشنهاد‌ها را توضیح دادم و نتیجه گرفتم که چطور، ما در عمل همان کاری را می‌کنیم که نشست‌های جوامع متمدن هم همان کار را می‌کنند: تصمیم‌گیری گروهی. اما توضیح دادم که چطور کل فرایند پیچیده و چند بعدی تصمیم گیری گروهی در پارلمان انگلستان به کارکردهای مشخص تفکیک شده و هر کارکرد یک مفهوم مشخص دارد و روابط بین این مفاهیم به صورت عقلی و از درون خود این روابط استنتاج شده است و چطور این کارکردهای مختلف در درون یک نظام منسجم ساخت یافته‌اند و کسانی که می‌خواهند تصمیم‌گیری گروهی کنند چطور درون این نظام بسیار پیچیده فکر و عمل می‌کنند در حالیکه ما مثل رمه عمل می‌کنیم و خودمان هم نمی‌دانیم که مشغول چه گندکاری‌ای هستیم. فکر می‌کنم امروز آقای احمد‌پور متوجه کل قضیه شد.</p> <p>او که برای معرفی این قواعد تلاش‌های زیادی کرده که بیشتر آن‌ها هم تا کنون به نتیجه‌ای نرسیده است برایم توضیح دادکه در آخرین نشست انجمن توسعه بیرجند (یا شهر دیگری در خراسان که محل تولد او ست) برای سایر اعضا توضیح داده است که تخصص اداره جلسه مثل تخصص راندن یک هواپیماست اما تخصص شما در حد راندن یک دوچرخه هم نیست و به همین دلیل است که ما به نتیجه نرسیده‌ایم و نمی‌رسیم بعد با تأکید گفت: اگر خواستید من متخصص این کار را هم معرفی می‌کنم. من دنبال این بودم که ببینم در پاسخ به این نکته آخر چه گفته‌‌اند؟ اما حالیم کرد که برخورد آنان هم مثل آخوند‌ها بوده است.</p> <p><strong>آفتابه پلاستیکی</strong></p> <p>در اینجا بود که من احساس‌ اولیه خودم از آشنایی با دستورنامه رابرت را برایش توضیح دادم: روزهای اولی که با دستورنامه آشنا شده بودم فکر می‌کردم اهمیت کار من از اهمیت آفتاب پلاستیکی که آقای ایلقانیان برای اول بار در ایران ساخت و هر خانه‌ای چندتا از آن را خرید، کم‌تر نخواهد بود. فکر می‌کردم به هر کس بگویم چنین مهارتی دارم من را روی سرش می‌نشاند تا جلسه‌اشان را اداره کنم. هرگز فکر نمی‌کردم که اتفاقا من را از پنجره بیرون بیاندازند و کل این قواعد را تخطئه کنند و یا برخی از این قواعد را بیاموزند تا ریاست و رهبری خودشان را تثبیت کنند. خلاصه اینکه، هرگز فکر نمی‌کردم بعد از صرف حدود ده سال وقت روی این قضیه، هنوز لنگ چیزهای اولیه باشم.</p> <p>خوب. اسباب تأسف است و دکتر هم از این بابت ناراحت شد. اما بهانه‌ای برای ناامیدی نیست.</p></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article293 http://www.kadrha.com/spip.php?article293 2023-01-03T07:39:16Z text/html fa گروه نويسندگان <p>پا به پای رشد بذری که در پی آشنایی با کتاب دستورنامه رابرت در فرهنگ ایرانیان کاشته شد، وزنِ بارِ نوشتن «خاطرات زیرخاکی» بر دوش مترجم این کتاب نیز کاهش می‌یافت. چرا؟ دلیلش روشن است: تعداد هرچه بیشتری از ایرانیان خوش ذوق و دست به قلم شاهد سر به در آوردن این نهال از زیر خاک بودند و هستند و می‌توانستند و می‌توانند داستان رشد این نهال را از زوایای گوناگون روایت کنند.<br class='autobr' /> با تأسیس هر کارگاه آموزش دستورنامه رابرت و یا تأسیس هر انجمن جدید بر اساس این قواعد، دست کم از یک عضو آن کارگاه یا انجمن خواسته می‌شد که به عنوان «مورخ»، بکوشد تا تاریخ آن کارگاه یا انجمن را، حتی (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique81" rel="directory">دستورنامه رابرت در ایران </a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="local/cache-vignettes/L94xH112/arton293-4880d.png" width='94' height='112' onmouseover="this.src='local/cache-vignettes/L93xH111/artoff293-08c55.png'" onmouseout="this.src='http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L94xH112/arton293-4880d.png'" /> <div class='rss_chapo'><p>پا به پای رشد بذری که در پی آشنایی با کتاب <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article17" class='spip_in'>دستورنامه رابرت</a> در فرهنگ ایرانیان کاشته شد، وزنِ بارِ نوشتن «خاطرات زیرخاکی» بر دوش مترجم این کتاب نیز کاهش می‌یافت. چرا؟ دلیلش روشن است: تعداد هرچه بیشتری از ایرانیان خوش ذوق و دست به قلم شاهد سر به در آوردن این نهال از زیر خاک بودند و هستند و می‌توانستند و می‌توانند داستان رشد این نهال را از زوایای گوناگون روایت کنند.</p> <p>با تأسیس هر کارگاه آموزش دستورنامه رابرت و یا تأسیس هر انجمن جدید بر اساس این قواعد، دست کم از یک عضو آن کارگاه یا انجمن خواسته می‌شد که به عنوان «مورخ»، بکوشد تا تاریخ آن کارگاه یا انجمن را، حتی اگر طبق معمول مضحمل شد و فروپاشید، جایی ثبت کند تا آیندگان، دست کم بتوانند از این همه شکست‌های تلخ ما درس بگیرند. آیا آن «مورخان»‌ انتصابی به وعهد خود وفا خواهند کرد؟ و آیا آیندگان از این شکست‌ها درس خواهند گرفت؟</p> <p>اگر قرار بود تمام آن تجربه‌ها منجر به محلی‌سازی روش استفاده از این قواعد در فرهنگ ایرانیان شده باشد، با اطمینان می‌توان گفت که این هدف محقق شده است و نتیجه آن را هم آیندگان تأیید خواهند کرد. جزوه‌ راهماهای متعددی در دست تهیه است که این تجربه‌ها را به صورت مکتوب تقدیم علاقمندان خواهند کرد. بعضی از آن‌ها در همین وب سایت در دست انتشار هستند و علاقمندان می‌توانند به آن‌ها مراجعه کنند.</p> <p>بعد از این مقدمه، خاطر نشان می‌شود که «خاطرات زیرخاکی» مربوط به تجربه‌های سال ۱۳۹۵ مترحم کتاب دستورنامه رابرت، به صورت یک فایل پی‌دی‌افی در انتهای این صفحه بارگذاری شده است و به عنوان مشت نمونه خروار، روزنوشت جمعه ۲۵ تیر ۱۳۹۵ به صورت متن در ادامه تقدیم می‌شود. این روزنوشت به دستاوردهای معرفی دستورنامه رابرت به اعضای «مجمع رابطان تشکل‌های فرهنگی کشور» اختصاص دارد. اگر وقت و حوصله دارید، با هم بخوانیم:</p> <p><a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article287" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: سال ۱۳۹۱</a><br class='autobr' /> <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article289" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: یسال ۱۳۹۲</a><br class='autobr' /> <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article290" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: سال ۱۳۹۳</a><br class='autobr' /> <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article291" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: سال ۱۳۹۴</a><br class='autobr' /> <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article293" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: سال ۱۳۹۵</a><br class='autobr' /> <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?article294" class='spip_in'>خاطرات زیرخاکی: سال ۱۳۹۶</a></p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>روزنوشت جمعه ۲۵ تیر ۱۳۹۵</strong></p> <p><strong>راه حل استراتژیک برای مشکل استراتژیک</strong></p> <p>سرانجام دیروز پنجشنبه، ده روز بعد از سخنرانی در مجمع رابطان تشکل‌های فرهنگی کشور، گزارش آن سخنرانی را بازنویسی کردم و در وب‌سایت کادرها دات کام بارگذاشتم. می‌دانستم این مقاله بسیار اهمیت دارد: همه به خاطر مطالبی که قرار بود در آن گفته شود که به نوعی یک مانیفست محسوب می‌شود، و همه به دلیل مخاطبان خاصی که خواهد داشت، هشت تشکل فرهنگیان اصلاح‌طلب. به همین خاطر، گذاشتم مطلب چند روزی در ذهنم بماند تا خوب پخته شود. انصافاً آنچه که از آب درآمد هم خوب بود و از این کارم راضی هستم. متن این نوشته را عیناً برداربذار می‌کنم:</p> <p>در مجمع رابطان تشکل‌های فرهنگی کشور مطرح شد:</p> <p><strong>راه حل استراتژیک برای مشکل استراتژیک</strong><br class='autobr' /> ۱۵ تیر ۱۳۹۵<br class='autobr' /> پنج شنبه ۱۴ ژوئيه ۲۰۱۶بوسيله‌ى گروه نويسندگان</p> <p>به دعوت «مجمع رابطان تشکل‌های فرهنگی کشور»، مربی دستورنامه رابرت در اجلاس عادی این مجمع، که عصر روز دوشنبه ۱۴ تیر ماه ۱۳۹۵ در دفتر انجمن اسلامی معلمان در تهران برگزار شده بود، حضور یافت و طی مدت یک ساعت و نیم کوشید تا توضیح دهد چرا راه حل استراتژیک مشکل استراتژیک کشور این است که گروهی از معلمان شرافتمند بکوشند قواعد پیش‌گزیده اداره مجامع تصمیم‌گیری را به دانش‌آموزان دوره دبیرستان آموزش بدهند.</p> <p>خلاصه استدلال‌های مربی دستورنامه رابرت این است که طی دهه‌های اخیر و تحت تأثیر فرآیندهای جهانی، بخش قابل توجهی از جمعیت ایران به تدریج حدود ۸۰ هزار دهکده‌ی بی/ یا کم‌‌‌ آب و علف را رها کرده‌اند و - عمدتا - در دامنه‌های جنوبی سلسله جبال البرز ساکن شده‌اند و به این ترتیب یک ابر شهر بسیار بزرگ از مشهد تا تهران و از تهران تا تبریز در دامنه‌ها و دره‌های رشته کوه‌های البرز در حال سر بر آوردن است که شرایط نوینی را برای فلات ایران فراهم خواهد آورد. به نظر مربی دستورنامه رابرت، مشکل استراتژیک این است که این دهاتیان تازه شهری شده که طی قرن‌ها در دهات خود طبق قواعدی زندگی می‌کردند که به صورت طبیعی و خود به خودی ساخته می‌شد، اکنون و در جریان تصمیم‌گیری‌ برای مجامع و گروه‌های بزرگ نیز طبق همان رویه‌های ریش سفیدی و هیأتی تصمیم‌گیری می‌کنند که برای گروه‌ها و جوامع کوچک کارآیی و اثربخشی داشت. در حالیکه این روش تصمیم‌گیری برای اداره سازمان‌های بزرگ و مدرن امروزی - که لازمه اداره‌ی‌ ایران امروز است - دیگر جواب نخواهد داد. به همین دلیل در تمام شخصیت‌های حقوقی و سازمان‌های اجتماعی، وضعیت آشوب/استبداد حاکم است و پیامدهای این وضعیت، انواع مشکلات اجتماعی است که روز به روز بحرانی‌تر می‌شوند.</p> <p>مربی دستورنامه رابرت در سخنرانی خود با نقل جمله‌ای از ایزاک آدیزیس - یکی از نظریه پردازان کلاسیک مدیریت - تآکید کرد بزرگی هر انسان را باید با بزرگی مشکلی سنجید که با آن دست و پنجه نرم‌ می‌کند. در نتیجه، باید همیشه در نظر داشت که تمام انسان‌ها و تمام جوامع همیشه با مشکلاتی مواجه هستند و هرچه این مشکلات عظیم‌‌تر و بزرگ‌تر باشد نشانه این است که آن انسان و جامعه بزرگتر است.</p> <p>وی در ادامه سخنرانی خود خاطر نشان ساخت که با کالبدشکافی آن دسته از مشکلات اجتماعی که روز به روز بحرانی‌تر می‌شوند، می‌توان نشان داد که مجموعه این مشکلات - که سیستمی هستند - از همان وضعیت آشوب/استبداد حاکم بر فرایند تصمیم‌گیری در انواع جوامع و سازمان‌های اجتماعی ناشی می‌شوند. در نتیجه می‌توان این دسته از مشکلات را به عنوان مشکلات استراتژیک شناسایی کرد که یک راه حل استراتژیک هم دارند.</p> <p>مترجم کتاب دستورنامه رابرت خاطر نشان ساخت فقط آن دسته از اذهان توسعه‌ یافته‌ای که مایل و قادر باشند مجموعه‌ی قواعد عرفی پارلمانی را که طی قرن‌ها تجربه‌های بشری و از طریق آزمون و خطا ساخته و پرداخته شده و در کتاب دستورنامه رابرت تشریح شده است - به مثابه لگال سیستمی که سایر قوانین بر اساس آن باید تدوین و تصویب شود - فرابگیرند، به دستگاه مفهومی لازم برای شناخت بحران آشوب/استبداد در اشخاص حقوقی مجهز خواهند شد و پس از آن است که راه حل استراتژیک را نیز بداهتاً شهود خواهند کرد: محلی‌سازی این قواعد در جوامع و سازمان‌ها.</p> <p>سخنران مجمع رابطان تشکل‌های فرهنگی کشور در این بخش از سخنان خود کوشید تا با تشریح روند کسب صحن و تخصیص صحن - طبق قانون عرفی پارلمانی - و مقایسه آن با رویه‌ی هیأتی نوبت دادن و نوبت گرفتن در مجامع ایرانی، تفاوت عظیم یک نظام حقوقی را با وضعیت آشوب/استبداد نشان دهد و با کالبدشکافی برخی از مبرم‌ترین مشکلات جاری در کشور استدلال کند که چطور این مشکلات غیرطبیعی، به صورت گریز ناپذیر، از همین وضعیت آشوب/استبداد ناشی می‌شود.</p> <p>مربی دستورنامه رابرت در ادامه سخنان خود، تأکید کرد که محلی‌سازی این قواعد معنایی جز تغییر رفتار گروهی ندارد و این کار - اگر امکان پذیر باشد - محصول سال‌ها تلاش و تمرین و ممارست در سال‌های کودکی و نوجوانی است. به همین خاطر، مناسبترین راه حل محلی‌سازی این قواعد - شاید این باشد که گروهی از معلمان و دبیران با از خود گذشتگی و ایثار این قواعد را بیاموزند و طی یک دوره چند ساله،‌ این قواعد را به تدریج و در جریان عمل، در کلاس‌های درس و در دبستان‌ها و دبیرستان‌های کشور محلی‌سازی کنند. در آن صورت باید امیدوار بود نسلی که از آن دبیرستان‌ها بیرون خواهد آمد بتواند سازمان‌های اجتماعی را با توجه به مهارت‌هایی که کسب کرده‌ است، بازآفرینی کند.</p> <p>پرسشی که در این مرحله از بحث مطرح می‌شود این است: آیا می‌توان معلمانی را یافت که مایل و قادر باشند قواعد دستورنامه رابرت را به درستی بیاموزند و بکوشند تا آن‌ها را در مراکز آموزشی کودکان و نوجوانان محلی‌سازی کنند؟ تجربه دفتر کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت به این پرسش پاسخ مثبت می‌دهد: خوشبختانه تعداد چنین معلمانی بیش از حد انتظار بوده است و دعوت از مربی دستورنامه رابرت برای معرفی این کتاب به مجمع رابطان فرهنگی کشور، حاصل تلاش برخی از همان معلمانی است که جامعه همیشه به وجود آنان افتخار خواهد کرد.</p> <p>مربی دستورنامه رابرت، در بخش پایانی سخنان خود خاطر نشان ساخت که تک تک معلمان کشور در ساختن‌ ارزش و منزلت معلمی، مالکیت مشاع دارند و به همین خاطر، هر نوع تصمیم‌گیری برای معلمان، نوعی حق الناس یا حق مردم تلقی می‌شود و در نتیجه، تک تک معلمان باید در فرایند تصمیم‌گیری برای حاکمیت معلمان بر منزلت اجتماعی خودشان با حق برابر مشارکت کنند. اما این کار بدون آشنایی و رعایت قانون عرفی پارلمانی (یا دستورنامه رابرت)، هرگز محقق نخواهد شد و هر سازمانی اگر بر اساس این قواعد - که عادلانه و منصفانه بودن تصمیم گروهی را تضمین می‌کند - تصمیم‌ نگیرد، خواسته یا ناخواسته به یک باند قدرت تبدیل خواهد شد.</p> <p>سخنران مجمع رابطان تشکل‌های فرهنگی کشور قبل از ختم کلام اعلام آمادگی کرد که مفاهیم و قواعد اولیه دستورنامه رابرت را طی حدود چهارده جلسه به رابطان حاضر در مجمع آموزش بدهد و از آن پس، این مجمع در چارچوب این قواعد اداره شود. این امر سبب خواهد شد که این قواعد در سایر تشکل‌های فرهنگی کشور نیز محلی‌سازی شود و به مرور به دبیرستان‌های کشور نیز نشت کند.</p> <p>خاطر نشان می‌شود در حال حاضر رابطان: ۱. انجمن اسلامی معلمان، ۲. سازمان معلمان ایران، ۳. شاخه فرهنگیان حزب اعتدال و توسعه، ۴. شاخه فرهنگیان حزب کارگزاران، ۵. شاخه فرهنگیان حزب ندای ایرانیان، ۶. کانون صنفی معلمان، ۷. کانون مدرسان دانشگاه فرهنگیان ایران، ۸. مجمع فرهنگیان ایران اسلامی،‌ مجمع رابطان تشکل‌های فرهنگی کشور را تشکیل می‌دهند. هدف از تشکیل این مجمع هم‌افزایی و هماهنگی بیشتر بین تشکل‌های عضو در عرصه مشترکات مورد توافق ضمن حفظ استقلال و احترام به تفاوت هدف‌ها و رویکردهای هر تشکل است. نشست‌های عادی این مجمع یک هفته در میان برگزار می‌شود و نمایندگان تشکل‌های عضو به صورت دوره‌ای ریاست مجمع را بر عهده می‌گیرند. هر تشکل عضو سه نماینده به این مجمع معرفی می‌کند و هر یک از آنان نیز در قبال تشکل متبوع خود مسؤلیت‌های تعریف شده‌ای بر عهده دارد.</p> <p><strong>ذهن‌کاوی تخیل</strong></p> <p>ظاهراً یک عادت یا یک استعداد ذهنی در من ایجاد شده که بخشی از ذهنم ناظر بخش‌های دیگر ذهنم هست و فرایندهایی را که سبب و منجر به شکل‌گیری مفاهیم در ذهنم می‌شوند و سرانجام شکل یک مقاله به خودش می‌گیرد را دنبال می‌کند. البته که این فرایندها بسیار پیچیده هستند و هنوز قادر نشده‌ام برای آن‌ها چارچوبی تعریف کنم. اما اگر وقت بگذارم می‌توانم این فرایند‌ها را تا حدی تشریح کنم. مقاله‌ی «راه‌حل استراتژیک برای مشکل استراتژیک» هم از این ذهن‌کاوی خارج نبوده است پس می‌توانم در مورد روند شکل‌گیری آن چیزهای زیادی بنویسم. در ادامه فقط به آن بخش از این فرایند‌ها اشاره می‌کنم که به محتوای این مقاله‌ی خاص اختصاص دارد. چون برخی فرایند‌ها در مورد نوشتن هر مقاله و هر مطلبی صدق می‌کند.</p> <p>در این مورد خاص، مهم‌ترین نکته‌ای که باید به آن توجه می‌کردم این بود که احتمالاً این مقاله در سطح هشت تشکل فرهنگی که رابطان آن‌ها در این تشکل فرهنگی حضور دارند ممکن است توزیع شود. به علاوه، ‌این تشکل‌ها با احزاب و سازمان‌های سیاسی نیز ارتباط دارند و ممکن است نظرات مطرح شده در آن جلسه و در این مقاله از این طریق در سازمان‌های سیاسی نیز منعکس شود.</p> <p>ایده‌ی اولیه این مقاله هنگامی در ذهنم شکل گرفت که داشتم در مورد ساختار سخنرانی دانشگاه فرهنگیان فکر می‌کردم. در آنجا بود که با توجه به مخاطبانم، که دانشجو معلم بودند، سعی کردم به آنان نشان دهم که چه نقش مهمی می‌توانند در حل مشکل استراتژیک کشور ایفا کنند. موضوع سخنرانی‌ای که در دانشگاه فرهنگیان ایراد کردم این شد: مشکل‌استراتژیک، تحلیل استراتژیک و راه‌حل استراتژیک.</p> <p>خیلی منظر ماندم که شاید اعضای انجمن علوم اجتماعی دانشکده علوم انسانی دانشگاه فرهنگیان همت کنند و سخنرانی را از نوار پیاده سازند و ویرایش و منتشر کنند. اما بعدها دریافتم که توان و آمادگی دانشجویان را سنگین سنجی کرده بودم. آنان هنوز مشکلات اجتماعی را که ناشی از بحران آشوب/استبداد حاکم بر جامعه‌های ایرانی است درک نکرده‌اند. هنوز آن اندازه پخته نشده‌اند که صحبت‌های من را درک کنند. به همین خاطر وقتی خانم نقی‌پی خبر داد که قرار است دستورنامه رابرت را این بار برای هشت تشکل فرهنگی معرفی کنم حدس زدم که همان موضوع را می‌شود در این جلسه نیز به شکل کامل‌تر مطرح کرد. عنوانش را گذاشتم: راه حل استراتژیک برای مشکل استراتژیک.</p> <p>البته،‌اصرار داشتم که از مشکلات ننالم. به همین دلیل آن رویکرد زیبای ایزاک آدیزس را به زندگی به مثابه مبارزه با مشکلات در اوایل سخنرانی خودم مورد تأکید قرار دادم. فکر می‌کنم این رویکرد واقعاً اثرگذار است.</p> <p>در گزارشی که سخنرانی خودم تهیه کردم، به نقل آنچه که در سخنرانی گفته بودم مکلف نماندم. در واقع آن مطالب را به طور کامل بازنویسی کردم و همان مطالب بیان جدیدی یافت که برای مقاله مناسب است.</p> <p>سعی کردم در یک ساختار منطقی، مشکل استراتژیک و راه‌حل استراتژیک را به زبان ساده اما دقیق و روشن توصیف کنم. حدس می‌زنم در این زمینه موفق بودم.</p> <p>با این همه، دیدم مشکلی که من طرح کردم یک مشکل ملی است و به انجمن‌های معلمان اختصاص ندارد. به همین دلیل در بخش پایان سخنرانی خودم، با همین داستگاه مفهومی سعی کردم مشکلات جامعه معلمان را تحلیل کنم و راه حل بدهم: یادگیری همین قواعد و تلاش برای محلی‌سازی آن‌ها در درون سازمان‌های مادر و از آنجا نشت آن‌ها به درون دبیرستان‌ها، و محلی‌سازی آن‌ها در دبیرستان‌ها که به معنای تغییر رفتار گروهی در دبیرستان‌هاست.</p> <p>و دست آخر هم یک بازاریابی هنرمندانه: آموزش این قواعد در مدت حدود چهارده جلسه و بعد هم اداره جلسه با همین قواعد.</p> <p>و در آخرین بند هم چند نکته مهم در مورد خود مجمع رابطان تشکل‌های فرهنگی کشور.</p> <p>به نظرم این ساختار خیلی خوب از آب درآمد. هرچند تا کنون افرادی مثل آقای هاشمی دبیرکل سازمان معلمان و خانم‌نقی‌ئی هنوز اظهار نظری نکرده‌اند. اما استقبال خوب بوده است و من حدس می‌زنم در هشت سازمان فرهنگی و احیاناْ سازمان‌های سیاسی مادر آن‌ها نیز منعکس خواهد شد.</p> <p>قبل از اینکه به مطلب دیگری بپردازم باید یادآوری کنم که آگانه از پراختن به چند مطلب - فعلاً - خودداری کردم. مثلاً هرگز در این مورد صحبتی نکردم که معلمی پروفشن است و احزاب نباید در فعالیت معلمان مداخله کنند. فعلاً چنین پتانسیلی وجود ندارد و بعداً و در جریان عمل اجتماعی است که باید این نکته درک شود. الان پرداختن به آن زود است.</p></div>