http://www.kadrha.com/ به وب سایت دفتر کادرها خوش آمدید! شماره تماس: ۸۸۹۱۱۰۱۷ - ۰۲۱ دفتر كادرها براي آموزش قواعد پيش‌گزيده ‌ي اداره‌ي انواع مجامع تصميم‌گيري و سازمان‌هاي دموكراتيك تأسيس شده است كه در كتابي با عنوان ‍رابرتز روولز آو اوردر (دستورنامه رابرت) گردآوري و منتشر شده است.كتاب دستورنامه رابرت كه نخستين ويرايش آن در سال ۱۸۷۶ در ايالات متحد آمريكا انتشار يافت و برگردان فارسي ويرايش دوازدهم (سال ۲۰۲۰) آن را نشر اختران، روز ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ منتشر کرده است و در دسترس علاقمندان قرار دارد، قواعد و رويه‌هاي قانون عرفي پارلمان را، با حذف بخش‌هايي از آن كه در خارج از مجامع قانون‌گذاري كاربرد ندارد، تدوين، تشريح و بر مبناي اصول بنيادين قانون پارلمان تبين كرده است. براي قانون عرفي پارلمان سه تعريف ارايه شده است: قواعد بازي دموكراسي قواعد حاكم بر رويه‌هايي كه از طريق آن‌ها قوانين مدني و جزايي تدوين و تصويب مي‌شوند قواعد و آدابي كه بر مجامع و سازمان‌هاي ‌مشورتي و تصميم‌گيري ناظر و حاکم هستند.اگر مایلید از نحوه‌ی سازمان‌دهی به مطالب این وب‌سایت، سر در بیاورید، ادامه این مطلب را اینجا بخوانید! fa SPIP - www.spip.net http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L144xH136/siteon0-a1421.jpg http://www.kadrha.com/ 136 144 http://www.kadrha.com/spip.php?article248 http://www.kadrha.com/spip.php?article248 2022-05-24T06:33:36Z text/html fa گروه نويسندگان <p>به پیشنهاد آقای مهندس شهرام ایل‌بگ مدیر عامل محترم انجمن «همگرایی مواریث تمدن ایرانی» و حمایت اعضای محترم هیأت مدیره این انجمن، قرار شد مجمع سالانه انجمن با مدیریت مشاور امور پارلمانی و در چارچوب قواعد دستورنامه برگزار شود. از همین روز، در آغاز این مجمع، که روز شنبه ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱ در سالن فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی در تهران برگزار شد،‌ آقای دکتر نادر کریمیان سردشتی رئیس محترم هیأت مدیره انجمن این پیشنهاد را با مجمع انجمن در میان گذاشت که با اجماع عمومی به تصویب رسید و به این ترتیب، مجمع این انجمن برای نخستین بار بر اساس قواعد عقلانی و (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique90" rel="directory">انجمن همگرایی مواریث تمدن ایرانی</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L150xH113/arton248-d303e.jpg" width='150' height='113' /> <div class='rss_chapo'><p>به پیشنهاد آقای مهندس شهرام ایل‌بگ مدیر عامل محترم انجمن «همگرایی مواریث تمدن ایرانی» و حمایت اعضای محترم هیأت مدیره این انجمن، قرار شد مجمع سالانه انجمن با مدیریت مشاور امور پارلمانی و در چارچوب قواعد دستورنامه برگزار شود. از همین روز، در آغاز این مجمع، که روز شنبه ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱ در سالن فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی در تهران برگزار شد،‌ آقای دکتر نادر کریمیان سردشتی رئیس محترم هیأت مدیره انجمن این پیشنهاد را با مجمع انجمن در میان گذاشت که با اجماع عمومی به تصویب رسید و به این ترتیب، مجمع این انجمن برای نخستین بار بر اساس قواعد عقلانی و عادلانه‌ای که در کتاب دستورنامه توصیف شده است، اداره شد. گزارشی که در ادامه می‌آید مطلبی است در همین زمینه که ابتدا در گروه مجازی «تدارک انجمن اصلی» منتشر شد و با کمی تغییر اینجا باز نشر می‌شود. با هم می‌خوانیم:</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>▪️طرح مسأله!</strong></p> <p>۱. کسانی که تحولات اجتماعی را در سطحِ - به اصطلاح - ژنتیکی دنبال می‌‌کنند، یعنی در اعماق جان انسان‌ها دنبال فهم تحولاتی می‌گردند که به تغییر رفتار و تحولات اجتماعی بزرگ منجر می‌شوند، تجربه‌ی اداره مجمع انجمن همگرایی مواریث تمدن ایرانی بر اساس قواعد دستورنامه را دست کم نخواهند گرفت. این تجربه، از زوایان گوناگون قابل بررسی است. سلسله یادداشت‌های کوتاهی که در ادامه تقدیم می‌شود به چند نکته در این زمینه اشاره می‌کند.</p> <p><strong>استقبال مسؤلان انجمن!</strong></p> <p>۲. بدیهی است که مقامات و مسؤلان جامعه/انجمن/سازمان‌های مستقر با این که مجامع انجمن‌های متبوع آنان توسط کسی اداره شود که ادعا می‌کند مجمع را بر اساس قواعد منطقی اداره خواهد کرد، مخالفت کنند. می‌توان فهرست بلند بالایی از دلایل موجه یا ناموجه برای نگرانی مقامات مجامع ایرانی ردیف کرد. اما تجربه برگزاری مجمع عمومی انجمن همگرایی مواریث تمدن ایرانی بر اساس این قواعد نشان داد که مقامات و مسولان این انجمن بر تمام آن نگرانی‌ها فائق آمدند و با اداره مجمع خود به وسیله مشاور پارلمانی موافقت کردند. چرا و چه عواملی در کار بود که به این نتیجه انجامید؟</p> <p>در پاسخ به این پرسش‌ها به تجربه‌های زیادی می‌توان اشاره کرد. اما خلاصه‌اش اینکه جامعه دچار تحولات شگرفی شده است که این رویداد ظاهراً کم اهمیت یکی از تبلورات آن است.</p> <p><strong>مرور مسأله از منظر تاریخی</strong></p> <p>۳. تاریخ معاصر ایران، از یک نظر، تاریخ ساخت جامعه‌های مدرن بر اساس اساسنامه و به ثبت رساندن آن‌ها به مثابه انواع مؤسسه/شرکت است. این جامعه/انجمن/سازمان‌ها نیز از جمله یکی از دستاوردهای فرهنگ‌ آنگلوساکسونی است که در دوران جهانی شدن امپراتوری جزیرۀ بریتانیا، مانند حاکمیت قانون، در سطح جهان مورد استقبال قرار گرفت و در چارچوب همین مناسبات است که جامعه کل به مثابه یک «مجمع الجوامع» بر اساس اساسنامه (قانون اساسی) سازمان می‌یابد و فقط در این حالت است که تمام جوامع مثل دوایر متداخل در هماهنگی با هم و با تقسیم قدرت به صورت متوازن در میان تمام جوامع این «مجمع‌الجوامع» کارکرد می‌یابد. احتمالاً در چنین جامعه‌ای بود که تبدیل ثروت به سرمایه (مثل تبدیل ماده به انرژی) و انقلاب اینداستریال امکان بروز یافت و جهانی شد. نکتۀ مورد توجه در اشارۀ گذرا به این واقعیت تاریخی این است که مهارت ساخت جامعه مدرن بر اساس حق رأی برابر تک‌تک اعضای جامعه محصول تاریخ چند هزار ساله غرب و مبارزه وقفه ناپذیر قدرت و قدرتمند شدن هرچه بیشتر مردمان بی‌قدرت بوده است. آشنایی ایرانیان با تجربه‌های آنگلوساکسونی به انقلاب مشروطه منجر شد که یکی از نشانه‌های ورود تاریخ ایران به دوران معاصر و آغاز مبارزه برای حاکمیت مردم است که ادامه یافته و ادامه خواهد یافت.</p> <p><strong>تلاش همه جانبه برای حل مشکل!</strong></p> <p>۴. تجربه‌های بیش از یک صد سال تأسیس انواع جامعه‌های مدرن و مبتنی بر اساسنامه و مشاهده‌ی مشکلات متعددی که در جریان فعالیت آن‌ها ظهور و بروز می‌یافت، سبب شد تا تلاش‌ها برای یافتن راه حل این مشکلات نیز گسترش یابد. بدیهی است، این مشکلات چند وجهی و سیستمیک هستند و باید به صورت سیستمیک حل شوند و همیشه هم مشکلات جدیدی سر برخواهند آورد و زندگی هرگز بی‌مشکل نخواهد ماند! اما تجربه آشنایی ایرانیان با دستورنامه رابرت سبب شد تا عمده‌ترین و اصلی‌ترین مشکلات جوامع مدرن در ایران با تأخیری یک قرنی کشف شود: مشکلات رویه‌ای در جریان تصمیم‌گیری گروهی که سبب می‌شود امکان مشورت و همکاری افرادی با عقاید و منافع مختلف و متضاد، در همان مراحل اولیۀ همکاری متوقف یا تخریب شود. به بیان دیگر،‌ وجود قواعد منطقی در درون تجربه‌های اجتماعی مردم غرب که جامعه‌های مدرن بر اساس آن‌ها سازمان دهی می‌شوند اما با چشم سر دیده نمی‌شدند. و اساسنامه یک جامعه خاص، فقط بخش بسیار کوچکی از آن قواعد محسوب می‌شود. دستورنامه رابرت قرائتی از همان قواعد منطقی ارایه می‌دهد که در چارچوب آن‌ها اساسنامه یک جامعه مدرن تدوین می‌شود و به تصویب می‌رسد و همین قواعد منطقی بود که ناشناخته مانده بود.</p> <p>۵. بسیار بدیهی است که جامعه/انجمن/سازمان‌های ایرانی که با مجموعۀ پیچیده این قواعد غیرقابل رؤیت آشنا نیستند در همان مراحل و گام‌های اولیه به بن‌بست برسند. راه حل؟ -برگزاری انتخابات اعضای هیأت مدیره و تفویض اختیارات مجمع به آنان! البته که همان مشکلات، کم و بیش، در هیأت مدیره‌ها هم ادامه یابند و در نتیجه، یا روابط جامعه تخریب و فعالیت‌ها متوقف می‌شود و یا در نهایت یک نفر،‌ همان که همه می‌شناسند، به نحوی مشکلات را رتق و فتق می‌کند. می‌بینیم که تجدد در این زمینه و طی بیش از یک صد سال گذشته یک قدم به جلو که نرفت،‌ هیچ، برای حل مشکلات ناشی از تجدد ناقص،‌ به دامن نیروهایی افتاد که کل جامعه را به اینجا کشانده‌اند که می‌بینیم.</p> <p><strong>کلید حل مشکلات</strong></p> <p>۶. در چنین پس‌زمینه‌ای بسیار بدیهی بود که به محض آشنایی با قواعد مندرج در کتاب دستورنامه رابرت، به صورت شهودی درک شود که: آه، کلید مشکلات همین است!</p> <p> مترجم کتاب دستورنامه رابرت که بعد از ترجمه کتاب، وظیفه خودش را آموزش و ترویج همین قواعد تعریف کرد، می‌تواند خاطرات بسیار زیادی از واکنش فعالان اجتماعی نقل کند که آنان نیز درست بعد از آشنایی اولیه با کلیات این قواعد همین درک شهودی را تجربه کردند.</p> <p>یکی از آنان که به موضوع ما نحن فیه ارتباط تعیین کننده دارد، آقای دکتر نادر کریمیان سردشتی، ریاست محترم هیأت مدیره انجمن «همگرایی مواریث تمدن ایرانی» است.</p> <p>دکتر کریمیان سردشتی که یکی از پژوهشگران میراث فرهنگی است، در نشست‌هایی که دو سال پیش و با حضور گروهی از پژوهشگران میراث فرهنگی برای تدوین کد اتیکز (منشور اخلاقی) پژوهشگران میراث فرهنگی برگزار می‌شد شرکت می‌کرد. آن نشست‌ها بر اساس قواعد دستورنامه رابرت اداره می‌شدند و در همانجا بود که دکتر کریمیان سردشتی با کلیات این قواعد آشنا شد و هنگامی که مترجم کتاب یک نسخه از آن را تقدیم ایشان کرد در واکنش و با تأکید خاطر نشان ساخت: این کتاب کلید مشکلات این کشور است!</p> <p>توجه دارید که غرض از نقل این مشاهدات، تلاش برای فهم تحولات عمیقی است که در جان بعضی از ایرانیان رخ داده است و به نظر می‌رسد همان تحولات سبب تغییر در رویکرد و رفتار کسانی می‌شود که می‌توانند بر رفتار دیگران نیز تأثیر بگذارند و در نتیجه ما شاهد تحولاتی در رفتار انسان‌هایی هستیم که می‌تواند منجر به تغییر ساختار جامعه‌های طراز نوینی شود که مشغول ساختن آن‌ها هستند: نوعی جامعه‌شناسی ایرانی!</p> <p><strong>این بار یک افتخار آفرین سیستانی!</strong></p> <p>۷. پرسوناژ دیگر این درام تاریخی، این بار نه یک کرد،‌ که یک سیستانی افتخار آفرین ایرانی است: مهندس بهرام شهریاری!</p> <p>سابقه آشنایی مترجم دستورنامه با مهندس شهریاری به بیش از دو دهه قبل برمی‌گرد که به عنوان ناشر و سردبیر، مسؤل تولید و توزیع مجله «قطعه‌سازان خودرو» نشریه تخصصی انجمن قطعه‌سازان خودرو بود و مهندس شهریاری یکی از اعضای شورای سردبیری آن مجله.</p> <p>به اصرار و تشویق آقای مهندس شهریاری، مسؤلیت انتشار و سردبیری «پیام کارفرمایان»، نشریه کانون عالی انجمن‌های صنفی کارفرمایان ایران نیز حدود دو دهه پیش به عهده‌ی مترجم دستورنامه گذاشته شد. نزدیک به دو هزار انجمن کارفرمایی، عضو کانون عالی کارفرمایی هستند که اگر یک سازماندهی کارآمد داشته باشد می‌تواند کل اقتصاد کشور را به صورت بنیادین متحول کند. اما همین آقای شهریاری گواهی خواهد کرد که تقریباُ هیچ یک از مجامع عمومی آن بدون مشکل به پایان نمی‌رسید و نشست‌های هیأت مدیره آن هم که نگو و نپرس! به همین خاطر است که مهندس شهریاری هم از نخستین لحظات آشنایی با این قواعد از هیچ کوششی برای ترویج و آموزش این قواعد دریغ نورزید. اما این ماجرا به قصه ما چه ربطی دارد؟</p> <p>و این بار یک بختیاری افتخار آفرین!</p> <p>۸. مدیرعامل انجمن همگرایی مواریث تمدن ایرانی، که نقش تعیین کننده‌ای در تحقق نخستین تجربه اداره مجمع این انجمن بر اساس قواعد دستورنامه ایفا کرد، آقای مهندس شهرام ایل‌بگ است که از نامشان (بزرگ ایل) می‌توان دریافت یک بختیاری افتخار آفرین است. آشنایی مشاور پارلمانی با ایشان هنوز به پنج ماه نمی‌رسد اما امید می‌رود تا سامان دادن به ساختار‌های دموکراتیک برای اتحاد کشورهای وارث تمدن ایرانی ادامه یابد.</p> <p>برای حروف‌نگار این کلمات مایه افتخار است که شخصیتی مانند مهندس شهریاری او را به عنوان مشاور پارلمانی به مدیر عامل انجمن مواریث تمدن ایرانی معرفی کند و البته به نحوی معرفی کند که به این نتیجه تاریخ منجر شود: برون سپاری مسؤلیت اداره مجمع انجمن به کسی که ادعا می‌شود می‌تواند انواع مجامع را بر اساس قانون عام پارلمانی و به روش منطقی اداره کند!</p> <p>مهلتی بایست تا . . . !</p> <p>۹. تقریباً تمام فعالان اجتماعی پروفشنال بعد از آشنایی اولیه با این قواعد علاقمند می‌شدند و توصیه می‌کردند تا هر چه زودتر و هر چه گسترده‌‌تر این قواعد به تعداد هر چه بیشتری از مردم ایران معرفی شود.</p> <p>نیز، کم نبودند فعالان اجتماعی پروفشنالی که بعد از آشنایی مختصر با این قواعد می‌کوشیدند تا مجامع تحت مدیریت خودشان را طبق همان قواعد محدود و معدود که آموخته بودند اداره کنند. بدیهی است که راقم این سطور نخستین فرد در این صف طولانی بوده باشد.</p> <p>قضاوت در مورد اینکه آن تجربه‌ها به کجا منجر شد، به یک پژوهش میدانی نیاز دارد. اما تجربه‌های راقم این سطور حاکی از شکست‌های پی‌درپی بوده است. شاید با یک تفاوت: چه بسا بسیاری با تجربه شکست‌های پی‌در‌پی به این نتیجه رسیدند یا برسند که مردم ایران را به این قواعد چه کار؟ و بازی را رها کردند و به روش‌های مألوف برگشتند. اما تجربه اداره مجمع انجمن همگرایی مواریث تمدن ایرانی در روز تاریخی شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱ ثابت کرد: مهلتی حدود ۱۵ سال درس آموزی از شکست‌های مستمر لازم بود تا سر انجام «خون شیرِ» شد!</p> <p>اگر بتوانید مفاهیم زمان و فضا را از ذهن خود پاک کنید و ارسطویی به جهانی بنگرید که بی‌زمان و بی‌مکان است، در آن صورت کل پراکتیس پارلمانی «یک فعالیت» است، چیز شبیه فعالیت «زندگی». در آن صورت، فقط وقتی کل این فعالیت را دریافتید و مهارت لازم برای مدیریت کل این فعالیت را کسب کردید، می‌توانید این فعالیت را به صورت کامل مدیریت کنید. بی جهت نیست که انجمن ملی پارلمانتارین‌های آمریکا، برای دادن مجوز اداره مجامع تصمیم‌گیری بر اساس دستورنامه برای اعضای خود شرط گذاشته‌ است: گرفتن گواهی‌نامه از بورد پروفشنال انجمن.</p> <p>لازم به توضیح است که اعضای آن انجمن، اگر به تعداد مشخصی از ۱۲۰۰ سؤال که بر اساس کتاب دستورنامه رابرت تنظیم شده است پاسخ درست بدهند، مجوز آموزش این کتاب را کسب خواهند کرد، اما به آنان تأکید شده است که با این حال، حق اداره مجامع تصمیم‌گیری را نخواهند داشت مگر آنکه بعد از طی کردن مرحله اول، از بورد پروفشنال آن انجمن نیز برای اداره مجامع مجوز جداگانه کسب کنند.</p> <p>متآسفانه، هر نوع تلاش برای برقراری ارتباط با انجمن ملی پارلمانتارین‌ها که نقش تأمین رهبری جهانی این پروفشن را برای خود قائل است، برای گرفتن چنان مجوز‌هایی می‌تواند پیامدهای غیرقابل پیش‌بینی در این جمهوری غریب داشته باشد. اما داوری مسؤلان و اعضای محترم هیأت مدیره انجمن همگرایی مواریث تمدن ایرانی و نیز تک تک اعضایی که در مجمع این انجمن حضور داشتند، شاید بتواند جای خالی آن گواهی‌نامه را پر کند تا شاید - گوش شیطان کر - در آینده میان مدت، پارلمانتارین‌های ایرانی، بورد پروفشنال خودشان را مستقر سازند.</p> <p>بله، تحولات عظیمی که طی ۱۵ سال اخیر و در سطح ژنتکی در جان معدود ایرانیان عاشق جریان داشت، و طی آن - به قول مولانا: خون شیر شد، حماسه‌ای است بسیار خواندنی که کاش نوشته شود. . .</p> <p><strong>اهمیت تجربه اکوتا</strong></p> <p>۱۰. این سلسله یادداشت‌ها با این هدف مشخص شروع شد تا در این مسأله تأمل شود که چه عواملی طی ۱۵ سال اخیر سبب شد تا مسؤلان و اعضای هیأت مدیره انجمن همگرایی مواریث تمدن ایرانی بر نگرانی‌های به حق خود برای برون‌سپاری اداره مجمع انحمن متبوع خودشان فائق بیایند و اجازه بدهند مشاور پارلمانی نشست مجمع آنان را اداره کند؟</p> <p>تا اینجا به عامل «اعتماد» رئیس و مدیرعامل انجمن (آقایان دکتر کریمیان سردشتی و مهندس ایل‌بگ) به مهارت‌ مشاور پارلمانی برای انجام این مسؤلیت اشاره شد. اما این کافی نیست. چرا که هیأت مدیره انجمن مسؤلیت تصمیم‌گیری در این زمینه را برعهده دارد.</p> <p>به همین خاطر، و با ابتکار و دعوت آقای ایل‌بگ، مشاور پارلمانی در یکی از نشست‌های هیأت مدیره انجمن همگرایی حضور یافت و حدود نیم ساعت از جلسه را طبق قواعد دستورنامه اداره کرد و برخی از قواعد مبرم را برای اعضای هیأت مدیره توضیح داد. ظاهراً همین اندازه معرفی کافی بود تا اعضای هیأت مدیره انجمن نیز به این تصیمیم برسند که این شانس را تجربه کنند و به رقم خوردن یک نقطه عطف مدد برسانند.</p> <p>بدیهی است که این اعتماد پاداشی است که به بیش از ۱۵ سال درس آموزی از تجربه‌های مستمر اعطا شده است. با این همه، این پرسش‌ها همچنان مطرح است که انگیزه آن همه تلاش چه می‌توانست باشد؟ و ماهیت این انگیزه چیست و از کجا ناشی می‌شود؟ چرا بعضی انسان‌ها خود را از بسیاری از عزیزترین چیزها محروم می‌سازند تا به هدف‌هایی در دور دست برسند که چه بسا محال به نظر می‌رسند؟ و پرسش‌های دیگری که در دنیای فلسفه سردرمی‌آورند و باید در «گام راه فلسفه» دنبال پاسخ‌ آن‌ها بود.</p> <p><strong>خیال‌پردازی برای آینده!</strong></p> <p>۱۱. تجربه منحصر به فرد مجمع ۳۱ اردیبهشت انجمن همکرایی نشان داد که حتی اگر هیچ یک از اعضای یک مجمع تصمیم‌گیری بزرگ هم هیچ آشنایی‌ای با قواعد پراکتیس پارلمانی نداشته باشند، اما مدیر جلسه با این قواعد آشنا و نسبت به استفاده از آن‌ها در شرایط فرهنگی ایران مسلط باشد، مجمع می‌تواند طبق همین قواعد و به بهترین شکل ممکن اداره شود. در آن صورت، کسانی که حتی برای بار اول اداره یک مجمع تصمیم‌گیری طبق این قواعد را تجربه می‌کنند، ناگهان درمی‌یابند که عجب، چنین قواعد رهایی بخشی بود و ما خبر نداشتیم؟</p> <p>بازی در چارچوب این قواعد برای نخستین بار نشان می‌دهد که رفتار متقابل بر اساس حق برابر یعنی چه؟ رکن اصلی تصمیم‌گیری مجمع است، یعنی چه؟ استدلال برای درستی یک قاعده یا قانون یعنی چه؟ جامعه بر اساس حق و نه بر اساس قدرت یعنی چه؟ و از همه مهم‌تر: «تمدن» یعنی چه؟ و بسیاری دستاوردهای دیگر. . .</p> <p>با این همه، حتی اگر مجامع انجمن‌های ما بر اساس این قواعد هم اداره بشوند،‌ ما تازه مرحله صفر و گام اول را برداشته‌ایم. چرا؟ چون این قواعد فقط «صورت» و «شکل» فعالیت تصمیم‌گیری گروهی را در اختیار ما می‌گذارند و تازه بعد از این مرجله است که مبارزه اصلی شروع خواهد شد: مبارزه برای حل مشکلات واقعی که خودش داستان دیگری است. . . اما تا مرحله صفر را طی نکنیم، برای حل مشکلات دست و پا خواهیم زد و چون قواعد شنا کردن را بلد نیستیم بیشتر و زودتر غرق خواهیم شد. . . همانطور که عده‌ای نابلد همه ما را دارند غرق می‌کنند. . .</p> <p>با احترام<br class='autobr' /> تمام<br class='autobr' /> دوسنبه ۲ خرداد ۱۴۰۱</p></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article247 http://www.kadrha.com/spip.php?article247 2022-04-28T06:17:50Z text/html fa گروه نويسندگان <p>گام نخست: استقبال!<br class='autobr' /> ۱. با همت و تلاش تحسین برانگیز آقایان مهندس شهرام ایل‌بگ (مدیرعامل) و دکتر نادر کریمیان سردشتی (رئیس هیأت مدیره) انجمن «اتحاد کشورهای وارث تمدن ایرانی» (اکوتا) که با نام شناسنامه‌ای «انجمن همگرایی میراث تمدن ایرانی» فعالیت می‌کند، هفدهمین نشست هیأت مدیره این انجمن، که ساعت ۵ بعد از ظهر روز دوشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ در دفتر این انجمن برگزار شده بود،‌ طبق قواعد دستورنامه اداره شد و امید می‌رود که این تجربه با استقبال اعضای حاضر در این نشست مواجه شده باشد.<br class='autobr' /> خاطر نشان می‌کند، این دستاورد، که پیامدهای تاریخی آن بعدها آشکار خواهد شد، نتیجه حدود (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique90" rel="directory">انجمن همگرایی مواریث تمدن ایرانی</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L150xH85/arton247-66c07.jpg" width='150' height='85' /> <div class='rss_texte'><p><img src="http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> <strong>گام نخست: استقبال!</strong></p> <p>۱. با همت و تلاش تحسین برانگیز آقایان مهندس شهرام ایل‌بگ (مدیرعامل) و دکتر نادر کریمیان سردشتی (رئیس هیأت مدیره) انجمن «اتحاد کشورهای وارث تمدن ایرانی» (اکوتا) که با نام شناسنامه‌ای «انجمن همگرایی میراث تمدن ایرانی» فعالیت می‌کند، هفدهمین نشست هیأت مدیره این انجمن، که ساعت ۵ بعد از ظهر روز دوشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۱ در دفتر این انجمن برگزار شده بود،‌ طبق قواعد دستورنامه اداره شد و امید می‌رود که این تجربه با استقبال اعضای حاضر در این نشست مواجه شده باشد.</p> <p>خاطر نشان می‌کند، این دستاورد، که پیامدهای تاریخی آن بعدها آشکار خواهد شد، نتیجه حدود پانزده سال تلاش بی‌وقفه و مستمر برای آشنایی با دستورنامه رابرت و به خصوص، کسب تجربه در اجرای این قواعد نسبتاً پیچده در جامعه‌های ایرانی است.</p> <p>نیاز به گفتن نیست که حتی درک ضرورت قواعد دستورنامه، محصول شرایط تاریخی جامعه ایران بعد از انقلاب اسلامی و به خصوص بعد از جنبش دوم خرداد، از یک سو، و جهان‌گیر شدن اینترنت و امکان دسترسی آسان به هزاران وب سایت انجمن‌ها و سازمان‌های مختلف در سایر کشورهای توسعه‌یافته جهان بوده است.</p> <p><strong>بهترین روش!</strong></p> <p>۲. تجربه‌های بیش از یک دهه برگزاری انواع کارگاه‌های آموزش دستورنامه نشان داده است که بهترین روش ترویج این قواعد این است که جلسات تصمیم‌گیری را کسی مدیریت کند که به این قواعد تسلط دارد و در عین حال با عرف پارلمانی ایرانیان نیز به خوبی آشنا باشد. از این منظر، موافقت اعضای محترم هیأت مدیره انجمن اکوتا برای تجربه کردن این روش اداره جلسه، عرصه جدیدی را برای کسب تجربه‌های بیشتر در اختیار می‌گذارد و به همین خاطر جا دارد که صمیمانه از تک تک آنان و به خصوص از آقای شهرام ایل‌بگ تشکر کرد.</p> <p>بدیهی است که تجربه‌های کسب شده در جریان مدیریت نشست‌های هیأت مدیره اکوتا به تمام انجمن‌های ایرانی دیگری که طبق همین قواعد اداره می‌شوند منتقل خواهد شد و همین هم‌افزایی مستمر یقیناً به نتایج درخشانی منجر خواهد شد که البته، فقط در سطح فرهنگی قابل مشاهده خواهد بود.</p> <p><strong>به وسعت حوزه تمدن ایرانی!</strong></p> <p>۳. با توجه به هدف اکوتا که تلاش برای تقویت اتحاد بین کشورهای وارث تمدن ایرانی است، ضرورتی که نیاز به آن همه جا موج می‌زند، اگر روند استقرار قواعد دستورنامه به عنوان یک تحول فرهنگی در این انجمن بسط و تعمیق بیابد،‌ می‌توان امیدوار بود که همین فرهنگ نوین از طریق همین انجمن در سایر کشورهای وارث تمدن ایرانی نیز منتقل شود و زمینه را برای دموکراتیک شدن تمدن کهن‌سال ایرانی فراهم آورد، به خصوص که تحول عمیق در شیوه زیست مردم این حوزه نیاز به یک رستاخیز عظیم فرهنگی را گریز‌ناپذیر ساخته است.</p> <p><strong>در تدارک تأسیس انجمن اصلاح شبه‌قوانین!</strong></p> <p>۴. اگر قرار باشد از نخستین تجربۀ اداره جلسه هیأت مدیره اکوتا درس‌هایی گرفته شود،‌ می‌توان تمام آن درس‌ها را در یک تصمیم قطعی بیان کرد: تدارک تأسیس انجمن اصلاح شبه‌قوانین! اما تأسیس چنین انجمنی چه ارتباطی با تجربه اکوتا دارد؟</p> <p>اینکه سازمان‌های برساخته بر مبنای «شبه‌قوانینی» که در «شبه‌پارلمان» این جمهوری غریب بنا شده‌، کار نمی‌کنند، واضح و مبرهن است.</p> <p>اینکه تمام انجمن‌های اختصاصی اصلی که در چارچوب انجمن اصلی در دست تأسیس هستند،‌ قرار است - گوش شیطان کر - همین سازمان‌های ناکارآمد را بازآفرینی کنند، هم، واضح و مبرهن است.</p> <p>اینکه در کنار این انجمن‌ها می‌بایست یک انجمن اختصاصی برای اصلاح شبه‌قوانین تأسیس می‌شد،‌ نیز، از مدت‌ها قبل واضح و مبرهن بود.</p> <p>اما در هفدهمین جلسه هیأت مدیره اکوتا که موضوع اصلی آن برگزاری مجمع انجمن بود، بار دیگر اهمیت این نکته مورد توجه قرار گرفت که تمام جامعه/انجمن‌هایی که تلاش می‌کنند در چارچوب به اصطلاح «شبه‌قوانین» موجود در کشور ایجاد شوند و به ثبت برسند و فعالیت کنند،‌ ناخواسته در تله‌ی دستورکار‌های مسؤلان و نهادهای حاکمیتی ناظر بر تمشیت امور این‌ انجمن‌ها می‌افنند و از همان نخستین مراحل، سازمان‌هایی ایجاد می‌کنند که تناقض و ناکارآمدی کد ژنتیکی آن‌ها را تشکیل داده است.</p> <p>پیامدهای مخرب دستورکارهای غلط نهاد‌های حاکمیتی مسؤل تمشیت امور جامعه/انجمن/سازمان/شرکت/حزب/و غیره، روشن بود. اما به نظر می‌رسد یکی از مبرم‌ترین کارها تلاش برای تصحیح این دستورکارهای غلط است و هیچ راهی وجود ندارد جز اینکه بکوشیم جامعه‌/انجمن‌هایی خارج از حیطه کنترل این دستورکار‌ها ایجاد کنیم و تازه بعد از آشنایی نسبی انجمن‌ها با دستورنامه، در صورت نیاز. نسبت به ثبت انجمن خود اقدام کنند.</p> <p>در این مورد حرف و تجربه بسیار زیاد است که مثل سایر قواعد، باید به تدریج و به موقع در مورد هر کدام بحث کرد. اما تأسیس انجمن اصلاح‌ شبه‌قوانین کمک خواهد کرد تا تمام این تجربه‌ها در قالب طرح‌های اجرایی برای اصلاح امور آماده شود و کادرهای لازم برای پیش‌بردن اصلاحات نیز تربیت شود تا شاید روزی فرا برسد که حاکمیت گوش شنوایی بیابد- گوش شیطان کر!</p> <p>به امید آینده</p></div> http://www.kadrha.com/spip.php?article240 http://www.kadrha.com/spip.php?article240 2022-04-16T09:50:46Z text/html fa گروه نويسندگان <p>مطلبی که در ادامه می‌آید، نخستین بار در رسانه مجازی و اختصاصی «تدارک انجمن اصلی» منتشر شده است و به این دلیل که نکات مطرح شده در آن می‌تواند برای تمام فعالان اجتماعی که به صورت حرفه‌ای انواع جامعه/انجمن/سازمان/شرکت را تأسیس و رهبری می‌کنند مفید باشد، در اینجا نیز منتشر می‌شود:<br class='autobr' /> استقبال «اکوتا» از دستورنامه<br class='autobr' /> ۱. «اکوتا» سرواژۀ عبارت «اتحاد کشورهای وارث تمدن ایرانی» است. این عبارت، به خلاصه‌ترین شکل ممکن راهبردی را بیان می‌کند که به نظر می‌رسد کشورهای مخاطب آن در آینده‌ای نه چندان دور، گریزی از آن نخواهند داشت. فهم این ضرورت از سالیان قبل آغاز شده بود و (...)</p> - <a href="http://www.kadrha.com/spip.php?rubrique90" rel="directory">انجمن همگرایی مواریث تمدن ایرانی</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="http://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L130xH150/arton240-d2af9.jpg" width='130' height='150' /> <div class='rss_chapo'><p>مطلبی که در ادامه می‌آید، نخستین بار در رسانه مجازی و اختصاصی «تدارک انجمن اصلی» منتشر شده است و به این دلیل که نکات مطرح شده در آن می‌تواند برای تمام فعالان اجتماعی که به صورت حرفه‌ای انواع جامعه/انجمن/سازمان/شرکت را تأسیس و رهبری می‌کنند مفید باشد، در اینجا نیز منتشر می‌شود:</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>استقبال «اکوتا» از دستورنامه</strong></p> <p>۱. «اکوتا» سرواژۀ عبارت «اتحاد کشورهای وارث تمدن ایرانی» است. این عبارت، به خلاصه‌ترین شکل ممکن راهبردی را بیان می‌کند که به نظر می‌رسد کشورهای مخاطب آن در آینده‌ای نه چندان دور، گریزی از آن نخواهند داشت. فهم این ضرورت از سالیان قبل آغاز شده بود و گروه‌های هر چه بیشتری از فعالان اجتماعی/فرهنگی/سیاسی در این کشورها تلاش‌های خود برای تحقق این راهبرد را آغاز کرده‌ بودند.</p> <p>در ایران، گروهی از علاقمندان از سال ۱۳۹۸ تلاش برای تشکیل انجمن «اتحاد کشورهای وارث تمدن ایرانی» (اکوتا) را شروع کردند و سرانجام موفق شدند در آبان ماه ۱۴۰۰ این انجمن را با نام شناسنامه‌ای «انجمن همگرایی مواریث تمدن ایرانی» به ثبت برسانند. این انجمن در حال حاضر ۹۸ نفر عضو دارد و آقای دکتر نادر کریمیان سردشتی رئیس هیأت مدیره و آقای مهندس شهرام ایلبگ مدیر عامل آن هستند. اما این ماجرا با دستورنامه چه ارتباطی دارد؟</p> <p>خلاصه خبر اینکه اعضای هیأت مدیره اکوتا در آخرین نشست خود که روز دوشنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۱ برگزار شد، پس از استماع توضیحات مشاور پارلمانی در مورد چیستی و ضرورت قواعد دستورنامه، از این ایده استقبال کردند که فعالیت‌های این انجمن، حتی‌المقدور، طبق قواعد دستورنامه انجام شود. اهمیت این تصمیم در چیست؟</p> <p><strong>نشانه یک گذار فرهنگی؟</strong></p> <p>۲. مسؤلان و مقامات جامعه/انجمن/سازمان‌های مستقر در ایران، به دلایل قابل فهم، معمولاً از قواعد دستورنامه و از خدمات یک پروفشن جدید در ایران (مشاور پارلمانی) استقبال نمی‌کنند. تبیین عوامل مقاومت جامعه/انجمن‌های ایرانی در برابر این قواعد راهگشا و رهایی‌بخش، بر عهده‌ی محافل پژوهشی است که در «گام‌راه تاریخ» شکل خواهد گرفت. این واکنش‌ها طبیعی است. اما مهم‌تر، کشف روش‌های بهتر و مناسب‌تر معرفی و ارایۀ خدمات پارلمانی به مسؤلان جامعه/انجمن‌هاست به نحوی که آنان به جای دفع این خدمات، از آن‌ استقبال کنند. استقبال اعضای محترم هیأت مدیره «اتحاد کشورهای وارث تمدن ایرانی» (اکوتا) می‌تواند نشانه این باشد که این پروفشن جدید التأسیس در ایران،‌ موفق شده است روش‌های نادرست معرفی و عرضه‌ی این خدمات را تا حدود زیادی بهبود بخشد، به نحوی که مشتریان بالقوه‌ی این خدمات،‌ که تمام جامعه‌های مدرن ایرانی هستند، به مرور با اهمیت و ضرورت این خدمات آشنا شوند و از آن استقبال کنند. با این حساب به نظر می‌رسد، از این منظر، شاهد یک گذار فرهنگی از یک مرحله به مرحله دیگر هستیم.</p> <p>البته، وجود شخصیت‌هایی مثل دکتر نادر کریمیان سردشتی و دکتر ناصر رضایی در میان اعضای هیأت مدیره اکوتا به این تجربه خاص ویژگی‌های منحصر به فردی می‌دهد که جا دارد به آن اشاره شود.</p> <p>آقایان دکتر کریمیان سردشتی و دکتر ناصر رضایی، که از پژوهشگران پرتلاش عرصه میراث فرهنگی هستند، در کارگاه‌هایی شرکت می‌کردند که به همت آقای دکتر علیرضا قلی‌نژاد معاون محترم پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در آن پژوهشگاه برگزار شد تا به کمک پژوهشگران علاقمند، پیش‌نویس کد اتیکز (منشور اخلاقی) پژوهشگران را تدوین کند. نشست‌های تصمیم‌گیری آن کارگاه طبق قواعد دستورنامه اداره می‌شد و دکتر کریمیان سردشتی، به محض آشنایی نسبی با این قواعد به راقم این سطور اظهار نظر کرد که: کلید مشکلات ما همین قواعد است. هم او بود که آقای کامبیز ابراهیم‌زاده نویسنده، مترجم و حقوق‌دان شناخته شده را تشویق کرد تا این کتاب را به زبان کردی ترجمه کند و ترجمه شد.</p> <p>تجربه دیگری که باید همین جا به آن اشاره شود، نقشی است که آقای مهندس بهرام شهریاری در این میدان ایفا کرده است.</p> <p>آقای شهریاری یکی از اعضا گروه حامیان تأسیس انجمن اصلی است که مانند سایر اعضای این گروه، از هیچ کوششی برای معرفی و ترویج این قواعد دریغ نورزیده‌ است. اینکه آقای شهریاری در معرفی این قواعد و این پروفشن در دست تأسیس برای آقای مهندس شهرام ایلبگ مدیر عمل محترم اکوتا چه توضیحاتی داده است، معلوم نیست. اما همین که بر اساس توضیحات ایشان آقای ایلبگ این طور مصممانه از مشاور پارلمانی دعوت می‌کند تا نشست‌های هیأت مدیره اکوتا را در چارچوب این قواعد اداره کند، نشانه‌‌ای از همان «گذار فرهنگی» است و می‌توان امیدوار بود که به خصوص با توجه به فراهم بودن شرایط، به خاطر وجود این همه جامعه‌های مدرنی که بر اساس اساسنامه تأسیس و اداره می‌شوند، این موتاسیون‌های تمدنی به سرعت در سراسر کشور و منطقه شیوع یابد.</p> <p><strong>یک کارگاه تجربی جدید!</strong></p> <p>۳. از نقطه نظر پروفشن در دست تأسیس در ایران، یعنی پروفشن پارلمانی، موافقت اعضای محترم هیأت مدیره اکوتا با این پیشنهاد که جلسات تصمیم‌گیری انجمن متبوع آنان در چارچوب قواعد استدلالی که در کتاب دستورنامه تشریح شده است، اداره شود، لطف بسیار بزرگی است که آنان به این پروفشن می‌کنند.</p> <p>هر مجموعه‌ی جدیدی که تصمیم می‌گیرد و موافقت می‌کند که روند تصمیم‌گیری گروهی اعضای آن طبق این قواعد اداره شود، در واقع امکان جدیدی برای تجربۀ روند پیچیده‌ و دشوار محلی‌سازی این قواعد را فراهم می‌آورد.</p> <p>لازم به ذکر است که علم و فلسفه حقوق پارلمانی، از منظر یک علم برهانی، مثل سایر علوم عملی و کاربردی است. در نتیجه، محلی‌سازی قواعد پارلمانی، به این معنا نیست که قواعد و رویه‌های عقلی قانون عام پارلمانی، متناسب با هر وضعیت خاص، مخدوش شود و از ریخت بیافتد.</p> <p>از این منظر، علم و فلسفه حقوق پارلمانی به علم طب شبیه است. علم طب مانند هر معرفت علمی دیگری علل رویدادها (به قول ارسطو: علل اربعه) را تبیین می‌کند. اما طبابت علاوه بر معرفت علمی، یک «مهارت» هم هست که بر اساس آن، طبیب باید معرفت خود از «کلی» را در مورد این «جزئی» خاص به کار بگیرد.</p> <p>اینکه مدیر جلسه باید با علم و فلسفه حقوق پارلمانی آشنا باشد، به این معناست که باید بتواند روابط بین مفاهیم کلی این علم را درک و تبیین کند. اما فراگیری علم به «کلی»‌ها، جای مهارت مورد نیاز برای به کارگیری آن‌ها در مورد این مسأله خاص در این گروه خاص و با این افراد خاص و در این وضعیت خاص را نمی‌‌گیرید. به همین خاطر، هر نشست جدیدی که قرار می‌شود طبق قواعد دستورنامه در ایران اداره شود، یک دنیا تجربه جدید در اختیار پروفشن در دست تأسیس قرار می‌دهد تا دریابد که آن قواعد کلی. در مورد این انسان‌های مشخص و جزئی با این روانشناسی‌های پیچیده، چطور باید توضیح داده شود و چطور باید جمع را قانع کرد که دست از رفتارهای قدیمی بردارند و به شیوه جدید بیاندیشند و رفتار کنند.. کاری که البته نتیجه‌اش اصلاً قابل پیش‌بینی نیست. . .</p> <p>به همین دلایل است که باید به احترام اعضای محترم اکوتا که رخصت داده‌اند تا در محضر آنان این قواعد به آزمون چند صد باره گذاشته شود، از جا برخاست و کلاه از سر برداشت. . .</p> <p><strong>اتحاد «دموکراتیک» کشورهای فلات ایران!</strong></p> <p>۴. قانون عام پارلمانی، به مثابه مجموعه‌ای از قواعد و رویه‌هایی که پراکتیس پارلمانی را تبیین می‌کنند، برای جامعه‌/انجمن‌های مدرن - که به صورت آگاهانه و بر اساس اساسنامه‌ به مثابه یک قرارداد مشارکت مدنی تأسیس می‌شوند - در تمام کشورهای در حال توسعه‌، حقیقتاً راهشگا و رهایی‌بخش است. اما به کارگیری این قواعد - به ویژه - از سوی «اتحاد کشورهای وارث تمدن ایرانی» (اکوتا) اهمیتی تاریخی دارد. چرا؟</p> <p>به کارگیری این قواعد - اگر با موانع غیرقابل پیش‌گویی مواجه نشود - حتماً و قطعاً به تمام مشکلات رویه‌ای که تقریباً تمام جامعه/انجمن‌های مدرن را فلج و ناتوان کرده است، خاتمه خواهد بخشید. اختلاف نظرات را - که در هر جمعی بسیار طبیعی و بسیار مفید است - به محترمانه‌ترین روش ممکن مدیریت خواهد کرد. روابط اجتماعی اعضای یک جامعه را بر اساس قواعدی تنظیم خواهد کرد که به روش عقلی تبیین شده‌اند. احترام و اعتماد متقابل را که پیش‌شرط موفقیت هر فعالیت جمعی است،‌ ارتقا خواهد بخشید. و کنترل‌پذیری و انعطاف‌پذیری در رهبری هر سازمان را همیشه در حالت متعادل حفظ خواهد کرد که نشانه هر سازمان مرحله بلوغ است. و . . . به این ترتیب، موفقیت «اکوتا» را در سطح محلی - یقیناً و قطعناً - تضمین خواهد کرد. در این شک نداشته باشید. اما، اهمیت این قضیه، به خصوص برای اکوتا و برای مردم ایران، به مراتب بیش از این هاست. . .</p> <p>بله. نیاز کشورهای وارث تمدن ایرانی به «اتحاد»، نیازی است که حس کردن آن به شامه‌ای قوی نیاز ندارد. اما تصور اینکه این کشورها را بشود به روش‌های سنتی امپراتوری متحد کرد، کابوسی است که فقط اذهان عقب‌مانده را به هیجان می‌آورد.</p> <p>«اکوتا» با پرچم دموکراسی، با پرچم آزادی عقیده، آزادی مذهب، آزادی بیان و اندیشه، و با حق رأی برابر تک تک شهروندان است که می‌‌تواند کشورهای فلات ایران را تشویق کند به یک اتحادیه دموکراتیک بپیوندند. اما «اکوتا» فقط با درک عمیق قانون عام پارلمانی و پایبندی نسبت به آن است که می‌تواند از سطح شعار بگذرد و در درون خود تمام این شعارها را محقق کند. و فقط در آن صورت است که از این طریق و در عمل و به مرور می‌تواند قواعد بازی دموکراسی را به همتایان خود در کشورهای وارث تمدن ایرانی نیز معرفی کند و آموزش بدهد.</p> <p>تمدن ایرانی مربوط به گذشته نیست. موفقیت تمدن ایرانی در گرو خلق آینده‌ای قابل افتخار است. «اکوتا» می‌تواند و باید صدای مردم دموکراسی خواه ایران برای سایر کشورهای وارث تمدن ایرانی باشد. در آن صورت، می‌توان حدس زد که تمام انجمن‌های اختصاصی که در چارچوب انجمن اصلی در حال تأسیس هستند، با تمام توان از این «صدا» حمایت خواهند کرد.</p> <p>به امید آن روز</p> <p>تمام</p></div>