http://www.kadrha.com/ به وب سایت دفتر کادرها خوش آمدید! شماره تماس: ۸۸۹۱۱۰۱۷ - ۰۲۱ دفتر كادرها براي آموزش قواعد پيش‌گزيده ‌ي اداره‌ي انواع مجامع تصميم‌گيري و سازمان‌هاي دموكراتيك تأسيس شده است كه در كتابي با عنوان ‍رابرتز روولز آو اوردر (دستورنامه رابرت) گردآوري و منتشر شده است.كتاب دستورنامه رابرت كه نخستين ويرايش آن در سال ۱۸۷۶ در ايالات متحد آمريكا انتشار يافت و برگردان فارسي ويرايش دوازدهم (سال ۲۰۲۰) آن را نشر اختران، روز ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ منتشر کرده است و در دسترس علاقمندان قرار دارد، قواعد و رويه‌هاي قانون عرفي پارلمان را، با حذف بخش‌هايي از آن كه در خارج از مجامع قانون‌گذاري كاربرد ندارد، تدوين، تشريح و بر مبناي اصول بنيادين قانون پارلمان تبين كرده است. براي قانون عرفي پارلمان سه تعريف ارايه شده است: قواعد بازي دموكراسي قواعد حاكم بر رويه‌هايي كه از طريق آن‌ها قوانين مدني و جزايي تدوين و تصويب مي‌شوند قواعد و آدابي كه بر مجامع و سازمان‌هاي ‌مشورتي و تصميم‌گيري ناظر و حاکم هستند.اگر مایلید از نحوه‌ی سازمان‌دهی به مطالب این وب‌سایت، سر در بیاورید، ادامه این مطلب را اینجا بخوانید! fa SPIP - www.spip.net https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L144xH136/siteon0-a1421.jpg http://www.kadrha.com/ 136 144 https://www.kadrha.com/spip.php?article58 https://www.kadrha.com/spip.php?article58 2014-05-31T07:35:11Z text/html fa <p>نشست عادي<br class='autobr' /> اصطلاح نشست عادي به نشست كاري دوره‌اي يك انجمن دائمي، شعبه‌ي محلي، يا بورد اشاره مي‌كند كه به صورت هفتگي، ماهانه، فصلي، يا در فواصل مشابه، در روزي (مانند «سه‌شنبه‌ي اول هر ماه»)، كه بايد توسط آئين‌نامه تعيين شده باشد، برگزار مي‌شود و ساعت برگزاري جلسه را نيز مقررات اجرايي انجمن تعيين مي‌كند. اگر يك سازمان تاريخ نشست‌هاي عادي خود را از طريق تصويب قطعنامه تعيين مي‌كند، اطلاعيه بايد مدتي قبل از هر نشست عادي براي تمام اعضاء ارسال شود، و مهلت مورد نياز براي ارسال اطلاعيه بايد از سوي آئين‌نامه مشخص شده باشد (صفحه: 558). معمولاً هر نشست عادي يك اجلاس (...)</p> - <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?rubrique45" rel="directory">فصل چهارم: نشست و اجلاس</a> <div class='rss_texte'><h3 class="spip">نشست عادي</h3> <p>اصطلاح نشست عادي به نشست كاري دوره‌اي يك انجمن دائمي، شعبه‌ي محلي، يا بورد اشاره مي‌كند كه به صورت هفتگي، ماهانه، فصلي، يا در فواصل مشابه، در روزي (مانند «سه‌شنبه‌ي اول هر ماه»)، كه بايد توسط آئين‌نامه تعيين شده باشد، برگزار مي‌شود و ساعت برگزاري جلسه را نيز مقررات اجرايي انجمن تعيين مي‌كند. اگر يك سازمان تاريخ نشست‌هاي عادي خود را از طريق تصويب قطعنامه تعيين مي‌كند، اطلاعيه بايد مدتي قبل از هر نشست عادي براي تمام اعضاء ارسال شود، و مهلت مورد نياز براي ارسال اطلاعيه بايد از سوي آئين‌نامه مشخص شده باشد (صفحه: 558). معمولاً هر نشست عادي يك اجلاس جداگانه را، همانگونه كه در صفحه‌هاي 82-81 توضيح داده شد، تكميل مي‌كند (نيز نگا ك: نشست مختومه صفحه: 91-90 زير). بعضي انجمن‌ها نشست‌هاي مستمر براي مقاصد اجتماعي يا فرهنگي برگزار مي‌كنند كه ممكن است در آن‌ها به بررسي امور نيز پرداخته شود، و نيز هر ماه يا هر سه ماه يك اجلاس به ويژه براي رسيدگي به كارها برگزار كنند. در چنين انجمن‌هايي، اصطلاح نشست‌ عادي به ويژه براي اجلاس‌هاي كاري عادي به كار مي‌رود.</p> <p>قواعد مهم مرتبط با تدوام يك موضوع از يك اجلاس به اجلاس بعدي بستگي به اين دارد كه آيا بيش از يك دوره‌ي سه ماهه‌ فاصله بين اين دو اجلاس افتاده است يا نه. در اين كتاب، منظور از دو اجلاس متوالي اين است كه بين آن‌ها بيش از يك فصل فاصله نيفتاده باشد و اگر اجلاس دوم در هر زماني در طول يك ماه تقويمي برگزار مي‌شود، سه ماه بعد از آن ماه تقويمي باشد كه در آن اجلاس اول برگزارش شده است. به عنوان نمونه، با ارجاع به اجلاسي كه در هر زماني در ماه ژانويه برگزار مي‌شود، اگر اجلاسي در اول اكتبر يا بعد از آن در سال تقويمي قبل تشكيل شده باشد، بين اين اجلاس و اجلاس قبلي اخير بيش از سه ماه فاصله نيفتاده است، و اگر اجلاس آتي پيش از 30 آوريل سال جاري برگزار شود، بين اين دو اجلاس نيز كم‌تر از سه ماه فاصله خواهد افتاد.</p> <p>وقتي بين دو اجلاس كاري متوالي يك سازمان كم‌تر از سه ماه فاصله بيفتد، يك پيشنهاد اصلي، كه تكليف آن نه به صورت دائم بلكه به صورت موقت مشخص شده و به همين خاطر گفته مي‌شود پيشنهاد تحت بررسي مجمع است، از طريق چهار رويه مي‌تواند از يك اجلاس به اجلاس بعدي احاله شود: (1) از طريق تعويق يا ساخت يك دستور اختصاصي (4 و 14)؛ (2) از طريق گذاشتن روي ميز (17)؛ (3) از اين طريق كه موضوع پيشنهادي شود كه مشمول پيشنهاد تجديدنظر قرار گرفته است و پيشنهاد اخير هنگامي طرح و حمايت شده باشد كه امكان بررسي آن وجود نداشته است؛ و (4) يا اينكه، همراه با اين دستور به كميته‌اي ارجاع شده باشد كه گزارش آن در اجلاس بعدي ارايه شود (13). در مواردي كه اجلاس بعدي با گذشت بيش از يك فصل برگزار شود، تنها رويه‌ي احاله‌ي پيشنهادها به اجلاس ديگر ارجاع آن به يك كميته است (نيز نگا ك: ص 30-329).</p> <p>هر كاري كه در چارچوب هدف‌هاي سازمان آنطور كه در آئين‌نامه‌اش تعريف شده قرار بگيرد (يا، در مورد بورود، هر كاري كه در چارچوب اختيارات بورد باشد) در هر نشست عادي مي‌تواند بررسي شود (مشروط بر آنكه قواعد پارلماني مرتبط با اقدام قبلاً صورت گرفته، يا موضوع‌هايي كه به طور نهايي تكليف آن‌ها روشن نشده و تحت بررسي مجمع قرار دارند، از مواردي كه در آن‌ها به كار مي‌روند تبعيت كنند؛ مقايسه كنيد با صص.108-106 و نيز نگا ك: 35 و 38).</p> <h3 class="spip">نشست ويژه</h3> <p>نشست ويژه (يا نشست فوق‌العاده) اجلاس جداگانه‌ي يك انجمن است كه در زماني متفاوت با زماني كه نشست‌هاي عادي برگزار مي‌شوند شكل مي‌گيرد، و فقط براي بررسي يك يا چند موضوع كاري كه نشست براي آن فراخوان شده تشكيل مي‌شود. اطلاعيه زمان،‌ مكان، و موضوع دقيق نشست بايد در مدت زمان معقولي زودتر براي تمام اعضاء ارسال شود. دليل نشست‌هاي ويژه برخورد با موضوع‌هاي مهمي‌ است كه در فاصله‌ي بين دو نشست عادي بروز مي‌يابند و انجمن بايد پيش از برگزاري نشست عادي بعدي كاري انجام دهد. مانند مورد نشست‌ عادي، اجلاس نشست ويژه در يك انجمن عادي معمولاً در يك نشست تنها خاتمه مي‌يابد، مگر آنكه اجلاس در نشست ويژه يك نشست مختومه را برنامه‌ريزي كند (زير را بنگريد).<br class='autobr' /> آن بخش از آئين‌نامه كه اختيار فراخواني نشست‌هاي ويژه را مي‌دهد(كه بدون آن نشست‌هاي ويژه نمي‌توانند به شيوه‌ي مناسب فراخون شوند) بايد موارد زير را توضيح دهد:</p> <p>1 - چه كسي بايد يك نشست ويژه را فرابخواند- بيانيه‌اي كه رئيس (يا در سازمان‌هاي بزرگ، رئيس با تصويب هيأت مديره) مي‌تواند از طريق آن يك نشست ويژه را فرابخواند معمولاً چه شكلي است، و اينكه رئيس بنا به درخواست مكتوب چه تعداد خاصي از اعضاء مي‌تواند نشست ويژه را فرابخواند؛ و</p> <p>2 - فراخوان چند روز زودتر بايد منتشر شود. براي محاسبه‌ي اين رقم، تمام روزهاي تقويم (شامل تعطيلات، و روزهاي آخر هفته)، از جمله روز پست كردن فراخوان‌ به استثناء روز نشست، شمارش مي‌شوند، مگر آنكه آئين‌نامه‌ي سازمان رويه‌ي ديگري را تعيين كرده باشد.</p> <p>مسؤل جلسه به منشي دستور مي‌دهد تا فراخوان نشست ويژه را به حساب انجمن براي تمام اعضاء طبق آئين‌نامه و چند روز زودتر ارسال كند و مطمئن مي‌شود كه تمام اطلاعات لازم در آن گنجانده شده باشد. <br class='autobr' /> به استثناء پيشنهادهايي كه بدون ارتباط مستقيم با يك فقره مشخص از كار واقعي، به رويه‌ مربوط مي‌شوند، فقط موضوع‌هايي كه در دعوتنامه‌ي نشست ويژه خاطر نشان شده باشد مي‌توانند در چنان نشستي مطرح شوند. اگر در يك نشست ويژه يك موضوع غيرمترقبه سربرآورد كه به اقدام فوري نياز داشته باشد و در اطلاعيه فراخوان قيد نشده باشد، آن اقدام براي قانوني شدن (نگا ك: ص20-118)، بايد از سوي سازمان در يك نشست عادي تأييد شود (يا اگر نتوان براي تأييد تا نشست عادي صبر كرد، بايد در نشست ويژه‌ي ديگري كه براي همان موضوع فراخوان مي‌شود، به تأييد برسد).</p> <h3 class="spip">نشست مختومه</h3> <p>يك نشست مختومه نشستي است در ادامه‌ي اجلاس نشست عادي يا ويژه‌ي بلافاصله‌ ما قبل. نام نشست مختومه به اين معناست كه آن نشست از سوي مجمع با تصويب «ختم به» يا «ختم تا» زمان خاص (و اگر تعيين نشده باشد، مكان) ديگري برنامه‌ريزي شده است. اگر يك نشست عادي يا ويژه قادر به تكميل كار خود نباشد، از طريق تصويب يك پيشنهاد اصلي يا فوريتي (هر كدام كه به كاربردني باشند) تعيين زمان نشست مختومه، يا تصويب پيشنهاد اصلي خاتمه تا زمان مشخص (نگا ك:21 و 22) ، يك نشست مختومه براي بعد از همان روز يا براي وقت مناسب ديگري قبل از نشست عادي بعدي از سوي مجمع برنامه‌ريزي و تصويب مي‌شود. در چنين موردي، از نشست مختومه به عنوان «تعويقي از» نشست عادي يا ويژه نيز صحبت مي‌شود. اين استفاده نبايد با عمل خاتمه بخشيدن خلط شود.</p> <p>وقتي عبارات رايجي مانند «نشست عادي»، «نشست ويژه [يا فوق‌العاده]»، و «نشست سالانه» (زير را بنگريد) در آئين‌نامه‌ها، قواعد يا قطعنامه‌هاي مصوب از سوي يك سازمان مورد استفاده قرار مي‌گيرد، كلمه‌ي نشست به معناي اجلاس در مفهوم پارلماني آن‌ فهميده مي‌شود، و در نتيجه تمام نشست‌هاي مختومه را در بر مي‌گيرد.</p> <h3 class="spip">نشست سالانه</h3> <p>اصطلاح نشست سالانه به دو معنا به كار مي‌رود. <br class='autobr' /> بعضي از انواع انجمن‌ها ممكن است سالي فقط يك نشست كاري با حضور تمام اعضاء برگزار كنند، و مديريت امور سازمان را در اين مدت به يك هيأت مي‌سپارند. در نتيجه، چنين نشستي نشست سالانه‌ انجمن است. <br class='autobr' /> در سازمان‌هاي محلي كه نشست‌هاي كاري عادي در طول سال برگزار مي‌كنند، آئين‌نامه‌ها مي‌توانند مقرر كنند كه يكي از اين نشست‌هاي عادي در يك زمان خاص در طول سال به عنوان نشست سالانه شناخته شود. تنها فرق بين اين نوع نشست سالانه و ديگر نشست‌هاي عادي اين است كه در كنار امور معمولي كه بايد بررسي شوند، گزارش سالانه‌ مسؤلان و كميته‌هاي دائمي، و انتخاب مسؤلان، و هر كار ديگري كه آئين‌نامه براي نشست سالانه در نظر گرفته باشد در دستور هستند.</p> <p> صورتجلسه‌ نشست‌ عادي قبلي در نشست سالانه قرائت و تصويب مي‌شود، و صورتجلسه‌ نشست سالانه نيز در نشست عادي بعدي قرائت شده و به تصويب مي‌رسد. صورتجلسه‌ يك نشست سالانه نبايد براي اقدام بر اساس آن تا نشست سالانه‌ بعدي بر زمين بماند.</p> <p>كاري كه قانوناً مستلزم آن است كه در «نشست سالانه» انجام شود، مي‌تواند در هر زمان در جريان برگزاري اجلاس نشت سالانه (وقتي كه طبق دستور باشد) صورت پذيرد، يا، به عبارت ديگر، هم در نشستي كه اصالتاً برگزار شده يا در نشستي كه نشست مختومه است. اگر چنين فقره‌اي از كارها، همانطور كه لازم بوده، عملاً به دست گرفته شده و ثابت شود كه تكميل آن در جريان اجلاس نشست سالانه ممكن يا عملي نيست، در موردي كه تا نشست كاري عادي بعدي كم‌تر از يك فصل زمان فاصله باشد (نگا ك: ص88)، موضوع مي‌تواند براي تكميل به اجلاس عادي بعدي تعويق شود.</p> <h3 class="spip">اجلاس غيرعلني </h3> <p>اجلاس غيرعلني در استعمال رايج پارلماني آن بايد به معناي هر نشست مجمع مشورتي، يا بخشي از يك نشست گرفته شود كه مسائل مطرح در آن محرمانه است. رويه سازمان‌هايي كه تحت نظام لُژ فعاليت مي‌كنند معادل انجام تمام امور در يك نشست غيرعلني است. در هر انجمن، مسائل انضباطي- به ويژه محاكمه‌ها- بايد به شكل مناسب فقط در نشست‌هاي غيرعلني بررسي شوند. در بيشتر سازمان‌‌ها، به جز آن‌ها كه تحت نظام لُژ عمل مي‌كنند، در عمل يا طبق قاعده، نشست‌ اعضاء به روي مردم باز است؛ اما نشست‌ بوردها و كميته‌ها طبق عرف به صورت اجلاس غيرعلني برگزار مي‌شوند. در مورد اخير، اعضاء سازمان كه عضو كميته يا بورد نيستند، و گاهي افراد غيرعضو، چه بسا براي ارايه‌ي گزارش دعوت مي‌شوند، اما آنان حق حضور ندارند.</p> <p>پيشنهاد رفتن به اجلاس غيرعلني يك تقاضاي فوري (19) است، و بنا بر اين با رأي اكثريت به تصويب مي‌رسد. فقط اعضا، مدعوان خاص، و كاركنان و كارمنداني كه مجمع يا قواعد آن حضورشان را ضروري تعيين كرده باشد مجاز به باقي ماندن در سالن هستند.</p> <p>اگر عضوي محرمانه بودن يك نشست غيرعلني را نقض كند مي‌تواند تحت رويه‌ي انضباطي تنبيه شود (61). هر كس ديگري كه مجاز به حضور مي‌شود طبق شرف نبايد آنچه را كه رخ داده است افشاء كند. صورتجلسه‌، يا صورت مذاكرات يك اجلاس غيرعلني بايد فقط در اجلاس غيرعلني قرائت شده و روي آن كار شود، مگر آنچه كه بايد در صورتجلسه بيايد- يعني، اقدام صورت گرفته، متمايز از آنچه كه در مذاكرات بيان شده- محرمانه نيستند، يا محرمانگي آن از سوي مجمع منتفي شده است. وقتي صورتجلسه‌ يك اجلاس غيرعلني بايد براي تصويب در يك اجلاس غيرعلني كه فقط براي همان منظور تشكيل شده بررسي شود، خلاصه‌ صورتجلسه‌ نشست اخير از سوي آن نشست به تصويب مي‌رسد يا تصويب شده تلقي مي‌شود.</p> <h3 class="spip">اجلاس عمومي</h3> <p>اين نوع نشست برعكس نشست غيرعلني است. بسياري از تشكيلات دولتي يا نيمه دولتي تحت حاكميت قوانين آفتاب اداره مي‌شوند- يعني بايد به روي مردم باز باشند. معمولاً چنين قوانيني براي بخش خصوصي و تشكيلات غيردولتي كاربرد ندارند. <br class='autobr' /> مردم مي‌توانند در نشست‌هاي بسياري از تشكيلات عمومي، مانند بورد‌هاي دانشكده‌ها شركت كنند. همچنين، در برخي از سازمان‌هاي بخش خصوصي مانند شوراي كليساها مريدان مي‌توانند حضور يابند. اين حضار عضو نشست نيستند و معمولاً حق حضور ندارند. بعضي تشكيلات، به ويژه نوع عمومي آن‌ها، افراد غيرعضو را براي بيان ديدگاه‌هايشان دعوت مي‌كنند، اما اين امر تحت كنترل مسؤل جلسه مشروط به قواعد مربوطه‌ي مصوب از سوي آن تشكيلات و در معرض فرجام خواهي از سوي هر عضو صورت مي‌پذيرد. اغلب، طبق قاعده يا عرف، محدويت زماني بر سخنرانان اعمال شده و وارد بودن سخنراني با دقت پيگيري مي‌شود.</p></div> https://www.kadrha.com/spip.php?article57 https://www.kadrha.com/spip.php?article57 2014-05-31T07:26:06Z text/html fa <p>توضيح اصطلاح‌ها<br class='autobr' /> در يك مجمع، همان گونه كه پيشتر در صفحه‌هاي 2 تا 3 و 24 به آن اشاره شد،‌ با هر بار مجتمع شدن اعضاء براي انجام كار يك نشست تشكيل مي‌شود؛ اما واحد كاملي از درگير شدن مجمع در كارها يك اجلاس است، كه (در مورد كلي شامل تمام انواع مجامع) از يك يا چند نشست تشكيل مي‌شود. اصطلاح اجلاس يك مفهوم بنيادي است كه در بسياري از قواعد مهم پارلماني وارد شده است.<br class='autobr' /> در قانون پارلمان و آنگونه كه در اين كتاب فهميده مي‌شود، ا‌‌صطلاح‌هاي تفريف شده در زير معاني متمايزي دارند:<br class='autobr' /> ● نشست يك مجمع يك گردهمايي رسمي اعضای آن مجمع است در يك سالن يا محل براي انجام كارها در يك (...)</p> - <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?rubrique45" rel="directory">فصل چهارم: نشست و اجلاس</a> <div class='rss_texte'><p><strong>توضيح اصطلاح‌ها</strong></p> <p>در يك مجمع، همان گونه كه پيشتر در صفحه‌هاي 2 تا 3 و 24 به آن اشاره شد،‌ با هر بار مجتمع شدن اعضاء براي انجام كار يك نشست تشكيل مي‌شود؛ اما واحد كاملي از درگير شدن مجمع در كارها يك اجلاس است، كه (در مورد كلي شامل تمام انواع مجامع) از يك يا چند نشست تشكيل مي‌شود. اصطلاح اجلاس يك مفهوم بنيادي است كه در بسياري از قواعد مهم پارلماني وارد شده است.</p> <p>در قانون پارلمان و آنگونه كه در اين كتاب فهميده مي‌شود، ا‌‌صطلاح‌هاي تفريف شده در زير معاني متمايزي دارند:</p> <p>● نشست يك مجمع يك گردهمايي رسمي اعضای آن مجمع است در يك سالن يا محل براي انجام كارها در يك مدت زمان كه طي آن توقفي در انجام كارها رخ نمي‌دهد و اعضا پراكنده نمي‌شوند، مگر براي يك تنفس كوتاه، به معنايي كه در ادامه تعريف مي‌شود. (براي تعديل الزام «يك سالن يا محل» وقتي آئين‌نامه اجازه‌ي برگزاري نشست به وسيله‌ي ويدئو‌كنفرانس يا تله‌كنفرانس را بدهد، نگاه كنيد به صص83-482). با توجه به كاري كه قرار است انجام شود، يك نشست مي‌تواند از چند دقيقه تا چندين ساعت طول بكشد. (نگاه كنيد به پانوشت صفحه‌ي 2 با توجه به غيرعملي بودن انجام كار از طريق نامه‌نگاري).</p> <p>● يك اجلاس يك مجمع، مگر آنكه آئين‌نامه‌ يا قواعد حاكميتي يك سازمان يا گروه مشخص طور ديگري تعريف كرده باشد، يك يا مجموعه‌اي از نشست‌هاي مرتبط با هم است كه به يك دستور كار، برنامه يا اجنداي جداگانه يا به يك منظور اعلام شده اختصاص يافته باشد، كه در آن- اگر بيش از يك نشست برگزار شود- هر نشست بعدي با نگاه به ادامه‌ي كار از آنجا كه در نشست قبلي قطع شده، برنامه‌ريزي مي‌شود (نيز نگاه كنيد به بحث تمايز بين تنفس و ختم جلسه در صفحه‌ 83).</p> <p>● يك تنفس، به بيان دقيق، يك وقفه‌ يا تعطيلي كوتاه در يك نشست است كه آن را خاتمه نمي‌بخشد يا تداومش را به عنوان يك نشست منفرد از بين نمي‌برد، و پس از آن كارها بلافاصله از همان جا كه قطع شده‌ بود ادامه مي‌يابد. طي تنفس، اعضاء ممكن است سالن يا اتاق محل نشست را ترك كنند،‌ اما از آنان انتظار مي‌رود كه همان اطراف باشند. تنفس بيشتر به خاطر انجام كارهاي مرتبط با نشست- مانند شمارش برگه‌ها، مشاوره‌ي اعضاء، و از اين قبيل داده مي‌شود. (براي پيشنهاد تنفس نگا ك: 20).</p> <p>● گفته مي‌شود يك نشست در جا راحت‌ باش است، اگر رئيس بدون مخالفت، و بي‌ آنكه اعلام تنفس كند، فقط اجازه‌ي يك مكث كوتاه داده باشد. در چنين موردي از نظر فني هيچ وقفه‌اي در نشست رخ نمي‌دهد، و اعضاء سر جاي خودشان باقي مي‌مانند. گفتگوي آرام بين اعضائي كه كنار هم نشسته‌اند مي‌تواند صورت بگيرد، اما هر وقت رئيس نشست را دوباره دعوت به دستور كند يا عضوي با تدوام در جا راحت باش مخالفت نمايد، بلافاصله بايد متوقف شود.</p> <p>● خاتمه (يعني، پايان دادن به مجمع) به يك نشست خاتمه مي‌دهد؛ همچنين ممكن است به يك اجلاس خاتمه بخشد. اگر قرار باشد نشست ديگري همان كار را ادامه دهد يا دستور كار براي زماني مشخص (يا «بنا به دعوت رئيس») تنظيم شده باشد، خاتمه به آن اجلاس پايان نخواهد داد. (نيز نگا ك: ص. 91-90 براي استفاده از كلمه‌ي ختم جلسه آنطور كه براي نشست‌ مختومه به كار مي‌رود؛ و براي پيشنهاد ختم جلسه نگاه كنيد به 21)</p> <p>● اصطلاح ختم كامل معمولاً به خاتمه يافتن اجلاسي متشكل از چند نشست اشاره دارد: (الف) هنگامي كه ختم جلسه به اجلاس پايان مي‌دهد- مانند يك مجموعه از نشست‌هاي توده‌اي يا در كنوانسيون سالانه يا ‌دو سالانه كه نمايندگان آن به صورت جداگانه براي يك كنوانسيون انتخاب مي‌شوند؛ (ب) وقتي كه گروه دوباره تا يك دوره‌ي زماني كه آئين‌نامه يا اساسنامه مشخص كرده است، مگر براي مجمع خاص، جمع نمي‌شود- مانند مورد اجلاس در مجلس مقننه. در مواردي كه كلمه كامل كاربرد داشته باشد، ممكن است، اما نه لزوماً هميشه، در پيشنهاد ختم جلسه يا اعلام ختم جلسه از سوي رئيس خاطر نشان شود.</p> <h3 class="spip">ارتباط مفاهيم</h3> <p>تعداد نشست‌ها در يك اجلاس. طول يك اجلاس يا تعداد نشست‌هايي كه طي آن برگزار مي‌شود متناسب با نوع مجمع تفاوت مي‌كند.</p> <p>در يك انجمن دائمي كه آئين‌نامه‌اش نشست‌هاي هفتگي، ماهانه، يا فصلي را پيش‌بيني كرده باشد كه با يك دستور كار تعيين شده در يك عصر يا شب برگزار شوند، هر «نشست» از اين نوع معمولاً يك اجلاس جداگانه را تكميل مي‌كند- مگر آنكه مجمع در چنين نشست‌هائي يك نشست‌ مختومهرا به نحوي كه در صفحه‌هاي 91-90 توضيح داده شده، زمانبندي كند. اين قاعدهْ قانون عرفي پارلمان است و هر وقت يك قاعده‌ي اختصاصي در آئين‌نامه‌ طور ديگري مقرر كند مستثناء مي‌شود. گرچه هر انجمني حق دارد در آئين‌نامه‌هاي خود، آنچه كه يك اجلاس سازمان را تشكيل مي‌دهد تعريف كند، با اين همه، در انجمن‌هاي عادي معمولاً نامعقول است كه قاعده‌اي را تصويب كنند تا بر اساس آن اجلاس‌هاي عادي به مدت‌ طولاني ادامه يابد. چنين قاعده‌اي امكان بسته شدن دست‌هاي سازمان را در آن مدت طولاني فراهم مي‌آورد، زيرا، همان موضوع در جريان همان اجلاس، پس از آنكه تجديد نظر كردن يك رأي‌ كه يك پيشنهاد را بدون تصويب آن به صورت نهايي تعيين تكيف كرده باشد، (يعني، يك رأ‌ي كه آن پيشنهاد را رد كرده يا به صورت نامشخص به تعويق انداخته، يا يك مخالفت با بررسي آن را حفظ كرده است. نگا ك: 11 تا 26)، بسيار دير شده باشد، نمي‌تواند دوباره مطرح شود.</p> <p>در مورد يك سازمان ايالتي يا ملي كه كنوانسيون‌هاي سالانه يا د‌وسالانه برگزار مي‌كند، هر كنوانسيون يك اجلاس سازمان را تشكيل مي‌دهد- با يك اجندا يا برنامه- كه در نشست‌هاي جداگانه‌اي كه صبح، عصر، و شب برگزار مي‌شوند، يا در نشست‌هاي متعددي كه در طول چند روز برگزار مي‌شوند، به اجرا در مي‌آيد. در كنگره يك اجلاس ممكن است از صدها نشست روزانه تشكيل شود، و گاهي اوقات نزديك به يك سال‌ طول بكشد.</p> <p>عزيمت از معناهاي پارلماني در صحبت روزمره. به خاطر واقعيت كه در انجمن‌هاي عادي محلي يا شعبه‌ها معمولاً نشست و اجلاس، با هم منطبق مي‌شوند، اين دو اصطلاح در زبان روزمره اغلب با يكديگر خلط شده يا به صورت مترادف به كار مي‌روند. هر كجا كه هر يك از اين كلمه به كار مي‌رود، با توجه به توضيح‌هاي اين بخش، بايد به متن توجه كرد. همين وضعيت در مورد اصطلاح‌هاي تنفس، ختم جلسه، ختم كامل نيز پيش مي‌آيد. به ويژه در كنوانسيون‌ها، زياد شنيده مي‌شود كه كلمه تنفس در مورد استراحت طولاني‌تر به كار مي‌رود كه به يك نشست خاتمه مي‌دهد و در نتيجه بايد، مانند عبارت «تنفس تا فردا»، به معناي ختم جلسه فهميده شود. از سوي ديگر، گاهي اوقات مجامع «خاتمه» مي‌يابند يا در برنامه‌ يا اجنداي خودشان «ختم جلسه»‌ را پيش‌بيني مي‌كنند در حاليكه منظورشان فقط يك تنفس كوتاه است. استفاده از كلمه‌ي تنفس براي توصيف فاصله‌ي بين دو اجلاس رسمي يك سازمان يا مجمع، مانند مورد «تنفس تابستانه‌ي كنگره» در زبان محاوره‌اي رايج است و هيچ ربطي به معناي پارلماني اين اصطلاح ندارد.</p> <p><strong>آثار مقايسه‌اي تنفس و ختم جلسه در يك اجلاس.</strong><br class='autobr' /> تمايز بين تنفس و خاتمه در بعضي موارد خيلي ناچيز مي‌شود به نحوي كه بايد در هر شرايط خاص مورد داوري قرار بگيرد. به عنوان نمونه، بنا به تعاريفي كه پيش از اين ارايه شد، يك استراحت براي صرف ناهار در جريان كارهاي كنوانسيون، بسته به زمان و ميزان پراكندگي اعضاء كه براي صرف ناهار لازم مي‌شود، ممكن است بيشتر ماهيت يك تنفس، يا خاتمه را داشته باشد. از نقطه‌نظر تأثير تنفس يا خاتمه بر رويه زمان آتي كه مجمع دوباره دعوت به دستور مي‌شود، تفاوت اين است كه در پايان تنفس هيچ برنامه‌ي «افتتاحيه‌اي»‌ در كار نيست، بلكه كارها هميشه بلافاصله از جايي كه قطع شده بود، از سر گرفته مي‌شود، انگار كه تنفسي در كار نبوده است. از سوي ديگر، در آغاز هر نشستي (پس از نشست اول در يك اجلاس)، از سرگيري كارها از همان جايي كه قطع شده بود ممكن است با مراسم افتتاحيه‌ي مختصر و قرائت صورتجلسه شروع شود اما ضروري نيست. معمولاً در اجلاسي كه چند روز طول مي‌كشد، صورتجلسه‌‌ها در آغاز نشست نخست هر روز قرائت مي‌شوند؛ و آغاز نشست‌ بعدي همان روز ممكن است عملاً با پايان تنفس قابل تشخيص نباشد.</p> <p><strong>نحوه‌ي برنامه‌ريزي تداوم نشست‌هاي يك اجلاس.</strong><br class='autobr' /> وقتي يك نشست بدون پايان دادن به اجلاس خاتمه مي‌يابد، لزوماً به اين معنا است كه زمان نشست بعدي براي ادامه‌ي همان كار يا همان دستور كار قبلاً تعيين شده است (يا اينكه مقرره‌اي براي برگزاري چنان نشستي طبق «فراخوان رئيس» تدوين شده است). زمان و مقررات براي نشست بعدي يك اجلاس ممكن است بر اساس يكي از اين روش‌ها (به ترتيب رواج آن‌ها) تعيين شود: (الف) از طريق برنامه‌اي كه در آغاز كنوانسيون به تصويب مي‌رسد؛ (ب) با تصويب يك پيشنهاد (اصلي يا فوريتي، بسته به اينكه كي مطرح شود) در نشست حاضر براي تعيين زمان نشست بعدي؛ يا (پ) با مشخص كردن نشست بعدي در همان پيشنهاد ختم جلسه، اگر آن پيشنهاد به عنوان يك پيشنهاد اصلي و هنگامي مطرح شده باشد كه موضوع ديگري در دست بررسي نبوده باشد.</p> <p><strong>رويه عادي در ختم جلسه. </strong> <br class='autobr' /> در رويه عادي يك نشست صرفاً با تصويب پيشنهاد «ختم جلسه» خاتمه مي‌يابد؛ يا رئيس جلسه تحت شرايط خاص، آنطور كه در صفحه‌هاي 33-232 توصيف شده، مي‌تواند بدون پيشنهاد ختم جلسه را اعلام كند. انجمن دوباره در زمان تعيين شده توسط آئين‌نامه يا قواعد ديگر، يا زمان مشخص شده از طريق تصويب قبلي يك پيشنهاد، تشكيل جلسه مي‌دهد. اگر انتظار نمي‌رود كه تا «نشست عادي» بعدي كه توسط آئين‌نامه يا قاعده‌ي ديگر تعيين شده، جلسه‌اي تشكيل شود، رئيس اعلام مي‌كند نشست «خاتمه مي‌يابد»، و چنين خاتمه‌اي اجلاس را خاتمه مي‌دهد. از سوي ديگر، اگر نشست ديگري براي همان اجلاس، و طبق روش‌هايي كه در بند قبلي توضيح داده شد، برنامه‌ريزي شده باشد، رئيس زمان آن جلسه را حين اعلام ختم جلسه اعلان مي‌كند، و به عنوان نمونه مي‌گويد: «نشست تا ساعت 4 بعد از ظهر فردا خاتمه مي‌يابد».</p> <p>در حوادثي مانند آتش‌سوزي، بلوا، يا ديگر حواث غيرمترقبه، اگر رئيس فكر كند كه صرف وقت براي تصويب پيشنهاد ختم جلسه ممكن است براي حاضران خطرناك باشد، بايد ختم جلسه - تا زمان و در مكان مناسب براي نشست مختومه (اگر بتواند)، يا با فراخون از سوي رئيس- را اعلام كند.</p> <p>اعتبار اجلاس<br class='autobr' /> اعتبار اصلي اجلاس به عنوان واحد كاملي از درگير شدن مجمع در كارها، در مقايسه با محدوديت‌هاي اعمال شده بر يك اجلاس در جريان توسط تصميم‌هايي كه اتخاذ كرده،. در آزادي هر اجلاس جديد نهفته است. بعضي از پيامدهاي اين خصوصيت اجلاس در بند‌هاي زير توصيف مي‌شود.</p> <p><strong>آزادي هر اجلاس جديد. </strong> <br class='autobr' /> به عنوان يك اصل كلي، يك اجلاس نمي‌تواند دستان اكثريت را در هر اجلاس بعدي ببندد، يا موضوعي را فراتر از دسترس چنان اكثريتي قرار دهد، مگر از طريق فرايند تصويب يك دستورنامه اختصاصي يا اصلاح آئين‌نامه (هر يك از اين دو مستلزم آراء بيش از اكثريت است. بلافاصله زير را بنگريد). به عنوان نمونه، تعويق هرچيزي به وراي اجلاس آتي- كه تلاشي براي ممانت از بررسي آن مسأله از سوي اجلاس آتي است- مناسب نيست. اصل مذكور به شكل مشروط در مواردي كاربرد دارد كه يك اكثريت چيزي را كه در يك اجلاس قبلي به تصويب رسيده است، لغو يا اصلاح كند، يا كميته‌اي را از بررسي بيشتر مسأله‌اي كه در يك اجلاس قبلي به آن ارجاع شده خلع كند- كه يك اكثريت مشروط به اينكه اخطار قبلي داده باشد مي‌تواند چنين كند (براي آراء مورد نياز براي اين اقدام‌ها بدون اخطار قبلي نگا ك: ص. 295، س. 24 تا ص. 295، س. 10 و ص. 301، س. 3 تا 15).</p> <p>رابطه‌ي آزادي يك اجلاس با قواعد يك سازمان. كاربرد همين اصل در مورد مقررات اجرايي(كه، طبق آنچه كه در اين كتاب از آن فهميده مي‌شود، نبايد با رويه پارلماني بپردازند؛ نگاه كنيد به 2)، به اين ترتيب است: گرچه مقررات اجرايي مي‌توانند از سوي اكثريت آراء در هر اجلاسي به تصويب برسند و تا زمان لغو يا اصلاح به اجرا گذاشته شوند، چنين مقرراتي به طور عيني آزاد‌ي اجلاس بعدي را مختل نمي‌كنند، زيرا مي‌توانند در طول هر اجلاسي(اما نه طولاني‌تر) از طريق اكثريت تعليق شوند.</p> <p>از سوي ديگر، آئين‌نامه‌ و دستورنامه اختصاصي، كه به رويه‌ي پارلماني مي‌پردازند، شامل مقرراتي هستند كه انتظار مي رود از يك اجلاس به اجلاس ديگر ثبات داشته باشند، و قضاوت كل انجمن را متمايز از اعضائي كه در هر اجلاس رأي‌ خاصي مي‌دهند، نمايندگي كنند. در نتيجه، اين قواعد مستلزم اخطار قبلي و دوسوم آراء براي اصلاح هستند (با رأي اكثريت كل اعضاء به عنوان يك جايگزين مجاز)؛ و قواعد دستورنامه براي تعليق مستلزم دو سوم آراء هستند. در حاليكه آئين‌نامه‌‌ها نمي‌توانند تعليق شوند.</p> <p>رابطه‌ي آزادي اجلاس با تجديدپذيري پيشنهادها. شرايطي كه تحت آن يك پيشنهاد مي‌تواند تجديد شود- يعني مي‌تواند به عنوان يك پيشنهاد جديد پس از آنكه قبلاً مطرح شده و بدون تصويب تكليفش روشن شده باشد، مطرح شود- با آزادي يك اجلاس جديد، و با تمايز بين اجلاس و نشست ارتباط تنگاتنگ دارد. همانگونه كه در 38 و در صفحه‌ي 82 گفته شده، همان موضوع يا اساساً شبيه همان موضوع نمي‌تواند براي دومين بار در جريان يك اجلاس دوباره در برابر مجمع قرار بگيرد، جز به وسيله پيشنهادهاي پارلماني كه يك موضوع را دوباره در برابر مجمع مطرح مي‌كنند. از سوي ديگر، در هر اجلاس بعدي هر پيشنهادي كه هنوز به كاربردني باشد مي‌تواند به طور معمولي دوباره مطرح شود مگر آنكه از اجلاس قبلي (از طريق چهار رويه‌اي كه در صفحه‌ي 88 در بخش نشست عادي، در زير) و به عنون پيشنهادي كه تكليف نهايي آن مشخص نشده، منتقل شده باشد (نيز نگا ك به 38، جايي كه تجديد پيشنهادها به طور كامل بحث شده است).</p> <p><strong>رابطه‌ي آزادي يك مجمع با انتصاب موقت رئيس.</strong><br class='autobr' /> اگر مجمع بخواهد الأن رئيسي را براي احراز رياست در وراي اجلاس جاري انتخاب كند (در صورت بيماري يا ناتواني مسؤل عادي جلسه و جانشين وي)، بايد در نشست قبل يا در فراخوان نشستي كه او در آن انتخاب مي‌شود، اطلاعيه‌ داده شود. يك اجلاس نمي‌تواند در آزادي هيچ اجلاس جديدي براي انتخاب رئيس‌اش مداخله كند مگر از طريق برگزاري انتخابات با اطلاعيه‌ي قبلي(صص: 18-116).</p></div>