http://www.kadrha.com/ به وب سایت دفتر کادرها خوش آمدید! شماره تماس: ۸۸۹۱۱۰۱۷ - ۰۲۱ دفتر كادرها براي آموزش قواعد پيش‌گزيده ‌ي اداره‌ي انواع مجامع تصميم‌گيري و سازمان‌هاي دموكراتيك تأسيس شده است كه در كتابي با عنوان ‍رابرتز روولز آو اوردر (دستورنامه رابرت) گردآوري و منتشر شده است.كتاب دستورنامه رابرت كه نخستين ويرايش آن در سال ۱۸۷۶ در ايالات متحد آمريكا انتشار يافت و برگردان فارسي ويرايش دوازدهم (سال ۲۰۲۰) آن را نشر اختران، روز ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ منتشر کرده است و در دسترس علاقمندان قرار دارد، قواعد و رويه‌هاي قانون عرفي پارلمان را، با حذف بخش‌هايي از آن كه در خارج از مجامع قانون‌گذاري كاربرد ندارد، تدوين، تشريح و بر مبناي اصول بنيادين قانون پارلمان تبين كرده است. براي قانون عرفي پارلمان سه تعريف ارايه شده است: قواعد بازي دموكراسي قواعد حاكم بر رويه‌هايي كه از طريق آن‌ها قوانين مدني و جزايي تدوين و تصويب مي‌شوند قواعد و آدابي كه بر مجامع و سازمان‌هاي ‌مشورتي و تصميم‌گيري ناظر و حاکم هستند.اگر مایلید از نحوه‌ی سازمان‌دهی به مطالب این وب‌سایت، سر در بیاورید، ادامه این مطلب را اینجا بخوانید! fa SPIP - www.spip.net https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L144xH136/siteon0-a1421.jpg http://www.kadrha.com/ 136 144 https://www.kadrha.com/spip.php?article135 https://www.kadrha.com/spip.php?article135 2015-11-24T15:26:56Z text/html fa گروه نویسندگان <p>بخش ۵۵ کتاب دستورنامه رابرت قواعد و رویه‌های ناظر بر ادغام، وحدت و انحلال انجمن‌ها را تشریح کرده‌ است. این بخش بسیار کوتاه است اما نکات جالبی در آن مطرح شده است. با هم این بخش را می‌خوانیم:<br class='autobr' /> § 55 - ادغام، وحدت، و انحلال انجمن‌ها<br class='autobr' /> تركيب انجمن‌ها<br class='autobr' /> تفاوت بين ادغام و وحدت. در مواردي كه دو انجمن موجود بخواهند تركيب شوند، دو رويه ممكن وجود دارد، كه از نظر قانوني متمايز هستند:<br class='autobr' /> ● در مورد ادغام، يكي از دو سازمان به بقاء خود ادامه مي‌دهد، ‌در حاليكه موجوديت مستقل انجمن ديگر از بين مي‌رود و هستي‌اش خاتمه مي‌يابد، زيرا در ديگري ادغام مي‌شود- يعني، در انجمن اولي (...)</p> - <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?rubrique66" rel="directory">فصل هفدهم: نشست‌هاي توده‌اي، سازماندهی به یک انجمن دائمی</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L150xH98/arton135-90d4f.jpg" width='150' height='98' /> <div class='rss_chapo'><p>بخش ۵۵ کتاب دستورنامه رابرت قواعد و رویه‌های ناظر بر ادغام، وحدت و انحلال انجمن‌ها را تشریح کرده‌ است. این بخش بسیار کوتاه است اما نکات جالبی در آن مطرح شده است. با هم این بخش را می‌خوانیم:</p></div> <div class='rss_texte'><h3 class="spip">§ 55 - ادغام، وحدت، و انحلال انجمن‌ها</h3> <p><strong>تركيب انجمن‌ها</strong></p> <p><strong>تفاوت بين ادغام و وحدت. </strong> در مواردي كه دو انجمن موجود بخواهند تركيب شوند، دو رويه ممكن وجود دارد، كه از نظر قانوني متمايز هستند:</p> <p><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● در مورد ادغام، يكي از دو سازمان به بقاء خود ادامه مي‌دهد، ‌در حاليكه موجوديت مستقل انجمن ديگر از بين مي‌رود و هستي‌اش خاتمه مي‌يابد، زيرا در ديگري ادغام مي‌شود- يعني، در انجمن اولي جذب مي‌شود. <br /><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● در مورد وحدت، دو يا چند سازمان به موجوديت مستقل خودشان خاتمه مي‌دهند، و يك وجود جديد شكل مي‌گيرد كه شامل اعضاء سازمان‌هاي متحدشده است، كار آن‌ها را ادامه مي‌دهد و دارايي‌ها و تعهدات آن‌ها را بر عهده مي‌گيرد.</p> <p>در هر دو مورد ادغام يا وحدت، به سازمان ايجاد شده بايد يك نام جديد داده شود كه مي‌تواند، به عنوان مثال، شامل عناصري از نامه‌هاي سازمان‌هاي تشكيل‌دهنده باشد.</p> <p>موارد مربوط به انجمن‌هاي به ثبت رسيده. اگر يك يا چند سازمان ادغام يا متحد شده به ثبت‌ رسيده باشند،‌ با يك وكيل بايد مشورت شود تا اسناد لازم را تنظيم كند و در تمام مراحل لازم براي اجراي الزامات قانوني مشاوره بدهد.</p> <p>موارد مربوط به انجمن‌هاي به ثبت‌ نرسيده. اگر هيچ كدام از انجمن‌هاي ادغام يا متحده شده به ثبت نرسيده باشند،‌ رويه‌هاي مربوطه به قرار زير است:</p> <p><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● در مورد ادغام، سازماني كه از هويت مستقل خود صرف نظر مي‌كند بايد قطعنامه‌اي اساساً به اين شرح به تصويب برساند: «تصويب شد،‌ كه انجمن الف از تاريخ [ذكر تاريخ] يا از تاريخي كه انجمن ب آن را بپذيرد در انجمن ب ادغام خواهد شد». چنين قطعنامه‌اي براي تصويب مانند اصلاح آئين‌نامه به اطلاع قبلي و دو سوم آراء نياز دارد (نگا ك: صص.63-562). اين قطعنامه بايد با تصويب قطعنامه‌ انتقال تمام دارايي‌ها و تعهدات به سازماني كه با آن ادغام شده همراه شود يا پس از تصويب قطعنامه‌ انتقال دارايي‌ها به تصويب برسد و جزئيات اجرايي روش انتقال را مشخص سازد. انجمني كه سازمان اول در آن ادغام مي‌شود بايد قطعنامه‌ پذيرش ادغام را به تصويب برساند، و اين پيشنهاد نيز همان رأي و همان اطلاعيه‌ قبلي را كه اصلاح آئين‌نامه‌ سازمان پذيرنده نياز داشته باشد احتياج خواهد داشت، زيرا به همان قدر سهم سرانه‌ هر عضو را تغيير مي‌دهد. قطعنامه‌هايي كه مجوز و اختيار ادغام را صادر مي‌كنند اغلب شرايط و مقررات، و گاهي حتي تا حد نام مسؤلان سال اول پس از ادغام را نيز، در بر مي‌گيرند. معمولاً اين قطعنامه‌ها كار يك كميته‌ مشترك دو سازمان هستند و به بخشي از توصيه‌هاي آن كميته شكل مي‌دهند.</p> <p><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● در مورد وحدت، دو يا چند سازمان قطعنامه‌هايي را تصويب مي‌كنند كه،‌ مشابه قطعنامه‌هايي كه در مورد ادغام مطرح شد، اجازه‌ي وحدت را مي‌دهند. اغلب - و نه لزوماً- اين نشست‌ها به صورت همزمان و در يك ساختمان برگزار مي‌شوند. مانند مورد ادغام،‌ قطعنامه‌ها، كه شامل جزئيات مربوط به روش انتقال هستند، توسط يك كميته‌ مشترك پيش‌نويس مي‌شوند. پس از آنكه سازمان‌هاي متحد هر كدام قطعنامه‌هايي را كه اساساً يكسان هستند به تصويب رساندند و وحدت را در تاريخ مقرر پيش‌بيني كردند،‌ يك نشست مشترك از اعضاء گروه‌هاي متحد با هدف سازماندهي به انجمن جديدي كه در دست تأسيس است، برگزار مي‌كنند. بر خلاف مورد ادغام، يك آئين‌نامه جديد بايد تدوين و تصويب شود. رويه آن همانند استقرار يك انجمن اوليه‌ است كه در 54 توصيف شد،‌ جز آنكه قطعنامه‌ها و پيشنهادهاي لازم معمولاً به نحوي تدوين مي‌شوند كه تاريخ استقرار سازمان جديد،‌ اجرايي شدن آئين‌نامه‌ آن،‌ احراز سمت مقامات آن با تاريخي كه موجوديت گروه‌هاي متحد شده خاتمه مي‌يابد منطبق باشد.</p> <p><strong>انحلال يك انجمن </strong></p> <p>بعضي مواقع احتمال دارد در طول يك دوره‌ زماني نيازي كه منجر به تأسيس انجمن شده بود از بين برود، و سازمان بخواهد به صورت رسمي خود را منحل يا پراكنده كند.</p> <p>انحلال يك انجمن به ثبت رسيده. اگر انجمن به ثبت رسيده باشد، قوانين ايالتي كه انجمن در آنجا به ثبت رسيده است جزئيات شرايط انحلال يك شركت ثبت شده را مشخص كرده است. يك وكيل بايد در مورد تدوين اسناد لازم مشاوره بدهد و انجمن بايد طبق همان رويه‌ها عمل كند.</p> <p>انحلال يك انجمن ثبت نشده. در مورد انجمن ثبت نشده، يك قطعنامه بايد آماده شود، مانند: «تصويب شد، كه انجمن ايكس از تاريخ 31 مارس سال __20 منحل ‌شود». اين قطعنامه مي‌تواند مقدمه‌اي داشته باشد كه دلايل انحلال را توضيح دهد. اين قطعنامه در واقع يك پيشنهاد ابطال آئين‌نامه است و در نتيجه مستلزم همان اخطار قبلي و آراء مورد نياز براي اصلاح آئين‌نامه است (نگا ك: صص.63-562). اخطار مورد نياز بايد از طريق پست به تمام اعضاء ثبت شده ارسال شود. <br class='autobr' /> چنين قطعنامه‌اي مي‌تواند با قطعنامه‌ها‌ي ديگري كه روش تعيين تكليف دارايي‌هاي انجمن را مشخص مي‌كنند و به جزئيات اجرايي ديگر مي‌پردازند به صورت همزمان به تصويب برسد- يا قطعنامه‌هاي اخير مي‌توانند جداگانه تصويب شوند. در بعضي از سازمان‌هاي معاف از ماليات با منشورهاي ثبتي خيريه يا آموزشي، هنگام تعيين تكليف دارايي‌ها، قوانين ايالتي يا فدرال بايد رعايت شوند. اين دارايي‌ها اغلب بين انجمن‌هايي با هدف‌هاي مشابه يا يك تشكل‌ مافوق توزيع مي‌شوند.</p></div> https://www.kadrha.com/spip.php?article134 https://www.kadrha.com/spip.php?article134 2015-11-24T15:09:50Z text/html fa گروه نویسندگان <p>بخش ۵۴ از کتاب دستورنامه رابرت - که ترجمه آن در ادامه تقدیم می‌شود - قواعد و رویه‌های ناظر بر سازماندهی به یک انجمن دائمی را تشریح کرده است. اما مطالعه‌ی این بخش مستلزم آن است که قبلاَ بخش ۵۳ را مطالعه کرده باشید. به این دلیل که نشست‌های اولیه‌ای که برای تأسیس یک انجمن دائمی تشکیل می‌دهید در واقع یک نشست توده‌ای محسوب می‌شود که باید قواعد ناظر بر آن‌ها را بدانید.<br class='autobr' /> گفتن ندارد که این بخش از کتاب، قواعد حقوقی ناظر بر تأسیس یک سازمان دائمی را تشریح کرده‌ است. اما با دانستن این قواعد نمی‌شود یک انجمن تأسیس کرد همانطور که اگر آشپزی بلد باشید به این معنا نیست که (...)</p> - <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?rubrique66" rel="directory">فصل هفدهم: نشست‌هاي توده‌اي، سازماندهی به یک انجمن دائمی</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L150xH97/arton134-3da26.jpg" width='150' height='97' /> <div class='rss_chapo'><p>بخش ۵۴ از کتاب <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?article17" class='spip_in'>دستورنامه رابرت</a> - که ترجمه آن در ادامه تقدیم می‌شود - قواعد و رویه‌های ناظر بر سازماندهی به یک انجمن دائمی را تشریح کرده است. اما مطالعه‌ی این بخش مستلزم آن است که قبلاَ <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?article133" class='spip_in'>بخش ۵۳</a> را مطالعه کرده باشید. به این دلیل که نشست‌های اولیه‌ای که برای تأسیس یک انجمن دائمی تشکیل می‌دهید در واقع یک نشست توده‌ای محسوب می‌شود که باید قواعد ناظر بر آن‌ها را بدانید.</p> <p>گفتن ندارد که این بخش از کتاب، قواعد حقوقی ناظر بر تأسیس یک سازمان دائمی را تشریح کرده‌ است. اما با دانستن این قواعد نمی‌شود یک انجمن تأسیس کرد همانطور که اگر آشپزی بلد باشید به این معنا نیست که می‌توانید یک رستوران بزنید. ایجاد انجمن به مهارت‌های بسیار زیادی نیاز دارد. برای کسب آن‌ها می‌توانید در کارگاه‌های آموزش دستورنامه رابرت در دفتر کادرها شرکت کنند.</p> <p>خاطر نشان می‌کند ترجمه زیر از ویرایش دهم کتاب <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?article17" class='spip_in'>دستورنامه رابرت</a> صورت گرفته است و ترجمه <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?article113" class='spip_in'>ویرایش یازدهم</a> آن به زودی به صورت کتاب در اختیار علاقمندان قرار خواهد گرفت.</p></div> <div class='rss_texte'><h3 class="spip">§ 54 -سازماندهي به انجمن‌ دائمي</h3> <p>وقتي قرار باشد يك انجمن دائمي تشكيل شود، سازماندهندگان اغلب همان مسير يك نشست توده‌اي‌ را طي مي‌كنند، جز اينكه وقتي سازماني در حال شكل گيري است، نشست‌ها بايد با دقت محدود به افرادي شود كه علاقه‌ آنان به تأسيس سازمان معلوم باشد. به اين دليل، معقول است براي دعوت مدعوان به جاي بيانيه‌ عمومي به نامه‌ يا تماس شخصي متوسل شد.</p> <p><strong>نخستين نشست تأسيسي</strong></p> <p>نخستين نشست، كه بهتر است قسمت كار در آن مختصر گرفته شود، گاهي پس از صرف ناهار يا شام برگزار مي‌شود. در اين نشست‌هاي تأسيس سازمان، در صورت تمايل مي‌توان دعوت به دستور را چند دقيقه پس از زمان پيش‌بنيي شده اعلام كرد.</p> <p>انتخاب مسؤلان موقت، و گفتگوهاي مقدماتي. وقتي شخص تعيين شده جلسه را به دستوردعوت كرد، مي‌گويد: «نخستين كار انتخاب يك رئيس است». مانند نشست‌ توده‌اي، كسي كه جلسه را به دستور دعوت مي‌كند مي‌تواند هم يك رئيس موقت را نامزد كند هم بلافاصله از صحن بخواهد تا اشخاصي را براي رياست موقت جلسه نامزد كنند و نامزدها به صورت شفاهي اخذ رأي مي‌شوند. وقتي رئيس موقت در جايگاه خود قرار گرفت، يك منشي نيز مثل مورد نشست‌ توده‌‌اي، انتخاب خواهد شد (نگا ك: ص.31-530).</p> <p>سپس رئيس جلسه از اعضائي كه بيشترين علاقه را در تأسيس انجمن دارند درخواست مي‌كند تا اطلاعات پسزمينه‌اي را ارايه دهند يا خودش مي‌تواند صحبت كند. مي‌توان از ديگران نيز خواست تا نظراتشان را ابراز كنند، اما رئيس نبايد اجازه دهد هيچ كس نشست را در انحصار خود درآورد.</p> <p>تصويب قطعنامه‌اي در مورد تشكيل يك انجمن. پس از صرف زمان معقول براي اين مذاكره‌ غيررسمي، كسي بايد قطعنامه‌اي شامل طرح اقدام مشخص ارايه دهد. كساني كه نشست را برنامه‌ريزي كرده‌اند از پيش بايد يك قطعنامه‌ مناسب را آماده كرده باشند، كه در اساس بايد به شكل زير باشد:</p> <p>تصويب شد، كه نظر اين نشست اين است كه انجمني براي . . . [توصيح هدف انجمن] اكنون تشكيل شود‍ [يا تشكيل خواهد شد].</p> <p>اين قطعنامه، وقتي حمايت شود، از سوي رئيس قرائت مي‌شود، و براي مذاكره و اصلاح مفتوح خواهد بود. بايد خاطر نشان ساخت كه چنين قطعنامه‌اي فقط يك بيانيه‌ي هدف است، و تصويب آن انجمن را به وجود نمي‌آورد. ايجاد انجمن مستلزم تصويب آئين‌نامه و امضاء طومار عضويت است كه در ادامه توضيح داده مي‌شود. اگر نشست بزرگ باشد، معمولاً بهتر است كه قطعنامه، جز در مورد يك بيانيه مختصر هدف، قبل از صحبت‌هاي مقدماتي ارايه شود.</p> <p>ساير كارهاي مرتبط با سازماندهي‌. پس از تصويب قطعنامه‌ سازماندهي به انجمن، گام‌هاي بعدي معمولاً عبارتند از:</p> <p>1) طرح و تصويب پيشنهادي مبني بر اينكه كميته‌اي مركب از تعداد مشخصي از اعضاء از سوي رئيس جلسه منصوب شوند تا پيش‌نويس آئين‌نامه را تدوين كنند- و اگر ثبت انجمن ضروري باشد، مشاوره با يك وكيل به نحوي كه در ادامه توصيف شده است.</p> <p>2) طرح و تصويب پيشنهادي مبني بر تعيين تاريخ، زمان و مكان نشست بعدي(22)، كه در آن گزارش كميته‌ آئين‌نامه ارايه خواهد شد. اگر تعيين زمان و مكان نشست بعدي عملي نباشد، پيشنهاد مي‌تواند به اين صورت مطرح شود: «وقتي نشست خاتمه مي‌يابد، تا فراخوان رئيس جلسه به تعويق بيافتد».</p> <p>3) طرح و تصويب پيشنهادي مبني بر مسؤل ساختن كميته‌ آئين‌نامه براي تهيه‌ نسخه‌هايي از پيش‌نويس تكميل شده و توزيع آن‌ها در ميان تمام كساني كه در نشست بعدي حضور خواهند يافت. در اين ارتباط،‌ كساني كه در پي تشكيل يك انجمن هستند بايد هزينه‌هاي مربوطه را بر عهده بگيرند، و صرف‌نظر از اينكه سازماني شكل بگيرد يا نه، اين هزينه‌ها را متقبل شوند. هزينه‌هاي ورودي يا عضويت نمي‌تواند به نام انجمن گردآوري و دريافت شود تا وقتي كه به نحو موصوف در اين بخش، سازماندهي آن كامل شود. در آن صورت هزينه‌‌هاي صرف شده را مي‌توان جبران كرد.</p> <p>كار ديگر پيش از ختم نشست مي‌تواند شامل مذاكره‌ غيررسمي در مورد هدف‌ها و ساختار انجمن مورد نظر باشد كه مي‌تواند به كميته‌ تدوين آئين‌نامه مدد برساند (زير را بنگريد).<br class='autobr' /> وقتي كار نشست اول تمام مي‌شود و پيشنهاد ختم جلسه به تصويب مي‌رسد (نگا ك: ص. 36-534) رئيس يا مي‌گويد: (1) «اين نشست تا نشست بعدي در . . . [تاريخ، ساعت و مكان نشست بعدي] به تعويق مي‌افتد، يا مي‌گويد (2) «اين نشست تا نشست بعدي بنا دعوت رئيس به تعويق مي‌افتد».</p> <p><strong>كار كميته‌ آئين‌نامه</strong></p> <p>اصول كلي راهنماي تدوين پيش‌نويس آئين‌نامه در 56 ارايه مي‌شود. تهيه و مطالعه‌ آئين‌نامه‌هاي سازمان‌هاي مشابه انجمن در دست تأسيس براي كميته‌ پيش‌نويس مفيد خواهد بود، هرچند كاربرد مواد مندرج در آن‌ها در مورد انجمن جديد بايد با دقت مورد ارزيابي قرار بگيرد. مشاوره به يك متخصص امور پارلماني نيز براي كميته مفيد است.</p> <p>اگر انتظار مي‌رود انجمن مالك اموال غيرمنقول خود باشد، ارث به آن تعلق بگيرد، كاركناني را به استخدام درآورد،‌ و از اين قبيل، در آن صورت نياز است كه طبق قوانين ايالتي كه در آن تأسيس مي‌شود به ثبت برسد (نگا ك: صص. 11-10). در چنين حالتي، كميته‌ آئين‌نامه بايد اختيار داشته باشد كه يك يا چند نفر از اعضائش براي كسب اطلاعات و مشاوره در ارتباط با الزامات قانوني كه بايد در تدوين پيش‌نويس آئين‌نامه مورد توجه قرار بگيرند با يك وكيل مشورت كنند. اگر قرار است انجمن به ثبت برسد، همان وكيل بهتر است پيش‌نويس منشور يا اسناد ثبتي ديگر را، كه كميته پيش از آئين‌نامه براي بررسي به دومين نشست سازماني ارايه مي‌دهد، تدوين كند، مگر آنكه براي تأخير در اين امر دليلي وجود داشته باشد (زير را بنگريد).</p> <p>همانگونه كه پيش‌تر خاطر نشان شد، منطقي است كه نسخه‌هايي از پيش‌نويس آئين‌نامه‌ تهيه شده به صورت يك خط در ميان، تكثير شود و در اختيار تمام اعضائي كه در نشست سازماني بعدي حضور مي‌يابند فرار بگيرد. اگر لازم باشد مي‌توان اين نسخه‌هايي را از طريق پست به تمام افرادي كه در نشست بعدي حضور مي‌يابند ارسال كرد.</p> <p><strong>دومين نشست سازماني</strong></p> <p>قرائت و تصويب صورتجلسه. با مسؤلان موقتي كه در نشست قبلي انتخاب شدند و تا انتخاب مسؤلان دائم به خدمت خود ادامه خواهند داد، نخستين قلم از كارها در دومين نشست سازماني قرائت و تصويب صورتجلسه‌ نشست اول، با تصحيح‌هاي ضروري است.</p> <p>بررسي و تصويب آئين‌نامه‌ پيشنهادي. پس از تأييد صورتجلسات، معمولاً گزارش كميته‌ آئين‌نامه استماع مي‌شود. اگر منشور ثبتي پيشنهادي وجود داشه باشد اول آن سند تقديم خواهد شد. مجمع مي‌تواند پيش‌نويس منشور را اصلاح كند، اما نتيجه‌ هر نوع تعديلي بايد از سوي وكيلي كه سند مصوب به وي ارايه‌ خواهد شد، در چارچوب قوانين ثبتي ايالت مشخص، وارسي شود.</p> <p>اگر منشور ثبتي پيشنهادي وجود نداشته باشد، رئيس كميته‌ آئين‌نامه، پس از كسب صحن براي ارايه‌ پيش‌نويس، به ترتيب زير صحبت مي‌كند:</p> <p>رئيس كميته‌: آقاي رئيس، كميته‌ منصوب براي تدوين آئين‌نامه‌ پيشنهادي در مورد پيش‌نويسي كه در ادامه تقديم خواهد شد به توافق رسيد و به من دستور داد تا تصويب آن را پيشنهاد كنم. [طرح پيشنهادي را به طور كامل قرائت مي‌كند. اعضاء نيز از روي نسخه‌هاي خود دنبال مي‌كنند، مگر آنكه از قرائت اوليه‌ آن صرف نظر شود، سپس تصويب سند را به اين شرح پيشنهاد مي‌دهد:] جناب رئيس، از طرف كميته، تصويب اين آئين‌نامه را پيشنهاد مي‌كنم.</p> <p>اين پيشنهاد به حمايت نياز ندارد، زير از سوي كميته‌اي با بيش از يك نفر تدوين شده است. از آنجا كه آئين‌نامه‌ معمولاً ماده ماده يا بحش بحش مورد بررسي قرار مي‌گيرد (نكا ك: 28)، رئيس مسأله را به شكل زير قرائت مي‌كند:‌</p> <p>رئيس: مسأله مورد بحث تصويب آئين‌نامه پيشنهادي از سوي كميته است. رئيس كميته [يا منشي] اكنون آئين‌نامه‌ را، ماده به ماده يا بخش به بخش قرائت مي‌كند. هر ماده يا هر بخش، پس از قرائت مورد مذاكره يا اصلاح قرار مي‌گيرد. وقتي اصلاح يك ماده يا بخش كامل شد، بعدي قرائت و بررسي مي‌شود. تا وقتي تمام مواد يا بخش‌ها بررسي نشده باشند، هيچ كدام از آن‌ها به تصويب نخواهد رسيد.</p> <p>هر ماده يا بخش جداگانه قرائت مي‌شود، هر ماده با دقت از سوي رئيس كميته‌ آئين‌نامه، به نحو مدكور در فوق، تشريح مي‌شود؛ و پس از آنكه آخرين ماده يا بخش تكميل شد، رئيس اين فرصت را فراهم مي‌آورد تا بندها و بخش‌هاي اضافي افزوده شوند و هر نوع ناهماهنگي از بين برود يا ناهماهنگي‌هايي كه در جريان اصلاح بروز پيدا كرده‌اند كنترل شوند:</p> <p>رئيس: اكنون كل آئين‌نامه‌ در معرض اصلاح است. آيا اصلاحيه‌ ديگري وجود دارد؟</p> <p>اگر، در هر مرحله از بررسي آئين‌نامه، روشن شود كه اصلاحيه‌‌ها يا اضافات مهمي لازم است اما مستلزم بررسي و زمان بيشتر خواهد بود، پيشنهاد ارجاع مجدد آئين‌نامه‌ پيشنهادي به كميته (13) همراه با اين دستور كه كميته گزارش خود را در نشست بعدي كه زمان آن مي‌تواند تعيين شود ارايه دهد طبق دستور است. اين نشست سوم در تشكيل يك سازمان، هرچند در بسياري از موارد غيرضروري است،‌ در موارد ديگر اغلب منجر به درك بهتر و گسترش عضويت مي‌شود. در هر صورت، در نشست دوم يا سوم، هنگامي كه اصلاحيه‌ ديگري مطرح نباشد، تصويب آئين‌نامه به رأي گذاشته مي‌شود:‌</p> <p>رئيس: تصويب آئين‌نامه به نحوي كه اصلاح شده به رأي گذاشته مي‌شود. كساني كه با تصويب اين آئين‌نامه موافقند بگويند آري. . . مخالفان بگويند، خير. . . [و به اين ترتيب،‌ به روش معمول رأي‌گيري شفاهي انجام مي‌شود].</p> <p>هنگام بروز ترديد، رئيس بايد، اگر لازم باشد، با بلند كردن دست رأي‌ بگيرد، دستور شمارش بدهد؛ يا يك عضو تشكيك آراء كند (29)، همانگونه كه در صفحه‌هاي 50-48 توصيف شده است، مي‌تواند پيشنهاد شمارش آراء را مطرح سازد. بر خلاف اصلاح يا بازنگري آئين‌نامه‌ سازماني كه قبلاً تأسيس شده باشد (57)، تصويب آئين‌نامه‌اي كه از طريق آن يك انجمن ايجاد مي‌شود فقط به اكثريت آراء نياز دارد. اين آئين‌نامه به محض تصويب اعتبار مي‌يابد. رأي منفي نسبت به تصويب آن مي‌تواند تجديدنظر شود، اما رأي مثبت قابل ‌تجديد‌نظر نيست.</p> <p>تنفس براي ثبت‌نام. پس از تصويب آئين‌نامه، فقط كساني كه به انجمن ملحق شوند حق دارند در اخذ رأي اقدام‌هاي بيشتر شركت كنند. به همين خاطر، در اين مرحله، نشست براي ثبت‌نام اعضاء اعلام تنفس مي‌كند. پذيرش بلافاصله‌ عضويت مشروط به امضاء يك ورقه مدرك دائم است كه منشي موقت آن را از پيش آماده كرده است كه بايد با اسناد اصلي سازمان بايگاني شود. اين امضاء انعقاد قرارداد براي اطاعت از آئين‌نامه، و تعهد نسبت به پرداخت حق عضويت (اگر پيش‌بيني شده باشد)‌ و ورودي براي سال اول يا هر مدت زماني كه پيش‌بيني شده باشد، در همان لحظه است. به اشخاصي كه به صورت‌ امضاء مي‌دهند «اعضاء مؤسس» مي‌گويند. منشي موقت، تا انتخاب و احراز سمت خزانه‌دار بايد رسيد و سند مبالغ دريافتي را تهيه كند و ارايه دهد.</p> <p>قرائت فهرست و انتخاب مسؤلان دائم. پس از تنفس رئيس موقت منشي موقت را به قرائت فهرست اعضاء دعوت مي‌كند، و منشي موقت نيز فهرست را مي‌خواند. سپس رئيس مي‌گويد: «كار در دستور بعدي معرفي نامزد‌ و انتخاب مسؤلان دائم بر اساس آئين‌نامه است». <br class='autobr' /> روند‌هاي معرفي نامزدها و انتخاب آنان به نحوي است كه در 46 توصيف شده است، و انتخابات، اگر آئين‌نامه مقرر كرده باشد، كه معمولاً بايد چنين باشد با ورقه است. اعضائي كه مي‌توان به آنان رأي داد به كساني كه نامزد شده‌اند محدود نمي‌شود، زيرا هر عضوي آزاد است به هر عضو ديگري كه آئين‌نامه وي را فاقد صلاحيت اعلام نكرده باشد،‌ رأي بدهد. پس از آنكه رأي‌گيري تكميل شد، رئيس نتايج را اعلام مي‌كند. در صورتي كه يك شرط مندرج در آئين‌نامه به نحو ديگري مقرر نكرده باشد (صص.79-578) مسؤلان انتخابي جديد بلافاصله جايگزين مسؤلان موقت مي‌شوند.</p> <p>هر كار اساسي ديگر. وقتي مقامات سمت‌ها را بر احراز كردند و رئيس جديد سازمان در جايگاه خود نشست، بايد نسبت به انجام هر كاري كه مستلزم توجه بلافاصله باشد اقدام كند. در يك انجمن جديد معمولاً اهميت دارد كه رئيس سازمان فرصت داشته باشد تا پس از بررسي فهرست اعضاء با دقت به انتصاب كميته‌ها توجه كند. بنا بر اين اغلب منطقي است كه اين موضوع تا نشست بعدي پيش از نخسين مجمع عادي انجمن به تعويق بيافتد. با اين همه، رئيس ممكن است لازم بداند كه رئيس بعضي از كميته‌ها، مانند كميته‌ عضويت و برنامه‌ريزي را،‌ بلافاصله منصوب كند.</p> <p>وقتي كار نشست تكميل شد،‌ يا وقتي نشست تعويقي پيش‌بيني شد، پيشنهاد ختم جلسه در دستور است. اگر تصويب شود، رئيس نتيجه را اعلان و ختم جلسه را اعلام مي‌كند.</p> <p>نشست‌هاي بعدي انجمن به نحو موصوف در 3 و 4 برگزار مي‌شود. براي اطلاعات بيشتر در ارتباط با سازماندهي به يك فدراسيون از طريق كنوانسيون نمايندگان انجمن‌هاي عضو آتي به 60 بنگريد.</p></div> https://www.kadrha.com/spip.php?article133 https://www.kadrha.com/spip.php?article133 2015-11-24T14:38:52Z text/html fa گروه نویسندگان <p>چند دهه طول کشید تا دریابیم مخالفت با هدف‌ اعلام شده‌ی یک نشست توده‌ای عین هرچ و مرج است و نه عین دموکراسی. طبق قانون عرفی پارلمان، رئیس جلسه وظیقه دارد هر فردی را که در یک نشست توده‌ای علیه هدف‌ اعلام شده‌ی آن نشست صحبت کند، و به اخطارهای رئیس هم توجهی نشان ندهد، از جلسه اخراچ کند و اگر بیرون نرفت برای بیرون کردنش از نیروی انتظامی کمک بخواهد.<br class='autobr' /> طبق قانون عرفی پارلمان اعضای یک نشست توده‌ای به نامزدهایی رأی می‌دهند که از سوی میزبان معرفی می‌شوند. در حالیکه در نشست‌های توده‌ای ما مسن‌ترین فرد به عنوان رئیس جلسه انتخاب می‌شود که ممکن است با برنامه‌های گروه (...)</p> - <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?rubrique66" rel="directory">فصل هفدهم: نشست‌هاي توده‌اي، سازماندهی به یک انجمن دائمی</a> <img class='spip_logos' alt="" align="right" src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L150xH126/arton133-28086.jpg" width='150' height='126' /> <div class='rss_chapo'><p>چند دهه طول کشید تا دریابیم مخالفت با هدف‌ اعلام شده‌ی یک نشست توده‌ای عین هرچ و مرج است و نه عین دموکراسی. طبق قانون عرفی پارلمان، رئیس جلسه وظیقه دارد هر فردی را که در یک نشست توده‌ای علیه هدف‌ اعلام شده‌ی آن نشست صحبت کند، و به اخطارهای رئیس هم توجهی نشان ندهد، از جلسه اخراچ کند و اگر بیرون نرفت برای بیرون کردنش از نیروی انتظامی کمک بخواهد.</p> <p>طبق قانون عرفی پارلمان اعضای یک نشست توده‌ای به نامزدهایی رأی می‌دهند که از سوی میزبان معرفی می‌شوند. در حالیکه در نشست‌های توده‌ای ما مسن‌ترین فرد به عنوان رئیس جلسه انتخاب می‌شود که ممکن است با برنامه‌های گروه برگزار کننده نشست هیچ آشنایی نداشته باشد در نتیجه تمام برنامه‌های میزبان را به هم بریزد.</p> <p>بخش مربوط به «نشست‌های توده‌ای» که ترجمه‌ی آن در ادامه تقدیم می‌شود پر از چنین نکاتی است که ‌آشنایی و رعایت آن‌‌ها به ارتقای فرهنگ اجتماعی ما مدد خواهد رساند. ترجمه این بخش از <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?article17" class='spip_in'>ویرایش دهم کتاب دستورنامه رابرت</a> در ادامه تقدیم شده است. خاطر نشان می‌کند به زودی <a href="https://www.kadrha.com/spip.php?article113" class='spip_in'>ویرایش یازدهم</a> این کتاب که مسائل مستحدثه و جدید نیز در آن گنجانده شده است به صورت کتاب تقدیم علاقمندان خواهد شد. متن کامل پی‌دی‌افی فصل هفدهم کتاب نیز <a href="http://www.kadrha.com/IMG/pdf/chapter_-17_-_mass_meeting__organization_-3.pdf" class='spip_out' rel='external'>اینجا</a> در دسترس است.</p></div> <div class='rss_texte'><h3 class="spip">§ 53 - نشست‌هاي توده‌اي </h3> <p><strong>خصوصيات متمايز يك نشست توده‌اي</strong></p> <p>يك نشست توده‌اي، آنگونه كه در قانون پارلمان درك مي‌شود، نشست يك گروه سازمان نيافته است، كه در اعلاميه‌ فراخوان آن كه به صورت همگاني يا گزينشي پخش مي‌كنند، اعلان مي‌شود كه:</p> <p><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● به خاطر اقدام مناسب در خصوص يك مشكل مشخص يا در جهت يك هدف مشخص اعلام شده از سوي حاميان نشست فراخوان شده، و <br /><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● به روي تمام كساني كه در مشكل يا هدف اعلام شده ذينفع‌ هستند (يا به روي بخش‌هاي خاصي از مردم كه چنين منافعي دارند) باز است.</p> <p>تا حدي كه اشخاصِ در زمرهء مدعوان به وضوح قابل تعريف باشند- به طور مثال، به عنوان رأي‌ دهندگان ثبت‌نام كرده يك حزب سياسي مشخص، يا ساكنان يك منطقه‌ خاص- فقط چنين اشخاصي در نشست حق طرح پيشنهاد، صحبت و رأي خواهند داشت، و اگر حاميان اينطور صلاح بدانند، ديگران پذيرفته نيستند. در هر صورت، يك نشست توده‌اي بر اساس اين درك فراخوان مي‌شود- و كساني كه در آن شركت كنند پذيرفته خواهند شد- كه حاميان (كساني كه سالن را اجاره كرده‌اند و هزينه‌هاي برگزاري نشست را مي‌پردازند) حق دارند برنامه‌ها را به موضوع كلي كه اعلام كرده‌اند محدود كنند؛ اما كل مجمع (كه از اشخاصي تشكيل شده كه كمك آنان مورد انتظار حاميان است) حق دارد اقدامي را كه بايد براي تحقق هدف اعلام شده صورت پذيرد، تعيين كند. با توجه به اين محدود شدن حق حضور- يا، دست‌كم، شركت- به اشخاصي كه به طور كلي طرف‌دار هدف اعلام شده‌ي نشست هستند،‌ يك نشست توده‌ا‌ي با نشستي از نوع «نشست شهري»، يك سخنگاه همگاني، با «محفل بحث و گفتگو»، يا يك دادرسي‌ علني كه توسط حكومت برگزار مي‌شود، متفاوت است.</p> <p><strong>سازماندهي يك نشست توده‌اي </strong></p> <p>فراخوان نشست. اعلاميه‌ فراخوان نشست توده‌اي بايد تاريخ، ساعت، و مكان نشست، هدف آن، و - اگر عملي باشد- مدعوان را مشخص كند. نيز مي‌تواند حاميان را نيز معرفي نمايد. بسته به بودجه‌ در اختيار و افرادي كه قرار است فراخوان به دستشان برسد، مي‌توان از طريق مؤثرترين وسايل در دسترس، از جمله روزنامه، راديو، تلويزيون، وبگاه، آگهي يا اع لاميه و از اين قبيل فراخوان را منتشر كرد.</p> <p>تدارك. در حاليكه يك نشست توده‌‌اي بايد به نحوي برگزار شود تا، همانطور كه در بالا توضيح داده شد، به مجمع آن نقش مناسبي در تعيين نتايج نشست بدهد، در همان حال، مقداري برنامه‌ريزي از سوي برگزار كنندگان نشست براي پيش‌گيري از خطر شكست نشست معقول است.</p> <p>پيش از برگزاري نشست برگزاركنندگان بايد بر سر نكات زير توافق كنند:<br /><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● چه كسي را براي رياست جلسه مناسب مي‌دانند. <br /><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● چه كسي بايد جلسه را به دستور دعوت كند و رئيس مورد نظرشان را پيشنهاد دهد.<br /><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● چه كسي بايد از سوي چه كسي به عنوان نامزد منشي جلسه معرفي شود.<br /><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● چه قواعدي، اگر باشد، براي تصويب پيشنهاد خواهد شد،‌ و <br /><img src="https://www.kadrha.com/local/cache-vignettes/L8xH11/puce_rtl-df008.gif" width='8' height='11' class='puce' alt="-" /> ● چه كسي نطق افتتاحيه را براي توضيح هدف نشست ايراد خواهد كرد.</p> <p>(براي جزئيات بيشتر به ادامه اين نوشته مراجعه كنيد).</p> <p>فرد انتخاب شده براي رياست جلسه بايد اداره‌ نشست را بلد باشد و هدف نشست را نيز بشناسد، و اگر شخصاً با حاضران در نشست آشنا باشد يك امتياز محسوب مي‌شود. متناسب با شرايط، داشتن يك مجموعه قطعنامه‌ از پيش آماده شده براي تصويب در نشست سياست خوبي خواهد بود. اين تدارك بايد ديده شده باشد كه در صورت پر شدن وقت حاضران در نشست، قطعنامه‌ها به يك كميته ارجاع شوند- يا كميته‌اي براي تهيه‌ پيش‌نويس آن‌ها سازمان يابد.</p> <p>«عضويت» در نشست توده‌اي. در يك نشست توده‌‌اي «عضويت» مركب از تمام اشخاصِ در زمره‌ مدعوان است كه حضور مي‌يابند. اگر در فراخوان شرطي تعيين نشده باشد،‌ هر شركت‌كننده‌اي به عنوان عضو تلقي مي‌شود و حقوقي مشابه اعضاء در ساير مجامع دارد- ارايه‌ پيشنهاد، صحبت در مذاكرات، و دادن رأي. اگر فراخوان فقط گروه خاصي از اشخاص را دعوت كرده باشد و هنگام ورود تلاش خاصي براي وارسي شركت‌كنندگان صورت نگيرد، تمام حضار به عنوان افراد واجد صلاحتيت عضويت تلقي مي‌شوند، مگر آنكه هويت خلاف وي شناسايي شود. اگر فقط مدعوان پذيرفته شوند، هر فردي كه قانوناً پذيرفته شد حقوق يك عضو را دارد، و وقتي معلوم شود كه فريبكارانه وارد شده است مي‌توان از وي خواست آنجا را ترك كند.</p> <p>قواعد در نشست توده‌اي. نشست‌هاي توده‌اي بدون تصويب قواعد رسمي، غالباً بر مبناي اين فرض عمل مي‌كنند كه نشت طبق قانون عرفي پارلمان برگزار مي‌شود- يا اينكه هر اختلاف نظر در مورد مسائل رويه‌اي مي‌تواند با استناد به يك راهنماي پارلماني معروف به عنوان مرجع قانع‌كننده حل شود (نگا ك: صص 3، 16). با اين همه، با توجه به خصوصيت احتمالي مجمع، تصويب يك مرجمع پارلماني استاندارد، كه مي‌تواند با پيشنهاد يك عضو و تصويب اكثريت، با برنامه‌ريزي قبلي حاميان، بلافاصله پس از انتخاب منشي، تعيين شود، عاقلانه خواهد بود (به ادامه بنگريد). در نشست‌ توده‌اي قواعد ديگر به ندرت لازم مي‌شوند مگر آنكه اين تمايل وجود داشته باشد كه قواعد كلي، مانند قواعد مربوط به مدت و تعداد نطق‌ها، تعديل شوند (صص.77-375). اگر چنين تعديلي مطلوب باشد، مجمع مي‌تواند هنگام تعيين مرجمع پارلماني، يا بعداً يك قاعده‌ جاري شامل مقررات دلخواه نيز تصويب كند. رأي مورد نياز براي تصويب، يا تعليق قواعد جاري يك نشست توده‌اي(يا يك سلسله از نشست‌هاي توده‌اي)، مشابه رأي مورد نياز يك كنوانسيون‌ است كه در صفحه‌‌هاي 600 تا 602 توصيف شده است. <br class='autobr' /> در هر صورت، بدون تصويب در يك نشست توده‌اي و صرف‌نظر از اينكه نشست چه قواعدي را به تصويب مي‌رساند، شرايط فراخوان، كه هدف نشست و مدعوان براي حضور در آن را تعيين مي‌كند، قدرتي همانند قدرت آئين‌نامه در انجمن‌هاي سازمان‌يافته دارد، به اين معنا كه اين شرايط موضوع تحت بررسي را تعيين مي‌كنند كه در چارچوب آن پيشنهادها و قطعنامه‌‌ها در دستور خواهند بود، و مشخص مي‌سازند كه چه كساني حق دارند به عنوان عضو در نشست شركت كنند (نيز بنگريد به ص. 32-531). اين وضعيت، همانطور كه در بند نخست اين بخش گفته شد، ناشي از حقوق حاميان نشست است. <br class='autobr' /> هر فردي در يك نشست توده‌اي كه، پس از دادن تذكر به او، آشكار تلاش كند تا نشست را به سوي مقاصدي جداي از آنچه كه در فراخوان بيان شده هدايت كند، يا هر كس به هر نحوي بكوشد در روند كارهاي نشست اختلال به وجود آورد، به نحو مذكور در 61 در معرض تنبيه انضباطي قرار مي‌گيرد.</p> <p>افتتاح نشست، انتخاب مسؤلان. به طور كلي يك رئيس و يك منشي تنها مسؤلاني هستند كه يك نشست توده‌اي به آنان نياز دارد. انتخاب آنان به محض دعوت جلسه به دستور صورت مي‌پذيرد، و يك روش مناسب انتخاب آنان رأي شفاهي است. به نحو مذكور در 46، طبق اين روش نخستين فردي كه نامزد شده باشد اول از همه به رأي گذاشته مي‌شود. به خاطر انتخاب اشخاص با صلاحيت، منطقي است كه نام انتخاب شده از سوي حاميان براي هر سمت در صدر كانديداها قرار بگيرد. مجمع مي‌تواند نامزدهاي اضافي معرفي كند و هر كس را كه دوست دارد برگزيند، اما به جز در شرايط غيرعادي محتمل است كه مسؤلان پيشنهادي حاميان نشست رأي بياورند. <br class='autobr' /> هرچند شخصي كه جلسه را به دستور دعوت مي‌كند مي‌تواند معرفي نامزد‌هاي سمت رياست جلسه را نيز درخواست كند، ‌و فرد ديگري مي‌تواند نامزد منتخب حاميان نشست را معرفي نمايد، اما مناسب‌ و ساده‌تر است كه يك فرد اين دو كار را انجام دهد (نگا ك: معرفي نامزدي توسط رئيس در ص 417). در حالت اخير، در ساعت تعيين شده يا كمي پس از آن، اين فرد جلو مي‌آيد و پس از انتظار ساكت شدن حاضران يا درخواست سكوت آنان،‌ مي‌گويد: «جلسه دعوت به دستور مي‌شود. من آقاي الف را براي رياست اين نشست نامزد مي‌كنم». پس از معرفي نامزد‌هاي ديگر از سوي صحن، رئيس در مورد هر يك از نامزدها به ترتيبي كه نامزد شده‌اند،‌ اول براي كسي كه خودش معرفي كرده است، به نحو موصوف در صفحه‌‌هاي 29-427 تحت عنوان انتخاب شفاهي، رأي‌گيري مي‌كند. <br class='autobr' /> وقتي رئيس نشست انتخاب شد، در جايگاه خود قرار مي‌گيرد و اگر مايل بود چند كلمه‌اي به عنوان تشكر ايراد مي‌كند و سپس مي‌گويد: «معرفي نامزدها براي منشي اين جلسه در دستور است». فردي كه برگزاركنندگان نشست توافق كرده‌اند نام منشي منتخب برگزار‌كنندگان را اعلام كند، بي‌درنگ بايد نام وي را به عنوان نامزد مطرح سازد؛ اعضاء نيز مي‌توانند نامزد‌هاي اضافي ديگر را اعلام كنند. منشي نيز مانند رئيس جلسه به صورت شفاهي انتخاب مي‌شود. وقتي منشي انتخاب شد،‌ بايد نزديك رئيس بنشيند و گزارش ما وقع را تهيه كند. اگر مسؤلان ديگري لازم بود به همين روش انتخاب مي‌شوند.</p> <p><strong>انجام كار تعيين‌شده در فراخوان</strong></p> <p>توضيح هدف نشست. وقتي انتخاب‌ها تكميل شد، رئيس مي‌گويد: «منشي اكنون فراخوان نشست را قرائت مي‌كند». نام حاميان نشست هم بايد قرائت شود. رئيس سپس به فردي كه مي‌خواهد توضيح كامل‌تري در مورد هدف‌هاي نشست بدهد صحن خواهد داد، يا اگر خودش براي اين كار انتخاب شده باشد، توضيح‌ها را ارايه مي‌دهد.</p> <p>قطعنامه‌هايي براي تحقق هدف‌. پس از آنكه هدف نشست توضيح داده شد، طبق دستور است كه يكي از اعضاء يك يا يك مجموعه قطعنامه براي تحقق اين هدف پيشنهاد كند، يا، اگر براي آن شرايط مناسب‌تر باشد، پيشنهاد تشكيل يك كميته براي تدوين پيش‌نويس چنين‌ قطعنامه‌‌‌(هايي) مي‌تواند مطرح شود.</p> <p>اگر برنامه اين باشد كه قطعنامه‌(ها) بلافاصله پس از توضيح اوليه ارايه شوند، آن‌ها بايد از پيش- در نسخه‌هايي با خطوط فاصله‌دار براي توزيع بين حاضران- آماده شده باشند و عضوي را كه بتواند پيشنهاد تصويب قطعنامه‌ها را مطرح كند تعيين ‌كرده باشند (در تدوين پيش‌نويس قطعنامه‌ها ملاحظه‌هايي بايد مورد توجه قراربگيرد. بنگريد به شكل‌بندي پيشنهاد اصلي در صفه‌هاي 99 تا 106). وقتي عضو ديگر قطعنامه(‌ها) را حمايت كرد، رئيس آن‌ها را قرائت مي‌كند و در معرض مذاكره و اصلاح قرار مي‌دهد، و مجمع، طبق رويه‌اي كه در قسمت 4 و (براي مجموعه‌‌اي از قطعنامه‌ها) در صفحه‌ها‌ي 105 تا 106 توصيف شده، بررسي آن‌ها را ادامه مي‌دهد.</p> <p>هنگام قرائت موضوع رئيس بايد اطمينان حاصل كند كه حاضران با روش‌هايي كه مجمع از طريق آن‌ها مي‌تواند پيشنهادهاي مندرج در قطعنامه‌ها را اصلاح كند آشنا هستند، و توضيح‌هايي را كه ضروري مي‌داند ارايه دهد (نگا ك: صص. 108 تا 111). در باره جايگزين‌هاي پيشنهادي يا ساير اصلاحيه‌ها- يا قطعنامه‌هاي بديل در صورتي كه قطعنامه‌هاي ارايه شده رد شوند- هر پيشنهادي در چارچوب هدف‌ اعلام شده در فراخوان نشست در دستور است، اما هر پيشنهاد خارج يا مخالف آن چارچوب خارج از دستور خواهد بود. به عنوان نمونه، اگر هدف اعلام‌شده‌ي يك نشست توده‌اي مخالفت با ساخت يك فرودگاه پيشنهادي در يك مكان خاص باشد، هر پيشنهادي در جهت پيشگيري از ساخت فرودگاه مي‌تواند در نشست مطرح شود،‌ اما هر پيشنهادي كه تأثيرش تأييد ساخت پروژه فرودگاه باشد،‌ خارج از دستور خواهد بود.</p> <p>قواعد ناظر بر تخصيص صحن و مذاكره، مذكور در 42 و 43، به طور كلي كاربرد دارند. با اين همه، در يك نشست توده‌اي نسبت به حكم رئيس در خصوص تخصيص صحن، فرجام‌خواهي نمي‌شود. در صورتي كه نشست توده‌اي قاعده‌ ديگري را تصويب نكرده باشد، قاعده‌‌اي كه بر اساس آن مجوز مجمع براي صحبت كردن بيش از ده دقيقه در يك بار در مذاكره پيرامون مسائل در دست بررسي را الزامي مي‌سازد، كاربرد خواهد داشت.</p> <p>پيش‌نويس قطعنامه‌هاي كميته‌ منصوب نشست. اگر قطعنامه‌ها از پيش تدوين نشده باشند، در جريان نشست يك كميته بايد منصوب شود تا پيش‌نويس آن‌ها را تهيه كنند. وقتي اعتقاد بر اين باشد كه كسب نظرات افراد با تجربه‌اي كه در نشست شركت‌ كرده‌اند معقول است، چنين روشي براي تدوين قطعنامه‌ها مناسب خواهد بود. در نشست‌هاي توده‌اي كوچك، رئيس جلسه به صلاح‌ديد خود، مي‌تواند به افراد حاضر اجازه دهد كه پس از توضيح هدف نشست و پيش از تصويب پيشنهاد تشكيل كميته، در مورد ماهيت نشست به اجمال نكاتي را مطرح كنند. در اين صورت، رئيس بايد زمان مجاز صحبت اعضاء را مشخص كند- كه موضوعي است تحت اختيار رئيس مگر آنكه نشست قاعده‌ خاصي را به تصويب رسانده باشد، زيرا اين رويه در واقع تسهيل قاعده‌ كلي پارلماني ممنوعيت نطق در فقدان موضوع در دست بررسي است (نگا ك: ص.32 تا 32). در هر صورت، همين نوع از مذاكره مي‌تواند در بحث عادي در خصوص تشكيل كميته‌ نيز انجام شود، زيرا به دستور‌هاي كميته براي تدوين پيش‌نويس قطعنامه(ها)يي «براي بيان نظر نشست» در مورد موضوع تعيين شده، به نحو مذكور در زير، ارتباط مي‌يابد.</p> <p>حاميان نشست بايد از پيش در مورد شخصي كه قرار است پيشنهاد تشكيل كميته را مطرح كند، و نيز اينكه فرار است به مذاكرات پارلماني پيش از طرح اين پيشنهاد اجازه داده شود يا نه، توافق كرده باشند. پيشنهاد تشكيل كميته مي‌تواند به شكل زير مطرح شود:</p> <p>عضو(كسب صحن): پيشنهاد مي‌كنم از سوي رئيس جلسه كميته‌اي مركب از پنج نفر براي تدوين پيش‌نويس قطعنامه‌‌ بيانيه‌ نظر جمع در مورد هدف اين نشست مبني بر . . . [بيان هدف از تشكيل نشست] . . منصوب شود (حمايت).</p> <p>اين يك پيشنهاد اصلي است، چون وقتي هيچ پيشنهادي در دست بررسي نيست مطرح مي‌شود. اين پيشنهاد قابل‌مذاكره و قابل‌اصلاح است و تمام پيشنهادهاي فرعي در مورد آن كاربرد دارند.</p> <p>در يك نشست‌ توده‌اي، با اين فرض كه رئيس خوبي انتخاب شده است، منطقي است كه رئيس جلسه كميته‌‌ها را منصوب كند. با اين وجود، اگر مجمع روش ديگري را براي انتصاب ترجيح بدهد رويه‌هايي كه مي‌توان از آن‌ها پيروي كرد در 50 توصيف شده‌ا‌ند. وقتي كميته منصوب شد، بي‌درنگ بايد براي تهيه‌ قطعنامه(ها) از نشست كنار بكشند.</p> <p>هنگام غيبت كميته از سالن، مجمع مي‌تواند به ساير موضوع‌هاي مرتبط با هدف نشست بپردازد؛ يا وقتش را با استماع گفتگو، پرداختن به مذاكراتي از نوع سمينار يا تريبون آزاد پر كند، يا به تماشاي يك فيلم بنشيند، يا اعلام تنفس كند (20).<br class='autobr' /> اگر مجمع تنفس ندهد و رئيس ببيند كه كميته به اتاق برگشتند، بايد بلافاصله (يا به محض ختم يك سخنراني و از اين قبيل) تكليف موضوع در دست بررسي را تعيين كند، «آيا كميته‌اي كه براي تدوين پيش‌نويس قعطنامه‌ها منصوب شدند آماده‌ي ارايه گزارش هسند؟»</p> <p>وقتي رئيس كميته پاسخ مثبت بدهد، رئيس مي‌گويد، «اگر مخالفتي نيست، نشست گزارش كميته را استماع ‌خواهد كرد». در صورتي كه مخالفتي نباشد رئيس خطاب به رئيس كميته مي‌گويد شروع كند. اگر كسي مخالف باشد، رئيس استماع گزارش را به رأي مي‌گذارد (نگا ك: ص.96 - 495).</p> <p>رئيس كميته خطاب به هيأت رئيسه مجمع گزارش خود را به شكل زير عرضه مي‌كند:‌</p> <p>رئيس كميته: خانم رئيس، كميته‌ انتصابي براي تدوين پيش‌نويس قطعنامه‌ها توصيه مي‌كند، و من از جانب كميته پيشنهاد مي‌كنم كه قطعنامه‌(ها)يي كه در ادامه تقديم مي‌شود به تصويب برسند. . . (قرائت آن‌ها).</p> <p>با ارايه‌ اين گزارش، كميته خود به خود منحل مي‌شود. سپس رئيس قطعنامه‌ها را به رأي مي‌گذارد، و آن‌ها به همان روش مذكور در فوق براي موردي كه طي آن قطعنامه‌ها از سوي يكي از اعضاء صحن ارايه شده باشد، مورد بررسي قرار مي‌گيرند.</p> <p><strong>ختم جلسه</strong></p> <p>در نشست توده‌اي، مگر آنكه زمان نشست بعدي (از طريق پيشنهاد تعيين زمان نشست تعويقي، 22، يا تصويب قواعد موقت، به نحو مذكور در زير) از پيش تعيين شده باشد، پيشنهاد ختم جلسه مادام كه كاري در دست بررسي باشد خارج از دستور است (نگا ك: صص.27-225).</p> <p>وقتي كاري كه به خاطر آن نشست توده‌اي فراخوان شده است به صورت روشن تكميل شده باشد و هيچ موضوعي در دست بررسي نباشد، بهتر است فردي پيشنهاد «ختم جلسه» بدهد، يا رئيس مي‌تواند چنين پيشنهادي را مطرح كند. در صورتي كه زماني براي نشست ديگري تعيين نشده باشد، تصويب چنين پيشنهادي مجمع را منحل مي‌كند- زيرا،‌ به نحو مذكور در 21، اين يك پيشنهاد اصلي است و مانند هر پيشنهاد اصلي ديگري، مي‌تواند مورد مذاكره و اصلاح قرار بگيرد. نمونه‌اي از اصلاحيه‌ي يك پيشنهاد اصلي مبني بر «ختم جلسه» مي‌تواند اين باشد: افزودن كلمات «تا ساعت هشت شب پنج‌شنبه»، كه در آن صورت شرطي در پيشنهاد گنجانده مي‌شود كه به معناي تعيين زماني براي نشست ديگر است. <br class='autobr' /> در مواردي كه تمايل به ختم نشست پيش از انجام كار وجود داشه باشد، قواعد زير اعمال مي‌شوند:</p> <p>الف) اگر زمان نشست ديگر از پيش‌ تعيين شده باشد، پيشنهاد ختم جلسه يك پيشنهاد فوريتي است، درست نگار در يك نشست‌ انجمن‌ دائمي عادي، و طبق قواعد ارايه شده در 21.<br class='autobr' /> ب) اگر زماني براي نشست ديگر تعيين نشده باشد و موضوعي در دست بررسي باشد، اول بايد پيشنهاد تعيين زمان نشست تعويقي (22) مطرح و تصويب شود،‌ سپس طرح پيشنهاد فوريتي ختم جلسه (21) طبق دستور است؛ رويه به نحو مذكور در صفحه‌ 238، خط 15 تا خط 6 صفحه 239 است.<br class='autobr' /> پ) اگر زماني براي نشست ديگر تعيين نشده باشد و موضوعي در دست بررسي نباشد، هر عضوي مي‌تواند، به عنوان نمونه، پيشنهاد «ختم تا ساعت هشت پنح‌شنبه» را كه يك پيشنهاد اصلي است مطرح كند.</p> <p>وقتي پيشنهاد ختم نشست تود‌ه‌اي به تصويب برسد و هيچ زماني براي جلسه ديگر تعيين نشده باشد، رئيس بهتر است بگويد: «موافقان رأ‌ي آوردند و نشست خاتمه مي‌يابد». اين اعلان در واقع انحلال مجمع را اعلام مي‌كند. اگر زماني براي نشست تعويقي تعيين شده باشد، چه از قبل و چه به صورت شرطي گنجانده شده در پيشنهاد تعويق، رئيس با اعلام نتايج رأي‌گيري مي‌گويد: «موافقان رأي آوردند و اين نشست تا ساعت هشت پنج‌شنبه به تعويق مي‌افتد». پيش از اعلام ختم جلسه، يا حتي گرفتن رأي در مورد ختم جلسه، رئيس بايد مطمئن شود كه تمام اعلان‌ها ضروري صادر شده باشد.</p> <p>مجموعه‌‌اي از نشست‌هاي توده‌اي؛ انجمن موقت</p> <p>اگر بيش از يك نشست براي رسيد به هدف مشخص لازم باشد، يا اگر گروهي براي سازماندهي به يك انجمن سازمان يافته تلاش مي‌كنند، ممكن است يك سازمان موقت براي ادامه بيش از يك نشست ضرورت يابد. در اين صورت مسؤلان انتخاب شده در نخستين نشست رئيس موقت يا منشي موقت مي‌شوند- هرچند اصطلاح «موقت» در خطاب قرار دادن آنان مورد استفاده قرار نمي‌گيرد. اگر هدف گروه يك انجمن دائمي باشد، مسؤلان موقت تا انتخاب مسؤلان دائم به كار خود ادامه مي‌دهند. اگر قواعد خاصي در نخستين نشست به تصويب نرسيده باشد، يك كميته‌ قواعد مي‌تواند منصوب شود تا تعدادي قاعده را توصيه كند، و زمان و مكان برگزاري نشست‌ها، تعداد سخنرانان و زمان سخنراني را (در صورتي كه قواعد كلي ارايه شده در صفحه‌هاي 77-375 كافي نباشد) تعيين كند، و يك كتاب قانون پارلماني به عنوان مرجع پارلماني مورد استفاده قرار بگيرد. اگر چنين قواعدي تاريخ‌هايي را تعيين كنند كه نشست‌ها در آن تاريخ‌ها برگزار شوند، هر نشست مثل يك اجلاس جداگانه (8) در انجمن‌هاي ‌عادي است، اما اگر زمان هر نشست آتي در نشست قبلي تعيين شود يا «طبق فراخوان رئيس» شكل بگيرد، كل مجموعه‌ نشست‌ها يك اجلاس واحد را تشكيل مي‌دهند.</p></div>