كارگاههاي آموزش دستورنامه رابرت (كادرها)
- دفتر كادرها براي آموزش قواعد پيشگزيده ي ادارهي انواع مجامع تصميمگيري و سازمانهاي دموكراتيك تأسيس شده است كه در كتابي با عنوان رابرتز روولز آو اوردر (دستورنامه رابرت) گردآوري و منتشر شده است.
- كتاب دستورنامه رابرت كه نخستين ويرايش آن در سال ۱۸۷۶ در ايالات متحد آمريكا انتشار يافت و برگردان فارسي ويرايش دوازدهم (سال ۲۰۲۰) آن را نشر اختران، روز ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ منتشر کرده است و در دسترس علاقمندان قرار دارد، قواعد و رويههاي قانون عرفي پارلمان را، با حذف بخشهايي از آن كه در خارج از مجامع قانونگذاري كاربرد ندارد، تدوين، تشريح و بر مبناي اصول بنيادين قانون پارلمان تبين كرده است. براي قانون عرفي پارلمان سه تعريف ارايه شده است:
قواعد بازي دموكراسي
قواعد حاكم بر رويههايي كه از طريق آنها قوانين مدني و جزايي تدوين و تصويب ميشوند
قواعد و آدابي كه بر مجامع و سازمانهاي مشورتي و تصميمگيري ناظر و حاکم هستند.
- اگر مایلید از نحوهی سازماندهی به مطالب این وبسایت، سر در بیاورید، ادامه این مطلب را اینجا بخوانید!
«اختران» منتشر کرد: دستورنامه رابرت؛ ویرایش دوازدهم
همزمان با برگزاری نخستین نشست نسل اول بنیانگذاران «انجمن اصلی» که عصر روز چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ در دفتر کارگاههای آموزش دستورنامه رابرت (دفتر کادرها) برگزار شد، نشر «اختران» ترجمه فارسی ویرایش دوازدهم کتاب دستورنامه رابرت را با عنوان فرعی «قواعد اداره انواع مجامع تصمیمگیری»، در ۷۰۵ صفحه و با جلد گالینگور منتشر کرد.
هنری مارتین رابرت نخستین ویرایش این کتاب را در سال ۱۸۷۶ در ایالات متحد آمریکا منتشر کرد و به همین خاطر، این کتاب به «دستورنامه رابرت» معروف شد.
بعدها، بازماندگان هنری مارتین رابرت، این کتاب را به صورت پیدرپی ویرایش کردند و این کتاب، به مرور، از یک کتاب ساده حاوی قواعد ناظر بر انواع مجامع تصمیمگیری دموکراتیک، به یک کتاب حقوق تبدیل شد که از منظر علم حقوق پارلمانی، درستی این قواعد را نیز تبیین و استدلال کرده است.
قواعد ناظر بر انواع مجامع تصمیمگیری دموکراتیک، طی قرنها و از طریق آزمون و خطا و بدون طرح قبلی، در پارلمان انگلستان ساخته و پرداخته شد و در قرن هفدهم میلادی از طریق مهاجران انگلیسی به قاره جدید انتقال یافت.
مؤلفان متعددی مجموعه این قواعد را در کتابهای گوناگون گردآوری و تبیین کردهاند،اما دستورنامه رابرت، جامعترین و کاملترین مرجعی است که این قواعد را که قواعد دموکراسی است، گردآوری و تبیین کرده است.
در تدوین دوازدهمین ویرایش کتاب دستورنامه رابرت ۶ متخصص با تخصصهای مختلف نقش داشتهاند. در پیشگفتار این مؤلفان، تاریخچه قواعد دموکراسی و نیز تاریخچه کتاب دستورنامه رابرت به صورت مختصر اما جامع تشریح شده است و خوانندگان فارسیزبان برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه لازم است به پیشگفتار مؤلفان مراجعه کنند.
آنچه در ادامه میآید، به صورت مختصر، تاریخچه ترجمه و انتشار این کتاب را در زبان فارسی روایت میکند:
ثبت است در جریده عالم دوامتان
دفتر «کارگاههای آموزش دستورنامه رابرت» (دفتر کادرها) از نخستین روز فعالیت خود در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۸۶ به این اصل متعهد شد که ترویج این قواعد در ایران باید حتماُ خارج از قلمرو دولت و بدون اتکا به رانتهای فسادآور و فقط با حمایت مردمی که به ترویج این قواعد باور دارند فعالیت خود را ادامه دهد.
البته، تجربههای دفتر کادرها نشان داده است که دستگاههای دولتی بسیار فشلتر از آن هستند که بتوانند حتی از ارایه خدمات رایگان دفتر کادرها نیز بهره ببرند.
طی ۱۳ سال گذشته که دفتر کادرها، از طریق آزمون و خطا و در جریان برگزاری انواع کارگاههای آموزشی میکوشید تا بهترین روشهای ترویج این قواعد را در فرهنگ ایران خلق کند، بسیاری از فعالان سیاسی اجتماعی، با صرف وقت و حضور خود در این کارگاهها، امکان چنین تجربههایی را فراهم آوردند. دفتر کادرها وظیفه خود میداند از تمام این فعالان اجتماعی که بخشی از عمر عزیز خود را صرف تجربه این جهش فرهنگی کردند، قدردانی کند.
خوشبختانه، «جهش فرهنگی» به مرور از حرکت زیرخاکی خود سربیرون میآورد و میرود تا در سطح ملی شاخ و برگ بگستراند.
در چنین شرایطی است که تجهیز دفتر کادرها به نیروهای کارآمد به یک امر حیاتی تبدیل میشود و برای تحقق این هدف، فعالان اجتماعی، علاوه بر اهدا وقت عزیز خود، لازم است از نظر مالی نیز ـ هر اندازه که میتوانند ـ کمک کنند.
این صفحه الکترونیکی، ساعت ۵ بامداد امروز، چهارشنبه، ۲۶ فروردین ماه سال ۱۴۰۴ راهاندازی میشود تا نام کسانی را که به دفتر کادرها کمک مالی میکنند، در جریده عالم برای همیشه ثبت کند.
نام این افراد، در صورتی که موافقت کنند، در اسناد «چهش فرهنگی» و دفتر کادرها برای همیشه باقی خواهد ماند.
به تمام فعالان اجتماعی سیاسی که دغدغه ترویج حاکمیت مردم در چارچوب قانون عام دموکراسی را دارند، یادآوری میشود که کمک آنان، هرچقدر که ناچیز باشد، وقتی جمع شود دریا خواهد شد.
در ادامه نام و مشخصات کسانی که به دفتر کادرها به صورت ماهانه، کمک مالی میکنند، ذکر میشود. این فهرست با افزوده شدن نام هر بک از چراغ افروزان، ویرایش خواهد شد.
دفتر کادرها:
۰۲۱-۸۸۹۱۱۰۱۷
فهرست مطالب كتاب "دستورنامه رابرت"
ويرايش دهم كتاب رابرتز رولز آو اوردر [2] (دستورنامه رابرت) كه در سال ۲۰۰۰ و در ۸۰۰ صفحه در ايالات متحد آمريكا منتشر شده است، تمام قواعد و رويههاي پيشگزيدهي ادارهي انواع مجامع تصميمگيري و سازمانها و انحمنهاي دموكراتيك را به صورت جامع و كامل تشريح كرده است. ريشهي اين قواعد، به دولتشهرهاي يونان باستان ميرسد. سنتهاي دموكراسي يونان به روم منتقل شد و برخي از آنها در دوران چهار صد سالهي حكومت امپراتوري رم بر بريتانيا، با سنتهاي قبيلهاي آنگلوساكسونها در آميخت. اما بخش اصلي قانون عرفي پارلماني طي حدود هشتصد سال در پارلمانهاي انگلستان ساخته و پرداخته شد و از آنجا به مهاجر نشينهاي قارهي جديد انتقال يافت.
به دليل حضور مهاجر نشينان غيرانگليسي تبار در ايالات متحد آمريكا و شكلگيري سنتهاي متفاوت پارلماني در ايالات مختلف آن كشور، مكتوب كردن و نشر اين قواعد در آمريكا ضرورت پيدا كرد. توماس جفرسو نخستين رئيس مجلس سنا و معاون رئيس جمهور ايالات متحد آمريكا نخستين نگارش اين قواعد را با عنوان راهنمای پراکتیس پارلمانی برای استفاده در سنای ایالات متحده براي استفاده در مجلس سناي آمريكا مكتوب كرد. بعدها، هنري مارتين رابرت براي نخستين بار روايتي از اين قواعد را براي استفاده در انواع جامعه/انجمنها و مجامع تصميمگيري گردآوري و در سال ۱۸۷۶ منتشر ساخت. اين كتاب به همت همسر، عروس، پسر و نوهي هنري مارتين رابرت به صورت مرتب مورد بازنگري قرار گرفته و ویرایشهای جدید آن منتشر شده است و به همین خاطر، از سوي بيش از هشتاد درصدانجمنها و سازمانهاي دموكراتيك در كشورهاي توسعهيافته، به عنوان «مرجع پارلماني» مورد استناد قرار ميگيرد و طبق قواعد آن اداره ميشوند. براي مطالعه بيشتر در اين زمينهها به پيشگفتار اين كتاب دراينجا مراجعه فرماييد.
ويرايش دهم اين كتاب كه زير نظر هنري مارتين رابرت سوم و با همكاري گروهي از وكلاي پارلماني، تهیه و منتشر شده است، سالها پيش (۱۳۸۵) به فارسي ترجمه شد و از طريق وبسايتهاي مختلف در اختيار علاقمندان قرار گرفت. قرار است متن کاغذی آن نیز به همت نشر اختران در آیندهی نزدیک منتشر شود.
گفتنی است که ویرایشهای یازدهم و دوازدهم این کتاب نیز منتشر شده است که با ویرایش دهم آن تفاوتهای بسیار جزئی دارد.
علاقمندان به متن کامل این کتاب میتوانند با دفتر کارگاههای آموزش دستورنامه رابرت (دفتر کادرها) در تهران، با شماره تلفن۸۸۹۱۱۰۱۷ - ۰۲۱ تماس بگیرند. برگزاری انواع کارگاههای آموزشی نحوهی اداره مجامع و جلسات تصمیمگیری بر اساس قواعد منطقی و عادلانهای که در این کتاب تشریح شده است، و نیز، ارایه مشاوره در خصوص تدوین انواع اساسنامهها و آئیننامههای جامعه/انجمن/سازمانها نیز بخشی از خدماتی است که دفتر کادرها ارایه میدهد.
لازم به یادآوری است که از سوی مؤسسه رابرتز رولز آو اوردر، خلاصهی ویرایش دهم کتاب دستورنامه، به صورت رسمی تهیه و منتشر شده است. ترجمه فارسی این کتاب خلاصه نیز اینجا دردسترس علاقمدان است.
فهرست مطالب ترجمه غيرنهايي ويرايش دهم دستورنامه رابرت در ادامه تقديم ميشود:
تازه ترين مقاله ها
تازه ترين مقاله ها
«کارگاه جهش فرهنگی» برگزار میشود
خبر زیر روز پنحشنبه ۷ خرداد ۱۴۰۵ در گروه الکترونیکی «کارگاه حهش فرهنگی» منتشر شده و برای اطلاع افکار عمومی در اینجا بازنشر میشود.
منظور از «جهش فرهنگی» مجموعه فعالیتهای تمام فعالان سیاسی اجتماعی است که با قواعد دموکراسی (به روایت دستورنامه رابرت) آشنا شدهاند و میکوشند به کارگیری این قواعد و مهارت ساخت حوامع مردم خودقانونگذار (دموکراسی حقیقی) را در میان ایرانیان ترویج کنند. از آنجا که این قواعد، حقوق افراد، اقلیت، اکثریت، غاپبان (و همه اینها با هم) را در «حاکمیت» یک جامعهی متشکل از افراد آزاد و برابر تبیین کردهاند، حاوی یک نظام معنایی هم هستند که برای مردم ایران تازگی دارد. از همین رو، صِرف آشنایی تدریجی مردم ایران با این نظام معنایی مستلزم یک تحول فرهنگی است که در جامعه مبدأ طی قرنها و از طریق آزمون و خطا شکل گرفت. در نتیجه، اگر ـ گوش شیطان کر - حنبش کادرهای دموکراسی بتوانند این قواعد و این نظام معنایی را طی چند دهه در کشور رواج دهند، در آن صورت شاهد تحولی در فرهنگ خواهیم بود که به جای چند قرن طی فقط چند دهه رخ داده است. و معنای اصطلاح جهش فرهنگی در ادبیات کادرهای دموکراسی این است. اما باید دید «کارگاه جهش فرهنگی» در مانیفست خود چه تعریف دیگری از جهش فرهنگی ارایه خواهد داد.
اما اصل خبر برگزاری نخستین کارگاه جهش فرهنگی:
۲۴ تیر ماه را به خاطر بسپارید!
یکی از زیرهدفهای سند برنامه استراتژیک انجمن گسترش سواد دموکراسی (۱۴۰۵ تا ۱۴۱۰) برای تحقق هدف «توسعه کمی و کیفی انجمن گسترش سواد دموکراسی»، تعیین و اعلام روز ۲۴ تیر ماه (روز تأسیس این انجمن) به عنوان روز ملی گسترش سواد دموکراسی و برگزاری انواع مراسم در این روز با هدف معرفی قواعد دموکراسی به افکار عمومی است. نوشتهای که در ادامه تقدیم میشود، روز ۲۴ خرداد ۱۴۰۵ در گروههای الکترونیکی مرتبط با کانون اصلی منتشر شده است و برای آگاهی افکار عمومی اینجا بازنشر میشود.
خاطر نشان میکند، قرار است کانون اصلی با مشارکت تمام جامعه/انجمن/سازمانهاییکه تا کنون براساس قواعد دموکراسی (به روایت دستورنامه رابرت) تأسیس شدهاند، تشکیل شود که هدف آن عبارت است از: ۱) آموزش، تمرین و ترویج قواعد دموکراسی حین فعالیت کانون، ۲) شناسایی کاستیهای ساختاری در ساختارهای مستقر که ناشی از عدم آشنایی با یان قوپاعد است، ۳) بازآفرینی ساختارهای مستقر براساس موازین دموکراسی در پرتو آشنایی با این قواعد.
پیشنویس برنامه استراتژیک انجمن گسترش سواد دموکراسی
عصر روز پنجشنبه ۱۷ خرداد ماه دو سال پیش، نخستین نشست هسته اولیه گروهی که بعدها، انجمن گسترش سواد دموکراسی (گِسِدِ) را بنیاد نهادند، در دفتر کارگاههای آموزش دستورنامه رابرت (کادرها) برگزار شد. طی دو سال گذشته، نشستهای هفتگی اعضای این انجمن که در حال حاضر ۲۰ نفر هستند، بدون وقفه برگزار شده است. و اکنون پیشنویس برنامه ۵ ساله این انجمن، به این وسیله، در اختیار افکار عمومی قرار میگیرد.
هدف اعلام شده انجمن گِسِدِ «آموزش، تمرین و ترویج سواد دموکراسی (به روایت دستورنامه رابرت) در انواع مجامع تصمیمگیری و تربیت کادر برای تحقق این هدف» است. اما هدف اصلی این انجمن طی ۵ سال آینده این است که تضمین کند تمام انواع مجامع تصمیمگیری در سطح ملی با این قواعد آشنا شده باشند و دستکم مبرمترین قواعد ادراه مجامع تصمیمگیری را رعایت کنند. برای تحقق این هدف ملی، انجمن گسد چه باید بکند؟ سند برنامه، برای تحقق این هدف کلان، سه هدف تعریف کرده است که هر کدام چند زیرهدف (در مجموع دوازده زیرهدف) و پنجاه و هفت راهکار دارند.
ارزشهای بنیادینی که اعضای انجمن باور دارند یا لازم است باور داشته باشند، در پنح بند صورتبندی شده است که همه به نحوی به تعهد نسبت به ترویج همین قواعد مربوط میشوند.
نقاط قوت و ضعف انجمن گِسِدِ، و نیز، فرصتها و تهدیدهای میحط پیرامونی انجمن نیز از منظر چشمانداز سند تحلیل شده است و به نحوی نقش یک مرامنامه یا مانیفست را برای انجمن ایفا میکند.
انتظار میرود تمام جامعه/انجمن/سازمانهایی که طی ۱۵ سال گذشته در دفتر کادرها تأسیس شدهاند و اکنون فعال یا غیرفعال هستند، بتوانند در پرتو تجربه انجمن گسترش سواد دموکراسی نسبت به تدوین سند برنامه ۵ ساله خود اقدام کنند. هرچند، تدوین سند جای تعهد به اجرای آن را نخواهد گرفت و باید منتظر ماند و دید اعضای انجمن گسترش سواد دموکراسی در عرصه اجرای این برنامه نیز پیشتاز خواهند بود یا نه؟
در ادامه، فهرست مطالب «پیشنویس برنامه استراتژیک انجمن گسترش سواد دموکراسی» تقدیم میشود. علاقمندانی که مایلند متن پیدیافی یا کاغذی این سند را دریافت کنند میتوانند خانم نرگس ظریفیان دبیر انجمن گِسِدِ (۰۹۳۶۴۸۸۲۶۲۲) تماس بگیرند. اما فهرست مطالب:
«شورای مرجعیت» چیست؟
۱. طرح مسئله
در بیستمین نشست گروه بنیانگذاران کانون اصلی که ساعت ۵ بعد از ظهر روز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ در دفتر کارگاههای آموزش دستورنامه رابرت (دفتر کادرها)برگزار شد، پس از بررسی سناریوهای محتمل آتشبس متزلزل فعلی و آینده حاکمیت پاسداران در ایران، بخشهای آمادهشده پیشنویس اساسنامه کانون اصلی پیشنویس اساسنامه کانون اصلی مورد بررسی قرار گرفت.
براساس این سند، برای کانون اصلی چهار نوع عضو پیشبینی شده است: ۱. عضو ناظر، ۲. عضو کامل، ۳. عضو معلم، و ۴. عضو مربی.
موضوع این نوشته بررسی و مقایسه شرایط، حقوق و تکالیف انواع عضو کانون اصلی نیست. اما اشاره به این نکته لازم است که رکن مسؤل احراز صلاحیت اعضای معلم و مربی، نهاد جدیدی به نام «شورای مرجعیت» است.
در پیشنویس اساسنامه کانون اصلی، «عضو معلم» این چنین تعریف شده است:
عضو معلم عضوی است که از «شورای مرجعیت (پروفشنال)» گواهینامه آموزش قواعد دستورنامه رابرت را کسب کرده باشد.
عضو مربی نیز در پیشنویس اسنامه کانون اصلی به این شرح توضیف شده است:
عضو مربی، عضو معلمی است که از «شورای مرجعیت» گواهینامه اجتهاد (پروفشنال) کسب کرده باشد.
بدیهی است که همین «شورای مرجعیت» حق خواهد داشت گواهینامه هر عضو معلم و مربی را که فاقد صلاحیت تشخیص دهد ابطال کند.
پس از قرائت پیشنویس اساسنامه در بیستمین نشست بنیانگذاران کانون اصلی این مسئله مطرح شد که «شورای مرجعیت» چیست؟ و چرا برای اصطلاح «بورد پروفشنال» و «پروفشنال» از اصطلاحات «شورای مرجعیت» و «اجتهاد» استفاده شده است که در میان روحانیون رواج دارد؟
در بیستمین نشست بنیانگذاران کانون اصلی به این پرسشها پاسخ داده شد. نوشتهای که در ادامه تقدیم میشود، فشرده آن مطالب را تقدیم علاقمندان میکند.
پیشنویس اساسنامه کانون اصلی
در دهمین نشست گروه بنیانگذاران «کانون اصلی» که عصر روز چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۴۰۴ در دفتر کارگاههای آموزش دستورنامه رابرت (دفتر کادرها) برگزار شد، این پیشنهاد به تصویب رسید که کمیتهای یک نفره مرکب از آقای داود حسین براساس نظرات ارایه شده از سوی بنیانگذاران کانون اصلی و با توجه به رهنمودهایی که در فصل ۱۸ کتاب دستورنامه رابرت در خصوص روش تدوین اساسنامه مطرح شده است، و همچنین با توجه به تجربههای کانونهای مشابه، پیشنویس اساسنامه کانون اصلی را تدوین کند و برای تصویب به گروه بنیانگذاران کانون اصلی ارایه دهد. نوشتهای که در پی این مقدمه کوتاه تقدیم میشود بخشی از پیشنویس اساسنامه کانون اصلی است. با این امید که متن کامل این اساسنامه در فردایی بهتر و روشنتر از این سالها بررسی و تصویب شود.
به امید آن روز
تدارک تدوین راهنقشه گذار مسالمتآمیز
یکی از اعضای «سازمان موقت حامیان تأسیس انجمنهای طراز نوین شهر و روستا» پیشنهاد کرده است که نشست فوقالعادهی این سازمان ساعت ۲۰ روز سهشنبه ۲۳ دی ماه ۱۴۰۴ به صورت غیرحضوری برای اجرای یک دستورکار خاص فراخوان شود. این پیشنهاد مورد حمایت یک عضو دیگر قرار گرفته است و انتظار میرود نشست مورد نظر در موعد مقرر دعوت به دستور شود.
این پیشنهاد «با توجه به احتمال گسترش تظاهرات اعتراضی مردم و ضرورت تدوین راهنقشه گذار مسالمتآمیز از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب» مطرح شده است.
نظر به اهمیت این اقدام، متن کامل قطعنمامه پیشنهادی از رسانه داخلی سازمان موقت حامیان تأسیس انجمنهای طراز نوین شهر و روستا» نقل میشود.
برای کسب اطلاعات بیشتر در باره فعالیتهای این سازمان به این لینک مراجعه کنید:
اما متن قطعنامه:
اهمیت تصمیم بنیانگذارن برای آینده ایران!
«گروه بنیانگذارن انجمن اصلی» در دهمین نشست خود که ساعت ۵ بعد از ظهر روز چهارشنبه ۱۰ دی ماه ۱۴۰۴ به صورت حضوری و غیرحضوری دعوت به دستور شده بود، تصمیم گرفتند به جای «انجمن »، «کانون» تشکیل دهند. «کانون» با «انجمن» چه فرقی دارد؟ و این تصمیم برای «تجربه یک جهش فرهنگی» و آینده ایران چه اهمیتی خواهد داشت؟ نوشتهای که پس از این مقدمه کوتاه خواهد آمد به این پرسشها میپردازد. اما پیش از آن؛
خاطر نشان میکند که تا کنون از میان ۷۴ نفری که برای بنیانگذاری انجمن اصلی دعوت شده بوند ۲۳ نفر اساسنامه گروه بنیانگذاران را امضا کردهاند و در دهمین نشست این گروه ۱۳ نفر از آنان حضور یافته بودند: ۱) محمدطاهر آهنگری عضو انجمن گسترش سواد دموکراسی و عضو گروه بازآفرینی حزب فرزندان ایران، ۲) جواد اسماعیلی که برای نخستین بار در نشستهای گروه بنینگذاران شرک کرده بود، ۳) رسول بابارضا عضو گروه بنینگذاران انجمن تعلیمات اجتماعی کودکان (تاک)، ۴) ابوالفضل بازرگان مسؤل کمیته اجرایی نهضت آزادی ایران و عضو گروه بنیانگذاران انجمن اصلی، ۵) شهرام جلاج، عضو انجمن گسترش سواد دموکراسی و انجمن اصلاح نظام قانونگذاری در پرتو علم حقوق پارلمانی، ۶) محمد داوری سخنگوی سازمان معلمان ایرن و عضو گروه بنیانگذاران انجمن اصلاح ساختاری احزاب سیاسی (اساس)، ۷) علی شعبانی عضو گروه بنیانگذاران اصلی، ۸) نرگس ظریفیان دبیر انجمن گسترش سواد دموکراسی و نیز دبیر گروه بازآفرینی «تشکل حامیان برابری معلولان»، ۹) شهریار علیپور عضو سازمان موقت حامیان تأسیس انجمنهای طراز نوین شهر و روستا و بنیانگذار «کارگاه جهش فرهنگی در تأتر»، ۱۰) ابوالفضل علیآبادی عضو انجمن اصلاح نظام قانونگذاری در پرتو علم حقوق پارلمانی، ۱۱) محمد قائم مقامی عضو انجمن گسترش سوداد دموکراسی، ۱۲) فاطمه منصور زاده از مسؤلان حوزه اصفهان سازمان معلمان ایران و عضو گروه بنیانگذاران انجمن تعلیمات اجتماعی کودکان و ۱۳) داود حسین تسهیلگر تأسیس انجمنهای طراز نوین.
همانطور که ملاحظه میکنید، بخش قابل توجهی از حاضران در دهمین نشست گروه بنیانگذاران انجمن اصلی در یک یا چند انجمن و سازمان دیگر که براساس دستورنامه رابرت فعالیت میکنند عضو هستند و همین واقعیت ضرورت تأسیس کانون به جای انجمن را نشان میدهد.
در دهمین نشست گروه بنیانگذاران انجمن اصلی - که از این پس باید آن را موقتاً «گروه بنیانگذارن کانون اصلی» نامید - به کمیتهای یک نفره مأموریت داده شد تا فهرست تمام پرسشهای احتمالی را که باید در نشستهای آتی گروه بنیانگذاران کانون اصلی مورد مشورت قرار بگیرد تهیه کند و ارایه دهد. پس از همفکری گروهی در مورد این پرسشها، پیشنویس اساسنامه کانون اصلی تهیه خواهد شد.
پس از این مقدمه به پرسشهای مطرح شده میپردازییم:
بازآفرینی حزب فرزندان ایران: آغاز مرحله سوم
همزمان با برگزاری شانزدهمین نشست هسته اولیه بازآفرینی حزب فرزندان ایران در نخستین روز زمستان ۱۴۰۴، گروه بازآفرینی این حزب نیز تأسیس شد و به این ترتیب، سومین مرحله از مراحل تجربه بازآفرینی یک ساختار مستقر کلید خورد.
خاطر نشان میشود مرحله نخست روند بازآفرینی حزب فرزندان ایران روز چهارشنبه ۵ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ آغاز شد که آقای جمشید ایرانی دبیرکل این حزب برای نخستین بار با قواعد دموکراسی مواجه شد. بیش از یک سال تلاش لازم بود تا دبیرکل حزب بتواند قواعد دموکراسی را به تعدادی از کادرهای حزب معرفی کند و آنان را مجاب سازد تا هسته اولیه بازآفرینی حزب را روز دوشنبه ۳۰ تیر ماه ۱۴۰۴ تشکیل دهند و به این ترتیب، دومین مرحله از مراحل بازآفرینی آغاز شود.
هدف هسته اولیه تأسیس گروه بازآفرینی متشکل از تعداد بیشتری از کادرهای حزب از سراسر ایران تعیین شد و به این ترتیب، عصر روز دوشنبه اول دی ماه ۱۴۰۴ و طی مراسمی که گروهی از فعالان سیاسی اجتماعی در آن حضور داشتند، گروه بازآفرینی حزب فرزندان ایران تشکیل شد و به این ترتیب سومین مرحله از مراحل بازآفرینی این حزب کلید خورد.
گفتنی است که در مرحله اول، دبیرکل به عنوان میزبان، اعضای هسته اولیه را به عنوان مهمان دعوت کرد، و در مرحله دوم، هسته اولیه، به عنوان میزبان، اعضای گروه بازآفرینی را به عنوان مهمان دعوت کرد تا در مجمع مؤسس گروه بازآقرینی شرکت کنند و در مرحله بعد، نوبت گروه بازآفرینی خواهد بود که نمایندگان حوزههای محلی حزب فرزندان ایران را که قرار است براساس موازین دموکراسی تشکیل شوند، برای تأسیس کنوانسیون حزب فرزندان ایران دعوت کند.
نیازی به گفتن نیست که تمام این مراحل طبق قواعد عقلی و منطقی و منصفانهای انجام شده است که در کتاب دستورنامه رابرت تشریح و تبیین شده است و تکتک قواعد، پیش از آن که به اجرا درآیند، برای تمام حاضران در نشست تشریح شده است و پس از آن که تمام آنان با آن قاعده موافقت کردهاند، طبق آن قاعده عمل شده است. به این ترتیب، سرتاسر فرایند بازآفرینی این حزب، مانند فرایند بازآفرینی سایر ساختارهای مستقر، تمرین دستهجمعی قواعد دمکراسی بوده است.
علاقمندانی که مایلیند با تاریخچه بازآفرینی حزب فرزندان ایران، از ابتدا تا اینجا، آشنا شوند میتوانند به نخستین کتاب از مجموعه بازآفرینی ساختارهای مستقر مراجعه کنند که با عنوان اصلی «بازآفرینی حزب فرزندان ایران» در آخرین روز پاییز سال ۱۴۰۴ منتشر شده است.
نوشتهای که در ادامه میآید گزارشی است از مراسم تأسیس «گروه بازآفرینی حزب فرزندان ایران» که به گواهی کسانی که در آن شرکت کردند، سرتاسرش یک کارگاه آموزشی جذاب و عملی برای تمرین دستهجمعی قواعد دموکراسی بود.
ضمن تشکر از خانم نرگس ظریفیان که عکاسی این مراسم را برعهده داشت، ضچند قطعه عکس از این مراسم نیز تقدیم شده است. با هم بخوانیم و ببینیم:
چراغ افروزان آذر ماه
بازآفرینی ساختارهای مستقر؛ شماره یک: حزب فرزندان ایران
در حالی که قرار است مراسم تأسیس «گروه بازآفرینی حزب فرزندان ایران براساس موازین دموکراسی» شامگاه نخستین روز دی ماه سال ۱۴۰۴ (فردا) با حضور حدود ۶۰ نفر از فعالان سیاسیاجتماعی در دفتر کارگاههای آموزش دستورنامه رابرت (دفتر کادرها) برگزار شود، نخستین کتابچه از زیرمجموعهی «بازآفرینی ساختارهای مستقر» که ماجرای دومین مرحله از مراحل بازافرینی این حزب را روایت کرده است، در ۸۰ صفحه منتشر شد.
این کتابچه، در اصل، «روزشمار رویدادهایی» است که از روز ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳ تا امروز سبب شدهاند تا یک حرکت اجتماعی در دورن یک ساختار مستقرـ «حزب فرزندان ایران» ـ برای بازآفرینی مناسبات و روابط بین اعضای این مجموعه براساس قواعدی که درستی آنها بداهتاٍ آشکار است، آغاز شود. به قول ارسطوی بزرگ، علل اربعه این حرکت اجتماعی چیستند؟ و چطور عمل میکنند؟ و بسیار مهمتر، از این نخستین تجربه بازآفرینی یک ساختار مستقر چه درسهایی میتوان برای بازآفرینی ساختارهای بزرگتر و پیجیدهتر فرا گرفت؟ در پیشگفتار این کتاب کوچک، تا حدی به این پرسشها هم فکر شده است.
در ادامه این نوشته فهرست مطالب این کتاب کوچک تقدیم شده است.
برای دریافت متن کاغذی یا الکترونیکی این کتابها با شماره تلفن ۸۸۹۱۱۰۱۷ و ۰۹۳۵۶۵۲۸۶۱۱تماس بگیرید یا تلگرام بزنید یا واتساپ کنید.
برای آشنایی بیشتر با سایر کتابهای «تجربه یک جهش فرهنگی» میتوانید به بخش «کتاب کادرها» در این وب سایت مراجعه کنید.
و فهرست مطالب این کتابچه:
: خبر هاى كلى
سايت با اسپيپ درست شده است 3.0.17 + AHUNTSIC
